1 พงศ์กษัตริย์ 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1ต่อมาโซโลมอนทรงเรียกประชุมผู้อาวุโสของอิสราเอล หัวหน้าเผ่าทุกเผ่า และผู้นำตระกูลของชาวอิสราเอล ให้มาเฝ้ากษัตริย์โซโลมอนที่เยรูซาเล็ม เพื่ออัญเชิญหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ขึ้นมาจากนครดาวิด คือศิโยน
1Then Solomon assembled the elders of Israel with all the heads of the tribes, the princes of the fathers’ households of the children of Israel, to King Solomon in Jerusalem, to bring up the ark of the LORD’s covenant out of David’s city, which is Zion.
2ชายอิสราเอลทุกคนมาชุมนุมกับกษัตริย์โซโลมอนในเทศกาลที่จัดในเดือนเอธานิม ซึ่งเป็นเดือนที่เจ็ด
2All the men of Israel assembled themselves to King Solomon at the feast in the month Ethanim, which is the seventh month.
3เมื่อผู้อาวุโสของอิสราเอลทุกคนมาถึง เหล่าปุโรหิตก็ยกหีบขึ้น
3All the elders of Israel came, and the priests picked up the ark.
4พวกเขานำหีบของพระยาห์เวห์ เต็นท์แห่งการชุมนุม และเครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์ทุกชิ้นที่อยู่ในเต็นท์ขึ้นมา ปุโรหิตและชาวเลวีเป็นผู้นำสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา
4They brought up the LORD’s ark, the Tent of Meeting, and all the holy vessels that were in the Tent. The priests and the Levites brought these up.
5กษัตริย์โซโลมอนกับชาวอิสราเอลทั้งหมดที่มาชุมนุมกับพระองค์อยู่ต่อหน้าหีบ ถวายแกะและวัวเป็นเครื่องบูชามากมายจนนับไม่ถ้วน
5King Solomon and all the congregation of Israel, who were assembled to him, were with him before the ark, sacrificing sheep and cattle that could not be counted or numbered for multitude.
6เหล่าปุโรหิตนำหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์เข้าไปวางในที่ของมัน คือห้องชั้นในของพระวิหาร ห้องบริสุทธิ์ที่สุด ใต้ปีกของเครูบ
6The priests brought in the ark of the LORD’s covenant to its place, into the inner sanctuary of the house, to the most holy place, even under the cherubim’s wings.
7เครูบกางปีกเหนือที่วางหีบ ปีกของมันคลุมหีบและคานหามจากด้านบน
7For the cherubim spread their wings out over the place of the ark, and the cherubim covered the ark and its poles above.
8คานหามยาวจนเห็นปลายคานได้จากสถานที่บริสุทธิ์ซึ่งอยู่หน้าห้องชั้นใน แต่มองไม่เห็นจากภายนอก คานเหล่านั้นยังอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้
8The poles were so long that the ends of the poles were seen from the holy place before the inner sanctuary, but they were not seen outside. They are there to this day.
9ภายในหีบไม่มีสิ่งใดนอกจากแผ่นศิลาสองแผ่นที่โมเสสใส่ไว้ ณ โฮเรบ เมื่อพระยาห์เวห์ทรงทำพันธสัญญากับชาวอิสราเอลในคราวที่พวกเขาออกจากอียิปต์
9There was nothing in the ark except the two stone tablets which Moses put there at Horeb, when the LORD made a covenant with the children of Israel, when they came out of the land of Egypt.
10เมื่อปุโรหิตออกมาจากสถานที่บริสุทธิ์ เมฆก็เต็มพระวิหารของพระยาห์เวห์
10It came to pass, when the priests had come out of the holy place, that the cloud filled the LORD’s house,
11จนเหล่าปุโรหิตยืนปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้เพราะเมฆนั้น เนื่องจากพระสิริของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร
11so that the priests could not stand to minister by reason of the cloud; for the LORD’s glory filled the LORD’s house.
12แล้วโซโลมอนตรัสว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่าจะทรงประทับในความมืดทึบ
12Then Solomon said, “The LORD has said that he would dwell in the thick darkness.
13ข้าพระองค์สร้างพระวิหารเป็นที่ประทับถวายพระองค์แล้ว เป็นสถานที่ให้พระองค์ประทับตลอดไป”
13I have surely built you a house of habitation, a place for you to dwell in forever.”
14กษัตริย์ทรงหันมาให้พรที่ประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมด ขณะนั้นทุกคนยืนอยู่
14The king turned his face around and blessed all the assembly of Israel; and all the assembly of Israel stood.
15พระองค์ตรัสว่า “ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ตรัสกับดาวิดบิดาของพวกท่านด้วยพระโอษฐ์ และทรงทำให้สำเร็จด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ว่า
15He said, “Blessed is the LORD, the God of Israel, who spoke with his mouth to David your father, and has with his hand fulfilled it, saying,
16‘ตั้งแต่วันที่เรานำประชาชนอิสราเอลของเราออกจากอียิปต์ เราไม่เคยเลือกเมืองใดจากเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอลเพื่อสร้างพระวิหารให้พระนามของเราอยู่ที่นั่น แต่เราเลือกดาวิดให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา’
16‘Since the day that I brought my people Israel out of Egypt, I chose no city out of all the tribes of Israel to build a house, that my name might be there; but I chose David to be over my people Israel.’
17“ดาวิดบิดาของข้าเคยตั้งใจสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
17“Now it was in the heart of David my father to build a house for the name of the LORD, the God of Israel.
18แต่พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าว่า ‘การที่เจ้าตั้งใจสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของเรานั้นเป็นเรื่องดี
18But the LORD said to David my father, ‘Whereas it was in your heart to build a house for my name, you did well that it was in your heart.
19ถึงกระนั้นเจ้าจะไม่ได้สร้างพระวิหาร บุตรที่สืบสายเลือดของเจ้าเองจะเป็นผู้สร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของเรา’
19Nevertheless, you shall not build the house; but your son who shall come out of your body, he shall build the house for my name.’
20พระยาห์เวห์ทรงทำตามพระดำรัสของพระองค์แล้ว ข้าได้ขึ้นมาแทนดาวิดบิดาของข้า นั่งบนบัลลังก์อิสราเอลตามที่พระยาห์เวห์ทรงสัญญา และสร้างพระวิหารถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
20The LORD has established his word that he spoke; for I have risen up in the place of David my father, and I sit on the throne of Israel, as the LORD promised, and have built the house for the name of the LORD, the God of Israel.
21ข้าได้จัดที่ไว้สำหรับหีบซึ่งบรรจุพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ ที่พระองค์ทรงทำกับบรรพบุรุษของเราเมื่อนำพวกเขาออกจากอียิปต์”
21There I have set a place for the ark, in which is the LORD’s covenant, which he made with our fathers when he brought them out of the land of Egypt.”
22โซโลมอนทรงยืนต่อหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ โดยมีที่ประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมดอยู่ด้วย และชูพระหัตถ์ขึ้นสู่ฟ้า
22Solomon stood before the LORD’s altar in the presence of all the assembly of Israel, and spread out his hands toward heaven;
23พระองค์ทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ไม่มีพระเจ้าองค์ใดเหมือนพระองค์ ทั้งในฟ้าเบื้องบนหรือบนแผ่นดินเบื้องล่าง พระองค์ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตาต่อผู้รับใช้ที่ดำเนินต่อพระพักตร์พระองค์อย่างสุดใจ
23and he said, “LORD, the God of Israel, there is no God like you, in heaven above, or on earth beneath; who keeps covenant and loving kindness with your servants who walk before you with all their heart;
24พระองค์ทรงรักษาสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์ผู้รับใช้ของพระองค์ พระองค์ตรัสด้วยพระโอษฐ์และทรงทำให้สำเร็จด้วยพระหัตถ์ ดังที่เห็นในวันนี้
24who has kept with your servant David my father that which you promised him. Yes, you spoke with your mouth, and have fulfilled it with your hand, as it is today.
25บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอทรงรักษาสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์ว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์อิสราเอลต่อหน้าเรา ถ้าบุตรหลานของเจ้าระวังทางที่ตนดำเนิน โดยดำเนินต่อหน้าเราเหมือนที่เจ้าได้ดำเนิน’
25Now therefore, may LORD, the God of Israel, keep with your servant David my father that which you have promised him, saying, ‘There shall not fail from you a man in my sight to sit on the throne of Israel, if only your children take heed to their way, to walk before me as you have walked before me.’
26“บัดนี้ ข้าแต่พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอให้พระดำรัสที่พระองค์ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าพระองค์ผู้รับใช้ของพระองค์เป็นจริง
26“Now therefore, God of Israel, please let your word be verified, which you spoke to your servant David my father.
27แต่พระเจ้าจะทรงประทับบนแผ่นดินโลกจริงหรือ? แม้ฟ้าและฟ้าสูงสุดยังรองรับพระองค์ไม่ได้ แล้วพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างนี้จะรองรับพระองค์ได้อย่างไร!
27But will God in very deed dwell on the earth? Behold, heaven and the heaven of heavens can’t contain you; how much less this house that I have built!
28ถึงอย่างนั้น ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงใส่พระทัยคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ ฟังเสียงร้องและคำอธิษฐานที่ผู้รับใช้ทูลต่อพระองค์วันนี้
28Yet have respect for the prayer of your servant and for his supplication, LORD my God, to listen to the cry and to the prayer which your servant prays before you today;
29ขอพระเนตรของพระองค์เฝ้าดูพระวิหารนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน คือสถานที่ที่พระองค์ตรัสว่า ‘พระนามของเราจะอยู่ที่นั่น’ เพื่อฟังคำอธิษฐานที่ผู้รับใช้ทูลโดยหันมายังที่แห่งนี้
29that your eyes may be open toward this house night and day, even toward the place of which you have said, ‘My name shall be there;’ to listen to the prayer which your servant prays toward this place.
30ขอทรงฟังคำวิงวอนของผู้รับใช้และประชาชนอิสราเอลของพระองค์เมื่อพวกเขาอธิษฐานโดยหันมายังที่แห่งนี้ ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และเมื่อทรงฟังแล้วก็โปรดให้อภัย
30Listen to the supplication of your servant, and of your people Israel, when they pray toward this place. Yes, hear in heaven, your dwelling place; and when you hear, forgive.
31“ถ้าคนหนึ่งทำบาปต่อเพื่อนบ้าน แล้วถูกกำหนดให้ต้องสาบาน เขาจึงมาสาบานต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระวิหารนี้
31“If a man sins against his neighbor, and an oath is laid on him to cause him to swear, and he comes and swears before your altar in this house,
32ขอทรงฟังจากฟ้า ลงมือพิพากษาผู้รับใช้ของพระองค์ ให้คนชั่วรับผลแห่งการกระทำของตนเอง และให้คนชอบธรรมพ้นผิดโดยได้รับตามความชอบธรรมของเขา
32then hear in heaven, and act, and judge your servants, condemning the wicked, to bring his way on his own head, and justifying the righteous, to give him according to his righteousness.
33“เมื่อประชาชนอิสราเอลของพระองค์พ่ายแพ้แก่ศัตรูเพราะทำบาปต่อพระองค์ หากพวกเขาหันกลับมาหาพระองค์ ยอมรับพระนามของพระองค์ อธิษฐานและวิงวอนต่อพระองค์ในพระวิหารนี้
33“When your people Israel are struck down before the enemy because they have sinned against you, if they turn again to you and confess your name, and pray and make supplication to you in this house,
34ขอทรงฟังจากฟ้า ให้อภัยบาปของประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และนำพวกเขากลับสู่ดินแดนที่พระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษ
34then hear in heaven, and forgive the sin of your people Israel, and bring them again to the land which you gave to their fathers.
35“เมื่อท้องฟ้าปิด ไม่มีฝนเพราะพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ หากพวกเขาอธิษฐานโดยหันมายังที่แห่งนี้ ยอมรับพระนามของพระองค์ และหันกลับจากบาปเมื่อพระองค์ทรงทำให้พวกเขาทุกข์ยาก
35“When the sky is shut up and there is no rain because they have sinned against you, if they pray toward this place and confess your name, and turn from their sin when you afflict them,
36ขอทรงฟังจากฟ้า ให้อภัยบาปของผู้รับใช้และประชาชนอิสราเอลของพระองค์ สอนพวกเขาให้รู้ทางที่ดีซึ่งควรดำเนิน แล้วส่งฝนลงบนแผ่นดินที่พระองค์ประทานให้ประชาชนเป็นมรดก
36then hear in heaven, and forgive the sin of your servants, and of your people Israel, when you teach them the good way in which they should walk; and send rain on your land which you have given to your people for an inheritance.
37“ถ้าเกิดการกันดารอาหารในแผ่นดิน เกิดโรคระบาด พืชเหี่ยวแห้ง โรคราน้ำค้าง ตั๊กแตนหรือหนอนกัดกินพืช หรือศัตรูล้อมเมืองใด ๆ ในดินแดนของพวกเขา ไม่ว่าจะเกิดภัยพิบัติหรือโรคใด
37“If there is famine in the land, if there is pestilence, if there is blight, mildew, locust or caterpillar; if their enemy besieges them in the land of their cities, whatever plague, whatever sickness there is,
38เมื่อคนใดคนหนึ่งหรือประชาชนอิสราเอลของพระองค์ทั้งหมด ซึ่งแต่ละคนรู้ความทุกข์ในใจของตน อธิษฐานและวิงวอนโดยชูมือมาทางพระวิหารนี้
38whatever prayer and supplication is made by any man, or by all your people Israel, who shall each know the plague of his own heart, and spread out his hands toward this house,
39ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ ให้อภัย ลงมือช่วย และตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำทุกอย่างของเขา พระองค์ทรงรู้จักใจของเขา เพราะมีเพียงพระองค์เท่านั้นที่ทรงรู้จักใจของมนุษย์ทุกคน
39then hear in heaven, your dwelling place, and forgive, and act, and give to every man according to all his ways, whose heart you know (for you, even you only, know the hearts of all the children of men);
40เพื่อพวกเขาจะยำเกรงพระองค์ตลอดเวลาที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่พระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษของเรา
40that they may fear you all the days that they live in the land which you gave to our fathers.
41“ส่วนคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์ เมื่อเขามาจากแดนไกลเพราะพระนามของพระองค์
41“Moreover, concerning the foreigner, who is not of your people Israel, when he comes out of a far country for your name’s sake
42เพราะผู้คนจะได้ยินถึงพระนามอันยิ่งใหญ่ พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และพระกรที่เหยียดออกของพระองค์ เมื่อคนต่างชาตินั้นมาอธิษฐานโดยหันมายังพระวิหารนี้
42(for they shall hear of your great name and of your mighty hand and of your outstretched arm), when he comes and prays toward this house,
43ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และทำตามทุกสิ่งที่คนต่างชาติทูลขอ เพื่อชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกจะรู้จักพระนามและยำเกรงพระองค์อย่างประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และรู้ว่าพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างนี้ได้ชื่อว่าเป็นของพระองค์
43hear in heaven, your dwelling place, and do according to all that the foreigner calls to you for; that all the peoples of the earth may know your name, to fear you, as do your people Israel, and that they may know that this house which I have built is called by your name.
44“หากประชาชนของพระองค์ออกไปรบกับศัตรูตามทางที่พระองค์ทรงส่งพวกเขาไป และพวกเขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์โดยหันมายังเมืองที่พระองค์ทรงเลือกและพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างถวายแด่พระนามของพระองค์
44“If your people go out to battle against their enemy, by whatever way you shall send them, and they pray to the LORD toward the city which you have chosen, and toward the house which I have built for your name,
45ขอทรงฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของพวกเขาจากฟ้า และทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่พวกเขา
45then hear in heaven their prayer and their supplication, and maintain their cause.
46หากพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดไม่ทำบาป แล้วพระองค์ทรงกริ้วและมอบพวกเขาให้ศัตรูจนถูกกวาดต้อนเป็นเชลยไปยังดินแดนของศัตรู ไม่ว่าไกลหรือใกล้
46If they sin against you (for there is no man who doesn’t sin), and you are angry with them and deliver them to the enemy, so that they carry them away captive to the land of the enemy, far off or near;
47แต่ถ้าในดินแดนที่ถูกกวาดต้อนไปนั้น พวกเขาสำนึกผิด หันกลับมา และวิงวอนต่อพระองค์ในดินแดนของผู้จับพวกเขาไป โดยพูดว่า ‘พวกเราได้ทำบาป ทำผิด และประพฤติชั่ว’
47yet if they repent in the land where they are carried captive, and turn again, and make supplication to you in the land of those who carried them captive, saying, ‘We have sinned and have done perversely; we have dealt wickedly,’
48ถ้าพวกเขาหันกลับมาหาพระองค์ด้วยสุดใจสุดจิตในดินแดนของศัตรูที่กวาดต้อนพวกเขาไป และอธิษฐานต่อพระองค์โดยหันมายังดินแดนที่พระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษ เมืองที่พระองค์ทรงเลือก และพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างถวายแด่พระนามของพระองค์
48if they return to you with all their heart and with all their soul in the land of their enemies who carried them captive, and pray to you toward their land which you gave to their fathers, the city which you have chosen and the house which I have built for your name,
49ขอทรงฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของพวกเขาจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่พวกเขา
49then hear their prayer and their supplication in heaven, your dwelling place, and maintain their cause;
50ขอทรงให้อภัยประชาชนของพระองค์ที่ทำบาปต่อพระองค์ และให้อภัยการละเมิดทุกอย่างของพวกเขา ขอทรงให้ผู้ที่กวาดต้อนพวกเขาไปเกิดความเมตตาต่อพวกเขา
50and forgive your people who have sinned against you, and all their transgressions in which they have transgressed against you; and give them compassion before those who carried them captive, that they may have compassion on them
51เพราะพวกเขาเป็นประชาชนและมรดกของพระองค์ ที่พระองค์นำออกจากอียิปต์ ออกจากเตาหลอมเหล็ก
51(for they are your people and your inheritance, which you brought out of Egypt, from the middle of the iron furnace);
52ขอพระเนตรของพระองค์เฝ้าดูคำวิงวอนของผู้รับใช้และประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และทรงฟังทุกครั้งที่พวกเขาร้องทูล
52that your eyes may be open to the supplication of your servant and to the supplication of your people Israel, to listen to them whenever they cry to you.
53เพราะพระองค์ทรงแยกพวกเขาออกจากชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกให้เป็นมรดกของพระองค์ ตามที่ตรัสผ่านโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อนำบรรพบุรุษของเราออกจากอียิปต์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์”
53For you separated them from among all the peoples of the earth to be your inheritance, as you spoke by Moses your servant, when you brought our fathers out of Egypt, Lord GOD.”
54เมื่อโซโลมอนอธิษฐานและวิงวอนต่อพระยาห์เวห์จนจบ พระองค์ทรงลุกขึ้นจากท่าคุกเข่ากางพระหัตถ์สู่ฟ้าต่อหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์
54It was so, that when Solomon had finished praying all this prayer and supplication to the LORD, he arose from before the LORD’s altar, from kneeling on his knees with his hands spread out toward heaven.
55พระองค์ยืนขึ้นและให้พรที่ประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมดด้วยเสียงดังว่า
55He stood and blessed all the assembly of Israel with a loud voice, saying,
56“ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ประทานความสงบแก่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์ตามที่ทรงสัญญาไว้ พระสัญญาอันดีทุกคำที่ตรัสผ่านโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์สำเร็จทั้งหมด ไม่มีคำใดล้มเหลว
56“Blessed be the LORD, who has given rest to his people Israel, according to all that he promised. There has not failed one word of all his good promise, which he promised by Moses his servant.
57ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงอยู่กับเราเหมือนที่ทรงอยู่กับบรรพบุรุษของเรา ขออย่าทรงจากไปหรือทอดทิ้งเรา
57May the LORD our God be with us as he was with our fathers. Let him not leave us or forsake us,
58ขอทรงทำให้ใจของเราหันมาหาพระองค์ เพื่อดำเนินตามทางทุกอย่างของพระองค์ และรักษาพระบัญญัติ กฎเกณฑ์ และข้อกำหนดที่พระองค์ทรงสั่งบรรพบุรุษของเรา
58that he may incline our hearts to him, to walk in all his ways, and to keep his commandments, his statutes, and his ordinances, which he commanded our fathers.
59ขอให้คำวิงวอนที่ข้ากล่าวต่อพระยาห์เวห์นี้อยู่เบื้องพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อพระองค์จะทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์และประชาชนอิสราเอลของพระองค์ตามความจำเป็นในแต่ละวัน
59Let these my words, with which I have made supplication before the LORD, be near to the LORD our God day and night, that he may maintain the cause of his servant and the cause of his people Israel, as every day requires;
60เพื่อชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกจะรู้ว่าพระยาห์เวห์คือพระเจ้า ไม่มีพระเจ้าอื่นอีก
60that all the peoples of the earth may know that the LORD himself is God. There is no one else.
61“ดังนั้นจงมีใจภักดีต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราอย่างเต็มเปี่ยม ดำเนินตามกฎเกณฑ์และรักษาพระบัญญัติของพระองค์เหมือนที่ทำในวันนี้”
61“Let your heart therefore be perfect with the LORD our God, to walk in his statutes, and to keep his commandments, as it is today.”
62กษัตริย์และชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับพระองค์ถวายเครื่องบูชาต่อพระยาห์เวห์
62The king, and all Israel with him, offered sacrifice before the LORD.
63โซโลมอนถวายวัวสองหมื่นสองพันตัวและแกะหนึ่งแสนสองหมื่นตัวเป็นเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์ กษัตริย์และชาวอิสราเอลทั้งหมดจึงถวายพระวิหารของพระยาห์เวห์ให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
63Solomon offered for the sacrifice of peace offerings, which he offered to the LORD, twenty two thousand head of cattle and one hundred twenty thousand sheep. So the king and all the children of Israel dedicated the LORD’s house.
64ในวันนั้นกษัตริย์ทรงทำให้บริเวณกลางลานหน้าพระวิหารของพระยาห์เวห์เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ เพราะพระองค์ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา และไขมันของเครื่องบูชาสันติสุขที่นั่น เนื่องจากแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์เล็กเกินกว่าจะรองรับเครื่องบูชาเหล่านั้น
64The same day the king made the middle of the court holy that was before the LORD’s house; for there he offered the burnt offering, the meal offering, and the fat of the peace offerings, because the bronze altar that was before the LORD was too little to receive the burnt offering, the meal offering, and the fat of the peace offerings.
65ครั้งนั้นโซโลมอนและชาวอิสราเอลทั้งหมดซึ่งเป็นที่ประชุมใหญ่ ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงลำธารอียิปต์ จัดเทศกาลต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเจ็ดวันและอีกเจ็ดวัน รวมเป็นสิบสี่วัน
65So Solomon held the feast at that time, and all Israel with him, a great assembly, from the entrance of Hamath to the brook of Egypt, before the LORD our God, seven days and seven more days, even fourteen days.
66ในวันที่แปดพระองค์ส่งประชาชนกลับ พวกเขาถวายพรแก่กษัตริย์แล้วกลับไปยังเต็นท์ของตนด้วยความยินดีและเบิกบานใจ เพราะความดีทุกอย่างที่พระยาห์เวห์ทรงทำต่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์และต่อประชาชนอิสราเอลของพระองค์
66On the eighth day he sent the people away; and they blessed the king, and went to their tents joyful and glad in their hearts for all the goodness that the LORD had shown to David his servant, and to Israel his people.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.