John 11
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Now a certain man was sick, Lazarus from Bethany, of the village of Mary and her sister, Martha.
1و شخصی ایلعازر نام، بیمار بود، از اهل بیت عنیا که ده مریم و خواهرش مرتابود.
2It was that Mary who had anointed the Lord with ointment and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.
2و مریم آن است که خداوند را به عطر، تدهین ساخت و پایهای او را به موی خودخشکانید که برادرش ایلعازر بیمار بود.
3The sisters therefore sent to him, saying, “Lord, behold, he for whom you have great affection is sick.”
3پس خواهرانش نزد او فرستاده، گفتند: «ای آقا، اینک آن که او را دوست می‌داری مریض است.»
4But when Jesus heard it, he said, “This sickness is not to death, but for the glory of God, that God’s Son may be glorified by it.”
4چون عیسی این را شنید گفت: «این مرض تا به موت نیست بلکه برای جلال خدا تا پسر خدا از آن جلال یابد.»
5Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.
5و عیسی مرتا و خواهرش و ایلعازررا محبت می‌نمود.
6When therefore he heard that he was sick, he stayed two days in the place where he was.
6پس چون شنید که بیمار است در جایی که بود دو روز توقف نمود.
7Then after this he said to the disciples, “Let’s go into Judea again.”
7و بعد از آن به شاگردان خود گفت: «باز به یهودیه برویم.»
8The disciples asked him, “Rabbi, the Jews were just trying to stone you. Are you going there again?”
8شاگردان او راگفتند: «ای معلم، الان یهودیان می‌خواستند تو راسنگسار کنند؛ و آیا باز می‌خواهی بدانجابروی؟»
9Jesus answered, “Aren’t there twelve hours of daylight? If a man walks in the day, he doesn’t stumble, because he sees the light of this world.
9عیسی جواب داد: «آیا ساعتهای روزدوازده نیست؟ اگر کسی در روز راه رود لغزش نمی خورد زیرا که نور این جهان را می‌بیند.
10But if a man walks in the night, he stumbles, because the light isn’t in him.”
10ولیکن اگر کسی در شب راه رود لغزش خورد زیراکه نور در او نیست.»
11He said these things, and after that, he said to them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going so that I may awake him out of sleep.”
11این را گفت و بعد از آن به ایشان فرمود: «دوست ما ایلعازر در خواب است. اما می‌روم تا او را بیدار کنم.»
12The disciples therefore said, “Lord, if he has fallen asleep, he will recover.”
12شاگردان اوگفتند: «ای آقا اگر خوابیده است، شفا خواهدیافت.»
13Now Jesus had spoken of his death, but they thought that he spoke of taking rest in sleep.
13اما عیسی درباره موت او سخن گفت وایشان گمان بردند که از آرامی خواب می‌گوید.
14So Jesus said to them plainly then, “Lazarus is dead.
14آنگاه عیسی علانیه بدیشان گفت: «ایلعازرمرده است.
15I am glad for your sakes that I was not there, so that you may believe. Nevertheless, let’s go to him.”
15و برای شما خشنود هستم که درآنجا نبودم تا ایمان آرید ولکن نزد او برویم.»
16Thomas therefore, who is called Didymus, said to his fellow disciples, “Let’s also go, that we may die with him.”
16پس توما که به‌معنی توام باشد به همشاگردان خود گفت: «ما نیز برویم تا با او بمیریم.»
17So when Jesus came, he found that he had been in the tomb four days already.
17پس چون عیسی آمد، یافت که چهار روزاست در قبر می‌باشد.
18Now Bethany was near Jerusalem, about fifteen stadia away.
18و بیت عنیا نزدیک اورشلیم بود، قریب به پانزده تیر پرتاب.
19Many of the Jews had joined the women around Martha and Mary, to console them concerning their brother.
19وبسیاری از یهود نزد مرتا و مریم آمده بودند تابجهت برادرشان، ایشان را تسلی دهند.
20Then when Martha heard that Jesus was coming, she went and met him, but Mary stayed in the house.
20وچون مرتا شنید که عیسی می‌آید، او را استقبال کرد. لیکن مریم در خانه نشسته ماند.
21Therefore Martha said to Jesus, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.
21پس مرتابه عیسی گفت: «ای آقا اگر در اینجا می‌بودی، برادر من نمی مرد.
22Even now I know that whatever you ask of God, God will give you.”
22ولیکن الان نیز می‌دانم که هرچه از خدا طلب کنی، خدا آن را به تو خواهد داد.
23Jesus said to her, “Your brother will rise again.”
23عیسی بدو گفت: «برادر تو خواهد برخاست.»
24Martha said to him, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”
24مرتا به وی گفت: «می‌دانم که در قیامت روزبازپسین خواهد برخاست.»
25Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. He who believes in me will still live, even if he dies.
25عیسی بدو گفت: «من قیامت و حیات هستم. هر‌که به من ایمان آورد، اگر مرده باشد، زنده گردد.
26Whoever lives and believes in me will never die. Do you believe this?”
26و هر‌که زنده بود و به من ایمان آورد، تا به ابد نخواهد مرد. آیااین را باور می‌کنی؟»
27She said to him, “Yes, Lord. I have come to believe that you are the Christ, God’s Son, he who comes into the world.”
27او گفت: «بلی‌ای آقا، من ایمان دارم که تویی مسیح پسر خدا که در جهان آینده است.»
28When she had said this, she went away and called Mary, her sister, secretly, saying, “The Teacher is here and is calling you.”
28و چون این را گفت، رفت و خواهر خودمریم را در پنهانی خوانده، گفت: «استاد آمده است و تو را می‌خواند.»
29When she heard this, she arose quickly and went to him.
29او چون این را بشنید، بزودی برخاسته، نزد او آمد.
30Now Jesus had not yet come into the village, but was in the place where Martha met him.
30و عیسی هنوزوارد ده نشده بود، بلکه در جایی بود که مرتا او راملاقات کرد.
31Then the Jews who were with her in the house and were consoling her, when they saw Mary, that she rose up quickly and went out, followed her, saying, “She is going to the tomb to weep there.”
31و یهودیانی که در خانه با او بودندو او را تسلی می‌دادند، چون دیدند که مریم برخاسته، به تعجیل بیرون می‌رود، از عقب اوآمده، گفتند: «به‌سر قبر می‌رود تا در آنجا گریه کند.»
32Therefore when Mary came to where Jesus was and saw him, she fell down at his feet, saying to him, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.”
32و مریم چون به‌جایی که عیسی بودرسید، او را دیده، بر قدمهای او افتاد و بدو گفت: «ای آقا اگر در اینجا می‌بودی، برادر من نمی مرد.»
33When Jesus therefore saw her weeping, and the Jews weeping who came with her, he groaned in the spirit and was troubled,
33عیسی چون او را گریان دید و یهودیان را هم که با او آمده بودند گریان یافت، در روح خودبشدت مکدر شده، مضطرب گشت.
34and said, “Where have you laid him?” They told him, “Lord, come and see.”
34و گفت: «او را کجا گذارده‌اید؟» به او گفتند: «ای آقا بیا وببین.»
35Jesus wept.
35عیسی بگریست.
36The Jews therefore said, “See how much affection he had for him!”
36آنگاه یهودیان گفتند: «بنگرید چقدر او را دوست می‌داشت!»
37Some of them said, “Couldn’t this man, who opened the eyes of him who was blind, have also kept this man from dying?”
37بعضی از ایشان گفتند: «آیا این شخص که چشمان کور را باز کرد، نتوانست امر کند که این مرد نیز نمیرد؟»
38Jesus therefore, again groaning in himself, came to the tomb. Now it was a cave, and a stone lay against it.
38پس عیسی باز بشدت در خود مکدر شده، نزد قبر‌آمد و آن غاره‌ای بود، سنگی بر سرش گذارده.
39Jesus said, “Take away the stone.” Martha, the sister of him who was dead, said to him, “Lord, by this time there is a stench, for he has been dead four days.”
39عیسی گفت: «سنگ را بردارید.» مرتاخواهر میت بدو گفت: «ای آقا الان متعفن شده، زیرا که چهار روز گذشته است.»
40Jesus said to her, “Didn’t I tell you that if you believed, you would see God’s glory?”
40عیسی به وی گفت: «آیا به تو نگفتم اگر ایمان بیاوری، جلال خدا را خواهی دید؟»
41So they took away the stone from the place where the dead man was lying. Jesus lifted up his eyes and said, “Father, I thank you that you listened to me.
41پس سنگ را از جایی که میت گذاشته شده بود برداشتند. عیسی چشمان خود را بالا انداخته، گفت: «ای پدر، تو را شکرمی کنم که سخن مرا شنیدی.
42I know that you always listen to me, but because of the multitude standing around I said this, that they may believe that you sent me.”
42و من می‌دانستم که همیشه سخن مرا می‌شنوی؛ و لکن بجهت خاطر این گروه که حاضرند گفتم تا ایمان بیاورندکه تو مرا فرستادی.»
43When he had said this, he cried with a loud voice, “Lazarus, come out!”
43چون این را گفت، به آوازبلند ندا کرد: «ای ایلعازر، بیرون بیا.»
44He who was dead came out, bound hand and foot with wrappings, and his face was wrapped around with a cloth. Jesus said to them, “Free him, and let him go.”
44در حال آن مرده دست و پای به کفن بسته بیرون آمد وروی او به‌دستمالی پیچیده بود. عیسی بدیشان گفت: «او را باز کنید و بگذارید برود.»
45Therefore many of the Jews who came to Mary and saw what Jesus did believed in him.
45آنگاه بسیاری از یهودیان که با مریم آمده بودند، چون آنچه عیسی کرد دیدند، بدو ایمان آوردند.
46But some of them went away to the Pharisees and told them the things which Jesus had done.
46ولیکن بعضی از ایشان نزد فریسیان رفتند و ایشان را از کارهایی که عیسی کرده بودآگاه ساختند.
47The chief priests therefore and the Pharisees gathered a council, and said, “What are we doing? For this man does many signs.
47پس روسای کهنه و فریسیان شورا نموده، گفتند: «چه کنیم زیرا که این مرد، معجزات بسیارمی نماید؟
48If we leave him alone like this, everyone will believe in him, and the Romans will come and take away both our place and our nation.”
48اگر او را چنین واگذاریم، همه به اوایمان خواهند‌آورد و رومیان آمده، جا و قوم مارا خواهند گرفت.»
49But a certain one of them, Caiaphas, being high priest that year, said to them, “You know nothing at all,
49یکی از ایشان، قیافا نام که در آن سال رئیس کهنه بود، بدیشان گفت: «شماهیچ نمی دانید
50nor do you consider that it is advantageous for us that one man should die for the people, and that the whole nation not perish.”
50و فکر نمی کنید که بجهت مامفید است که یک شخص در راه قوم بمیرد وتمامی طائفه هلاک نگردند.»
51Now he didn’t say this of himself, but being high priest that year, he prophesied that Jesus would die for the nation,
51و این را از خودنگفت بلکه چون در آن سال رئیس کهنه بود، نبوت کرد که می‌بایست عیسی در راه آن طایفه بمیرد؛
52and not for the nation only, but that he might also gather together into one the children of God who are scattered abroad.
52و نه در راه آن طایفه تنها بلکه تا فرزندان خدا را که متفرقند در یکی جمع کند.
53So from that day forward they took counsel that they might put him to death.
53و از همان روز شورا کردند که او را بکشند.
54Jesus therefore walked no more openly among the Jews, but departed from there into the country near the wilderness, to a city called Ephraim. He stayed there with his disciples.
54پس بعداز آن عیسی در میان یهود آشکارا راه نمی رفت بلکه از آنجا روانه شد به موضعی نزدیک بیابان به شهری که افرایم نام داشت و با شاگردان خود درآنجا توقف نمود.
55Now the Passover of the Jews was at hand. Many went up from the country to Jerusalem before the Passover, to purify themselves.
55و چون فصح یهود نزدیک شد، بسیاری ازبلوکات قبل از فصح به اورشلیم آمدند تا خود راطاهر سازند
56Then they sought for Jesus and spoke with one another as they stood in the temple, “What do you think—that he isn’t coming to the feast at all?”
56و در طلب عیسی می‌بودند و درهیکل ایستاده، به یکدیگر می‌گفتند: « «چه گمان می‌برید؟ آیا برای عید نمی آید؟»
57Now the chief priests and the Pharisees had commanded that if anyone knew where he was, he should report it, that they might seize him.
57اما روسای کهنه و فریسیان حکم کرده بودند که اگر کسی بداند که کجا است اطلاع دهد تا او را گرفتارسازند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.