มัทธิว 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Reina-Valera 1909
1“เวลานั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงสาวพรหมจารีสิบคน ซึ่งถือตะเกียงของตนออกไปรอรับเจ้าบ่าว
1ENTONCES el reino de los cielos será semejante á diez vírgenes, que tomando sus lámparas, salieron á recibir al esposo.
2ในพวกนาง มีห้าคนโง่ และห้าคนฉลาด
2Y las cinco de ellas eran prudentes, y las cinco fatuas.
3คนโง่เอาตะเกียงไป แต่ไม่ได้เอาน้ำมันไปด้วย
3Las que eran fatuas, tomando sus lámparas, no tomaron consigo aceite;
4ส่วนคนฉลาดเอาน้ำมันใส่ภาชนะไปพร้อมกับตะเกียง
4Mas las prudentes tomaron aceite en sus vasos, juntamente con sus lámparas.
5เมื่อเจ้าบ่าวยังมาช้า พวกนางทุกคนก็ง่วงและหลับไป
5Y tardándose el esposo, cabecearon todas, y se durmieron.
6พอถึงเที่ยงคืน ก็มีเสียงร้องว่า ‘ดูสิ เจ้าบ่าวมาแล้ว! ออกไปรับเขาเถอะ!’
6Y á la media noche fué oído un clamor: He aquí, el esposo viene; salid á recibirle.
7หญิงสาวพรหมจารีทั้งหมดจึงลุกขึ้น และตัดแต่งไส้ตะเกียงของตน
7Entonces todas aquellas vírgenes se levantaron, y aderezaron sus lámparas.
8คนโง่พูดกับคนฉลาดว่า ‘แบ่งน้ำมันของพวกคุณให้พวกเราบ้าง เพราะตะเกียงของพวกเรากำลังจะดับ’
8Y las fatuas dijeron á las prudentes: Dadnos de vuestro aceite; porque nuestras lámparas se apagan.
9แต่คนฉลาดตอบว่า ‘ถ้าน้ำมันไม่พอทั้งสำหรับพวกเราและพวกคุณล่ะ? พวกคุณไปหาคนขาย แล้วซื้อสำหรับตัวเองดีกว่า’
9Mas las prudentes respondieron, diciendo: Porque no nos falte á nosotras y á vosotras, id antes á los que venden, y comprad para vosotras.
10ระหว่างที่พวกนางออกไปซื้อ เจ้าบ่าวก็มา คนที่เตรียมพร้อมจึงเข้าไปในงานเลี้ยงแต่งงานพร้อมกับเขา แล้วประตูก็ปิด
10Y mientras que ellas iban á comprar, vino el esposo; y las que estaban apercibidas, entraron con él á las bodas; y se cerró la puerta.
11หลังจากนั้น หญิงสาวพรหมจารีคนอื่น ๆ ก็มา และพูดว่า ‘ท่านคะ ท่านคะ เปิดให้พวกเราด้วย’
11Y después vinieron también las otras vírgenes, diciendo: Señor, Señor, ábrenos.
12แต่เขาตอบว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เราไม่รู้จักพวกคุณ’
12Mas respondiendo él, dijo: De cierto os digo, que no os conozco.
13เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง เพราะพวกคุณไม่รู้วันหรือเวลาที่บุตรมนุษย์จะมา
13Velad, pues, porque no sabéis el día ni la hora en que el Hijo del hombre ha de venir.
14“เพราะเรื่องนี้เปรียบเหมือนชายคนหนึ่งกำลังจะเดินทางไปต่างถิ่น เขาเรียกคนรับใช้ของตน และมอบทรัพย์สินให้พวกเขาดูแล
14Porque el reino de los cielos es como un hombre que partiéndose lejos llamó á sus siervos, y les entregó sus bienes.
15เขาให้คนหนึ่งห้าตะลันต์ อีกคนสองตะลันต์ และอีกคนหนึ่งตะลันต์ ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วเขาก็ออกเดินทาง
15Y á éste dió cinco talentos, y al otro dos, y al otro uno: á cada uno conforme á su facultad; y luego se partió lejos.
16คนที่ได้รับห้าตะลันต์ไปทำการค้าทันที และได้กำไรเพิ่มอีกห้าตะลันต์
16Y el que había recibido cinco talentos se fué, y granjeó con ellos, é hizo otros cinco talentos.
17คนที่ได้สองตะลันต์ก็ได้เพิ่มอีกสองตะลันต์เช่นกัน
17Asimismo el que había recibido dos, ganó también él otros dos.
18แต่คนที่ได้หนึ่งตะลันต์ออกไปขุดหลุมในดิน แล้วซ่อนเงินของนายไว้
18Mas el que había recibido uno, fué y cavó en la tierra, y escondió el dinero de su señor.
19“หลังจากนั้นนานมาก นายของคนรับใช้เหล่านั้นกลับมา และชำระบัญชีกับพวกเขา
19Y después de mucho tiempo, vino el señor de aquellos siervos, é hizo cuentas con ellos.
20คนที่ได้รับห้าตะลันต์นำอีกห้าตะลันต์มา และพูดว่า ‘ท่านมอบห้าตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกห้าตะลันต์’
20Y llegando el que había recibido cinco talentos, trajo otros cinco talentos, diciendo: Señor, cinco talentos me entregaste; he aquí otros cinco talentos he ganado sobre ellos.
21“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
21Y su señor le dijo: Bien, buen siervo y fiel; sobre poco has sido fiel, sobre mucho te pondré: entra en el gozo de tu señor.
22“คนที่ได้สองตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ท่านมอบสองตะลันต์ให้ข้าพเจ้า ดูสิ ข้าพเจ้าได้เพิ่มมาอีกสองตะลันต์’
22Y llegando también el que había recibido dos talentos, dijo: Señor, dos talentos me entregaste; he aquí otros dos talentos he ganado sobre ellos.
23“นายกล่าวกับเขาว่า ‘ดีมาก คนรับใช้ที่ดีและซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เราจะให้เจ้าดูแลเรื่องมากมาย จงมาร่วมยินดีกับนายของเจ้า’
23Su señor le dijo: Bien, buen siervo y fiel; sobre poco has sido fiel, sobre mucho te pondré: entra en el gozo de tu señor.
24“ส่วนคนที่ได้รับหนึ่งตะลันต์ก็มา และพูดว่า ‘ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บเกี่ยวในที่ที่ท่านไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่ท่านไม่ได้โปรย
24Y llegando también el que había recibido un talento, dijo: Señor, te conocía que eres hombre duro, que siegas donde no sembraste, y recoges donde no esparciste;
25ข้าพเจ้ากลัว จึงไปซ่อนตะลันต์ของท่านไว้ในดิน นี่คือของของท่าน’
25Y tuve miedo, y fuí, y escondí tu talento en la tierra: he aquí tienes lo que es tuyo.
26“แต่นายตอบเขาว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่วและเกียจคร้าน เจ้ารู้ว่าเราเก็บเกี่ยวในที่ที่เราไม่ได้หว่าน และรวบรวมในที่ที่เราไม่ได้โปรย
26Y respondiendo su señor, le dijo: Malo y negligente siervo, sabías que siego donde no sembré y que recojo donde no esparcí;
27ถ้าอย่างนั้น เจ้าควรนำเงินของเราไปฝากไว้กับนายธนาคาร เมื่อเรากลับมา เราก็จะได้รับเงินของเราคืนพร้อมดอกเบี้ย
27Por tanto te convenía dar mi dinero á los banqueros, y viniendo yo, hubiera recibido lo que es mío con usura.
28เพราะฉะนั้น จงเอาตะลันต์จากเขา แล้วให้แก่คนที่มีสิบตะลันต์
28Quitadle pues el talento, y dadlo al que tiene diez talentos.
29เพราะทุกคนที่มี จะได้รับเพิ่ม และจะมีอย่างเหลือเฟือ แต่คนที่ไม่มี แม้สิ่งที่เขามีก็จะถูกเอาไป
29Porque á cualquiera que tuviere, le será dado, y tendrá más; y al que no tuviere, aun lo que tiene le será quitado.
30ส่วนคนรับใช้ที่ไร้ประโยชน์นั้น จงโยนออกไปในความมืดภายนอก ที่นั่นจะมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’
30Y al siervo inútil echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
31“เมื่อบุตรมนุษย์มาในพระสิริของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์ทั้งหมด พระองค์จะนั่งบนบัลลังก์แห่งพระสิริของพระองค์
31Y cuando el Hijo del hombre venga en su gloria, y todos los santos ángeles con él, entonces se sentará sobre el trono de su gloria.
32ทุกชนชาติจะมารวมอยู่ต่อหน้าพระองค์ และพระองค์จะแยกพวกเขาออกจากกัน เหมือนผู้เลี้ยงแกะแยกแกะออกจากแพะ
32Y serán reunidas delante de él todas las gentes: y los apartará los unos de los otros, como aparta el pastor las ovejas de los cabritos.
33พระองค์จะให้แกะอยู่ทางขวา และแพะอยู่ทางซ้าย
33Y pondrá las ovejas á su derecha, y los cabritos á la izquierda.
34แล้วกษัตริย์จะกล่าวกับคนทางขวาว่า ‘มาเถอะ พวกคุณผู้ได้รับพรจากพระบิดาของเรา จงรับอาณาจักรที่เตรียมไว้สำหรับพวกคุณตั้งแต่การวางรากฐานของโลกเป็นมรดก
34Entonces el Rey dirá á los que estarán á su derecha: Venid, benditos de mi Padre, heredad el reino preparado para vosotros desde la fundación del mundo:
35เพราะเมื่อเราหิว พวกคุณให้อาหารเรา เมื่อเรากระหาย พวกคุณให้เราดื่ม เราเป็นคนแปลกหน้า พวกคุณก็ต้อนรับเรา
35Porque tuve hambre, y me disteis de comer; tuve sed, y me disteis de beber; fuí huésped, y me recogisteis;
36เราเปลือยกาย พวกคุณก็ให้เสื้อผ้าเรา เราป่วย พวกคุณก็มาเยี่ยม เราอยู่ในคุก พวกคุณก็มาหาเรา’
36Desnudo, y me cubristeis; enfermo, y me visitasteis; estuve en la cárcel, y vinisteis á mí.
37“แล้วคนชอบธรรมจะตอบพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิวแล้วให้อาหาร หรือเห็นท่านกระหายแล้วให้ดื่ม?
37Entonces los justos le responderán, diciendo: Señor, ¿cuándo te vimos hambriento, y te sustentamos? ¿ó sediento, y te dimos de beber?
38เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านเป็นคนแปลกหน้าแล้วต้อนรับ หรือเห็นท่านเปลือยกายแล้วให้เสื้อผ้า?
38¿Y cuándo te vimos huésped, y te recogimos? ¿ó desnudo, y te cubrimos?
39เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วมาหาท่าน?’
39¿O cuándo te vimos enfermo, ó en la cárcel, y vinimos á ti?
40“กษัตริย์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณทำสิ่งนี้แก่พี่น้องของเราคนหนึ่ง แม้แต่คนที่เล็กน้อยที่สุด พวกคุณก็ทำแก่เรา’
40Y respondiendo el Rey, les dirá: De cierto os digo que en cuanto lo hicisteis á uno de estos mis hermanos pequeñitos, á mí lo hicisteis.
41แล้วพระองค์จะกล่าวกับคนทางซ้ายด้วยว่า ‘พวกเจ้าผู้ถูกสาป จงไปจากเรา เข้าสู่ไฟนิรันดร์ที่เตรียมไว้สำหรับมารและทูตสวรรค์ของมัน
41Entonces dirá también á los que estarán á la izquierda: Apartaos de mí, malditos, al fuego eterno preparado para el diablo y para sus ángeles:
42เพราะเราหิว พวกเจ้าไม่ได้ให้อาหารเรา เรากระหาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เราดื่ม
42Porque tuve hambre, y no me disteis de comer; tuve sed, y no me disteis de beber;
43เราเป็นคนแปลกหน้า พวกเจ้าไม่ได้ต้อนรับ เราเปลือยกาย พวกเจ้าไม่ได้ให้เสื้อผ้า เราป่วยและอยู่ในคุก พวกเจ้าไม่ได้มาเยี่ยมเรา’
43Fuí huésped, y no me recogisteis; desnudo, y no me cubristeis; enfermo, y en la cárcel, y no me visitasteis.
44“แล้วพวกเขาจะตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไรที่พวกเราเห็นท่านหิว กระหาย เป็นคนแปลกหน้า เปลือยกาย ป่วย หรืออยู่ในคุก แล้วไม่ได้ช่วยท่าน?’
44Entonces también ellos le responderán, diciendo: Señor, ¿cuándo te vimos hambriento, ó sediento, ó huésped, ó desnudo, ó enfermo, ó en la cárcel, y no te servimos?
45“แล้วพระองค์จะตอบพวกเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า เมื่อพวกคุณไม่ได้ทำแก่คนหนึ่งในบรรดาคนที่เล็กน้อยที่สุดเหล่านี้ พวกคุณก็ไม่ได้ทำแก่เรา’
45Entonces les responderá, diciendo: De cierto os digo que en cuanto no lo hicisteis á uno de estos pequeñitos, ni á mí lo hicisteis.
46คนเหล่านี้จะไปรับการลงโทษนิรันดร์ แต่คนชอบธรรมจะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์”
46E irán éstos al tormento eterno, y los justos á la vida eterna.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.