อพยพ 12
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms) has no text for this chapter yet.
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในแผ่นดินอียิปต์ว่า
2“เดือนนี้จะเป็นเดือนเริ่มต้นของพวกเจ้า ให้ถือเป็นเดือนแรกของปี
3จงบอกชุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘ในวันที่ 10 ของเดือนนี้ ให้แต่ละครัวเรือนในตระกูลเลือกลูกแกะ 1 ตัว ครัวเรือนละ 1 ตัว
4ถ้าครอบครัวไหนมีคนน้อยเกินกว่าจะกินลูกแกะทั้งตัว ให้ครอบครัวนั้นรวมกับเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน เลือกหนึ่งตัวตามจำนวนคน และคำนวณตามปริมาณที่แต่ละคนกินได้
5สัตว์ที่เลือกต้องไม่มีตำหนิ เป็นตัวผู้อายุ 1 ปี จะเลือกเป็นลูกแกะหรือลูกแพะก็ได้
6จงเก็บมันไว้จนถึงวันที่ 14 ของเดือนนั้น แล้วชุมชนอิสราเอลทั้งหมดจะฆ่ามันในเวลาเย็น
7ให้เอาเลือดบางส่วนทาที่เสาประตูทั้งสองข้างและคานประตูด้านบนของบ้านที่กินเนื้อนั้น
8คืนนั้นให้กินเนื้อซึ่งย่างด้วยไฟพร้อมขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
9อย่ากินดิบหรือเอาไปต้มในน้ำ ต้องย่างด้วยไฟทั้งหัว ขา และเครื่องใน
10อย่าเหลือไว้ถึงเช้า ถ้ามีอะไรเหลือถึงเช้าให้เผาเสีย
11ให้กินแบบนี้ คือคาดเข็มขัดไว้ที่เอว สวมรองเท้า ถือไม้เท้าไว้ในมือ และรีบกิน นี่คือพิธีปัสกาของพระยาห์เวห์
12เพราะคืนนั้นเราจะผ่านไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ และจะประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งคนและสัตว์ เราจะพิพากษาเทพเจ้าทั้งหมดของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์
13เลือดบนบ้านที่พวกเจ้าอยู่จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกเจ้า เมื่อเราเห็นเลือด เราจะผ่านเลยพวกเจ้าไป และเมื่อเราโจมตีแผ่นดินอียิปต์ ภัยพิบัติที่จะทำลายจะไม่เกิดกับพวกเจ้า
14วันนี้จะเป็นวันที่พวกเจ้าระลึกถึง จงฉลองวันนี้เป็นเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องถือเทศกาลนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
15“‘พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อเป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันแรกให้เอาเชื้อแป้งออกจากบ้าน เพราะใครกินขนมปังที่มีเชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่ 7 คนนั้นจะถูกตัดออกจากอิสราเอล
16ในวันแรกและวันที่ 7 ให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ห้ามทำงานใด ๆ ในวันเหล่านั้น นอกจากเตรียมอาหารที่แต่ละคนต้องกินเท่านั้น
17จงถือเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เพราะในวันนี้เองเราได้นำกองทัพของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเจ้าจึงต้องถือวันนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
18ในเดือนแรก ตั้งแต่เย็นวันที่ 14 จนถึงเย็นวันที่ 21 ของเดือน พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อ
19ตลอด 7 วันต้องไม่พบเชื้อแป้งในบ้านของพวกเจ้า เพราะใครกินสิ่งที่มีเชื้อ คนนั้นจะถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคนต่างชาติหรือคนที่เกิดในแผ่นดิน
20พวกเจ้าอย่ากินสิ่งใดที่มีเชื้อ ไม่ว่าพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ที่ไหนก็ให้กินขนมปังไร้เชื้อ’”
21โมเสสเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลมาแล้วพูดว่า “ไปเลือกลูกแกะตามครอบครัวของพวกคุณ แล้วฆ่าสัตว์สำหรับพิธีปัสกา
22เอากิ่งหุสบหนึ่งกำจุ่มลงในเลือดที่อยู่ในอ่าง แล้วใช้เลือดนั้นแต้มคานประตูด้านบนกับเสาประตูทั้งสองข้าง ไม่มีใครออกจากประตูบ้านจนถึงเช้า
23เพราะพระยาห์เวห์จะผ่านไปประหารชาวอียิปต์ เมื่อพระองค์เห็นเลือดบนคานประตูด้านบนและเสาประตูทั้งสองข้าง พระยาห์เวห์จะผ่านเลยประตูนั้นไป และจะไม่ยอมให้ผู้ทำลายเข้าไปในบ้านของพวกคุณเพื่อประหารพวกคุณ
24พวกคุณและลูก ๆ ต้องปฏิบัติตามเรื่องนี้เป็นข้อกำหนดตลอดไป
25เมื่อพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์จะประทานให้ตามที่พระองค์สัญญาไว้แล้ว ก็จงถือพิธีนี้ต่อไป
26เมื่อลูก ๆ ถามพวกคุณว่า ‘พิธีนี้หมายความว่าอย่างไร?’
27ให้ตอบว่า ‘นี่คือเครื่องบูชาปัสกาของพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ผ่านเลยบ้านของชาวอิสราเอลในอียิปต์ไป ตอนที่พระองค์ประหารชาวอียิปต์ แต่ละเว้นบ้านของพวกเราไว้’” ประชาชนจึงก้มศีรษะลงนมัสการ
28ชาวอิสราเอลก็ไปทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรนทุกอย่าง
29เวลาเที่ยงคืน พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ตั้งแต่ลูกคนโตของฟาโรห์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ไปจนถึงลูกคนโตของเชลยที่อยู่ในคุกใต้ดิน รวมทั้งลูกตัวแรกของสัตว์ทั้งหมด
30ฟาโรห์ลุกขึ้นกลางดึกพร้อมกับข้ารับใช้ทั้งหมดและชาวอียิปต์ทุกคน เกิดเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังทั่วอียิปต์ เพราะไม่มีบ้านไหนที่ไม่มีคนตาย
31ฟาโรห์เรียกโมเสสกับอาโรนมากลางดึกแล้วพูดว่า “ลุกขึ้น! ออกไปจากท่ามกลางประชาชนของเรา ทั้งพวกเจ้าและชาวอิสราเอล ไปเสีย ไปรับใช้พระยาห์เวห์อย่างที่พวกเจ้าพูดไว้!
32เอาทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของพวกเจ้าไปด้วยอย่างที่พวกเจ้าพูดไว้ แล้วไปให้พ้น และช่วยอวยพรเราด้วย!”
33ชาวอียิปต์เร่งให้ประชาชนออกจากแผ่นดินโดยเร็ว เพราะพูดกันว่า “พวกเราตายกันหมดแน่!”
34ประชาชนจึงยกแป้งที่ยังไม่ขึ้นฟูไปทั้งอ่างนวดแป้ง โดยห่ออ่างไว้ในเสื้อผ้าแล้วแบกขึ้นบ่า
35ชาวอิสราเอลทำตามที่โมเสสบอก พวกเขาขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากชาวอียิปต์
36พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอิสราเอลได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ ชาวอียิปต์จึงให้สิ่งที่พวกเขาขอ ชาวอิสราเอลจึงกวาดเอาทรัพย์สินของชาวอียิปต์ไป
37ชาวอิสราเอลเดินทางจากราเมเสสไปสุคคท มีผู้ชายที่เดินเท้าประมาณ 600,000 คน ไม่นับเด็ก
38ยังมีฝูงชนหลากหลายกลุ่มจำนวนมากร่วมเดินทางไปกับพวกเขา พร้อมฝูงแพะแกะ ฝูงวัว และสัตว์เลี้ยงจำนวนมาก
39พวกเขาเอาแป้งที่นำออกมาจากอียิปต์มาอบเป็นแผ่นขนมปังไร้เชื้อ เพราะแป้งยังไม่ขึ้นฟู เนื่องจากพวกเขาถูกเร่งให้ออกจากอียิปต์จนรอไม่ได้ และไม่ได้เตรียมเสบียงไว้สำหรับตัวเอง
40ชาวอิสราเอลพำนักอยู่ในอียิปต์เป็นเวลา 430 ปี
41เมื่อครบ 430 ปีพอดี ในวันนั้นเอง กองทัพทั้งหมดของพระยาห์เวห์ก็ออกจากแผ่นดินอียิปต์
42คืนนั้นเป็นคืนที่ต้องเฝ้าระลึกถึงพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์พาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ นี่คือคืนของพระยาห์เวห์ที่ชาวอิสราเอลทุกชั่วอายุต้องเฝ้าระลึกถึง
43พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “นี่คือข้อกำหนดสำหรับพิธีปัสกา คนต่างชาติห้ามกินอาหารพิธีนี้
44แต่ทาสชายที่ซื้อมา เมื่อให้เขาเข้าสุหนัตแล้วจึงกินได้
45คนต่างชาติและลูกจ้างห้ามกิน
46ต้องกินในบ้านหลังเดียว ห้ามนำเนื้อออกนอกบ้าน และห้ามหักกระดูกของมันแม้แต่ชิ้นเดียว
47ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดต้องถือพิธีนี้
48ถ้ามีคนต่างถิ่นมาพำนักอยู่กับพวกเจ้าและต้องการถือพิธีปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ ทุกคนในบ้านของเขาที่เป็นเพศชายต้องเข้าสุหนัตก่อน แล้วเขาจึงเข้าร่วมพิธีได้ เขาจะเป็นเหมือนคนที่เกิดในแผ่นดิน แต่คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตห้ามกินอาหารพิธีนี้
49กฎเดียวกันใช้กับคนพื้นเมืองและคนต่างถิ่นที่มาพำนักอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า”
50ชาวอิสราเอลทุกคนก็ทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรน
51ในวันนั้นเอง พระยาห์เวห์นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์เป็นกองทัพต่าง ๆ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.