มัทธิว 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1เมื่อพวกเขาเข้าใกล้กรุงเยรูซาเล็ม และมาถึงเบธสฟาเก ที่ภูเขามะกอกเทศ พระเยซูจึงส่งสาวกสองคนไป
1Et cum appropinquassent Jerosolymis, et venissent Bethphage ad montem Oliveti: tunc Jesus misit duos discipulos,
2และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามพวกคุณ แล้วพวกคุณจะพบแม่ลาตัวหนึ่งผูกอยู่ทันที และมีลูกลาอยู่กับมัน จงแก้เชือกแล้วพาทั้งสองมาหาเรา
2dicens eis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim invenietis asinam alligatam, et pullum cum ea: solvite, et adducite mihi:
3ถ้าใครพูดอะไรกับพวกคุณ จงบอกว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการใช้มัน’ แล้วเขาจะส่งมันมาทันที”
3et si quis vobis aliquid dixerit, dicite quia Dominus his opus habet: et confestim dimittet eos.
4เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น เพื่อให้สิ่งที่กล่าวไว้ผ่านผู้เผยพระวจนะสำเร็จ คือ
4Hoc autem totum factum est, ut adimpleretur quod dictum est per prophetam dicentem:
5“จงบอกธิดาแห่งศิโยนว่า กษัตริย์ของเจ้ากำลังมาหาเจ้า พระองค์ถ่อมตน และนั่งบนลา บนลูกลา ลูกของแม่ลา”
5[Dicite filiæ Sion: Ecce rex tuus venit tibi mansuetus, sedens super asinam, et pullum filium subjugalis.]
6สาวกทั้งสองก็ไป และทำตามที่พระเยซูสั่ง
6Euntes autem discipuli fecerunt sicut præcepit illis Jesus.
7พวกเขาพาแม่ลากับลูกลามา เอาเสื้อผ้าของตนปูบนมัน แล้วพระองค์นั่งบนเสื้อผ้าเหล่านั้น
7Et adduxerunt asinam, et pullum: et imposuerunt super eos vestimenta sua, et eum desuper sedere fecerunt.
8ฝูงชนจำนวนมากเอาเสื้อผ้าของตนปูบนถนน ส่วนคนอื่น ๆตัดกิ่งไม้จากต้นไม้มาปูบนถนน
8Plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via: alii autem cædebant ramos de arboribus, et sternebant in via:
9ฝูงชนที่เดินนำหน้าพระองค์ และคนที่ตามมา ต่างร้องว่า “โฮซันนา แด่บุตรของดาวิด! ผู้ที่มาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าย่อมเป็นสุข! โฮซันนาในที่สูงสุด!”
9turbæ autem, quæ præcedebant, et quæ sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna filio David: benedictus, qui venit in nomine Domini: hosanna in altissimis.
10เมื่อพระองค์เข้ากรุงเยรูซาเล็ม ทั้งเมืองก็เกิดความโกลาหล และถามกันว่า “คนนี้คือใคร?”
10Et cum intrasset Jerosolymam, commota est universa civitas, dicens: Quis est hic?
11ฝูงชนตอบว่า “นี่คือผู้เผยพระวจนะเยซู จากนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”
11Populi autem dicebant: Hic est Jesus propheta a Nazareth Galilææ.
12พระเยซูเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า และขับไล่ทุกคนที่ซื้อขายอยู่ในพระวิหาร พระองค์คว่ำโต๊ะของคนแลกเงิน และที่นั่งของคนขายนกพิราบ
12Et intravit Jesus in templum Dei, et ejiciebat omnes vendentes et ementes in templo, et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit:
13พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะได้ชื่อว่าเป็นบ้านแห่งการอธิษฐาน’ แต่พวกคุณกลับทำให้มันเป็นรังของพวกโจร!”
13et dicit eis: Scriptum est: Domus mea domus orationis vocabitur: vos autem fecistis illam speluncam latronum.
14คนตาบอดและคนขาพิการมาหาพระองค์ในพระวิหาร และพระองค์รักษาพวกเขา
14Et accesserunt ad eum cæci, et claudi in templo: et sanavit eos.
15แต่เมื่อหัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์เห็นสิ่งมหัศจรรย์ที่พระองค์ทำ และเห็นเด็ก ๆร้องในพระวิหารว่า “โฮซันนาแด่บุตรของดาวิด!” พวกเขาก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง
15Videntes autem principes sacerdotum et scribæ mirabilia quæ fecit, et pueros clamantes in templo, et dicentes: Hosanna filio David: indignati sunt,
16และถามพระองค์ว่า “ท่านได้ยินสิ่งที่เด็กเหล่านี้พูดหรือ?” พระเยซูตอบพวกเขาว่า “ได้ยิน พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ‘พระองค์ทำให้คำสรรเสริญจากปากเด็กและทารกที่ยังกินนมสมบูรณ์’?”
16et dixerunt ei: Audis quid isti dicunt? Jesus autem dixit eis: Utique. Numquam legistis: Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem?
17แล้วพระองค์จากพวกเขา ออกจากเมืองไปเบธานี และพักที่นั่น
17Et relictis illis, abiit foras extra civitatem in Bethaniam: ibique mansit.
18เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะพระองค์กลับเข้าเมือง พระองค์หิว
18Mane autem revertens in civitatem, esuriit.
19เมื่อเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งอยู่ริมทาง พระองค์เข้าไปหา แต่ไม่พบอะไรนอกจากใบ พระองค์กล่าวกับต้นนั้นว่า “อย่าออกผลอีกตลอดไป!” ทันใดนั้น ต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้ง
19Et videns fici arborem unam secus viam, venit ad eam: et nihil invenit in ea nisi folia tantum, et ait illi: Numquam ex te fructus nascatur in sempiternum. Et arefacta est continuo ficulnea.
20เมื่อสาวกเห็นก็ประหลาดใจ และถามว่า “ทำไมต้นมะเดื่อถึงเหี่ยวแห้งทันทีอย่างนี้?”
20Et videntes discipuli, mirati sunt, dicentes: Quomodo continuo aruit?
21พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ถ้าพวกคุณมีความเชื่อ และไม่สงสัย พวกคุณจะไม่เพียงทำสิ่งที่เกิดกับต้นมะเดื่อนี้ได้ แต่ถึงแม้พวกคุณจะบอกภูเขาลูกนี้ว่า ‘จงถูกยกขึ้น และโยนลงในทะเล’ ก็จะเป็นเช่นนั้น
21Respondens autem Jesus, ait eis: Amen dico vobis, si habueritis fidem, et non hæsitaveritis, non solum de ficulnea facietis, sed et si monti huic dixeritis: Tolle, et jacta te in mare, fiet.
22ทุกสิ่งที่พวกคุณขอด้วยความเชื่อในการอธิษฐาน พวกคุณจะได้รับ”
22Et omnia quæcumque petieritis in oratione credentes, accipietis.
23เมื่อพระองค์เข้าพระวิหาร หัวหน้าปุโรหิตกับผู้อาวุโสของประชาชนมาหาพระองค์ขณะกำลังสอน และถามว่า “ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร? ใครให้อำนาจนี้แก่ท่าน?”
23Et cum venisset in templum, accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum, et seniores populi, dicentes: In qua potestate hæc facis? et quis tibi dedit hanc potestatem?
24พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราก็จะถามพวกคุณหนึ่งคำถาม ถ้าพวกคุณตอบ เราก็จะบอกพวกคุณเช่นกันว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร
24Respondens Jesus dixit eis: Interrogabo vos et ego unum sermonem: quem si dixeritis mihi, et ego vobis dicam in qua potestate hæc facio.
25การรับบัพติศมาของยอห์นมาจากไหน? จากสวรรค์ หรือจากมนุษย์?” พวกเขาปรึกษากันว่า “ถ้าเราตอบว่า ‘จากสวรรค์’ เขาจะถามเราว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกคุณจึงไม่เชื่อเขา?’
25Baptismus Joannis unde erat? e cælo, an ex hominibus? At illi cogitabant inter se, dicentes:
26แต่ถ้าเราตอบว่า ‘จากมนุษย์’ เราก็กลัวฝูงชน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะ”
26Si dixerimus, e cælo, dicet nobis: Quare ergo non credidistis illi? Si autem dixerimus, ex hominibus, timemus turbam: omnes enim habebant Joannem sicut prophetam.
27พวกเขาจึงตอบพระเยซูว่า “พวกเราไม่รู้” พระองค์จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เราก็จะไม่บอกพวกคุณเช่นกันว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร
27Et respondentes Jesu, dixerunt: Nescimus. Ait illis et ipse: Nec ego dico vobis in qua potestate hæc facio.
28“แต่พวกคุณคิดอย่างไร? ชายคนหนึ่งมีลูกชายสองคน เขาไปหาคนแรก และพูดว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้จงไปทำงานในสวนองุ่นของพ่อ’
28Quid autem vobis videtur? Homo quidam habebat duos filios, et accedens ad primum, dixit: Fili, vade hodie, operare in vinea mea.
29ลูกตอบว่า ‘ไม่ไป’ แต่ภายหลังก็เปลี่ยนใจ และไป
29Ille autem respondens, ait: Nolo. Postea autem, pœnitentia motus, abiit.
30พ่อไปหาคนที่สอง และพูดแบบเดียวกัน เขาตอบว่า ‘ไปครับ’ แต่ไม่ได้ไป
30Accedens autem ad alterum, dixit similiter. At ille respondens, ait: Eo, domine, et non ivit:
31ในสองคนนี้ ใครทำตามความประสงค์ของพ่อ?” พวกเขาตอบว่า “คนแรก” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีกำลังเข้าอาณาจักรของพระเจ้าก่อนพวกคุณ
31quis ex duobus fecit voluntatem patris? Dicunt ei: Primus. Dicit illis Jesus: Amen dico vobis, quia publicani et meretrices præcedent vos in regnum Dei.
32เพราะยอห์นมาหาพวกคุณตามทางแห่งความชอบธรรม แต่พวกคุณไม่เชื่อเขา ส่วนคนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีเชื่อเขา แม้พวกคุณเห็นแล้ว ภายหลังก็ยังไม่กลับใจเพื่อจะเชื่อเขา
32Venit enim ad vos Joannes in via justitiæ, et non credidistis ei: publicani autem et meretrices crediderunt ei: vos autem videntes nec pœnitentiam habuistis postea, ut crederetis ei.
33“จงฟังอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง ชายเจ้าของบ้านคนหนึ่งปลูกสวนองุ่น ทำรั้วล้อม ขุดบ่อย่ำองุ่นไว้ในสวน สร้างหอคอย แล้วให้ชาวไร่เช่า ก่อนจะเดินทางไปต่างประเทศ
33Aliam parabolam audite: Homo erat paterfamilias, qui plantavit vineam, et sepem circumdedit ei, et fodit in ea torcular, et ædificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est.
34เมื่อใกล้ถึงฤดูเก็บผล เขาส่งคนรับใช้ไปหาชาวไร่ เพื่อรับผลผลิตของเขา
34Cum autem tempus fructuum appropinquasset, misit servos suos ad agricolas, ut acciperent fructus ejus.
35ชาวไร่จับคนรับใช้ของเขา คนหนึ่งถูกตี อีกคนถูกฆ่า และอีกคนถูกเอาหินขว้าง
35Et agricolæ, apprehensis servis ejus, alium ceciderunt, alium occiderunt, alium vero lapidaverunt.
36เขาส่งคนรับใช้ชุดอื่นไปอีก มากกว่าครั้งแรก แต่ชาวไร่ก็ทำกับพวกเขาแบบเดียวกัน
36Iterum misit alios servos plures prioribus, et fecerunt illis similiter.
37ในที่สุด เขาส่งลูกชายของตนไปหาพวกเขา โดยคิดว่า ‘พวกเขาจะให้เกียรติลูกชายของเรา’
37Novissime autem misit ad eos filium suum, dicens: Verebuntur filium meum.
38แต่เมื่อชาวไร่เห็นลูกชาย พวกเขาพูดกันว่า ‘นี่คือทายาท มาเถอะ ให้เราฆ่าเขา แล้วยึดมรดกของเขา’
38Agricolæ autem videntes filium dixerunt intra se: Hic est hæres, venite, occidamus eum, et habebimus hæreditatem ejus.
39พวกเขาจึงจับเขา โยนออกนอกสวนองุ่น แล้วฆ่าเขา
39Et apprehensum eum ejecerunt extra vineam, et occiderunt.
40เพราะฉะนั้น เมื่อเจ้าของสวนองุ่นมา เขาจะทำอย่างไรกับชาวไร่เหล่านั้น?”
40Cum ergo venerit dominus vineæ, quid faciet agricolis illis?
41พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เขาจะทำลายคนชั่วเหล่านั้นอย่างย่อยยับ และจะให้ชาวไร่คนอื่นเช่าสวน ซึ่งจะส่งมอบผลผลิตให้เขาตามฤดูกาล”
41Aiunt illi: Malos male perdet: et vineam suam locabit aliis agricolis, qui reddant ei fructum temporibus suis.
42พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านในพระคัมภีร์หรือว่า ‘ศิลาที่ช่างก่อสร้างปฏิเสธ ได้กลายเป็นศิลาหัวมุม สิ่งนี้มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า และเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในสายตาของพวกเรา’?”
42Dicit illis Jesus: Numquam legistis in Scripturis: [Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli: a Domino factum est istud, et est mirabile in oculis nostris?]
43“เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า อาณาจักรของพระเจ้าจะถูกเอาไปจากพวกคุณ และมอบให้ชนชาติที่ทำให้เกิดผลของอาณาจักร
43Ideo dico vobis, quia auferetur a vobis regnum Dei, et dabitur genti facienti fructus ejus.
44ผู้ที่ล้มลงบนศิลาก้อนนี้จะแตกเป็นชิ้น ๆ แต่ถ้าศิลานี้ตกทับใคร ก็จะทำให้คนนั้นแหลกเป็นผง”
44Et qui ceciderit super lapidem istum, confringetur: super quem vero ceciderit, conteret eum.
45เมื่อหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสีได้ยินอุปมาของพระองค์ พวกเขาก็รู้ว่าพระองค์กล่าวถึงพวกเขา
45Et cum audissent principes sacerdotum et pharisæi parabolas ejus, cognoverunt quod de ipsis diceret.
46พวกเขาอยากจับพระองค์ แต่กลัวฝูงชน เพราะประชาชนถือว่าพระองค์เป็นผู้เผยพระวจนะ
46Et quærentes eum tenere, timuerunt turbas: quoniam sicut prophetam eum habebant.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.