1 พงศาวดาร 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1กษัตริย์ดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “โซโลมอนลูกชายของเราเป็นคนเดียวที่พระเจ้าทรงเลือก เขายังอายุน้อยและไม่มีประสบการณ์ แต่งานนี้ใหญ่หลวง เพราะพระราชวังที่จะสร้างถวายพระยาห์เวห์องค์พระเจ้านี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์อยู่
1וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤יד הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְכָל־הַקָּהָ֔ל שְׁלֹמֹ֨ה בְנִ֥י אֶחָ֛ד בָּֽחַר־בּ֥וֹ אֱלֹהִ֖ים נַ֣עַר וָרָ֑ךְ וְהַמְּלָאכָ֣ה גְדוֹלָ֔ה כִּ֣י לֹ֤א לְאָדָם֙ הַבִּירָ֔ה כִּ֖י לַיהוָ֥ה אֱלֹהִֽים׃
2เราได้ใช้กำลังทั้งหมดเตรียมสิ่งของสำหรับพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา ทั้งทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน ทองสัมฤทธิ์สำหรับงานทองสัมฤทธิ์ เหล็กสำหรับงานเหล็ก และไม้สำหรับงานไม้ ยังมีหินโอนิกซ์ หินสำหรับฝังประดับ หินหลากสีสำหรับงานประดับ อัญมณีทุกชนิด และหินอ่อนจำนวนมาก
2וּֽכְכָל־כֹּחִ֞י הֲכִינ֣וֹתִי לְבֵית־אֱלֹהַ֗י הַזָּהָ֣ב׀ לַ֠זָּהָב וְהַכֶּ֨סֶף לַכֶּ֜סֶף וְהַנְּחֹ֣שֶׁת לַנְּחֹ֗שֶׁת הַבַּרְזֶל֙ לַבַּרְזֶ֔ל וְהָעֵצִ֖ים לָעֵצִ֑ים אַבְנֵי־שֹׁ֨הַם וּמִלּוּאִ֜ים אַבְנֵי־פ֣וּךְ וְרִקְמָ֗ה וְכֹ֨ל אֶ֧בֶן יְקָרָ֛ה וְאַבְנֵי־שַׁ֖יִשׁ לָרֹֽב׃
3เรารักพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา จึงนำทองคำและเงินจากทรัพย์สินส่วนตัวมาถวายเพิ่มเติมจากสิ่งทั้งหมดที่เตรียมไว้สำหรับพระวิหารอันศักดิ์สิทธิ์
3וְע֗וֹד בִּרְצוֹתִי֙ בְּבֵ֣ית אֱלֹהַ֔י יֶשׁ־לִ֥י סְגֻלָּ֖ה זָהָ֣ב וָכָ֑סֶף נָתַ֤תִּי לְבֵית־אֱלֹהַי֙ לְמַ֔עְלָה מִכָּל־הֲכִינ֖וֹתִי לְבֵ֥ית הַקֹּֽדֶשׁ׃
4คือทองคำจากโอฟีร์ 3,000 ตะลันต์ และเงินบริสุทธิ์ 7,000 ตะลันต์ สำหรับบุผนังอาคารต่าง ๆ
4שְׁלֹ֧שֶׁת אֲלָפִ֛ים כִּכְּרֵ֥י זָהָ֖ב מִזְּהַ֣ב אוֹפִ֑יר וְשִׁבְעַ֨ת אֲלָפִ֤ים כִּכַּר־כֶּ֙סֶף֙ מְזֻקָּ֔ק לָט֖וּחַ קִיר֥וֹת הַבָּתִּֽים׃
5ทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน และงานทุกอย่างที่ช่างฝีมือจะทำ บัดนี้ใครเต็มใจถวายตัวรับใช้พระยาห์เวห์บ้าง?”
5לַזָּהָ֤ב לַזָּהָב֙ וְלַכֶּ֣סֶף לַכֶּ֔סֶף וּלְכָל־מְלָאכָ֖ה בְּיַ֣ד חָרָשִׁ֑ים וּמִ֣י מִתְנַדֵּ֔ב לְמַלֹּ֥אות יָד֛וֹ הַיּ֖וֹם לַיהוָֽה׃
6บรรดาหัวหน้าตระกูล ผู้นำเผ่าอิสราเอล ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย พร้อมผู้ดูแลงานของกษัตริย์ ต่างเต็มใจถวายสิ่งของ
6וַיִּֽתְנַדְּבוּ֩ שָׂרֵ֨י הָאָב֜וֹת וְשָׂרֵ֣י׀ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְשָׂרֵ֤י הָאֲלָפִים֙ וְהַמֵּא֔וֹת וּלְשָׂרֵ֖י מְלֶ֥אכֶת הַמֶּֽלֶךְ׃
7พวกเขาถวายสำหรับงานพระวิหารของพระเจ้า เป็นทองคำ 5,000 ตะลันต์ และเหรียญดาริก 10,000 เหรียญ เงิน 10,000 ตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์ 18,000 ตะลันต์ และเหล็ก 100,000 ตะลันต์
7וַֽיִּתְּנ֞וּ לַעֲבוֹדַ֣ת בֵּית־הָאֱלֹהִ֗ים זָהָ֞ב כִּכָּרִ֣ים חֲמֵֽשֶׁת־אֲלָפִים֮ וַאֲדַרְכֹנִ֣ים רִבּוֹ֒ וְכֶ֗סֶף כִּכָּרִים֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וּנְחֹ֕שֶׁת רִבּ֛וֹ וּשְׁמוֹנַ֥ת אֲלָפִ֖ים כִּכָּרִ֑ים וּבַרְזֶ֖ל מֵֽאָה־אֶ֥לֶף כִּכָּרִֽים׃
8ใครมีอัญมณีก็นำมาถวายเข้าคลังพระวิหารของพระยาห์เวห์ ซึ่งอยู่ในการดูแลของเยฮีเอลชาวเกอร์โชน
8וְהַנִּמְצָ֤א אִתּוֹ֙ אֲבָנִ֔ים נָתְנ֖וּ לְאוֹצַ֣ר בֵּית־יְהוָ֑ה עַ֥ל יַד־יְחִיאֵ֖ל הַגֵּרְשֻׁנִּֽי׃
9ประชาชนชื่นชมยินดีที่ได้ถวายด้วยความเต็มใจและด้วยใจจริงแด่พระยาห์เวห์ กษัตริย์ดาวิดก็ยินดีอย่างยิ่ง
9וַיִּשְׂמְח֤וּ הָעָם֙ עַל־הִֽתְנַדְּבָ֔ם כִּ֚י בְּלֵ֣ב שָׁלֵ֔ם הִֽתְנַדְּב֖וּ לַיהוָ֑ה וְגַם֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ שָׂמַ֖ח שִׂמְחָ֥ה גְדוֹלָֽה׃ פ
10แล้วดาวิดสรรเสริญพระยาห์เวห์ต่อหน้าที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลบรรพบุรุษของเรา ขอพระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญตลอดไป
10וַיְבָ֤רֶךְ דָּוִיד֙ אֶת־יְהוָ֔ה לְעֵינֵ֖י כָּל־הַקָּהָ֑ל וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗יד בָּר֨וּךְ אַתָּ֤ה יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ יִשְׂרָאֵ֣ל אָבִ֔ינוּ מֵעוֹלָ֖ם וְעַד־עוֹלָֽם׃
11ข้าแต่พระยาห์เวห์ ความยิ่งใหญ่ ฤทธิ์อำนาจ เกียรติสิริ ชัยชนะ และพระบารมีเป็นของพระองค์ ทุกสิ่งในสวรรค์และบนแผ่นดินโลกเป็นของพระองค์ อาณาจักรก็เป็นของพระองค์ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์ทรงเป็นประมุขเหนือทุกสิ่ง
11לְךָ֣ יְ֠הוָה הַגְּדֻלָּ֨ה וְהַגְּבוּרָ֤ה וְהַתִּפְאֶ֙רֶת֙ וְהַנֵּ֣צַח וְהַה֔וֹד כִּי־כֹ֖ל בַּשָּׁמַ֣יִם וּבָאָ֑רֶץ לְךָ֤ יְהוָה֙ הַמַּמְלָכָ֔ה וְהַמִּתְנַשֵּׂ֖א לְכֹ֥ל׀ לְרֹֽאשׁ׃
12ความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ พระองค์ทรงปกครองทุกสิ่ง พระหัตถ์ของพระองค์มีฤทธิ์และกำลัง พระองค์ทรงทำให้ใครยิ่งใหญ่และประทานกำลังแก่ทุกคนได้
12וְהָעֹ֤שֶׁר וְהַכָּבוֹד֙ מִלְּפָנֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מוֹשֵׁ֣ל בַּכֹּ֔ל וּבְיָדְךָ֖ כֹּ֣חַ וּגְבוּרָ֑ה וּבְיָ֣דְךָ֔ לְגַדֵּ֥ל וּלְחַזֵּ֖ק לַכֹּֽל׃
13บัดนี้พระเจ้าของเรา เราขอบคุณพระองค์และสรรเสริญพระนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์
13וְעַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ מוֹדִ֥ים אֲנַ֖חְנוּ לָ֑ךְ וּֽמְהַֽלְלִ֖ים לְשֵׁ֥ם תִּפְאַרְתֶּֽךָ׃
14ข้าพเจ้าเป็นใคร ประชาชนของข้าพเจ้าเป็นใคร พวกเราจึงถวายด้วยความเต็มใจได้ถึงเพียงนี้? ทุกสิ่งมาจากพระองค์ สิ่งที่เราถวายก็เป็นของที่พระองค์ประทานให้ก่อนแล้ว
14וְכִ֨י מִ֤י אֲנִי֙ וּמִ֣י עַמִּ֔י כִּֽי־נַעְצֹ֣ר כֹּ֔חַ לְהִתְנַדֵּ֖ב כָּזֹ֑את כִּֽי־מִמְּךָ֣ הַכֹּ֔ל וּמִיָּדְךָ֖ נָתַ֥נּוּ לָֽךְ׃
15ต่อพระพักตร์พระองค์ เราเป็นเพียงคนต่างถิ่นและคนที่มาอาศัยอยู่ เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของเรา วันเวลาบนโลกของเราเหมือนเงาที่ผ่านไป ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน
15כִּֽי־גֵרִ֨ים אֲנַ֧חְנוּ לְפָנֶ֛יךָ וְתוֹשָׁבִ֖ים כְּכָל־אֲבֹתֵ֑ינוּ כַּצֵּ֧ל׀ יָמֵ֛ינוּ עַל־הָאָ֖רֶץ וְאֵ֥ין מִקְוֶֽה׃
16ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ทรัพย์สินทั้งหมดที่เราเตรียมไว้สร้างพระวิหารเพื่อพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ล้วนมาจากพระหัตถ์และเป็นของพระองค์ทั้งสิ้น
16יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כֹ֣ל הֶהָמ֤וֹן הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר הֲכִינֹ֔נוּ לִבְנֽוֹת־לְךָ֥ בַ֖יִת לְשֵׁ֣ם קָדְשֶׁ֑ךָ מִיָּדְךָ֥ ה֖וּא וּלְךָ֥ הַכֹּֽל׃
17พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทรงตรวจสอบใจและพอพระทัยความซื่อตรง ข้าพเจ้าจึงถวายสิ่งทั้งหมดนี้ด้วยใจซื่อตรงและเต็มใจ บัดนี้ข้าพเจ้ายินดีที่เห็นประชาชนของพระองค์ซึ่งอยู่ที่นี่ถวายแด่พระองค์ด้วยความเต็มใจ
17וְיָדַ֣עְתִּי אֱלֹהַ֔י כִּ֤י אַתָּה֙ בֹּחֵ֣ן לֵבָ֔ב וּמֵישָׁרִ֖ים תִּרְצֶ֑ה אֲנִ֗י בְּיֹ֤שֶׁר לְבָבִי֙ הִתְנַדַּ֣בְתִּי כָל־אֵ֔לֶּה וְעַתָּ֗ה עַמְּךָ֙ הַנִּמְצְאוּ־פֹ֔ה רָאִ֥יתִי בְשִׂמְחָ֖ה לְהִֽתְנַדֶּב־לָֽךְ׃
18ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล บรรพบุรุษของเรา ขอทรงรักษาความตั้งใจนี้ไว้ในใจประชาชนของพระองค์ตลอดไป และทำให้ใจของพวกเขามุ่งตรงมาหาพระองค์
18יְהוָ֗ה אֱ֠לֹהֵי אַבְרָהָ֞ם יִצְחָ֤ק וְיִשְׂרָאֵל֙ אֲבֹתֵ֔ינוּ שֳׁמְרָה־זֹּ֣את לְעוֹלָ֔ם לְיֵ֥צֶר מַחְשְׁב֖וֹת לְבַ֣ב עַמֶּ֑ךָ וְהָכֵ֥ן לְבָבָ֖ם אֵלֶֽיךָ׃
19ขอประทานใจที่ซื่อตรงแก่โซโลมอนลูกชายของข้าพเจ้า เพื่อเขาจะรักษาพระบัญญัติ คำสั่งสอน และข้อกำหนดของพระองค์ ทำทุกสิ่งเหล่านี้ และสร้างพระราชวังสำหรับพระองค์ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้”
19וְלִשְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֗י תֵּ֚ן לֵבָ֣ב שָׁלֵ֔ם לִשְׁמוֹר֙ מִצְוֹתֶ֔יךָ עֵדְוֹתֶ֖יךָ וְחֻקֶּ֑יךָ וְלַעֲשׂ֣וֹת הַכֹּ֔ל וְלִבְנ֖וֹת הַבִּירָ֥ה אֲשֶׁר־הֲכִינֽוֹתִי׃ פ
20แล้วดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “บัดนี้จงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน” ทุกคนในที่ชุมนุมจึงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แล้วก้มศีรษะและหมอบกราบต่อพระยาห์เวห์และกษัตริย์
20וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ לְכָל־הַקָּהָ֔ל בָּֽרְכוּ־נָ֖א אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וַיְבָרֲכ֣וּ כָֽל־הַקָּהָ֗ל לַיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבֹֽתֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֛וּ לַיהוָ֖ה וְלַמֶּֽלֶךְ׃
21วันรุ่งขึ้นพวกเขาถวายเครื่องบูชาและเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ วัวผู้ 1,000 ตัว แกะตัวผู้ 1,000 ตัว และลูกแกะ 1,000 ตัว พร้อมเครื่องดื่มที่เทถวาย และเครื่องบูชาอีกมากมายสำหรับอิสราเอลทั้งหมด
21וַיִּזְבְּח֣וּ לַיהוָ֣ה׀ זְ֠בָחִים וַיַּעֲל֨וּ עֹל֜וֹת לַיהוָ֗ה לְֽמָחֳרַת֮ הַיּ֣וֹם הַהוּא֒ פָּרִ֨ים אֶ֜לֶף אֵילִ֥ים אֶ֛לֶף כְּבָשִׂ֥ים אֶ֖לֶף וְנִסְכֵּיהֶ֑ם וּזְבָחִ֥ים לָרֹ֖ב לְכָל־יִשְׂרָאֵֽל׃
22วันนั้นพวกเขากินและดื่มต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ด้วยความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง พวกเขาตั้งโซโลมอนบุตรชายดาวิดเป็นกษัตริย์ครั้งที่สอง และทำพิธีเจิมเขาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ให้เป็นผู้นำ ทั้งเจิมศาโดกให้เป็นปุโรหิต
22וַיֹּאכְל֨וּ וַיִּשְׁתּ֜וּ לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא בְּשִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיַּמְלִ֤יכוּ שֵׁנִית֙ לִשְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֔יד וַיִּמְשְׁח֧וּ לַיהוָ֛ה לְנָגִ֥יד וּלְצָד֖וֹק לְכֹהֵֽן׃
23โซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของพระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์แทนดาวิด บิดาของเขา เขาทำการสำเร็จ และชาวอิสราเอลทั้งหมดเชื่อฟังเขา
23וַיֵּ֣שֶׁב שְׁ֠לֹמֹה עַל־כִּסֵּ֨א יְהוָ֧ה׀ לְמֶ֛לֶךְ תַּֽחַת־דָּוִ֥יד אָבִ֖יו וַיַּצְלַ֑ח וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֖יו כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃
24บรรดาผู้นำ นักรบกล้าหาญ และบุตรชายทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดต่างยอมอยู่ใต้อำนาจกษัตริย์โซโลมอน
24וְכָל־הַשָּׂרִים֙ וְהַגִּבֹּרִ֔ים וְגַ֕ם כָּל־בְּנֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑יד נָ֣תְנוּ יָ֔ד תַּ֖חַת שְׁלֹמֹ֥ה הַמֶּֽלֶךְ׃
25พระยาห์เวห์ทรงยกโซโลมอนขึ้นสูงยิ่งต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งหมด และประทานพระเกียรติแห่งกษัตริย์แก่เขาอย่างที่ไม่มีกษัตริย์องค์ใดก่อนหน้าเขาในอิสราเอลเคยได้รับ
25וַיְגַדֵּ֨ל יְהוָ֤ה אֶת־שְׁלֹמֹה֙ לְמַ֔עְלָה לְעֵינֵ֖י כָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּתֵּ֤ן עָלָיו֙ ה֣וֹד מַלְכ֔וּת אֲ֠שֶׁר לֹֽא־הָיָ֧ה עַל־כָּל־מֶ֛לֶךְ לְפָנָ֖יו עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
26ดาวิดบุตรชายเจสซีครองราชย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด
26וְדָוִיד֙ בֶּן־יִשָׁ֔י מָלַ֖ךְ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃
27เขาครองราชย์เหนืออิสราเอล 40 ปี คือที่เฮโบรน 7 ปี และที่เยรูซาเล็ม 33 ปี
27וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֤ר מָלַךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּחֶבְר֤וֹן מָלַךְ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וּבִירוּשָׁלִַ֥ם מָלַ֖ךְ שְׁלֹשִׁ֥ים וְשָׁלֽוֹשׁ׃
28ดาวิดสิ้นชีวิตเมื่อชรามาก อายุยืนยาว มั่งคั่งและมีเกียรติ โซโลมอน บุตรชายของเขาขึ้นครองราชย์แทน
28וַיָּ֙מָת֙ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֔ה שְׂבַ֥ע יָמִ֖ים עֹ֣שֶׁר וְכָב֑וֹד וַיִּמְלֹ֛ךְ שְׁלֹמֹ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃
29เรื่องราวทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของซามูเอลผู้หยั่งรู้ ประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ และประวัติของกาดผู้หยั่งรู้
29וְדִבְרֵי֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאֲחרֹנִ֑ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־דִּבְרֵי֙ שְׁמוּאֵ֣ל הָרֹאֶ֔ה וְעַל־דִּבְרֵי֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְעַל־דִּבְרֵ֖י גָּ֥ד הַחֹזֶֽה׃
30รวมทั้งเรื่องรัชกาลและอำนาจของดาวิด เหตุการณ์ที่เกิดแก่เขา แก่อิสราเอล และแก่อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดิน
30עִ֥ם כָּל־מַלְכוּת֖וֹ וּגְבוּרָת֑וֹ וְהָעִתִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר עָבְר֤וּ עָלָיו֙ וְעַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְעַ֖ל כָּל־מַמְלְכ֥וֹת הָאֲרָצֽוֹת׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.