ผู้​วินิจฉัย
Chapter 19

ผู้​วินิจฉัย

Freedom Bible (Thai)
vs Korean Bible, 1910…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ผู้​วินิจฉัย 19

Freedom Bible (Thai)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1ใน​สมัย​นั้น เมื่อ​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ มี​คน​เลวี​คน​หนึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ส่วน​ที่​ห่าง​ไกล​ของ​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม เขา​รับ​หญิง​คน​หนึ่ง​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์​มา​เป็น​ภรรยา​น้อย
1이스라엘에 왕이 없을 그 때에 에브라임 산지 구석에 우거하는 어떤 레위 사람이 유다 베들레헴에서 첩을 취하였더니
2ภรรยา​น้อย​นอกใจ​เขา แล้ว​จาก​ไป​ยัง​บ้าน​บิดา​ที่​เบธเลเฮม​ยูดาห์​และ​อยู่​ที่​นั่น​สี่​เดือน
2그 첩이 행음하고 남편을 떠나 유다 베들레헴 그 아비의 집에 돌아가서 거기서 넉달의 날을 보내매
3สามี​จึง​ออก​เดินทาง​ตาม​ไป​เพื่อ​พูด​อย่าง​อ่อนโยน​และ​พา​นาง​กลับ​มา เขา​พา​คน​รับใช้​กับ​ลา​สอง​ตัว​ไป​ด้วย นาง​พา​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​บิดา เมื่อ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​เห็น​เขา​ก็​ดีใจ​ที่​ได้​พบ
3그 남편이 그 여자에게 다정히 말하고 그를 데려오고자 하여 하인 하나와 나귀 두 필을 데리고 그에게로 가매 여자가 그를 인도하여 아비의 집에 들어가니 그 여자의 아비가 그를 보고 환영하니라
4พ่อตา​ของ​เขา​คือ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​รั้ง​เขา​ไว้ เขา​จึง​อยู่​ด้วย​สาม​วัน พวก​เขา​กิน ดื่ม และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น
4그 첩장인 곧 여자의 아비가 그를 머물리매 그가 삼일을 그와 함께 거하며 먹고 마시며 거기서 유숙하다가
5วัน​ที่​สี่​พวก​เขา​ตื่น​แต่​เช้า ชาย​คน​นั้น​ลุก​ขึ้น​จะ​ออก​เดินทาง บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​กับ​ลูกเขย​ว่า “กิน​ขนม​ปัง​สัก​หน่อย​ให้​มี​กำลัง​ก่อน แล้ว​ค่อย​เดินทาง​ต่อ”
5나흘 만에 일찌기 일어나 떠나고자 하매 여자의 아비가 그 사위에게 이르되 `떡을 조금 먹어 그대의 기력을 도운 후에 그대의 길을 행하라'
6ทั้ง​สอง​จึง​นั่ง​กิน​และ​ดื่ม​ด้วย​กัน แล้ว​บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “โปรด​ค้างคืน​และ​พัก​ให้​สำราญ​ใจ”
6두 사람이 앉아서 함께 먹고 마시매 여자의 아비가 그 사람에게 이르되 `청하노니 이 밤을 여기서 유숙하여 그대의 마음을 즐겁게하라'
7ชาย​คน​นั้น​ลุก​ขึ้น​จะ​เดินทาง แต่​พ่อตา​รบเร้า เขา​จึง​พัก​อยู่​ที่​นั่น​อีก
7그 사람이 일어나서 가고자 하되 첩장인의 간청으로 다시 유숙하더니
8วัน​ที่​ห้า​เขา​ตื่น​แต่​เช้า​จะ​ออก​เดินทาง บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​ว่า “โปรด​กิน​อะไร​ให้​มี​กำลัง​และ​รอ​จน​บ่าย​คล้อย” ทั้ง​สอง​จึง​กิน​ด้วย​กัน
8다섯째 날 아침에 일찌기 일어나 떠나고자 하매 여자의 아비가 이르되 `청하노니 그대의 기력을 돕고 해가 기울도록 머물라' 하므로 두 사람이 함께 먹고
9เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​กับ​ภรรยา​น้อย​และ​คน​รับใช้​ลุก​ขึ้น​จะ​ออก​เดินทาง พ่อตา​คือ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​ว่า “ตอน​นี้​ใกล้​ค่ำ​แล้ว โปรด​ค้างคืน วัน​กำลัง​จะ​สิ้น​แล้ว อยู่​ที่​นี่​ให้​สำราญ​ใจ พรุ่งนี้​เช้า​ค่อย​ออก​เดินทาง​กลับ​บ้าน”
9그 사람이 첩과 하인으로 더불어 일어나 떠나고자 하매 그 첩장인 곧 여자의 아비가 그에게 이르되 `보라 ! 이제 해가 저물어가니 청컨대 이 밤도 유숙하라 보라 ! 해가 기울었느니라 그대는 여기서 유숙하여 그대의 마음을 즐겁게 하고 내일 일찌기 그대의 길을 행하여 그대의 집으로 돌아가라'
10แต่​ชาย​คน​นั้น​ไม่​ยอม​ค้างคืน เขา​ลุก​ขึ้น​เดินทาง​มา​ถึง​บริเวณ​ใกล้​เยบุส ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​เยรูซาเล็ม มี​ลา​สอง​ตัว​ผูก​อาน​และ​ภรรยา​น้อย​ไป​กับ​เขา
10그 사람이 다시 밤을 지내고자 아니하여 일어나 떠나서 여부스 맞은편에 이르렀으니 여부스는 곧 예루살렘이라 안장 지운 나귀 둘과 첩이 그와 함께 하였더라
11เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ใกล้​เยบุส เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก คน​รับใช้​พูด​กับ​นาย​ว่า “มา​เถอะ ให้​เรา​เข้า​ไป​พัก​ใน​เมือง​ของ​ชาว​เยบุส​นี้​กัน”
11그들이 여부스에 가까왔을 때에 해가 지려 하는지라 종이 주인에게 이르되 `청컨대 우리가 돌이켜 여부스 사람의 이 성읍에 들어 가서 유숙하사이다'
12นาย​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ของ​คน​ต่าง​ชาติ​ซึ่ง​ไม่​ใช่​ชาว​อิสราเอล แต่​จะ​เดิน​ต่อ​ไป​ยัง​กิเบอาห์”
12주인이 그에게 이르되 `우리가 돌이켜 이스라엘 자손에게 속하지 아니한 외인의 성읍으로 들어갈 것이 아니니 기브아로 나아가리라' 하고
13เขา​บอก​คน​รับใช้​ว่า “มา​เถอะ ให้​เรา​เข้า​ไป​ใกล้​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ใน​แถบ​นี้ แล้ว​พัก​ค้างคืน​ที่​กิเบอาห์​หรือ​รามาห์”
13또 그 종에게 이르되 `우리가 기브아나 라마 중 한 곳에 나아가 거기서 유숙하자' 하고
14พวก​เขา​จึง​เดินทาง​ต่อ​ไป ดวง​อาทิตย์​ตก​ขณะ​อยู่​ใกล้​กิเบอาห์​ซึ่ง​เป็น​เมือง​ของ​เผ่า​เบนยามิน
14모두 앞으로 행하더니 베냐민에 속한 기브아에 가까이 이르러는 해가 진지라
15พวก​เขา​แวะ​เข้า​ไป​ใน​กิเบอาห์​เพื่อ​พัก​ค้างคืน ชาย​คน​นั้น​นั่ง​อยู่​บน​ถนน​ใน​เมือง เพราะ​ไม่​มี​ใคร​รับ​พวก​เขา​เข้า​พัก​ใน​บ้าน
15기브아에 가서 유숙하려고 그리로 돌이켜 들어가서 성읍 거리에 앉았으나 그를 집으로 영접하여 유숙케 하는 자가 없었더라
16ตอน​เย็น​มี​ชาย​ชรา​คน​หนึ่ง​กลับ​จาก​ทำงาน​ใน​ทุ่ง เขา​มา​จาก​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​อาศัย​อยู่​ใน​กิเบอาห์ แต่​ชาว​เมือง​นั้น​เป็น​ชาว​เบนยามิน
16이미 저물매 한 노인이 밭에서 일하다가 돌아오니 그 사람은 본래 에브라임 산지 사람으로서 기브아에 우거하는 자요 그 곳 사람들은 베냐민 사람이더라
17เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​ผู้​เดินทาง​นั่ง​อยู่​บน​ถนน​ใน​เมือง จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​กำลัง​จะ​ไป​ไหน และ​มา​จาก​ไหน?”
17노인이 눈을 들어 성읍 거리에 행객이 있는 것을 본지라 노인이 묻되 그대는 어디로 가며 어디서 왔느뇨 ?
18ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “เรา​กำลัง​เดินทาง​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์​ไป​ยัง​ส่วน​ที่​ห่าง​ไกล​ของ​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ข้าพเจ้า​เป็น​คน​จาก​ที่​นั่น​และ​เพิ่ง​ไป​เบธเลเฮม​ยูดาห์​มา บัดนี้​กำลัง​ไป​ยัง​พระ​นิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ แต่​ไม่​มี​ใคร​รับ​ข้าพเจ้า​เข้า​บ้าน
18그가 그에게 이르되 `우리는 유다 베들레헴에서 에브라임 산지 구석으로 가나이다 나는 그곳 사람으로서 유다 베들레헴에 갔다가 이제 여호와의 집으로 가는 중인데 나를 자기 집으로 영접하는 사람이 없나이다
19เรา​มี​ทั้ง​ฟาง​และ​อาหาร​สำหรับ​ลา มี​ขนม​ปัง​กับ​เหล้า​องุ่น​สำหรับ​ข้าพเจ้า ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน และ​ชาย​หนุ่ม​ที่​อยู่​กับ​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน เรา​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด”
19우리에게는 나귀들에게 먹일 짚과 보리가 있고 나와 당신의 여종과 당신의 종 우리들과 함께한 소년의 먹을 양식과 포도주가 있어 무엇이든지 부족함이 없나이다'
20ชาย​ชรา​ตอบ​ว่า “สันติสุข​จง​มี​แก่​ท่าน ให้​ข้าพเจ้า​จัด​หา​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ต้องการ แต่​อย่า​นอน​บน​ถนน​ใน​เมือง​เลย”
20노인이 가로되 `그대는 안심하라 그대의 모든 쓸 것은 나의 담책이니 거리에서는 자지 말라' 하고
21เขา​จึง​พา​ชาย​คน​นั้น​เข้า​บ้าน​และ​ให้​อาหาร​ลา พวก​เขา​ล้าง​เท้า กิน​และ​ดื่ม
21그를 데리고 자기 집에 들어가서 나귀에게 먹이니 그들이 발을 씻고 먹고 마시니라
22ขณะ​ที่​กำลัง​รื่นเริง ชาย​ชาว​เมือง​กลุ่ม​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​คน​ชั่ว​ร้าย​มา​ล้อม​บ้าน ทุบ​ประตู และ​พูด​กับ​ชาย​ชรา​ผู้​เป็น​เจ้าของ​บ้าน​ว่า “ส่ง​ผู้ชาย​ที่​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​เจ้า​ออก​มา​ให้​เรา​ร่วมเพศ​กับ​เขา!”
22그들이 마음을 즐겁게 할 때에 그 성읍의 비류들이 그 집을 에워 싸고 문을 두들기며 집 주인 노인에게 말하여 가로되 `네 집에 들어온 사람을 끌어내라 우리가 그를 상관하리라'
23เจ้าของ​บ้าน​ออก​ไป​หา​พวก​เขา​และ​พูด​ว่า “อย่า​เลย พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​อย่า​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​เช่น​นี้ ใน​เมื่อ​ชาย​คน​นี้​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า​แล้ว อย่า​ทำ​เรื่อง​เลว​ทราม​นี้​เลย
23집 주인 그 사람이 그들에게로 나와서 이르되 `아니라 내 형제들아 청하노니 악을 행치 말라 이 사람이 내 집에 들었으니 이런 망령된 일을 행치 말라
24ข้าพเจ้า​มี​บุตร​สาว​พรหมจารี และ​ชาย​คน​นี้​มี​ภรรยา​น้อย ข้าพเจ้า​จะ​พา​พวก​นาง​ออก​มา พวก​ท่าน​จะ​ข่มเหง​และ​ทำ​กับ​พวก​นาง​ตาม​ที่​เห็น​ว่า​ดี​ก็​ได้ แต่​อย่า​ทำ​เรื่อง​เลว​ทราม​เช่น​นี้​กับ​ชาย​คน​นี้”
24보라 여기 내 처녀 딸과 이 사람의 첩이 있은즉 내가 그들을 끌어 내리니 너희가 그들을 욕보이든지 어찌하든지 임의로 하되 오직 이사람에게는 이런 망령된 일을 행치 말라' 하나
25แต่​ชาย​เหล่า​นั้น​ไม่​ยอม​ฟัง คน​เลวี​จึง​จับ​ภรรยา​น้อย​ของ​ตน​พา​ออก​ไป​ให้​พวก​เขา พวก​เขา​ข่มขืน​และ​ทารุณ​นาง​ตลอด​คืน​จน​ถึง​เช้า พอ​ฟ้า​เริ่ม​สาง​จึง​ปล่อย​นาง​ไป
25무리가 듣지 아니하므로 그 사람이 자기 첩을 무리에게로 붙들어 내매 그들이 그에게 행음하여 밤새도록 욕보이다가 새벽 미명에 놓은지라
26ตอน​รุ่งสาง หญิง​นั้น​มา​ล้ม​ลง​ตรง​ประตู​บ้าน​ที่​ผู้​เป็น​นาย​ของ​นาง​พัก​อยู่ และ​อยู่​ตรง​นั้น​จน​สว่าง
26동틀 때에 여인이 그 주인의 우거한 그 사람의 집 문에 이르러 엎드러져 밝기까지 거기 누웠더라
27ตอน​เช้า ผู้​เป็น​นาย​ของ​นาง​ลุก​ขึ้น เปิด​ประตู​บ้าน และ​ออก​มา​จะ​เดินทาง​ต่อ ภรรยา​น้อย​ของ​เขา​ล้ม​อยู่​ตรง​ประตู​บ้าน มือ​ทั้ง​สอง​วาง​อยู่​บน​ธรณี​ประตู
27그의 주인이 일찌기 일어나 집 문을 열고 떠나고자 하더니 그 여인이 집 문에 엎드러지고 그 두 손이 문지방에 있는 것을 보고
28เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “ลุก​ขึ้น ไป​กัน​เถอะ!” แต่​ไม่​มี​เสียง​ตอบ เขา​จึง​ยก​นาง​ขึ้น​บน​หลัง​ลา แล้ว​ออก​เดินทาง​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน
28그에게 이르되 `일어나라 우리가 떠나가자' 하나 아무 대답이 없는지라 이에 그 시체를 나귀에 싣고 행하여 자기 곳에 돌아가서
29เมื่อ​กลับ​ถึง​บ้าน เขา​หยิบ​มีด​มา​ตัด​ร่าง​ภรรยา​น้อย แยก​ออก​ที​ละ​ส่วน​เป็น​สิบ​สอง​ชิ้น แล้ว​ส่ง​ชิ้น​ส่วน​ไป​ทั่ว​ทุก​เขต​แดน​ของ​อิสราเอล
29그 집에 이르러서는 칼을 취하여 첩의 시체를 붙들어 그 마디를 찍어 열 두덩이에 나누고 그것을 이스라엘 사방에 두루 보내매
30ทุก​คน​ที่​เห็น​ต่าง​พูด​ว่า “การ​กระทำ​เช่น​นี้​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​หรือ​มี​ใคร​เคย​พบ​เห็น ตั้งแต่​วัน​ที่​ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​จน​ถึง​วัน​นี้! จง​พิจารณา​เรื่อง​นี้ ปรึกษา​กัน แล้ว​บอก​ความเห็น​ของ​พวก​ท่าน”
30그것을 보는 자가 다 가로되 `이스라엘 자손이 애굽 땅에서 나온 날부터 오늘날까지 이런 일은 행치도 아니하였고 보지도 못하였도다 생각하고 상의한 후에 말하자' 하니라

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.