เฉลยธรรมบัญญัติ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1“บัดนี้ อิสราเอล จงฟังข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ที่ผมกำลังสอนให้ทำตาม เพื่อจะมีชีวิตอยู่ และเข้าไปครอบครองแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ กำลังประทานให้
1Hear now, O Israel, the statutes and ordinances I am teaching you to follow, so that you may live and may enter and take possession of the land that the LORD, the God of your fathers, is giving you.
2อย่าเพิ่มอะไรเข้าไปในถ้อยคำที่ผมบัญชา และอย่าตัดอะไรออก เพื่อจะรักษาพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณที่ผมกำลังสั่งไว้
2You must not add to or subtract from what I command you, so that you may keep the commandments of the LORD your God that I am giving you.
3พวกคุณเห็นมากับตาแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงทำอะไรเพราะเรื่องบาอัลเปโอร์ คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำลายทุกคนในหมู่พวกคุณที่ติดตามบาอัลเปโอร์
3Your eyes have seen what the LORD did at Baal-peor, for the LORD your God destroyed from among you all who followed Baal of Peor.
4แต่ทุกคนที่ยังซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณยังมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้
4But you who held fast to the LORD your God are alive to this day, every one of you.
5ดูเถิด ผมได้สอนข้อกำหนดและกฎเกณฑ์แก่พวกคุณ ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของผมทรงบัญชา เพื่อจะทำตามในแผ่นดินที่กำลังเข้าไปครอบครอง
5See, I have taught you statutes and ordinances just as the LORD my God has commanded me, so that you may follow them in the land that you are about to enter and possess.
6จงยึดถือและทำตาม เพราะนี่คือปัญญาและความเข้าใจของพวกคุณในสายตาชนชาติทั้งหลาย เมื่อพวกเขาได้ยินข้อกำหนดเหล่านี้ทั้งหมด ก็จะพูดว่า ‘ชนชาติใหญ่นี้เป็นชนชาติที่มีปัญญาและความเข้าใจจริง ๆ’
6Observe them carefully, for this will show your wisdom and understanding in the sight of the peoples, who will hear of all these statutes and say, “Surely this great nation is a wise and understanding people.”
7มีชนชาติใหญ่ชาติใดบ้างที่มีพระเจ้าอยู่ใกล้ชิดเหมือนพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ซึ่งทรงอยู่ใกล้ทุกครั้งที่เราเรียกหาพระองค์?
7For what nation is great enough to have a god as near to them as the LORD our God is to us whenever we call on Him?
8และมีชนชาติใหญ่ชาติใดบ้างที่มีข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ยุติธรรมเท่ากฎบัญญัติทั้งหมดนี้ ซึ่งผมประกาศแก่พวกคุณในวันนี้?
8And what nation is great enough to have righteous statutes and ordinances like this entire law I set before you today?
9เพียงแต่จงระวังตัวและดูแลชีวิตของตนให้ดี อย่าลืมสิ่งที่ตาได้เห็น และอย่าให้สิ่งเหล่านั้นเลือนหายไปจากใจตลอดชีวิต แต่จงบอกสิ่งเหล่านี้ให้ลูก ๆ และหลาน ๆ รู้—
9Only be on your guard and diligently watch yourselves, so that you do not forget the things your eyes have seen, and so that they do not slip from your heart as long as you live. Teach them to your children and grandchildren.
10เรื่องวันที่พวกคุณยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณที่โฮเรบ เมื่อพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘รวบรวมประชาชนมาหาเรา เราจะให้พวกเขาได้ยินถ้อยคำของเรา เพื่อพวกเขาจะเรียนรู้ที่จะยำเกรงเราตลอดวันที่มีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน และสอนลูกหลานของตนด้วย’
10The day you stood before the LORD your God at Horeb, the LORD said to me, “Gather the people before Me to hear My words, so that they may learn to fear Me all the days they live on the earth, and that they may teach them to their children.”
11แล้วพวกคุณเข้ามาใกล้และยืนอยู่เชิงภูเขา ภูเขาลุกเป็นไฟสูงขึ้นไปถึงท้องฟ้า ท่ามกลางความมืด เมฆ และเงามืดหนาทึบ
11You came near and stood at the base of the mountain, a mountain blazing with fire to the heavens, with black clouds and deep darkness.
12พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณจากกลางไฟ พวกคุณได้ยินถ้อยคำที่พระองค์ตรัส แต่ไม่เห็นรูปร่างใดเลย ได้ยินเพียงเสียงเท่านั้น
12And the LORD spoke to you out of the fire. You heard the sound of the words, but saw no form; there was only a voice.
13พระองค์ทรงประกาศพันธสัญญาของพระองค์แก่พวกคุณ ซึ่งทรงบัญชาให้ปฏิบัติตาม คือพระบัญญัติสิบประการ และทรงจารึกไว้บนแผ่นศิลาสองแผ่น
13He declared to you His covenant, which He commanded you to follow—the Ten Commandments that He wrote on two tablets of stone.
14เวลานั้นพระยาห์เวห์ทรงบัญชาผมให้สอนข้อกำหนดและกฎเกณฑ์แก่พวกคุณ เพื่อจะทำตามในแผ่นดินที่กำลังข้ามไปครอบครอง
14At that time the LORD commanded me to teach you the statutes and ordinances you are to follow in the land that you are crossing the Jordan to possess.
15เพราะฉะนั้นจงระวังตัวให้มาก ในวันที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณที่โฮเรบจากกลางไฟ ก็ไม่ได้เห็นรูปร่างใดเลย
15So since you saw no form of any kind on the day the LORD spoke to you out of the fire at Horeb, be careful
16อย่าทำให้ตัวเองเสื่อมทรามด้วยการสร้างรูปแกะสลักเป็นรูปร่างใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปผู้ชายหรือผู้หญิง
16that you do not act corruptly and make an idol for yourselves of any form or shape, whether in the likeness of a male or female,
17รูปสัตว์ใด ๆ บนแผ่นดิน รูปนกมีปีกใด ๆ ที่บินอยู่บนท้องฟ้า
17of any beast that is on the earth or bird that flies in the air,
18รูปสิ่งใด ๆ ที่เลื้อยคลานบนพื้นดิน หรือรูปปลาใด ๆ ที่อยู่ในน้ำใต้แผ่นดิน
18or of any creature that crawls on the ground or fish that is in the waters below.
19และเมื่อเงยหน้ามองท้องฟ้า เห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว คือหมู่ดาวทั้งสิ้นบนท้องฟ้า อย่าปล่อยตัวให้ถูกชักนำไปกราบไหว้และรับใช้สิ่งเหล่านั้น ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงจัดไว้สำหรับชนชาติทั้งหลายทั่วทุกหนแห่งใต้ฟ้า
19When you look to the heavens and see the sun and moon and stars—all the host of heaven—do not be enticed to bow down and worship what the LORD your God has apportioned to all the nations under heaven.
20แต่พระยาห์เวห์ทรงนำพวกคุณออกมา พ้นจากเตาหลอมเหล็ก คืออียิปต์ เพื่อให้เป็นประชากรที่เป็นมรดกของพระองค์ ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้
20Yet the LORD has taken you and brought you out of the iron furnace, out of Egypt, to be the people of His inheritance, as you are today.
21พระยาห์เวห์ทรงกริ้วผมเพราะพวกคุณ และทรงปฏิญาณว่าผมจะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน และจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินอันดีที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณกำลังประทานให้เป็นมรดก
21The LORD, however, was angry with me on account of you, and He swore that I would not cross the Jordan to enter the good land that the LORD your God is giving you as an inheritance.
22ผมจะต้องตายในแผ่นดินนี้ จะไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน แต่พวกคุณจะข้ามไปและครอบครองแผ่นดินอันดีนั้น
22For I will not be crossing the Jordan, because I must die in this land. But you shall cross over and take possession of that good land.
23จงระวัง อย่าลืมพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำกับพวกคุณ และอย่าสร้างรูปแกะสลักเป็นรูปสิ่งใดที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงห้าม
23Be careful that you do not forget the covenant of the LORD your God that He made with you; do not make an idol for yourselves in the form of anything He has forbidden you.
24เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณเป็นไฟที่เผาผลาญ เป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน
24For the LORD your God is a consuming fire, a jealous God.
25เมื่อมีลูก มีหลาน และอยู่ในแผ่นดินนั้นมานาน หากทำให้ตัวเองเสื่อมทรามด้วยการสร้างรูปแกะสลักเป็นรูปร่างใด ๆ และทำสิ่งชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจนยั่วยุให้พระองค์กริ้ว
25After you have children and grandchildren and you have been in the land a long time, if you then act corruptly and make an idol of any form—doing evil in the sight of the LORD your God and provoking Him to anger—
26วันนี้ผมขอให้ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินเป็นพยานกล่าวโทษพวกคุณว่า อีกไม่นานพวกคุณจะพินาศไปจากแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง จะอยู่ที่นั่นได้ไม่นาน แต่จะถูกทำลายจนหมดสิ้น
26I call heaven and earth as witnesses against you this day that you will quickly perish from the land that you are crossing the Jordan to possess. You will not live long upon it, but will be utterly destroyed.
27พระยาห์เวห์จะทรงทำให้พวกคุณกระจัดกระจายไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และจะเหลือเพียงจำนวนน้อยท่ามกลางประชาชาติที่พระยาห์เวห์จะทรงพาพวกคุณไป
27Then the LORD will scatter you among the peoples, and only a few of you will survive among the nations to which the LORD will drive you.
28ที่นั่นจะรับใช้เทพเจ้าต่าง ๆ ซึ่งเป็นผลงานจากมือมนุษย์ ทำจากไม้และหิน มองไม่เห็น ไม่ได้ยิน กินไม่ได้ และไม่ได้กลิ่น
28And there you will serve man-made gods of wood and stone, which cannot see or hear or eat or smell.
29แต่จากที่นั่น จะเสาะหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และจะพบพระองค์เมื่อแสวงหาพระองค์ด้วยทั้งใจและทั้งชีวิต
29But if from there you will seek the LORD your God, you will find Him if you seek Him with all your heart and with all your soul.
30เมื่อตกอยู่ในความทุกข์ยากและเหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ในกาลภายหน้าจะกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และฟังเสียงของพระองค์
30When you are in distress and all these things have happened to you, then in later days you will return to the LORD your God and listen to His voice.
31เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเป็นพระเจ้าผู้เมตตา พระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งหรือทำลายพวกคุณ และจะไม่ทรงลืมพันธสัญญาที่ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของพวกคุณ
31For the LORD your God is a merciful God; He will not abandon you or destroy you or forget the covenant with your fathers, which He swore to them by oath.
32ลองถามถึงวันเวลาในอดีตที่มีมาก่อนพวกคุณ ตั้งแต่วันที่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์บนแผ่นดิน จากปลายฟ้าด้านหนึ่งไปถึงอีกด้านหนึ่ง เคยมีเหตุการณ์ใดยิ่งใหญ่เท่านี้ หรือเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้บ้างไหม?
32Indeed, ask now from one end of the heavens to the other about the days that long preceded you, from the day that God created man on earth: Has anything as great as this ever happened or been reported?
33เคยมีชนชาติใดได้ยินเสียงของพระเจ้าตรัสจากกลางไฟอย่างที่พวกคุณได้ยิน แล้วยังมีชีวิตอยู่หรือ?
33Has a people ever heard the voice of God speaking out of the fire, as you have, and lived?
34หรือเคยมีพระเจ้าองค์ใดทรงนำชนชาติหนึ่งออกมาจากท่ามกลางอีกชนชาติหนึ่งมาเป็นของพระองค์เอง ด้วยการทดสอบ ด้วยหมายสำคัญ ด้วยการอัศจรรย์ ด้วยสงคราม ด้วยมืออันทรงพลัง ด้วยแขนที่เหยียดออก และด้วยเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวยิ่งใหญ่ เหมือนทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำเพื่อพวกคุณในอียิปต์ต่อหน้าต่อตาหรือ?
34Or has any god tried to take as his own a nation out of another nation—by trials, signs, wonders, and war, by a strong hand and an outstretched arm, and by great terrors—as the LORD your God did for you in Egypt, before your eyes?
35พระองค์ทรงให้พวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้ เพื่อให้รู้ว่าพระยาห์เวห์คือพระเจ้า ไม่มีใครอื่นนอกจากพระองค์
35You were shown these things so that you would know that the LORD is God; there is no other besides Him.
36จากฟ้าสวรรค์พระองค์ทรงให้ได้ยินเสียงของพระองค์เพื่อสั่งสอน บนแผ่นดินทรงให้เห็นไฟใหญ่ของพระองค์ และพวกคุณได้ยินถ้อยคำของพระองค์จากกลางไฟ
36He let you hear His voice from heaven to discipline you, and on earth He showed you His great fire, and you heard His words out of the fire.
37เพราะพระองค์ทรงรักบรรพบุรุษของพวกคุณ จึงทรงเลือกลูกหลานของพวกเขาภายหลัง และทรงนำพวกคุณออกจากอียิปต์ด้วยพระองค์เองและด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่
37Because He loved your fathers, He chose their descendants after them and brought you out of Egypt by His presence and great power,
38เพื่อขับไล่ชนชาติที่ใหญ่และมีกำลังมากกว่าพวกคุณออกไปต่อหน้า พาเข้าไป และมอบแผ่นดินของพวกเขาให้เป็นมรดก ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้
38to drive out before you nations greater and mightier than you, and to bring you into their land and give it to you for your inheritance, as it is this day.
39เพราะฉะนั้น วันนี้จงรู้และตระหนักไว้ในใจว่า พระยาห์เวห์เองคือพระเจ้าในฟ้าสวรรค์เบื้องบนและบนแผ่นดินเบื้องล่าง ไม่มีใครอื่น
39Know therefore this day and take to heart that the LORD is God in heaven above and on the earth below; there is no other.
40จงรักษาข้อกำหนดและพระบัญชาของพระองค์ที่ผมกำลังสั่งวันนี้ เพื่อพวกคุณและลูกหลานภายหลังจะอยู่ดีมีสุข และจะมีชีวิตยืนยาวในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ตลอดไป”
40Keep His statutes and commandments, which I am giving you today, so that you and your children after you may prosper, and that you may live long in the land that the LORD your God is giving you for all time.
41แล้วโมเสสกำหนดเมืองสามเมืองไว้ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
41Then Moses set aside three cities across the Jordan to the east
42เพื่อให้คนที่ฆ่าเพื่อนบ้านโดยไม่เจตนา ทั้งที่แต่ก่อนไม่ได้เกลียดชังกัน หนีไปที่นั่นได้ และเมื่อหนีเข้าเมืองใดเมืองหนึ่งก็จะมีชีวิตรอด
42to which a manslayer could flee after killing his neighbor unintentionally without prior malice. To save one’s own life, he could flee to one of these cities:
43ได้แก่ เบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารบนที่ราบ สำหรับเผ่ารูเบน ราโมทในกิเลอาดสำหรับเผ่ากาด และโกลานในบาชานสำหรับเผ่ามนัสเสห์
43Bezer in the wilderness on the plateau belonging to the Reubenites, Ramoth in Gilead belonging to the Gadites, or Golan in Bashan belonging to the Manassites.
44ต่อไปนี้คือกฎบัญญัติที่โมเสสประกาศแก่ชาวอิสราเอล
44This is the law that Moses set before the Israelites.
45ต่อไปนี้คือคำพยาน ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์ที่โมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลเมื่อพวกเขาออกจากอียิปต์
45These are the testimonies, statutes, and ordinances that Moses proclaimed to them after they had come out of Egypt,
46ณ ฟากแม่น้ำจอร์แดน ในหุบเขาตรงข้ามเบธเปโอร์ ในแผ่นดินของสิโหนกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ผู้อาศัยอยู่ที่เฮชโบน ซึ่งโมเสสและชาวอิสราเอลปราบเมื่อออกจากอียิปต์
46while they were in the valley across the Jordan facing Beth-peor in the land of Sihon king of the Amorites, who lived in Heshbon and was defeated by Moses and the Israelites after they had come out of Egypt.
47พวกเขาเข้าครอบครองแผ่นดินของสิโหนและแผ่นดินของโอกกษัตริย์แห่งบาชาน คือกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สององค์ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
47They took possession of the land belonging to Sihon and to Og king of Bashan—the two Amorite kings across the Jordan to the east—
48ตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ตรงขอบหุบเขาอาร์โนน ไปจนถึงภูเขาสิยอน (เรียกอีกชื่อว่า เฮอร์โมน)
48extending from Aroer on the rim of the Arnon Valley as far as Mount Siyon (that is, Hermon),
49และอาราบาห์ทั้งหมดทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ไปจนถึงทะเลอาราบาห์ ใต้ลาดเขาปิสกาห์
49including all the Arabah on the east side of the Jordan and as far as the Sea of the Arabah, below the slopes of Pisgah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.