Lokphong 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Paroeai kalen angmathaih to van ah oh, nongpata maeto loe ni to angkhuk moe, khrah to khok hoiah cawh, a lu nuiah cakaeh hatlai hnetto kaom angraeng lumuek to angmuek.
1Viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, com a lua debaixo dos pés, e sobre a cabeça uma coroa de doze estrelas.
2To nongpata loe zokpomh moe, nawkta tapen tom boeh pongah, kana aham.
2Ela estava grávida. E gritava de dor, em trabalho de parto, para dar à luz.
3To naah kalah angmathaih maeto van ah oh; lu sarihto hoi takii hato kaom, kalen parai kathim pahui pui maeto ka hnuk, a lu nuiah angraeng lumuek sarihto angmuek.
3Outro sinal foi visto no céu. Eis um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete coroas.
4Anih ih tamaai mah van ih cakaeh ahmuen thumto thungah ahmuen maeto zaeh moe, long ah vah tathuk: nawkta tapen naah paaeh roep hanah, pahui pui loe nawkta tapen tom nongpata hmaa ah angdoet.
4A sua cauda arrastou um terço das estrelas do céu, e as lançou sobre a terra. O dragão colocou-se diante da mulher que estava para dar à luz, para que, quando ela desse à luz, ele devorasse o seu filho.
5Sumboeng hoiah prae to uk boih hanah nongpata mah ca nongpa maeto sak: nongpata ih capa loe Sithaw hoi Angmah ih angraeng tangkhang ohhaih ahmuen ah lak pae ving.
5Ela deu à luz um filho, um filho do sexo masculino, que há de governar todas as nações com cetro de ferro. E o filho dela foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6To nongpata loe Sithaw mah anih han sak pae ih praezaek ahmuen ah cawnh, toah nongpata to ni sang hatlai hnet, quitarukto thung khenzawn ah om tih.
6A mulher fugiu para o deserto, onde tem um lugar preparado por Deus, para que ali a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7To naah van ah misa angkahhaih to oh: Mikael hoi angmah ih van kaminawk mah pahui pui to tuk o; pahui pui hoi anih ih vankaminawk mah doeh tuk o toeng,
7Houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão. E o dragão e os seus anjos também lutaram,
8toe pahui pui mah tuk payawk ai pongah, nihcae loe van ah ohhaih ahmuen tawn o ai boeh.
8mas não prevaleceram. E não se achou mais lugar para eles no céu.
9Longpum aling Taqawk, tiah kawk ih Setan, canghnii ih pahui, pahui pui to long ah vah tathuk: anih to angmah ih vankaminawk hoi nawnto long ah vah tathuk.
9O grande dragão foi lançado para fora, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o enganador de todo o mundo. Ele foi lançado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10To naah van ah, Pahlonghaih hoi thacakhaih, aicae Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae hoi Angmah ih Kri thacakhaih loe vaihiah phak boeh: aicae nawkamyanawk zaehaih netkung, aicae Sithaw hmaa ah nihcae aqum athun zaehaih netkung loe vah tathuk ving boeh, tiah thuih ih kalen parai lok to ka thaih.
10Ouvi uma voz forte no céu, dizendo: “Agora veio a salvação, o poder e o Reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; pois foi lançado para fora o acusador de nossos irmãos, que os acusa diante do nosso Deus de dia e de noite.
11Nihcae mah Setan to Tuuca ih athii hoi a taphong o ih lok hoiah pazawk o boeh; nihcae loe duek han khoek to hinghaih paawt o ai.
11Eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do testemunho deles. Eles não amaram a sua própria vida, mesmo diante da morte.
12To pongah nangcae vannawk hoi a thungah kaom kaminawk boih anghoe oh. Toe long ah kaom kaminawk hoi tuipui loe khosak bing! Tipongah tih nahaeloe Taqawk loe nangcae khaeah angzoh tathuk boeh, anih mah kai loe atue setta ni ka tawn boeh, tiah panoek pongah palungphui parai.
12Portanto alegrem-se, ó céus, e vocês que neles habitam. Ai da terra e do mar, porque o diabo desceu até vocês, cheio de grande fúria, sabendo que lhe resta pouco tempo.”
13Long ah vah tathuk boeh, tiah pahui pui mah panoek naah, ca nongpa tapen nongpata to pacaekthlaek.
13Quando o dragão viu que havia sido lançado na terra, ele perseguiu a mulher que tinha dado à luz o filho do sexo masculino.
14Toe nongpata loe pahui khae hoiah loih moe, atue maeto thung, atuenawk thung, atue ahap thung khetzawn pacoengah, a ohhaih ahmuen praezaek ah azawk hanah, kalen parai tahmu ih pakhraeh hnetto paek o.
14Foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, para o seu lugar, a fim de ser sustentada por um tempo, tempos e metade de um tempo, longe da serpente.
15Nongpata to tui mah pazawk ving hanah, pahui mah angmah ih pakha thung hoiah vapui baktiah kalong tui to nongpata khaeah pathak.
15A serpente jorrou água da sua boca atrás da mulher, como um rio, para fazer com que ela fosse arrastada pela correnteza.
16Toe long mah nongpata to abomh, long loe pakha aangh moe, pahui pui mah pakha thung hoi pathak ih vapui baktih kalong tui to paaeh king.
16Mas a terra ajudou a mulher, pois a terra abriu a sua boca e engoliu o rio que o dragão havia jorrado da sua boca.
17To naah pahui pui loe nongpata nuiah paroeai palungphui, to pongah Sithaw mah paek ih lok hoi Jesu Kri ih lok kacakah patawn nongpata ih caanawk to misatuk hanah a caeh.
17O dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra contra o resto da sua descendência, os quais guardam os mandamentos de Deus e mantêm o testemunho de Jesus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.