Jeremiah 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Kami maeto mah zu to pakhrak, nongpata loe anih khae hoi tacawt moe, minawk ih zu ah oh pacoengah, anih loe nongpata khaeah amlaem let vop tih maw? To tiah om nahaeloe prae to amhnongsak mak ai maw? Toe nang loe pop parai tlangainawk hoiah tangzat to na zawh; toe Angraeng mah kai khaeah amlaem let ah, tiah ang naa.
1“มีคำกล่าวว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งหย่ากับภรรยา แล้วเธอจากไปเป็นภรรยาของชายอื่น เขาควรกลับไปหาเธออีกหรือ?’ แผ่นดินนั้นจะไม่แปดเปื้อนอย่างหนักหรือ? แต่เจ้าทำตัวเป็นโสเภณี คบคนรักมากมาย ถึงอย่างนั้นก็จงกลับมาหาเราอีก” พระยาห์เวห์กล่าว
2Hmuensang bangah doing ah loe tangzat na zaw ai ih ahmuen to pakrong noek ah. Arab kami mah praezaek ah zing ih baktih toengah, nang doeh loklamnawk ah na zing; tangzat na zawhhaih hoi na sethaih mah prae to amhnongsak boeh.
2“เงยหน้ามองไปที่ยอดเขาโล่ง ๆ สิ มีที่ไหนบ้างที่เจ้าไม่เคยนอนกับใคร? เจ้าคอยพวกเขาอยู่ริมทาง เหมือนชาวอาหรับในถิ่นกันดาร เจ้าทำให้แผ่นดินแปดเปื้อนด้วยการเป็นโสเภณีและความชั่วของเจ้า
3To pongah kho angzo ai boeh moe, nipui amtonghaih khotui doeh krah ai boeh; na lupataeh loe tangzat zaw kami lupataeh hoiah anghmong pongah, azathaih roe na tawn ai.
3เพราะฉะนั้น ฝนจึงถูกระงับไว้ ฝนปลายฤดูก็ไม่ตก แต่เจ้ากลับหน้าด้านเหมือนโสเภณี ไม่ยอมละอาย
4Vaihi hoi kamtong kai khaeah, Kampa, nang loe ka qoeng li nathuem hoiah kai han loklam patuekkung ah na ai maw na oh?
4ตั้งแต่นี้ไป เจ้าจะไม่ร้องเรียกเราหรือว่า ‘พ่อของฉัน พระองค์เป็นผู้นำทางฉันมาตั้งแต่วัยเยาว์’?
5Anih loe dungzan khoek to palungphui poe tih maw? Boeng khoek to palungphui vop tih maw? tiah na thui. To tiah lok na thuih e, na sak thaih ih hmuen kasae to na sak, tiah Angraeng mah thuih.
5“‘พระองค์จะโกรธตลอดไปหรือ? จะโกรธจนถึงที่สุดหรือ?’ ถึงอย่างนั้น เจ้าพูดเช่นนี้ แต่ก็ทำชั่วและทำตามใจตนเอง”
6Josiah siangpahrang ah oh nathung, Angraeng mah kai khaeah, loklam amkhraeng Israel kaminawk mah sak ih hmuen to na hnuk maw? Anih loe maesang boih ah dawh moe, aqam kahing thingkung tlim boih ah, tangzat a zawh boeh.
6ในรัชสมัยกษัตริย์โยสิยาห์ พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราทำหรือไม่? เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น แล้วทำตัวเป็นโสเภณีที่นั่น
7Hae baktih hmuennawk a sak pacoengah doeh kai khae amlaem let hanah ka thuih. Toe anih loe amlaem let ai. To tiah a sak ih hmuen to oep kaom ai amnawk nongpata Judah mah hnuk.
7หลังจากเธอทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เราพูดว่า ‘เธอจะกลับมาหาเรา’ แต่เธอไม่กลับมา ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็เห็น
8Lam amkhraeng Israel loe zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih to sak pongah, ampraekhaih ca to ka paek moe, anih to ka pakhrak; oep kaom ai amnawk nongpata Judah doeh zithaih tawn ai ah a caeh moe, tangzat a zawh toeng, tiah ka hnuk.
8เราเห็นว่า แม้เราไล่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราไป และให้หนังสือหย่าเพราะเธอมีชู้ ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ยังไม่กลัว กลับไปทำตัวเป็นโสเภณีด้วย
9Anih loe tangzat zawhhaih hoiah prae to amhnongsak, thlung hoiah zaehaih a sak moe, thing hoiah doeh zaehaih to a sak.
9เพราะเธอเห็นการเป็นโสเภณีเป็นเรื่องเล็กน้อย แผ่นดินจึงแปดเปื้อน เธอมีชู้กับหินและไม้
10To tiah zaehaih to a tawnh, toe oep kaom ai amnawk nongpata Judah loe kai khaeah palung tang hoi amlaem ai, angsak cophaih hoiah ni amlaem, tiah Angraeng mah thuih.
10ถึงอย่างนั้น ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ไม่ได้กลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด เพียงแต่เสแสร้งเท่านั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
11Angraeng mah kai khaeah, lam amkhraeng Israel loe oep kaom ai Judah pongah toeng kue, tiah thuih.
11พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้หันหลังให้เรายังแสดงว่าตนเที่ยงธรรมกว่ายูดาห์ผู้ทรยศ
12Caeh ah loe, hae lok hae aluek bangah taphong ah, nihcae khaeah, Lam amkhraeng Israel amlaem lai ah, tiah Angraeng mah thuih. Na nuiah palungphuihaih ka krahsak mak ai, kai loe palungnathaih hoiah ka koi pongah, palung ka phui poe mak ai, tiah Angraeng mah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
12จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือว่า ‘อิสราเอลผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่มองเจ้าด้วยความโกรธ เพราะเรามีเมตตา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่โกรธตลอดไป
13Nang loe ka lok na tahngai ai, na Angraeng Sithaw nuiah zaehaih na sak moe, aqam kahing thingkung tlim boih ah, kaminawk to na zoek, to tiah zaehaih na sak pongah, zaehaih ka tawnh boeh, tiah panoek ah, tiah Angraeng mah thuih.
13เพียงแต่ยอมรับความผิดของเจ้า ว่าเจ้าละเมิดต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เที่ยวไปหาคนแปลกหน้าตามทางต่าง ๆ ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น และไม่เชื่อฟังเสียงของเรา’” พระยาห์เวห์กล่าว
14Lam amkhraeng kaminawk, amlaem o lai ah, tiah Angraeng mah thuih; kai loe nangcae ih sava ah ka oh; vangpui maeto thung hoiah kami maeto ka lak han, imthong maeto thung hoiah kami hnetto ka lak moe, Zion ah kang caeh haih han.
14“ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเราเป็นสามีของพวกเจ้า เราจะเลือกพวกเจ้าหนึ่งคนจากเมืองหนึ่ง และสองคนจากตระกูลหนึ่ง แล้วพามายังศิโยน
15Ka koeh ih tuutoep kaminawk to kang paek han, nihcae mah palunghahaih hoi panoekhaih hoiah na zaehoi o tih.
15เราจะให้ผู้เลี้ยงที่ตรงกับใจเราแก่พวกเจ้า พวกเขาจะเลี้ยงพวกเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ
16To na niah loe prae thungah pop parai ah nang pung o tih, to naah loe kaminawk mah, Angraeng Lokkamhaih thingkhong, tiah thui o mak ai boeh, tiah Angraeng mah thuih; to thingkhong to panoek o mak ai; poek o mak ai; dawn o mak ai; sah doeh sah o let mak ai boeh.
16ในเวลานั้น เมื่อพวกเจ้าเพิ่มจำนวนขึ้นมากมายในแผ่นดิน” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครพูดถึง ‘หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์’ อีก ไม่มีใครนึกถึง จดจำ หรือคิดถึงมัน และจะไม่มีใครทำขึ้นมาอีก
17To naah Jerusalem loe Angraeng anghnuthaih tangkhang, tiah kawk o tih; prae kaminawk boih, Jerusalem ah, Angraeng ih ahmin to saphaw hanah amkhueng o tih; angmacae kasae poekhaih palungthin hnukah doeh pazui o mak ai boeh.
17ในเวลานั้น เยรูซาเล็มจะได้ชื่อว่า ‘บัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ชนชาติทั้งหลายจะมารวมกันที่นั่น มาหาพระนามของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็ม พวกเขาจะไม่ทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วอีก
18To na niah loe Judah imthung takoh hoi Israel imthung takoh loe nawnto angkom hoi tih boeh, aluek bang prae hoiah nawnto angzo hoi ueloe, nam panawk khaeah qawk ah ka paek ih prae thungah caeh hoi tih.
18ในเวลานั้น ชนยูดาห์จะเดินร่วมกับชนอิสราเอล พวกเขาจะออกจากแผ่นดินทางเหนือมาด้วยกัน มาสู่แผ่นดินที่เราให้เป็นมรดกแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า
19Kaimah, Nangcae to caa baktiah kang suek o pongah, koeh koi kaom prae, praenawk boih thungah kahoih koek qawktoephaih to kang paek o na ai maw? tiah ka thuih: Kai mah, Kai hae Kam Pa, tiah nang kawk o ueloe, kai khae hoiah nam khraeng o ving mak ai boeh, tiah ka thuih.
19“เราพูดว่า ‘เราอยากให้เจ้าอยู่ในหมู่ลูก ๆ มากเพียงใด อยากให้แผ่นดินน่ารื่นรมย์แก่เจ้า เป็นมรดกงดงามของกองทัพชนชาติต่าง ๆ!’ และเราพูดว่า ‘เจ้าจะเรียกเราว่า “พ่อของฉัน” และจะไม่เลิกติดตามเรา’
20Aw Israel imthung takoh, sava nuiah oep kaom ai nongpata baktiah, nangcae doeh ka nuiah oep na om o ai boeh, tiah Angraeng mah thuih.
20“ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าทรยศเราเหมือนภรรยาที่ทรยศจากสามีไป” พระยาห์เวห์กล่าว
21Israel kaminawk qahhaih hoi hnikhaih lok to hmuensang hoiah ka thaih boeh; nihcae loe loklam amkhraeng o moe, angmacae ih Angraeng Sithaw to pahnet o ving boeh.
21มีเสียงดังมาจากยอดเขาโล่ง ๆ เป็นเสียงร่ำไห้และวิงวอนของลูกหลานอิสราเอล เพราะพวกเขาบิดเบือนทางของตน ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน
22Lam amkhraeng kaminawk, amlaem oh; loklam nam khraeng o haih to kang pakhraih pae han. Nihcae mah doeh khenah, nang khaeah kang zoh o; nang loe kaicae Angraeng Sithaw ah na oh.
22ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา เราจะรักษาพวกเจ้าให้หายจากการหันหลังให้เรา “นี่ พวกเรามาหาพระองค์แล้ว เพราะพระองค์คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา
23Maesomnawk, maenawk bang hoiah pahlonghaih to angzo tih, tiah zinghaih loe azom pui ni; Israel pahlong tangtang haih loe aicae ih Angraeng Sithaw hae ni.
23ความช่วยเหลือจากเนินเขาและเสียงอึกทึกบนภูเขานั้นเปล่าประโยชน์จริง ๆ ความรอดของอิสราเอลอยู่ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราจริง ๆ
24Aicae ampanawk mah toksak ih thingthainawk, tuunawk hoi im ah pacah ih moinawk, a capanawk hoi a canunawk loe a qoeng o li nathuem hoi boeh ni azathaih mah caak boih boeh.
24แต่สิ่งน่าอับอายนั้นกลืนกินผลจากแรงงานของบรรพบุรุษของพวกเรามาตั้งแต่พวกเรายังเด็ก ทั้งฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ลูกชายและลูกสาว
25Aicae loe azathaih hoiah angsong o boeh moe, ahminsethaih mah khuk khoep boeh; aicae loe aimacae Agraeng Sithaw nuiah a zae o boeh, aicae hoi aicae ampanawk loe a qoeng o li nathuem hoi vaihni ni khoek to, aimacae Angraeng Sithaw ih lok to a tahngai o ai boeh.
25ให้พวกเรานอนลงในความอับอาย ให้ความอดสูคลุมพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษ ตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันนี้ พวกเราไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.