John 11
World English BibleTranslation
World English Bible
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1Now a certain man was sick, Lazarus from Bethany, of the village of Mary and her sister, Martha.
1Bez' e oa ur c'hlañvour, anvet Lazar, eus Betania, kêriadenn Mari ha Marta he c'hoar.
2It was that Mary who had anointed the Lord with ointment and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.
2Mari a oa an hini a eoulias an Aotrou a c'hwez-vat, hag a dorchas e dreid gant he blev; ha Lazar, he breur, a oa klañv.
3The sisters therefore sent to him, saying, “Lord, behold, he for whom you have great affection is sick.”
3Ar c'hoarezed eta a gasas da lavarout da Jezuz: Aotrou, an hini a garez a zo klañv.
4But when Jesus heard it, he said, “This sickness is not to death, but for the glory of God, that God’s Son may be glorified by it.”
4Jezuz, o vezañ klevet kement-se, a lavaras: Ar c'hleñved-se n'eo ket d'ar marv, met evit gloar Doue eo, evit ma vo roet gloar da Vab Doue a gement-se.
5Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.
5Jezuz a gare Marta, hag he c'hoar, ha Lazar.
6When therefore he heard that he was sick, he stayed two days in the place where he was.
6Koulskoude, p'en devoa klevet penaos e oa klañv, e chomas daou zevezh c'hoazh el lec'h ma oa.
7Then after this he said to the disciples, “Let’s go into Judea again.”
7Neuze e lavaras d'e ziskibien: Distroomp e Judea.
8The disciples asked him, “Rabbi, the Jews were just trying to stone you. Are you going there again?”
8An diskibien a lavaras dezhañ: Mestr, ar Yuzevien a glaske, n'eus ket pell, da veinata, hag e tistroez a-nevez di!
9Jesus answered, “Aren’t there twelve hours of daylight? If a man walks in the day, he doesn’t stumble, because he sees the light of this world.
9Jezuz a respontas dezho: Ha n'eus ket daouzek eur en deiz? Mar bale unan bennak e-pad an deiz, ne gouezh ket, abalamour ma wel sklêrijenn ar bed-mañ.
10But if a man walks in the night, he stumbles, because the light isn’t in him.”
10Met mar bale unan bennak e-pad an noz, e kouezh, abalamour n'eus ket a sklêrijenn ennañ.
11He said these things, and after that, he said to them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going so that I may awake him out of sleep.”
11Komz a reas evel-se, ha goude e lavaras dezho: Lazar, hor mignon, a gousk; met me a ya d'e zihuniñ.
12The disciples therefore said, “Lord, if he has fallen asleep, he will recover.”
12E ziskibien a lavaras dezhañ: Aotrou, mar kousk, e vo yac'haet.
13Now Jesus had spoken of his death, but they thought that he spoke of taking rest in sleep.
13Met Jezuz en devoa komzet eus marv Lazar; hag int a grede e komze eus diskuizh ar c'housked.
14So Jesus said to them plainly then, “Lazarus is dead.
14Neuze Jezuz a lavaras dezho freals: Lazar a zo marv.
15I am glad for your sakes that I was not there, so that you may believe. Nevertheless, let’s go to him.”
15Hag ez eus joa ganin abalamour deoc'h, dre ne oan ket eno evit ma kredot; met deomp d'e gavout.
16Thomas therefore, who is called Didymus, said to his fellow disciples, “Let’s also go, that we may die with him.”
16Tomaz, galvet Didim, a lavaras d'an diskibien all: Deomp, ni ivez, evit mervel gant Jezuz.
17So when Jesus came, he found that he had been in the tomb four days already.
17Jezuz, o vezañ erruet, a gavas Lazar er bez abaoe dija pevar devezh.
18Now Bethany was near Jerusalem, about fifteen stadia away.
18Betania a oa war-dro pemzek stadenn eus Jeruzalem,
19Many of the Jews had joined the women around Martha and Mary, to console them concerning their brother.
19ha kalz eus ar Yuzevien a oa deuet da-gichen Marta ha Mari, evit o frealziñ diwar-benn o breur.
20Then when Martha heard that Jesus was coming, she went and met him, but Mary stayed in the house.
20Pa ouezas Marta e teue Jezuz, ez eas a-raok dezhañ; met Mari a chomas azezet er gêr.
21Therefore Martha said to Jesus, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.
21Ha Marta a lavaras da Jezuz: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.
22Even now I know that whatever you ask of God, God will give you.”
22Met anavezout a ran penaos bremañ memes, holl gement a c'houlenni digant Doue, Doue en roio dit.
23Jesus said to her, “Your brother will rise again.”
23Jezuz a lavaras dezhi: Da vreur a adsavo a varv.
24Martha said to him, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”
24Marta a respontas dezhañ: Gouzout a ran ec'h adsavo da vev da adsavidigezh an deiz diwezhañ.
25Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. He who believes in me will still live, even if he dies.
25Jezuz a lavaras dezhi: Me eo an adsavidigezh hag ar vuhez; an hini a gred ennon a vevo, memes ha pa vefe marv.
26Whoever lives and believes in me will never die. Do you believe this?”
26Ha piv bennak a vev hag a gred ennon, ne varvo biken. Ha krediñ a rez kement-se?
27She said to him, “Yes, Lord. I have come to believe that you are the Christ, God’s Son, he who comes into the world.”
27Hi a lavaras dezhañ: Ya, Aotrou, me a gred out ar C'hrist, Mab Doue, an hini a zlee dont er bed.
28When she had said this, she went away and called Mary, her sister, secretly, saying, “The Teacher is here and is calling you.”
28P'he devoe lavaret kement-se, ez eas hag e c'halvas Mari, he c'hoar, e-kuzh, hag e lavaras dezhi: Ar Mestr a zo amañ, hag e c'halv ac'hanout.
29When she heard this, she arose quickly and went to him.
29Houmañ, o vezañ klevet anezhi, a savas buan, hag a zeuas d'e gavout.
30Now Jesus had not yet come into the village, but was in the place where Martha met him.
30Jezuz ne oa ket c'hoazh aet er bourc'h, bez' e oa el lec'h ma oa deuet Marta a-raok dezhañ.
31Then the Jews who were with her in the house and were consoling her, when they saw Mary, that she rose up quickly and went out, followed her, saying, “She is going to the tomb to weep there.”
31Yuzevien a oa gant Mari en ti, ouzh he frealziñ; pa weljont e oa savet ken buan, hag e oa aet er-maez, e heuilhjont anezhi, o lavarout: Mont a ra da ouelañ d'ar bez.
32Therefore when Mary came to where Jesus was and saw him, she fell down at his feet, saying to him, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.”
32Pa voe deuet Mari el lec'h ma oa Jezuz, ha pa welas anezhañ, en em daolas d'e dreid, hag e lavaras dezhañ: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.
33When Jesus therefore saw her weeping, and the Jews weeping who came with her, he groaned in the spirit and was troubled,
33Pa welas Jezuz anezhi o ouelañ, ha penaos e ouele ivez ar Yuzevien a oa deuet ganti, e huanadas en e spered hag e voe trubuilhet;
34and said, “Where have you laid him?” They told him, “Lord, come and see.”
34neuze e lavaras: Pelec'h hoc'h eus e lakaet? Int a lavaras dezhañ: Aotrou, deus ha gwel.
35Jesus wept.
35Jezuz en em lakaas da ouelañ.
36The Jews therefore said, “See how much affection he had for him!”
36War gement-se ar Yuzevien a lavaras: Gwelit penaos e kare anezhañ.
37Some of them said, “Couldn’t this man, who opened the eyes of him who was blind, have also kept this man from dying?”
37Met hiniennoù anezho a lavaras: Eñ, an hini en deus digoret daoulagad an dall, ha ne c'hellje ket ober ivez na varvje ket hemañ?
38Jesus therefore, again groaning in himself, came to the tomb. Now it was a cave, and a stone lay against it.
38Neuze Jezuz, o huanadiñ a-nevez ennañ e-unan, a zeuas d'ar bez: ur c'hev e oa, hag ur maen a oa lakaet warnañ.
39Jesus said, “Take away the stone.” Martha, the sister of him who was dead, said to him, “Lord, by this time there is a stench, for he has been dead four days.”
39Jezuz a lavaras: Lamit ar maen. Marta, c'hoar an hini marv, a lavaras dezhañ: Aotrou, c'hwez fall a zo dija gantañ, rak aze emañ abaoe pevar deiz zo.
40Jesus said to her, “Didn’t I tell you that if you believed, you would see God’s glory?”
40Jezuz a lavaras dezhi: Ne'm eus ket lavaret dit penaos, mar kredez, e weli gloar Doue?
41So they took away the stone from the place where the dead man was lying. Jesus lifted up his eyes and said, “Father, I thank you that you listened to me.
41Lemel a rejont eta ar maen [eus al lec'h ma oa gourvezet an hini marv]. Ha Jezuz, o sevel e zaoulagad war-zu an neñv, a lavaras: Tad, da drugarekaat a ran eus ma ec'h eus va selaouet.
42I know that you always listen to me, but because of the multitude standing around I said this, that they may believe that you sent me.”
42Gouzout a raen e selaouez ac'hanon atav, met e lavaret em eus abalamour d'ar bobl-mañ a zo en-dro din, evit ma kredo ec'h eus va degaset.
43When he had said this, he cried with a loud voice, “Lazarus, come out!”
43P'en devoe lavaret kement-se, e krias a vouezh uhel: Lazar, deus er-maez!
44He who was dead came out, bound hand and foot with wrappings, and his face was wrapped around with a cloth. Jesus said to them, “Free him, and let him go.”
44Hag an hini marv a zeuas er-maez, e zaouarn hag e dreid ereet gant bandennoù, hag e zremm goloet gant ul lienenn. Jezuz a lavaras dezho: Diereit anezhañ, ha lezit eñ da vont.
45Therefore many of the Jews who came to Mary and saw what Jesus did believed in him.
45Kalz eta a-douez ar Yuzevien a oa deuet da welout Mari, hag o devoa gwelet ar pezh en devoa Jezuz graet, a gredas ennañ.
46But some of them went away to the Pharisees and told them the things which Jesus had done.
46Met hiniennoù anezho a yeas da gavout ar farizianed, hag a lavaras dezho ar pezh en devoa Jezuz graet.
47The chief priests therefore and the Pharisees gathered a council, and said, “What are we doing? For this man does many signs.
47Neuze ar veleien vras hag ar farizianed a zastumas ar sanedrin, hag a lavaras: Petra a raimp? Rak an den-se a ra kalz a virakloù.
48If we leave him alone like this, everyone will believe in him, and the Romans will come and take away both our place and our nation.”
48Mar en lezomp d'ober, an holl a gredo ennañ, hag ar Romaned a zeuio, hag a zistrujo al lec'h-mañ hag hor pobl.
49But a certain one of them, Caiaphas, being high priest that year, said to them, “You know nothing at all,
49Met Kaifaz, unan anezho, hag a oa beleg-meur er bloavezh-se, a lavaras dezho: C'hwi n'ouzoc'h netra;
50nor do you consider that it is advantageous for us that one man should die for the people, and that the whole nation not perish.”
50ha ne soñjit ket eo gwelloc'h da un den hepken mervel evit ar bobl, eget na vefe kollet holl dud ar vro?
51Now he didn’t say this of himself, but being high priest that year, he prophesied that Jesus would die for the nation,
51Hogen ne lavare ket kement-se anezhañ e-unan, met o vezañ beleg-meur er bloaz-se, e tiouganas penaos e tlee Jezuz mervel evit ar bobl;
52and not for the nation only, but that he might also gather together into one the children of God who are scattered abroad.
52ha n'eo ket hepken evit ar bobl, met ivez evit dastum en ur c'horf hepken bugale Doue a zo a-stlabez.
53So from that day forward they took counsel that they might put him to death.
53Adalek an deiz-se en em guzuilhjont evit e lakaat d'ar marv.
54Jesus therefore walked no more openly among the Jews, but departed from there into the country near the wilderness, to a city called Ephraim. He stayed there with his disciples.
54Dre-se Jezuz n'en em ziskoueze ket en un doare frank e-touez ar Yuzevien, met mont a reas ac'hane en ur vro tost d'al lec'h distro, d'ur gêr galvet Efraim; hag e chomas eno gant e ziskibien.
55Now the Passover of the Jews was at hand. Many went up from the country to Jerusalem before the Passover, to purify themselves.
55Pask ar Yuzevien a oa tost, ha kalz a dud eus ar vro a bigne da Jeruzalem a-raok ar Pask, evit en em c'hlanaat.
56Then they sought for Jesus and spoke with one another as they stood in the temple, “What do you think—that he isn’t coming to the feast at all?”
56Klask a raent eta Jezuz, hag, oc'h en em zerc'hel en templ, e lavarent an eil d'egile: Petra a soñjit? Ne zeuio ket d'ar gouel?
57Now the chief priests and the Pharisees had commanded that if anyone knew where he was, he should report it, that they might seize him.
57Met ar veleien vras hag ar farizianed o devoa roet urzh, penaos ma ouije unan bennak pelec'h e oa, ra en diskuilhje, evit ma krogjed ennañ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.