Ezekiel 19
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1“Moreover, take up a lamentation for the princes of Israel,
1“จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงพวกผู้นำของอิสราเอล
2and say, ‘What was your mother? A lioness. She couched among lions, in the middle of the young lions she nourished her cubs.
2และกล่าวว่า ‘แม่ของเจ้าเป็นอะไร? นางเป็นแม่สิงโต นางหมอบอยู่ท่ามกลางสิงโต เลี้ยงลูกท่ามกลางสิงโตหนุ่ม
3She brought up one of her cubs. He became a young lion. He learned to catch the prey. He devoured men.
3นางเลี้ยงลูกตัวหนึ่งขึ้นมา มันโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
4The nations also heard of him. He was taken in their pit; and they brought him with hooks to the land of Egypt.
4ประชาชาติทั้งหลายได้ยินเรื่องของมัน มันถูกจับในหลุมของพวกเขา แล้วถูกเกี่ยวด้วยตะขอพาไปยังแผ่นดินอียิปต์
5“‘Now when she saw that she had waited, and her hope was lost, then she took another of her cubs, and made him a young lion.
5“‘เมื่อนางเห็นว่ารอไปก็ไร้ผล ความหวังสูญสิ้นแล้ว นางจึงเอาลูกอีกตัวหนึ่ง เลี้ยงให้เป็นสิงโตหนุ่ม
6He went up and down among the lions. He became a young lion. He learned to catch the prey. He devoured men.
6มันเดินไปมาท่ามกลางสิงโต และโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
7He knew their palaces, and laid waste their cities. The land was desolate with its fullness, because of the noise of his roaring.
7มันบุกเข้าไปในวังของพวกเขา และทำลายเมืองของพวกเขา แผ่นดินและทุกสิ่งในนั้นร้างเปล่า เพราะเสียงคำรามของมัน
8Then the nations attacked him on every side from the provinces. They spread their net over him. He was taken in their pit.
8แล้วประชาชาติจากแคว้นต่าง ๆ ก็เข้ามาต่อสู้มันจากทุกด้าน พวกเขากางตาข่ายเหนือมัน และจับมันไว้ในหลุม
9They put him in a cage with hooks, and brought him to the king of Babylon. They brought him into strongholds, so that his voice should no more be heard on the mountains of Israel.
9พวกเขาเอาตะขอล่ามมันไว้ในกรง แล้วนำไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลน พวกเขาขังมันไว้ในที่มั่น เพื่อจะไม่ได้ยินเสียงมันอีกบนภูเขาแห่งอิสราเอล
10“‘Your mother was like a vine in your blood, planted by the waters. It was fruitful and full of branches by reason of many waters.
10“‘แม่ของเจ้าเคยเหมือนเถาองุ่นในสายเลือดของเจ้า ปลูกอยู่ริมน้ำ มีผลดกและกิ่งมากเพราะมีน้ำอุดม
11It had strong branches for the scepters of those who ruled. Their stature was exalted among the thick boughs. They were seen in their height with the multitude of their branches.
11มีกิ่งแข็งแรงเหมาะทำคทาสำหรับผู้ปกครอง ลำต้นสูงเด่นเหนือพุ่มกิ่งหนา มองเห็นความสูงของมันได้ชัด ท่ามกลางกิ่งมากมาย
12But it was plucked up in fury. It was cast down to the ground, and the east wind dried up its fruit. Its strong branches were broken off and withered. The fire consumed them.
12แต่มันถูกถอนขึ้นด้วยความเดือดดาล และเหวี่ยงลงกับพื้น ลมตะวันออกทำให้ผลของมันเหี่ยวแห้ง กิ่งแข็งแรงถูกหักและแห้งตาย ไฟเผาผลาญมัน
13Now it is planted in the wilderness, in a dry and thirsty land.
13บัดนี้มันถูกปลูกในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินแห้งแล้งกระหายน้ำ
14Fire has gone out of its branches. It has devoured its fruit, so that there is in it no strong branch to be a scepter to rule.’ This is a lamentation, and shall be for a lamentation.”
14ไฟออกมาจากกิ่งของมันเอง เผาผลของมันจนหมด ไม่มีแม้แต่กิ่งแข็งแรงที่จะเป็นคทาสำหรับปกครอง’ นี่เป็นบทคร่ำครวญ และจะใช้เป็นบทคร่ำครวญ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.