Matäuj 25
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Reina-Valera 1909
1ANJAU o wein nanlan mE rajon li ek, me ale ar lamp akan, ap koieilan ol kamod.
1ENTONCES el reino de los cielos será semejante á diez vírgenes, que tomando sus lámparas, salieron á recibir al esposo.
2Me limen me lolekon a me limen me lolepon.
2Y las cinco de ellas eran prudentes, y las cinco fatuas.
3Me lolepon oko wa ar lamp akan ap jota ianaki kadirepa.
3Las que eran fatuas, tomando sus lámparas, no tomaron consigo aceite;
4A me lolekon ko wa ar lamp akan ianaki kadirepa.
4Mas las prudentes tomaron aceite en sus vasos, juntamente con sus lámparas.
5A ni en ol kamod a pwapwand ir karoj men mair ap mairelar.
5Y tardándose el esposo, cabecearon todas, y se durmieron.
6A lao nan lukepan pon a lok jili: Kilan, ol kamod kotido, komail koieilan i!
6Y á la media noche fué oído un clamor: He aquí, el esposo viene; salid á recibirle.
7Li karoj ap pauridar kaonop adar ar lamp akan.
7Entonces todas aquellas vírgenes se levantaron, y aderezaron sus lámparas.
8Me lolopon ap indan me lolekon kan: Komail ki don kit kijan omail le, pwe nait lamp akan pan kunla.
8Y las fatuas dijeron á las prudentes: Dadnos de vuestro aceite; porque nuestras lámparas se apagan.
9A me lolekon kan japen indada: O iermen, pwe ede jola itar on kit o komail, komail kola ren jaunet netiada pein omail.
9Mas las prudentes respondieron, diciendo: Porque no nos falte á nosotras y á vosotras, id antes á los que venden, y comprad para vosotras.
10Ni arail kokolan net, ol kamod ap jamador. Irail me onoper ian i pedelon on nan kamadip o, wanim ap ritidier.
10Y mientras que ellas iban á comprar, vino el esposo; y las que estaban apercibidas, entraron con él á las bodas; y se cerró la puerta.
11Murin anjau kij li tei ko ap pwarado indada: Main, main, re kotin ritinadan kit!
11Y después vinieron también las otras vírgenes, diciendo: Señor, Señor, ábrenos.
12A ap japen indada: Melel i indan komail, i jaja komail.
12Mas respondiendo él, dijo: De cierto os digo, que no os conozco.
13Komail ari majamajan, pwe komail jaja ran de auer.
13Velad, pues, porque no sabéis el día ni la hora en que el Hijo del hombre ha de venir.
14Pwe a raj on aramaj amen, me pan momaitela nan wai. Ap kapokon pena na ladu kan o neke on irail a dipijou kan.
14Porque el reino de los cielos es como un hombre que partiéndose lejos llamó á sus siervos, y les entregó sus bienes.
15A ki on amen talent limau, a on amen riau, a on amen eu, duen me re itar on, a ap madan jiimalar.
15Y á éste dió cinco talentos, y al otro dos, y al otro uno: á cada uno conforme á su facultad; y luego se partió lejos.
16Me aleer talent limau, ap koieila dodokki o diaradar pil talent limau.
16Y el que había recibido cinco talentos se fué, y granjeó con ellos, é hizo otros cinco talentos.
17A me aleer riau, pil dueta, a diarada pil riau.
17Asimismo el que había recibido dos, ganó también él otros dos.
18A me aleer eu, ap koieilar jarepedier nani pwel, okilar moni en monjap o.
18Mas el que había recibido uno, fué y cavó en la tierra, y escondió el dinero de su señor.
19A kadekadeo a warailar monjap en ladu pukat ap puredo o kainene irail adar.
19Y después de mucho tiempo, vino el señor de aquellos siervos, é hizo cuentas con ellos.
20Me aleer talent limau ap patodo wado pil talent limau indada: Main komui kotiki on ia er talent limau, kom kotin majani, iet pil talent limau, me netia kidar.
20Y llegando el que había recibido cinco talentos, trajo otros cinco talentos, diciendo: Señor, cinco talentos me entregaste; he aquí otros cinco talentos he ganado sobre ellos.
21A monjap ap indan i: Meid mau, me koe wiadar, ladu lelapok o melel amen koe. Koe apapwali mau me tikitik o, i ap pan kajapwiladan uk pon dipijou toto, ko on nan peren en om monjap!
21Y su señor le dijo: Bien, buen siervo y fiel; sobre poco has sido fiel, sobre mucho te pondré: entra en el gozo de tu señor.
22A me aleer talent riau ap pil potodo indada: Main komui kotiki don ia er talent riau, kom kotin majani, iet pil talent riau, me i netia kidar.
22Y llegando también el que había recibido dos talentos, dijo: Señor, dos talentos me entregaste; he aquí otros dos talentos he ganado sobre ellos.
23A monjap ap indan i: Meid mau, me koe wiadar, ladu lelapok o melel amen koe. Koe apapwali mau me tikitik o, i ap pan kajapwiladan uk pon dipijou toto ko on nan peren en om monjap!
23Su señor le dijo: Bien, buen siervo y fiel; sobre poco has sido fiel, sobre mucho te pondré: entra en el gozo de tu señor.
24A me aleer talent eu ap pil potodo indada: Main, i ajaer komui, me komui ol padik amen, me kin dolun jan waja, me kaidin komui padukedier ia, o nak pena, waja me kaidin komui kamorok ia;
24Y llegando también el que había recibido un talento, dijo: Señor, te conocía que eres hombre duro, que siegas donde no sembraste, y recoges donde no esparciste;
25Nai ari majak, o koieila o okilar japwilim omui talent nani pwel, majani, iet japwilim omui.
25Y tuve miedo, y fuí, y escondí tu talento en la tierra: he aquí tienes lo que es tuyo.
26A monjap ap japen indan i: Ladu jued o ponkake men koe, ma koe ajaer, me i kin dolun waja, me kaidin nai padukedier, o nak pena waja, me kaidin nai kamorokier.
26Y respondiendo su señor, le dijo: Malo y negligente siervo, sabías que siego donde no sembré y que recojo donde no esparcí;
27Menda koe jota ki on jaun kawilian moni nai moni, a nai lao puredo, i ap pan ale me udan ai ianaki moni me a naitikadar.
27Por tanto te convenía dar mi dinero á los banqueros, y viniendo yo, hubiera recibido lo que es mío con usura.
28Komail ari ki jan re a a talent, ap ki on, me a talent eijok.
28Quitadle pues el talento, y dadlo al que tiene diez talentos.
29Pwe me a mia, ekij pan ko on, pwen aneki me laud; a me jota a mia, nan a pan katia jan me mi re a.
29Porque á cualquiera que tuviere, le será dado, y tendrá más; y al que no tuviere, aun lo que tiene le será quitado.
30A ladu me jota katepa, komail kajela nan rotorot liki, iei wajan maiei o teterok.
30Y al siervo inútil echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
31A Nain aramaj lao kodo ni a linan, o tounlan jaraui kan ian i, a pan mondi pon mol en a linan;
31Y cuando el Hijo del hombre venga en su gloria, y todos los santos ángeles con él, entonces se sentará sobre el trono de su gloria.
32O toun jappa karoj pan kapokon pena mo a. A ap pan katoror irail pajan dueta jilepa o kin katorore jip ol ren li akan.
32Y serán reunidas delante de él todas las gentes: y los apartará los unos de los otros, como aparta el pastor las ovejas de los cabritos.
33A pan kila na jip li akan ni pali maun, o na jip ol akan ni pali main.
33Y pondrá las ovejas á su derecha, y los cabritos á la izquierda.
34Nanmarki ap pan majani on toun pali maun: Ukodo, komail kompoke pan Jam ai, jojoki wei o, me onop on komail er jan ni tapin kaua!
34Entonces el Rey dirá á los que estarán á su derecha: Venid, benditos de mi Padre, heredad el reino preparado para vosotros desde la fundación del mundo:
35Pwe nai men manadar, a komail ap kamana ia; nai men nim piladar. a komail ap kanim pil ia; nai men kairu men, a komail ap kajamo ia.
35Porque tuve hambre, y me disteis de comer; tuve sed, y me disteis de beber; fuí huésped, y me recogisteis;
36Kilijo, a komail ap kalikauwi ia dar, nai jomaudar, a komail ap pwara don ia; nai jalidier, a komail ap pwara don ia.
36Desnudo, y me cubristeis; enfermo, y me visitasteis; estuve en la cárcel, y vinisteis á mí.
37Me pun kan ap pan japen i potoan on: Main, iad me je potoan ir men konot, ap potoan don ir konot, de men konot pil, ap id konote don ir?
37Entonces los justos le responderán, diciendo: Señor, ¿cuándo te vimos hambriento, y te sustentamos? ¿ó sediento, y te dimos de beber?
38Iad kit potoan ir men kairu, ap kajamo ir? De kilijo, ap kalikauwi ir adar?
38¿Y cuándo te vimos huésped, y te recogimos? ¿ó desnudo, y te cubrimos?
39Iad kit potoan ir lomum, de jalidi, ap poto don ir?
39¿O cuándo te vimos enfermo, ó en la cárcel, y vinimos á ti?
40Nanmarki ap pan japen majani on irail: Melel i indai on komail, meakot komail wiai on amen, ri ai ol tikitik pukat, i me komail wiai on ia er.
40Y respondiendo el Rey, les dirá: De cierto os digo que en cuanto lo hicisteis á uno de estos mis hermanos pequeñitos, á mí lo hicisteis.
41A ap pil pan indan irail toun pali main: Komail me riala, kowei jan ia, ko on nan kijiniai joutuk, me onoper on tewil o nal kan.
41Entonces dirá también á los que estarán á la izquierda: Apartaos de mí, malditos, al fuego eterno preparado para el diablo y para sus ángeles:
42Pwe nai men manadar, a komail jota kamana ia, o men nim piladar, a komail jota kanim pil ia,
42Porque tuve hambre, y no me disteis de comer; tuve sed, y no me disteis de beber;
43Nai men kairu men, a komail jota kajamo ia, kilijo, a komail jota kalikauwi ia dar, o jomau, o jalidi, a komail jota pwara don ia.
43Fuí huésped, y no me recogisteis; desnudo, y no me cubristeis; enfermo, y en la cárcel, y no me visitasteis.
44Irail ap pil pan potoan on: Main, iad me je potoan ir men konot, de men konot pil, de men kairu men, de kilijo, de lomum, de jalidi, ap jota papa on ir?
44Entonces también ellos le responderán, diciendo: Señor, ¿cuándo te vimos hambriento, ó sediento, ó huésped, ó desnudo, ó enfermo, ó en la cárcel, y no te servimos?
45A ap pan japen irail majani: Melel i indai on komail, meakot komail jota wiai on amen tikitik pukat, i me komail jota wiai on ia.
45Entonces les responderá, diciendo: De cierto os digo que en cuanto no lo hicisteis á uno de estos pequeñitos, ni á mí lo hicisteis.
46Mepukat ap pan kolan kalokolok joutuk, a me pun kan pan maur joutuk.
46E irán éstos al tormento eterno, y los justos á la vida eterna.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.