อพยพ 15
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms) has no text for this chapter yet.
1แล้วโมเสสกับชาวอิสราเอลร้องเพลงนี้แด่พระยาห์เวห์ ว่า “ฉันจะร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่ พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล
2พระยาห์เวห์ คือกำลังของฉัน คือบทเพลงของฉัน พระองค์ได้ช่วยฉันให้รอด พระองค์คือพระเจ้าของฉัน ฉันจะสรรเสริญพระองค์ เป็นพระเจ้าของพ่อฉัน ฉันจะยกย่องพระองค์
3พระยาห์เวห์เป็นนักรบ พระยาห์เวห์ คือพระนามของพระองค์
4พระองค์โยนรถศึกกับกองทัพของฟาโรห์ลงทะเล นายกองที่คัดไว้ของเขาจมลงในทะเลแดง
5ห้วงน้ำลึกปกคลุมพวกเขา พวกเขาจมลงสู่ส่วนลึกเหมือนก้อนหิน
6มือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ เกรียงไกรด้วยฤทธิ์อำนาจ มือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ บดขยี้ศัตรู
7ด้วยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์คว่ำผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้าน พระองค์ปล่อยความโกรธออกมา เผาผลาญพวกเขาเหมือนฟาง
8ด้วยลมแรงที่พุ่งออกจากจมูกของพระองค์ น้ำก็พูนขึ้นเป็นกอง กระแสน้ำตั้งขึ้นเป็นกอง ห้วงน้ำลึกจับตัวแน่นอยู่กลางทะเล
9ศัตรูพูดว่า ‘ฉันจะไล่ตาม ฉันจะตามให้ทัน ฉันจะแบ่งของที่ยึดมา ฉันจะจัดการพวกเขาให้สาแก่ใจ ฉันจะชักดาบ มือของฉันจะทำลายพวกเขา’
10พระองค์เป่าลมของพระองค์ ทะเลก็ปกคลุมพวกเขา พวกเขาจมเหมือนตะกั่วในสายน้ำมหาศาล
11ในหมู่เทพเจ้า มีใครเหมือนพระองค์ พระยาห์เวห์? มีใครเหมือนพระองค์ ผู้รุ่งโรจน์ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ น่าเกรงขาม สมควรแก่คำสรรเสริญ และทำสิ่งอัศจรรย์?
12พระองค์เหยียดมือขวาออก แผ่นดินก็กลืนพวกเขา
13ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระองค์นำประชาชนที่ไถ่ไว้ ด้วยกำลังของพระองค์ นำพวกเขาไปยังที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
14ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินแล้ว พวกเขาหวาดสั่น ความเจ็บปวดบีบรัดชาวฟีลิสเตีย
15หัวหน้าแห่งเอโดมตกตะลึง เหล่าผู้มีอำนาจแห่งโมอับสั่นกลัว ชาวคานาอันทุกคนใจละลาย
16ความหวาดกลัวและความสะพรึงเข้าครอบงำพวกเขา ด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ของแขนพระองค์ พวกเขานิ่งเหมือนก้อนหิน จนประชาชนของพระองค์ผ่านไป พระยาห์เวห์ จนประชาชนที่พระองค์ซื้อไว้ผ่านไป
17พระองค์จะพาพวกเขาเข้าไปและปลูกไว้บนภูเขาที่เป็นมรดกของพระองค์ สถานที่ที่พระองค์ พระยาห์เวห์ สร้างไว้ให้เป็นที่พำนัก สถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ผู้เป็นเจ้านายสร้างขึ้นด้วยมือของพระองค์
18พระยาห์เวห์จะปกครองตลอดไปเป็นนิตย์”
19เพราะม้าของฟาโรห์พร้อมรถศึกและทหารม้าลงไปในทะเล พระยาห์เวห์นำน้ำทะเลกลับมาท่วมพวกเขา แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล
20มิเรียม หญิงผู้เผยคำของพระเจ้า ซึ่งเป็นพี่น้องกับอาโรน ถือกลองแทมบูรีนไว้ในมือ และผู้หญิงทุกคนก็ออกตามเธอไปพร้อมกลองแทมบูรีนและเต้นรำ
21มิเรียมร้องตอบพวกเธอว่า “จงร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่ พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล”
22โมเสสนำอิสราเอลออกเดินทางต่อจากทะเลแดง พวกเขาเข้าไปในถิ่นทุรกันดารชูร์ เดินอยู่ 3 วันในถิ่นทุรกันดารโดยไม่พบน้ำ
23เมื่อมาถึงมาราห์ พวกเขาดื่มน้ำที่นั่นไม่ได้เพราะน้ำขม จึงเรียกสถานที่นั้นว่า “มาราห์”
24ประชาชนบ่นต่อว่าโมเสสว่า “พวกเราจะดื่มอะไร?”
25โมเสสจึงร้องทูลพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ชี้ต้นไม้ต้นหนึ่งให้เขาเห็น เขาโยนมันลงในน้ำ แล้วน้ำก็หายขม ที่นั่นพระองค์ตั้งข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ให้พวกเขา และทดสอบพวกเขาที่นั่น
26พระองค์ตรัสว่า “ถ้าพวกเจ้าตั้งใจฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระองค์ ใส่ใจคำสั่งของพระองค์ และรักษาข้อกำหนดทั้งหมดของพระองค์ เราจะไม่ให้พวกเจ้าต้องเป็นโรคใด ๆ อย่างที่เราเคยให้เกิดกับชาวอียิปต์ เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้รักษาพวกเจ้า”
27แล้วพวกเขามาถึงเอลิม ที่นั่นมีตาน้ำ 12 แห่งและต้นอินทผลัม 70 ต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายอยู่ข้างแหล่งน้ำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.