เอสรา 5

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

1ผู้เผยพระวจนะ คือฮักกัยและเศคาริยาห์ผู้เป็นบุตรของอิดโด กล่าวถ้อยคำจากพระเจ้าแก่ชาวยิวในยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในนามของพระเจ้าแห่งอิสราเอล

1וְהִתְנַבִּ֞י חַגַּ֣י נְבִיָּ֗א וּזְכַרְיָ֤ה בַר־עִדּוֹא֙ נְבִיַּיָּ֔א עַל־יְה֣וּדָיֵ֔א דִּ֥י בִיה֖וּד וּבִירוּשְׁלֶ֑ם בְּשֻׁ֛ם אֱלָ֥הּ יִשְׂרָאֵ֖ל עֲלֵיהֽוֹן׃ ס

2เศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล และเยชูอา บุตรของโยซาดัก จึงลุกขึ้นเริ่มสร้างพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม โดยมีผู้เผยพระวจนะของพระเจ้าอยู่ด้วยและช่วยเหลือพวกเขา

2בֵּאדַ֡יִן קָ֠מוּ זְרֻבָּבֶ֤ל בַּר־שְׁאַלְתִּיאֵל֙ וְיֵשׁ֣וּעַ בַּר־יֽוֹצָדָ֔ק וְשָׁרִ֣יו לְמִבְנֵ֔א בֵּ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְעִמְּה֛וֹן נְבִיַּיָּ֥א דִֽי־אֱלָהָ֖א מְסָעֲדִ֥ין לְהֽוֹן׃ פ

3ในเวลาเดียวกัน ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ พร้อมกับเชธาร์โบเซนัยและพรรคพวกมาหาพวกเขา แล้วถามว่า “ใครอนุญาตให้พวกคุณสร้างพระวิหารนี้และทำกำแพงนี้ให้เสร็จ”

3בֵּהּ־זִמְנָא֩ אֲתָ֨א עֲלֵיה֜וֹן תַּ֠תְּנַי פַּחַ֧ת עֲבַֽר־נַהֲרָ֛ה וּשְׁתַ֥ר בּוֹזְנַ֖י וּכְנָוָתְה֑וֹן וְכֵן֙ אָמְרִ֣ין לְהֹ֔ם מַן־שָׂ֨ם לְכֹ֜ם טְעֵ֗ם בַּיְתָ֤א דְנָה֙ לִבְּנֵ֔א וְאֻשַּׁרְנָ֥א דְנָ֖ה לְשַׁכְלָלָֽה׃ ס

4พวกเขายังถามชื่อคนที่กำลังก่อสร้างด้วย

4אֱדַ֥יִן כְּנֵ֖מָא אֲמַ֣רְנָא לְּהֹ֑ם מַן־אִנּוּן֙ שְׁמָהָ֣ת גֻּבְרַיָּ֔א דִּֽי־דְנָ֥ה בִנְיָנָ֖א בָּנַֽיִן׃

5แต่พระเจ้าของชาวยิวคอยดูแลบรรดาผู้อาวุโส เจ้าหน้าที่จึงไม่บังคับให้พวกเขาหยุดงานระหว่างที่เรื่องไปถึงดาริอัสและรอจดหมายตอบกลับมา

5וְעֵ֣ין אֱלָהֲהֹ֗ם הֲוָת֙ עַל־שָׂבֵ֣י יְהוּדָיֵ֔א וְלָא־בַטִּ֣לוּ הִמּ֔וֹ עַד־טַעְמָ֖א לְדָרְיָ֣וֶשׁ יְהָ֑ךְ וֶאֱדַ֛יִן יְתִיב֥וּן נִשְׁתְּוָנָ֖א עַל־דְּנָֽה׃ פ

6ต่อไปนี้คือสำเนาจดหมายที่ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ เชธาร์โบเซนัย และพรรคพวกของเขา คือชาวอาฟาร์สัคในดินแดนฟากแม่น้ำ ส่งถึงกษัตริย์ดาริอัส

6פַּרְשֶׁ֣גֶן אִ֠גַּרְתָּא דִּֽי־שְׁלַ֞ח תַּתְּנַ֣י׀ פַּחַ֣ת עֲבַֽר־נַהֲרָ֗ה וּשְׁתַ֤ר בּוֹזְנַי֙ וּכְנָ֣וָתֵ֔הּ אֲפַ֨רְסְכָיֵ֔א דִּ֖י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֑ה עַל־דָּרְיָ֖וֶשׁ מַלְכָּֽא׃

7พวกเขาส่งจดหมายถึงพระองค์ มีข้อความว่า ถึงกษัตริย์ดาริอัส ขอให้มีสันติสุขทุกประการ

7פִּתְגָמָ֖א שְׁלַ֣חוּ עֲל֑וֹהִי וְכִדְנָה֙ כְּתִ֣יב בְּגַוֵּ֔הּ לְדָרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּ֖א שְׁלָמָ֥א כֹֽלָּא׃ ס

8ขอให้กษัตริย์ทราบว่า พวกเราไปยังมณฑลยูดาห์ ถึงพระวิหารของพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งกำลังก่อสร้างด้วยหินก้อนใหญ่และวางไม้ไว้ในกำแพง พวกเขาทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง งานก้าวหน้าไปด้วยดี

8יְדִ֣יעַ׀ לֶהֱוֵ֣א לְמַלְכָּ֗א דִּֽי־אֲזַ֜לְנָא לִיה֤וּד מְדִֽינְתָּא֙ לְבֵית֙ אֱלָהָ֣א רַבָּ֔א וְה֤וּא מִתְבְּנֵא֙ אֶ֣בֶן גְּלָ֔ל וְאָ֖ע מִתְּשָׂ֣ם בְּכֻתְלַיָּ֑א וַעֲבִ֥ידְתָּא דָ֛ךְ אָסְפַּ֥רְנָא מִתְעַבְדָ֖א וּמַצְלַ֥ח בְּיֶדְהֹֽם׃ ס

9พวกเราจึงถามผู้อาวุโสเหล่านั้นว่า “ใครอนุญาตให้พวกคุณสร้างพระวิหารนี้และทำกำแพงนี้ให้เสร็จ”

9אֱדַ֗יִן שְׁאֵ֙לְנָא֙ לְשָׂבַיָּ֣א אִלֵּ֔ךְ כְּנֵ֖מָא אֲמַ֣רְנָא לְּהֹ֑ם מַן־שָׂ֨ם לְכֹ֜ם טְעֵ֗ם בַּיְתָ֤א דְנָה֙ לְמִבְנְיָ֔ה וְאֻשַּׁרְנָ֥א דְנָ֖ה לְשַׁכְלָלָֽה׃

10พวกเราถามชื่อของพวกเขาด้วย เพื่อจะได้เขียนชื่อคนที่เป็นผู้นำมารายงานให้พระองค์ทราบ

10וְאַ֧ף שְׁמָהָתְהֹ֛ם שְׁאֵ֥לְנָא לְּהֹ֖ם לְהוֹדָעוּתָ֑ךְ דִּ֛י נִכְתֻּ֥ב שֻׁם־גֻּבְרַיָּ֖א דִּ֥י בְרָאשֵׁיהֹֽם׃ ס

11พวกเขาตอบพวกเราว่า “เราเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าแห่งสวรรค์และโลก กำลังสร้างพระวิหารที่กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของอิสราเอลองค์หนึ่งเคยสร้างจนเสร็จเมื่อหลายปีก่อน

11וּכְנֵ֥מָא פִתְגָמָ֖א הֲתִיב֣וּנָא לְמֵמַ֑ר אֲנַ֣חְנָא הִמּ֡וֹ עַבְדוֹהִי֩ דִֽי־אֱלָ֨הּ שְׁמַיָּ֜א וְאַרְעָ֗א וּבָנַ֤יִן בַּיְתָא֙ דִּֽי־הֲוָ֨א בְנֵ֜ה מִקַּדְמַ֤ת דְּנָה֙ שְׁנִ֣ין שַׂגִּיאָ֔ן וּמֶ֤לֶךְ לְיִשְׂרָאֵל֙ רַ֔ב בְּנָ֖הִי וְשַׁכְלְלֵֽהּ׃

12แต่บรรพบุรุษของเราทำให้พระเจ้าแห่งสวรรค์โกรธ พระองค์จึงมอบพวกเขาให้อยู่ใต้อำนาจของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลนผู้เป็นชาวเคลเดีย กษัตริย์องค์นั้นทำลายพระวิหารนี้และกวาดต้อนประชาชนไปยังบาบิโลน

12לָהֵ֗ן מִן־דִּ֨י הַרְגִּ֤זוּ אֲבָהֳתַ֙נָא֙ לֶאֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יְהַ֣ב הִמּ֔וֹ בְּיַ֛ד נְבוּכַדְנֶצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל כַּסְדָּאָ֑ה וּבַיְתָ֤ה דְנָה֙ סַתְרֵ֔הּ וְעַמָּ֖ה הַגְלִ֥י לְבָבֶֽל׃ ס

13ต่อมาในปีแรกที่ไซรัส กษัตริย์แห่งบาบิโลนครองราชย์ พระองค์ออกคำสั่งให้สร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ขึ้นใหม่

13בְּרַם֙ בִּשְׁנַ֣ת חֲדָ֔ה לְכ֥וֹרֶשׁ מַלְכָּ֖א דִּ֣י בָבֶ֑ל כּ֤וֹרֶשׁ מַלְכָּא֙ שָׂ֣ם טְעֵ֔ם בֵּית־אֱלָהָ֥א דְנָ֖ה לִבְּנֵֽא׃

14ส่วนภาชนะทองและเงินจากพระวิหารของพระเจ้า ที่เนบูคัดเนสซาร์นำจากพระวิหารในเยรูซาเล็มไปยังวิหารในบาบิโลนนั้น กษัตริย์ไซรัสนำออกจากวิหารในบาบิโลนแล้วส่งมอบให้คนชื่อเชชบัสซาร์ ซึ่งพระองค์แต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการ

14וְ֠אַף מָאנַיָּ֣א דִֽי־בֵית־אֱלָהָא֮ דִּ֣י דַהֲבָ֣ה וְכַסְפָּא֒ דִּ֣י נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר הַנְפֵּק֙ מִן־הֵֽיכְלָא֙ דִּ֣י בִֽירוּשְׁלֶ֔ם וְהֵיבֵ֣ל הִמּ֔וֹ לְהֵיכְלָ֖א דִּ֣י בָבֶ֑ל הַנְפֵּ֨ק הִמּ֜וֹ כּ֣וֹרֶשׁ מַלְכָּ֗א מִן־הֵֽיכְלָא֙ דִּ֣י בָבֶ֔ל וִיהִ֙יבוּ֙ לְשֵׁשְׁבַּצַּ֣ר שְׁמֵ֔הּ דִּ֥י פֶחָ֖ה שָׂמֵֽהּ׃

15พระองค์บอกเขาว่า ‘จงนำภาชนะเหล่านี้ไปไว้ในพระวิหารที่เยรูซาเล็ม และให้สร้างพระวิหารของพระเจ้าขึ้นในที่เดิม’

15וַאֲמַר־לֵ֓הּ׀ אֵ֚ל מָֽאנַיָּ֔א שֵׂ֚א אֵֽזֶל־אֲחֵ֣ת הִמּ֔וֹ בְּהֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּבֵ֥ית אֱלָהָ֖א יִתְבְּנֵ֥א עַל־אַתְרֵֽהּ׃ ס

16เชชบัสซาร์ผู้นี้จึงมาวางฐานรากของพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม ตั้งแต่นั้นมาจนถึงบัดนี้ก็ยังสร้างกันอยู่และยังไม่เสร็จ”

16אֱדַ֙יִן֙ שֵׁשְׁבַּצַּ֣ר דֵּ֔ךְ אֲתָ֗א יְהַ֧ב אֻשַּׁיָּ֛א דִּי־בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּמִן־אֱדַ֧יִן וְעַד־כְּעַ֛ן מִתְבְּנֵ֖א וְלָ֥א שְׁלִֽם׃

17ดังนั้น หากกษัตริย์เห็นสมควร ขอให้ค้นดูในคลังของกษัตริย์ที่บาบิโลนว่า กษัตริย์ไซรัสเคยออกคำสั่งให้สร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ที่กรุงเยรูซาเล็มจริงหรือไม่ และขอให้กษัตริย์แจ้งแก่พวกเราว่า ประสงค์จะให้ดำเนินการเรื่องนี้อย่างไร

17וּכְעַ֞ן הֵ֧ן עַל־מַלְכָּ֣א טָ֗ב יִ֠תְבַּקַּר בְּבֵ֨ית גִּנְזַיָּ֜א דִּי־מַלְכָּ֣א תַמָּה֮ דִּ֣י בְּבָבֶל֒ הֵ֣ן אִיתַ֗י דִּֽי־מִן־כּ֤וֹרֶשׁ מַלְכָּא֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְמִבְנֵ֛א בֵּית־אֱלָהָ֥א דֵ֖ךְ בִּירוּשְׁלֶ֑ם וּרְע֥וּת מַלְכָּ֛א עַל־דְּנָ֖ה יִשְׁלַ֥ח עֲלֶֽינָא׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.