โยชูวา
Chapter 24
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยชูวา 24

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1โยชูวารวบรวม​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอลมาที่เชเคม และ​เรียก​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล หัวหน้า ผู้พิพากษา และ​เจ้า​หน้าที่ พวก​เขามาปรากฏ​ตัว​ต่อ​หน้า​พระเจ้า
1וַיֶּאֶסֹ֧ף יְהוֹשֻׁ֛עַ אֶת־כָּל־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁכֶ֑מָה וַיִּקְרָא֩ לְזִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל וּלְרָאשָׁ֗יו וּלְשֹֽׁפְטָיו֙ וּלְשֹׁ֣טְרָ֔יו וַיִּֽתְיַצְּב֖וּ לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִֽים׃
2โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส​ดังนี้ ‘ในอดีต บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ ได้แก่เทราห์​บิดา​ของอับราฮัมและนาโฮร์ พวก​เขา​รับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น
2וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל־כָּל־הָעָ֗ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָה֮ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ בְּעֵ֣בֶר הַנָּהָ֗ר יָשְׁב֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ מֵֽעוֹלָ֔ם תֶּ֛רַח אֲבִ֥י אַבְרָהָ֖ם וַאֲבִ֣י נָח֑וֹר וַיַּעַבְד֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃
3เรานำอับราฮัมบรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ออกมาจาก​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ และนำเขาไปทั่ว​แผ่น​ดินคานาอัน เรา​เพิ่มพูน​เชื้อ​สาย​ของ​เขา และมอบอิสอัคให้​เขา
3וָ֠אֶקַּח אֶת־אֲבִיכֶ֤ם אֶת־אַבְרָהָם֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וָאוֹלֵ֥ךְ אוֹת֖וֹ בְּכָל־אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וָאַרְבֶּה֙ אֶת־זַרְע֔וֹ וָֽאֶתֶּן־ל֖וֹ אֶת־יִצְחָֽק׃
4เรา​มอบยาโคบและเอซาว​ให้อิสอัค และ​มอบ​ภูเขาเสอีร์​ให้เอซาว​เป็น​กรรมสิทธิ์ ส่วนยาโคบกับลูกหลานลงไปยังอียิปต์
4וָאֶתֵּ֣ן לְיִצְחָ֔ק אֶֽת־יַעֲקֹ֖ב וְאֶת־עֵשָׂ֑ו וָאֶתֵּ֨ן לְעֵשָׂ֜ו אֶת־הַ֤ר שֵׂעִיר֙ לָרֶ֣שֶׁת אוֹת֔וֹ וְיַעֲקֹ֥ב וּבָנָ֖יו יָרְד֥וּ מִצְרָֽיִם׃
5“‘เรา​ส่งโมเสสกับอาโรนไป และนำภัย​พิบัติมาสู่อียิปต์ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​ทำท่ามกลาง​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​เรานำพวก​เจ้า​ออกมา
5וָאֶשְׁלַ֞ח אֶת־מֹשֶׁ֤ה וְאֶֽת־אַהֲרֹן֙ וָאֶגֹּ֣ף אֶת־מִצְרַ֔יִם כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי בְּקִרְבּ֑וֹ וְאַחַ֖ר הוֹצֵ֥אתִי אֶתְכֶֽם׃
6เรานำบรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จากอียิปต์ แล้ว​พวก​เจ้ามาถึง​ทะเล ชาวอียิปต์​พร้อม​รถศึก​และ​ทหารม้า​ไล่​ตาม​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้าไปถึง​ทะเลแดง
6וָֽאוֹצִ֤יא אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וַתָּבֹ֖אוּ הַיָּ֑מָּה וַיִּרְדְּפ֨וּ מִצְרַ֜יִם אַחֲרֵ֧י אֲבוֹתֵיכֶ֛ם בְּרֶ֥כֶב וּבְפָרָשִׁ֖ים יַם־סֽוּף׃
7เมื่อ​พวก​เขา​ร้อง​ทูลพระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ทำให้​ความ​มืด​คั่น​กลาง​ระหว่าง​พวก​เจ้า​กับ​ชาวอียิปต์ แล้ว​ทรงนำทะเลมาท่วม​และ​ปกคลุมคนเหล่า​นั้น ตาของ​พวก​เจ้า​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เราทำในอียิปต์ จาก​นั้น​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่ในถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​เวลา​นาน
7וַיִּצְעֲק֣וּ אֶל־יְהוָ֗ה וַיָּ֨שֶׂם מַֽאֲפֵ֜ל בֵּינֵיכֶ֣ם׀ וּבֵ֣ין הַמִּצְרִ֗ים וַיָּבֵ֨א עָלָ֤יו אֶת־הַיָּם֙ וַיְכַסֵּ֔הוּ וַתִּרְאֶ֙ינָה֙ עֵינֵיכֶ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֖יתִי בְּמִצְרָ֑יִם וַתֵּשְׁב֥וּ בַמִּדְבָּ֖ר יָמִ֥ים רַבִּֽים׃
8“‘เรานำพวก​เจ้า​เข้าไปในแผ่น​ดิน​ของ​ชาวอาโมไรต์ที่​อาศัย​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน พวก​เขา​ต่อสู้​กับ​พวก​เจ้า และ​เรา​มอบ​พวก​เขา​ไว้ในมือ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา และ​เรา​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​พ้น​หน้า​พวก​เจ้า
8וָאָבִ֣יא אֶתְכֶ֗ם אֶל־אֶ֤רֶץ הָאֱמֹרִי֙ הַיּוֹשֵׁב֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ אִתְּכֶ֑ם וָאֶתֵּ֨ן אוֹתָ֤ם בְּיֶדְכֶם֙ וַתִּֽירְשׁ֣וּ אֶת־אַרְצָ֔ם וָאַשְׁמִידֵ֖ם מִפְּנֵיכֶֽם׃
9ต่อมาบาลาคบุตรศิป​โปร์ กษัตริย์แห่งโมอับ ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​กับ​อิสราเอล เขา​ส่งคนไปเรียกบาลาอัม​บุตรเบโอร์มาเพื่อ​สาป​แช่ง​พวก​เจ้า
9וַיָּ֨קָם בָּלָ֤ק בֶּן־צִפּוֹר֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב וַיִּלָּ֖חֶם בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקְרָ֛א לְבִלְעָ֥ם בֶּן־בְּע֖וֹר לְקַלֵּ֥ל אֶתְכֶֽם׃
10แต่​เรา​ไม่​ยอม​ฟังบาลาอัม เขา​จึง​กลับ​อวยพร​พวก​เจ้า เรา​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​มือ​ของบาลาค
10וְלֹ֥א אָבִ֖יתִי לִשְׁמֹ֣עַ לְבִלְעָ֑ם וַיְבָ֤רֶךְ בָּרוֹךְ֙ אֶתְכֶ֔ם וָאַצִּ֥ל אֶתְכֶ֖ם מִיָּדֽוֹ׃
11“‘พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนและมาถึงเยรีโค ชาวเยรีโคต่อสู้​กับ​พวก​เจ้า รวม​ทั้ง​ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเกอร์กาชี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส แต่​เรา​มอบ​พวก​เขา​ไว้ในมือ​พวก​เจ้า
11וַתַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּן֮ וַתָּבֹ֣אוּ אֶל־יְרִיחוֹ֒ וַיִּלָּחֲמ֣וּ בָכֶ֣ם בַּעֲלֵֽי־יְ֠רִיחוֹ הָֽאֱמֹרִ֨י וְהַפְּרִזִּ֜י וְהַֽכְּנַעֲנִ֗י וְהַֽחִתִּי֙ וְהַגִּרְגָּשִׁ֔י הַֽחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י וָאֶתֵּ֥ן אוֹתָ֖ם בְּיֶדְכֶֽם׃
12เรา​ส่ง​แตนไปล่วงหน้าพวก​เจ้า ซึ่ง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปต่อหน้าพวก​เจ้า รวม​ทั้งกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สอง​องค์ ไม่ใช่​ด้วย​ดาบ​หรือ​คัน​ธนู​ของ​พวก​เจ้า
12וָאֶשְׁלַ֤ח לִפְנֵיכֶם֙ אֶת־הַצִּרְעָ֔ה וַתְּגָ֤רֶשׁ אוֹתָם֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם שְׁנֵ֖י מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֑י לֹ֥א בְחַרְבְּךָ֖ וְלֹ֥א בְקַשְׁתֶּֽךָ׃
13เรา​มอบ​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ลงแรง​ให้ และ​มอบ​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​สร้าง พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่ในเมือง​เหล่า​นั้น และ​กินผลจาก​สวน​องุ่น​กับ​สวน​มะกอก​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ปลูก’
13וָאֶתֵּ֨ן לָכֶ֜ם אֶ֣רֶץ׀ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יָגַ֣עְתָּ בָּ֗הּ וְעָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־בְנִיתֶ֔ם וַתֵּשְׁב֖וּ בָּהֶ֑ם כְּרָמִ֤ים וְזֵיתִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־נְטַעְתֶּ֔ם אַתֶּ֖ם אֹכְלִֽים׃
14“ดัง​นั้น​บัดนี้จงยำเกรงพระยาห์เวห์ และ​รับ​ใช้​พระองค์​ด้วยใจจริง​และ​ซื่อตรง จงกำจัด​เทพเจ้า​ต่าง ๆ ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​เคย​รับ​ใช้​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​และในอียิปต์ แล้วจงรับ​ใช้พระยาห์เวห์
14וְעַתָּ֞ה יְר֧אוּ אֶת־יְהוָ֛ה וְעִבְד֥וּ אֹת֖וֹ בְּתָמִ֣ים וּבֶֽאֱמֶ֑ת וְהָסִ֣ירוּ אֶת־אֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁר֩ עָבְד֨וּ אֲבוֹתֵיכֶ֜ם בְּעֵ֤בֶר הַנָּהָר֙ וּבְמִצְרַ֔יִם וְעִבְד֖וּ אֶת־יְהוָֽה׃
15ถ้า​พวก​ท่าน​เห็น​ว่าการ​รับ​ใช้พระยาห์เวห์เป็น​สิ่ง​ไม่ดี ก็จงเลือก​เสีย​วัน​นี้​ว่า​พวก​ท่านจะรับ​ใช้​ใคร จะรับ​ใช้​เทพเจ้า​ต่าง ๆ ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​เคย​รับ​ใช้​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ หรือ​เทพเจ้า​ของ​ชาวอาโมไรต์ซึ่ง​พวก​ท่าน​อาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา แต่​ข้าพเจ้า​กับ​ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้าจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์”
15וְאִם֩ רַ֨ע בְּֽעֵינֵיכֶ֜ם לַעֲבֹ֣ד אֶת־יְהוָ֗ה בַּחֲר֨וּ לָכֶ֣ם הַיּוֹם֮ אֶת־מִ֣י תַעֲבֹדוּן֒ אִ֣ם אֶת־אֱלֹהִ֞ים אֲשֶׁר־עָבְד֣וּ אֲבוֹתֵיכֶ֗ם אֲשֶׁר֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וְאִם֙ אֶת־אֱלֹהֵ֣י הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם יֹשְׁבִ֣ים בְּאַרְצָ֑ם וְאָנֹכִ֣י וּבֵיתִ֔י נַעֲבֹ֖ד אֶת־יְהוָֽה׃ פ
16ประชาชน​ตอบ​ว่า “ไม่มี​ทาง​ที่​พวก​เราจะละทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น
16וַיַּ֤עַן הָעָם֙ וַיֹּ֔אמֶר חָלִ֣ילָה לָּ֔נוּ מֵעֲזֹ֖ב אֶת־יְהוָ֑ה לַעֲבֹ֖ד אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃
17เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​เอง​ทรงนำพวก​เรา​กับ​บรรพบุรุษ​ขึ้นมาจาก​แผ่น​ดินอียิปต์ จากดินแดนแห่ง​การ​เป็น​ทาส พระองค์​ทรงทำการ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​เป็น​สัญญาณ​ต่อหน้าต่อตา​พวก​เรา ทรง​คุ้มครอง​พวก​เรา​ตลอด​เส้น​ทาง​ที่​เดินไป และ​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหมด​ที่​พวก​เรา​เดิน​ผ่าน
17כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הוּא֩ הַמַּעֲלֶ֨ה אֹתָ֧נוּ וְאֶת־אֲבוֹתֵ֛ינוּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֑ים וַאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה לְעֵינֵ֗ינוּ אֶת־הָאֹת֤וֹת הַגְּדֹלוֹת֙ הָאֵ֔לֶּה וַֽיִּשְׁמְרֵ֗נוּ בְּכָל־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֣כְנוּ בָ֔הּ וּבְכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר עָבַ֖רְנוּ בְּקִרְבָּֽם׃
18พระยาห์เวห์ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ทั้งหมด​ออกไปต่อหน้าพวก​เรา รวม​ทั้ง​ชาวอาโมไรต์ที่​อาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​นี้ เพราะ​ฉะนั้น​พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์ด้วย เพราะ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา”
18וַיְגָ֨רֶשׁ יְהוָ֜ה אֶת־כָּל־הָעַמִּ֗ים וְאֶת־הָאֱמֹרִ֛י יֹשֵׁ֥ב הָאָ֖רֶץ מִפָּנֵ֑ינוּ גַּם־אֲנַ֙חְנוּ֙ נַעֲבֹ֣ד אֶת־יְהוָ֔ה כִּי־ה֖וּא אֱלֹהֵֽינוּ׃ ס
19โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “พวก​ท่าน​ไม่​อาจ​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ได้ เพราะ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ผู้​บริสุทธิ์ และ​เป็น​พระเจ้า​ผู้​หวงแหน พระองค์จะไม่​ทรง​ให้​อภัย​การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​หรือ​บาป​ของ​พวก​ท่าน
19וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל־הָעָ֗ם לֹ֤א תֽוּכְלוּ֙ לַעֲבֹ֣ד אֶת־יְהוָ֔ה כִּֽי־אֱלֹהִ֥ים קְדֹשִׁ֖ים ה֑וּא אֵֽל־קַנּ֣וֹא ה֔וּא לֹֽא־יִשָּׂ֥א לְפִשְׁעֲכֶ֖ם וּלְחַטֹּאותֵיכֶֽם׃
20ถ้า​พวก​ท่าน​ละทิ้งพระยาห์เวห์และ​รับ​ใช้​เทพเจ้า​ของชนต่าง​ชาติ พระองค์จะหันมานำภัยมาสู่​พวก​ท่าน​และ​ทำให้​พวก​ท่าน​หมด​สิ้น หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ทรงทำดีต่อ​พวก​ท่าน​แล้ว”
20כִּ֤י תַֽעַזְבוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וַעֲבַדְתֶּ֖ם אֱלֹהֵ֣י נֵכָ֑ר וְשָׁ֨ב וְהֵרַ֤ע לָכֶם֙ וְכִלָּ֣ה אֶתְכֶ֔ם אַחֲרֵ֖י אֲשֶׁר־הֵיטִ֥יב לָכֶֽם׃
21ประชาชน​ตอบโยชูวาว่า “ไม่! พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์”
21וַיֹּ֥אמֶר הָעָ֖ם אֶל־יְהוֹשֻׁ֑עַ לֹ֕א כִּ֥י אֶת־יְהוָ֖ה נַעֲבֹֽד׃
22โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “พวก​ท่าน​เป็น​พยาน​เอาผิด​ตนเอง เพราะ​พวก​ท่าน​เอง​ได้​เลือกพระยาห์เวห์เพื่อ​รับ​ใช้​พระองค์” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​เป็น​พยาน”
22וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל־הָעָ֗ם עֵדִ֤ים אַתֶּם֙ בָּכֶ֔ם כִּֽי־אַתֶּ֞ם בְּחַרְתֶּ֥ם לָכֶ֛ם אֶת־יְהוָ֖ה לַעֲבֹ֣ד אוֹת֑וֹ וַיֹּאמְר֖וּ עֵדִֽים׃
23“ดัง​นั้น​บัดนี้จงกำจัด​เทพเจ้า​ของชนต่าง​ชาติ​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน และ​โน้มใจไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล”
23וְעַתָּ֕ה הָסִ֛ירוּ אֶת־אֱלֹהֵ֥י הַנֵּכָ֖ר אֲשֶׁ֣ר בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְהַטּוּ֙ אֶת־לְבַבְכֶ֔ם אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
24ประชาชน​พูด​กับโยชูวาว่า “พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​เรา และจะเชื่อ​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์”
24וַיֹּאמְר֥וּ הָעָ֖ם אֶל־יְהוֹשֻׁ֑עַ אֶת־יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ נַעֲבֹ֔ד וּבְקוֹל֖וֹ נִשְׁמָֽע׃
25วัน​นั้นโยชูวาทำพันธ​สัญญา​กับ​ประชาชน และ​วางกฎเกณฑ์​กับ​ข้อ​กำหนด​ให้​พวก​เขา​ที่เชเคม
25וַיִּכְרֹ֨ת יְהוֹשֻׁ֧עַ בְּרִ֛ית לָעָ֖ם בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיָּ֥שֶׂם ל֛וֹ חֹ֥ק וּמִשְׁפָּ֖ט בִּשְׁכֶֽם׃
26โยชูวาเขียน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของ​พระเจ้า แล้วนำหิน​ก้อน​ใหญ่มาตั้ง​ไว้​ที่​นั่น ใต้​ต้น​โอ๊ก​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​สถาน​บริสุทธิ์​ของพระยาห์เวห์
26וַיִּכְתֹּ֤ב יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה בְּסֵ֖פֶר תּוֹרַ֣ת אֱלֹהִ֑ים וַיִּקַּח֙ אֶ֣בֶן גְּדוֹלָ֔ה וַיְקִימֶ֣הָ שָּׁ֔ם תַּ֚חַת הָֽאַלָּ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּמִקְדַּ֥שׁ יְהוָֽה׃ ס
27โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “ดูเถิด หิน​ก้อน​นี้จะเป็น​พยาน​เอาผิด​พวก​เรา เพราะ​หิน​ก้อน​นี้​ได้ยิน​ทุก​ถ้อยคำ​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​กับ​พวก​เรา ดัง​นั้น​หิน​ก้อน​นี้​จะเป็น​พยาน​เอาผิด​พวก​ท่าน เพื่อ​พวก​ท่านจะไม่​ปฏิเสธ​พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน”
27וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל־כָּל־הָעָ֗ם הִנֵּ֨ה הָאֶ֤בֶן הַזֹּאת֙ תִּֽהְיֶה־בָּ֣נוּ לְעֵדָ֔ה כִּֽי־הִ֣יא שָׁמְעָ֗ה אֵ֚ת כָּל־אִמְרֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר עִמָּ֑נוּ וְהָיְתָ֤ה בָכֶם֙ לְעֵדָ֔ה פֶּֽן־תְּכַחֲשׁ֖וּן בֵּאלֹהֵיכֶֽם׃
28แล้วโยชูวาส่ง​ประชาชน​กลับไป แต่ละคนกลับไปยัง​มรดก​ของตน
28וַיְשַׁלַּ֤ח יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ אֶת־הָעָ֔ם אִ֖ישׁ לְנַחֲלָתֽוֹ׃ פ
29หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่า​นี้ โยชูวาบุตรของนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ สิ้น​ชีวิต​เมื่อ​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​สิบปี
29וַיְהִ֗י אַֽחֲרֵי֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וַיָּ֛מָת יְהוֹשֻׁ֥עַ בִּן־נ֖וּן עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה בֶּן־מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִֽים׃
30พวก​เขา​ฝังศพโยชูวาไว้​ภายใน​เขต​มรดก​ของ​เขา​ที่ทิมนัทเสราห์ ซึ่ง​อยู่ในเขตภูเขาเอฟราอิม ทาง​เหนือ​ของภูเขากาอัช
30וַיִּקְבְּר֤וּ אֹתוֹ֙ בִּגְב֣וּל נַחֲלָת֔וֹ בְּתִמְנַת־סֶ֖רַח אֲשֶׁ֣ר בְּהַר־אֶפְרָ֑יִם מִצְּפ֖וֹן לְהַר־גָּֽעַשׁ׃
31อิสราเอล​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ตลอด​ชีวิต​ของโยชูวา และ​ตลอด​ชีวิต​ของ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ซึ่งมีชีวิต​อยู่​ต่อ​จากโยชูวา และ​ได้​รู้​เห็น​การ​งาน​ทั้งหมด​ที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่อ​อิสราเอล
31וַיַּעֲבֹ֤ד יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־יְהוָ֔ה כֹּ֖ל יְמֵ֣י יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֹ֣ל׀ יְמֵ֣י הַזְּקֵנִ֗ים אֲשֶׁ֨ר הֶאֱרִ֤יכוּ יָמִים֙ אַחֲרֵ֣י יְהוֹשֻׁ֔עַ וַאֲשֶׁ֣ר יָדְע֗וּ אֵ֚ת כָּל־מַעֲשֵׂ֣ה יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃
32พวก​เขา​ฝัง​กระดูก​ของโยเซฟซึ่งลูกหลานอิสราเอลนำขึ้นมาจากอียิปต์ไว้​ที่เชเคม ในที่ดิน​แปลง​หนึ่ง​ซึ่งยาโคบซื้อ​จากลูกหลานฮาโมร์บิดาของเชเคมเป็น​เงิน​หนึ่ง​ร้อย​ชิ้น ที่ดิน​นั้น​กลาย​เป็น​มรดก​ของลูกหลานโยเซฟ
32וְאֶת־עַצְמ֣וֹת י֠וֹסֵף אֲשֶׁר־הֶעֱל֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל׀ מִמִּצְרַיִם֮ קָבְר֣וּ בִשְׁכֶם֒ בְּחֶלְקַ֣ת הַשָּׂדֶ֗ה אֲשֶׁ֨ר קָנָ֧ה יַעֲקֹ֛ב מֵאֵ֛ת בְּנֵֽי־חֲמ֥וֹר אֲבִֽי־שְׁכֶ֖ם בְּמֵאָ֣ה קְשִׂיטָ֑ה וַיִּֽהְי֥וּ לִבְנֵֽי־יוֹסֵ֖ף לְנַחֲלָֽה׃
33เอเลอาซาร์บุตรอาโรนสิ้น​ชีวิต พวก​เขา​ฝังศพเขา​ไว้บนเนิน​เขา​ของฟีเนหัสบุตร​ของ​เขา ซึ่ง​มอบ​ให้​แก่ฟีเนหัสในเขตภูเขาเอฟราอิม
33וְאֶלְעָזָ֥ר בֶּֽן־אַהֲרֹ֖ן מֵ֑ת וַיִּקְבְּר֣וּ אֹת֗וֹ בְּגִבְעַת֙ פִּֽינְחָ֣ס בְּנ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר נִתַּן־ל֖וֹ בְּהַ֥ר אֶפְרָֽיִם׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.