อพยพ
Chapter 5
Freedom Bible (Thai)
vs Judson Burmese Bib…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อพยพ 5

Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1หลัง​จาก​นั้น​โมเสส​กับ​อาโรน​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ตรัส​ดังนี้ ‘ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไป​ฉลอง​เทศกาล​แด่​เรา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร’”
1ထိုနောက်မှ ၊ မောရှေ နှင့် အာရုန် သည် ဖါရော ဘုရင်ထံသို့ ဝင် ၍ ၊ ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား က၊ ငါ ၏လူ တို့သည် တော ၌ ငါ့ အဘို့ ပွဲခံ စေခြင်းငှါ လွှတ် ရမည်ဟု မိန့် တော်မူကြောင်းကို လျှောက် ၏။
2ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​เป็น​ใคร เรา​ถึง​ต้อง​ฟัง​เขา​และ​ปล่อย​อิสราเอล​ไป? เรา​ไม่​รู้จัก​พระยาห์เวห์ และ​เรา​จะ​ไม่​ปล่อย​อิสราเอล​ไป​ด้วย”
2ဖါရော မင်းကလည်း ၊ ထာဝရဘုရား ၏စကား ကို နားထောင် ၍ ၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ကို ငါလွှတ် စေ ခြင်းငှါ ထိုဘုရားကား အဘယ်သူနည်း။ ထာဝရဘုရား ကို ငါမ သိ ၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ကို ငါမ လွှတ် ဟု ဆို လေ၏။
3ทั้ง​สอง​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู​ได้​มา​พบ​กับ​พวก​เรา โปรด​ให้​พวก​เรา​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะทาง 3 วัน เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ไม่​เช่น​นั้น​พระองค์​อาจ​มา​ทำร้าย​พวก​เรา​ด้วย​โรค​ระบาด​หรือ​ด้วย​ดาบ”
3သူတို့ကလည်း၊ ဟေဗြဲ လူတို့၏ ဘုရား သခင်သည် ကျွန်တော် တို့နှင့် တွေ့ တော်မူပြီ။ တော သို့ သုံး ရက် ခရီး သွား ၍ ၊ ကျွန်တော် တို့ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား အား ယဇ်ပူဇော် ရသောအခွင့်ကိုပေး တော်မူပါ။ သို့မဟုတ် ကာလနာ ဘေး၊ ထား ဘေးတစုံတခုဖြင့် ကျွန်တော် တို့ကို ဒဏ်ခတ် တော်မူလိမ့်မည်ဟု လျှောက် ဆို၏။
4กษัตริย์​อียิปต์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “โมเสส อาโรน ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​ดึง​ประชาชน​ออก​จาก​งาน​ของ​พวก​เขา? กลับ​ไป​ทำงาน​หนัก​ของ​พวก​เจ้า​เสีย!”
4အဲဂုတ္တု ရှင်ဘုရင် ကလည်း ၊ မောရှေ နှင့် အာရုန် ၊ သင်တို့သည် ဤလူ များတို့ကို အဘယ်ကြောင့် အလုပ် ပြတ် စေသနည်း။ အမှု တော်ကို သွား ၍ ဆောင်ရွက်ကြဟု မိန့် တော်မူ၏။
5ฟาโรห์​พูด​ต่อว่า “ดู​สิ ตอน​นี้​คน​ใน​แผ่นดิน​มี​มากมาย แล้ว​พวก​เจ้า​กลับ​ทำให้​พวก​เขา​หยุด​จาก​งาน​หนัก”
5တဖန် လည်း ပြည် တော်၌ ထိုလူ တို့သည် ယခု များ ကြ၏။ အမှု မထမ်း စေခြင်းငှါသင်တို့သည် အခွင့်ပေး ကြသည်တကားဟု ဖါရော ဘုရင်ဆို ၍ ၊
6วัน​นั้น​เอง​ฟาโรห์​สั่ง​ผู้คุม​แรงงาน​และ​หัวหน้า​คน​งาน​ของ​ประชาชน​ว่า
6ထိုနေ့ ခြင်းတွင် အအုပ်အချုပ် ၊ အကြပ်အဆော်တို့ကို ခေါ်ပြီးလျှင်၊
7“ต่อ​ไป​นี้​อย่า​เอา​ฟาง​ไป​ให้​ประชาชน​ทำ​อิฐ​เหมือน​แต่​ก่อน ให้​พวก​เขา​ออก​ไป​หา​ฟาง​เอง
7အုတ် လုပ် စရာဘို့ ကောက်ရိုး ကို လူ တို့အား အရင် ပေးသကဲ့သို့ မ ပေး နှင့်။ သူ တို့သည် ကောက်ရိုး ကို ကိုယ် ဘို့ ရှာ ယူကြစေ။
8จง​กำหนด​ให้​พวก​เขา​ทำ​อิฐ​จำนวน​เท่า​เดิม​เหมือน​เมื่อ​ก่อน ห้าม​ลด​ลง​แม้​แต่​น้อย เพราะ​พวก​เขา​ขี้เกียจ ถึง​ได้​ร้อง​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​เถอะ’
8အုတ် ကိုကား၊ အရေအတွက် အားဖြင့်အရင် ကဲ့သို့လုပ် စေရမည်၊ အလျှင်းမ လျော့ စေနှင့်။ သူ တို့သည် ပျင်းရိ ကြ၏။ ထိုကြောင့် သွား ၍ငါ တို့ ဘုရား သခင်အား ယဇ်ပူဇော် ကြစို့ဟု ကြွေးကြော် တတ်ကြ၏။
9จง​เพิ่ม​งาน​ให้​หนัก​ขึ้น ให้​พวก​เขา​ยุ่ง​อยู่​กับ​งาน จะ​ได้​ไม่​สนใจ​คำ​โกหก​เหล่า​นั้น”
9သို့ဖြစ်၍စည်းကြပ်လျက် လုပ် စေကြ။ ပင်ပန်း စေကြ။ လူမိုက် စကား ကို နား မ ထောင်စေနှင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
10ผู้คุม​แรงงาน​กับ​หัวหน้า​คน​งาน​จึง​ออก​ไป​บอก​ประชาชน​ว่า “ฟาโรห์​สั่ง​ว่า ‘เรา​จะ​ไม่​ให้​ฟาง​พวก​เจ้า​อีก
10အအုပ်အချုပ် အကြပ်အဆော် တို့သည် ထွက် ၍ ၊ ဖါရော ဘုရင်က ကောက်ရိုး ကိုငါ မ ပေး။
11พวก​เจ้า​ไป​หา​ฟาง​เอง ที่ไหน​หา​ได้​ก็​เอา​มา แต่​ปริมาณ​งาน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ลด​ลง​เลย’”
11ကောက်ရိုး ကို တွေ့ နိုင်ရာအရပ် ၌ ရှာ ကြ။ သို့သော်လည်း လုပ်ရသောအလုပ် အလျှင်းမ လျော့ ရဟု အမိန့် တော်ရှိသည်ဟု လူ တို့အား ပြန်ကြား ကြ၏။
12ประชาชน​จึง​กระจาย​กัน​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เก็บ​ตอ​ซัง​มา​ใช้​แทน​ฟาง
12သို့ဖြစ်၍ လူ တို့သည် ကောက်ရိုး အတွက် အမှိုက် ကို ရှာ ယူခြင်းငှါ အဲဂုတ္တု ပြည် တရှောက်လုံး တွင် အရပ်ရပ်ကွဲပြား ကြ၏။
13ผู้คุม​แรงงาน​เร่งรัด​พวก​เขา​ว่า “ทำงาน​ให้​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​ใน​แต่ละ​วัน​เหมือน​ตอน​ที่​มี​ฟาง!”
13အုပ်ချုပ် သောသူတို့ ကလည်း ၊ ကောက်ရိုး ကို ရ သည်ကာလ၌ နေ့ တိုင်းလုပ် ရသည်အတိုင်း ၊ ပြီး အောင် လုပ်ကြဟု သူတို့ကိုနှိုးဆော် ကြ၏။
14หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​ที่​ผู้คุม​แรงงาน​ของ​ฟาโรห์​ตั้ง​ไว้​เหนือ​คน​งาน​ถูก​เฆี่ยน และ​ถูก​ถาม​ว่า “ทำไม​เมื่อ​วาน​กับ​วัน​นี้​พวก​เจ้า​ทำ​อิฐ​ไม่​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​เหมือน​แต่​ก่อน?”
14ဖါရော မင်း၏ အအုပ်အချုပ် တို့သည် ခန့် ထားသော ဣသရေလ အမျိုး အကြပ်အဆော် တို့ကို သင်တို့သည် အရင် ကလုပ်သည်အတိုင်း ၊ ယနေ့ နှင့်မနေ့ ၌ အုတ် လုပ်ရသောအမှု ကို အဘယ်ကြောင့် မ ပြီးစီး စေကြ သနည်းဟု စစ်၍ရိုက် ကြ၏။
15หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​จึง​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​ร้อง​ว่า “ทำไม​ท่าน​ถึง​ทำ​กับ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อย่าง​นี้?
15ထိုအခါ၊ ဣသရေလ အမျိုး အကြပ်အဆော် တို့သည်၊ ဖါရော မင်းထံသို့ သွား ၍ ၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော် ကျွန် တို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ စီရင် တော်မူသနည်း။
16ไม่​มี​ใคร​ให้​ฟาง​พวก​เรา แต่​กลับ​สั่ง​ว่า ‘ทำ​อิฐ!’ แล้ว​ตอน​นี้​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ยัง​ถูก​เฆี่ยน​อีก ทั้ง​ที่​ความ​ผิด​อยู่​ที่​คน​ของ​ท่าน​เอง”
16ကိုယ်တော် ကျွန် တို့အား ၊ ကောက်ရိုး ကိုမ ပေး ၊ အုပ်ချုပ်သောသူတို့ ကလည်း၊ အုတ် ကိုလုပ် ကြဟု ဆို သဖြင့်၊ ကျွန်တော်တို့သည် အရိုက် ခံရကြပါ၏။ ကိုယ်တော် လူ တို့၌သာ အပြစ် ရှိပါသည်ဟု အော်ဟစ် ကြ၏။
17แต่​ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พวก​เจ้า​ขี้เกียจ! ขี้เกียจ! ถึง​ได้​พูด​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​เถอะ’
17ဖါရောဘုရင်ကလည်း ၊ သင် တို့သည် ပျင်းရိ သည်၊ ပျင်းရိ သည်။ ထိုကြောင့် ငါတို့သည်သွား ၍ ထာဝရဘုရား အား ယဇ်ပူဇော် ကြစို့ဟု သင် တို့ဆို တတ်ကြ၏။
18กลับ​ไป​ทำงาน​เดี๋ยวนี้ จะ​ไม่​มี​ฟาง​ให้​พวก​เจ้า แต่​พวก​เจ้า​ต้อง​ส่ง​อิฐ​ให้​ครบ​เท่า​เดิม!”
18သို့သောကြောင့် ယခု သွား ၍လုပ် ကြ။ ကောက်ရိုး ကိုမ ပေး ရ။ သို့သော်လည်းအုတ် ကိုပေးမြဲပေး ရမည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
19หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​รู้​ว่า​ตัวเอง​ตก​อยู่​ใน​สถานการณ์​เลว​ร้าย เมื่อ​ได้​รับ​คำ​สั่ง​ว่า “ห้าม​ลด​จำนวน​อิฐ​ที่​กำหนด​ไว้​ใน​แต่ละ​วัน​แม้​แต่​น้อย”
19ထိုသို့ နေ့ တိုင်းလုပ်ရသောအုတ် အရေအတွက်၌ အလျှင်းမ လျော့ ရဟု အမိန့်တော်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ဣသရေလ အမျိုး အကြပ်အဆော် တို့သည် မိမိ တို့၌ အမှုကြီးရောက်ကြောင်းကို သိမြင် ကြ၏။
20เมื่อ​ออก​จาก​ฟาโรห์ พวก​เขา​พบ​โมเสส​กับ​อาโรน​ยืน​รอ​อยู่​ระหว่าง​ทาง
20ဖါရော မင်းထံ မှ ထွက်သွား ကြစဉ် ၊ လမ်း၌ စောင့် လျက်နေသောမောရှေ နှင့် အာရုန် ကို တွေ့ လျှင် ၊
21พวก​เขา​พูด​กับ​ทั้ง​สอง​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​มอง​ดู​และ​ตัดสิน​พวก​คุณ​เถอะ เพราะ​พวก​คุณ​ทำให้​พวก​เรา​น่า​รังเกียจ​ใน​สายตา​ฟาโรห์​และ​คน​รับใช้​ของ​เขา​ราว​กับ​กลิ่น​เหม็น เท่ากับ​เอา​ดาบ​ใส่​มือ​พวก​เขา​ให้​มา​ฆ่า​พวก​เรา!”
21ထာဝရဘုရား သည် သင် တို့ကို ကြည့်ရှု ၍ စီရင် တော်မူပါစေသော။ အကြောင်းမူကား၊ ဖါရော မင်းနှင့် အမှု တော်ထမ်းအပေါင်းတို့သည် ငါ တို့ကို ရွံရှာ စေခြင်းငှါ ၎င်း၊ ငါ တို့ကိုသတ် ရသောအခွင့်ရှိစေခြင်းငှါ ၎င်း၊ သင်တို့သည် ပြုကြပြီတကားဟု ဆို ကြ၏။
22โมเสส​กลับ​ไป​หา​พระยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย ทำไม​พระองค์​ถึง​นำ​ความ​เดือดร้อน​มา​ให้​ประชาชน​นี้? แล้ว​ทำไม​ถึง​ส่ง​ผม​มา?
22မောရှေ သည်လည်း ၊ ထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့သွား ၍ ၊ အိုဘုရား ရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဤ လူမျိုး ကို အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲ တော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ် ကို အဘယ်ကြောင့် စေလွှတ် တော်မူသနည်း။
23ตั้งแต่​ผม​ไป​หา​ฟาโรห์​เพื่อ​พูด​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์ เขา​ก็​ทำให้​ประชาชน​นี้​เดือดร้อน แต่​พระองค์​ยัง​ไม่​ได้​ช่วย​ประชาชน​ของ​พระองค์​ให้​พ้น​เลย!”
23အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်အခွင့် နှင့် ပြော ခြင်းငှာ ၊ ဖါရော မင်း ထံ သို့ဝင် သည်နေ့မှစ၍ ၊ သူသည် ဤ လူမျိုး ကို ညှဉ်းဆဲ ပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော် ၏ လူ တို့ကို အလျှင်းကယ်လွှတ် တော်မ မူပါဟု လျှောက် ၏။

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.