Матей 21
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Кынд с-ау апропият де Иерусалим ши ау ажунс ла Бетфаге, ынспре Мунтеле Мэслинилор, Исус а тримис дой ученичь
1E QUANDO furon vicino a Gerusalemme, e furon venuti in Betfage, presso al monte degli Ulivi, Gesù mandò due discepoli,
2ши ле-а зис: „Дучеци-вэ ын сатул динаинтя воастрэ. Ын ел вець гэси ындатэ о мэгэрицэ легатэ ши ун мэгэруш ымпреунэ ку еа; дезлегаци-й ши адучеци-й ла Мине.
2dicendo loro: Andate nel castello che è dirimpetto a voi; e subito troverete un'asina legata, ed un puledro con essa; scioglieteli, e menatemeli.
3Дакэ вэ ва зиче чинева чева, сэ спунець кэ Домнул аре требуинцэ де ей. Ши ындатэ ый ва тримите.”
3E se alcuno vi dice nulla, dite che il Signore ne ha bisogno; e subito li manderà.
4Дар тоате ачесте лукрурь с-ау ынтымплат ка сэ се ымплиняскэ че фусесе вестит прин пророкул каре зиче:
4Or tutto ciò fu fatto, acciocchè si adempiesse ciò che fu detto dal profeta, dicendo:
5„Спунець фийчей Сионулуй: ‘Ятэ, Ымпэратул тэу вине ла тине, блынд ши кэларе пе ун мэгар, пе ун мэгэруш, мынзул уней мэгэрице.’”
5Dite alla figliuola di Sion: Ecco, il tuo Re viene a te, mansueto, e montato sopra un asino, ed un puledro, figlio di un'asina che porta il giogo.
6Ученичий с-ау дус ши ау фэкут кум ле порунчисе Исус.
6E i discepoli andarono, e fecero come Gesù avea loro imposto.
7Ау адус мэгэрица ши мэгэрушул, шь-ау пус хайнеле песте ей ши Ел а шезут дясупра.
7E menaron l'asina, ed il puledro; e misero sopra quelli le lor veste, e Gesù montò sopra il puledro.
8Чей май мулць дин нород ышь аштерняу хайнеле пе друм; алций тэяу рамурь дин копачь ши ле пресэрау пе друм.
8Ed una grandissima moltitudine distese le sue veste nella via; ed altri tagliavano de' rami dagli alberi, e li distendevano nella via.
9Нороаделе каре мерӂяу ынаинтя луй Исус ши челе че веняу ын урмэ стригау: „Осана, Фиул луй Давид! Бинекувынтат есте Чел че вине ын Нумеле Домнулуй! Осана ын черуриле пряыналте!”
9E le turbe che andavano davanti, e che venivano dietro gridavano, dicendo: Osanna al Figliuolo di Davide! Benedetto colui che viene nel nome del Signore! Osanna ne' luoghi altissimi!
10Кынд а интрат ын Иерусалим, тоатэ четатя с-а пус ын мишкаре ши фиекаре зичя: „Чине есте Ачеста?”
10Ed essendo egli entrato in Gerusalemme, tutta la città fu commossa, dicendo:
11„Есте Исус, Пророкул, дин Назаретул Галилеий”, рэспундяу нороаделе.
11Chi è costui? E le turbe dicevano: Costui è Gesù, il Profeta che è da Nazaret di Galilea.
12Исус а интрат ын Темплул луй Думнезеу. А дат афарэ пе тоць чей че виндяу ши кумпэрау ын Темплу, а рэстурнат меселе скимбэторилор де бань ши скаунеле челор че виндяу порумбей
12E GESÙ entrò nel tempio di Dio, e cacciò fuori tutti coloro che vendevano, e comperavano nel tempio; e riversò le tavole de' cambiatori, e le sedie di coloro che vendevano i colombi.
13ши ле-а зис: „Есте скрис: ‘КасаМя се ва кема о касэ де ругэчуне.’ Дарвой аць фэкут дин еа о пештерэ де тылхарь.”
13E disse loro: Egli è scritto: La mia Casa sarà chiamata Casa d'orazione, ma voi ne avete fatta una spelonca di ladroni.
14Ниште орбь ши шкьопь ау венит ла Ел ын Темплу ши Ел й-а виндекат.
14Allora vennero a lui de' ciechi, e degli zoppi, nel tempio, ed egli li sanò.
15Дар преоций чей май де сямэ ши кэртурарий, кынд ау вэзут минуниле пе каре ле фэчя ши пе копий стригынд ын Темплу ши зикынд: „Осана, Фиул луй Давид!”, с-ау умплут де мыние.
15Ma i principali sacerdoti, e gli Scribi, vedute le maraviglie ch'egli avea fatte, ed i fanciulli che gridavano nel tempio: Osanna al Figliuolo di Davide! furono indegnati.
16Ши Й-ау зис: „Аузь че зик ачештя?” „Да” , ле-а рэспунс Исус. „Оаре н-аць читит ничодатэ кувинтеле ачестя: ‘Ту ай скос лауде дингура прунчилор ши дин гура челор че суг’?”
16E gli dissero: Odi tu ciò che costoro dicono? E Gesù disse loro: Sì. Non avete voi mai letto: Dalla bocca de' fanciulli, e di que' che poppano, tu hai stabilita la tua lode?
17Ши, лэсынду-й, а ешит дин четате ши С-а ындрептат спре Бетания ши а рэмас аколо.
17E lasciatili, uscì della città verso Betania, e quivi albergò.
18Диминяца, пе кынд Се ынторчя ын четате, Й-а фост фоаме.
18E LA mattina ritornando nella città, ebbe fame.
19А вэзут ун смокин лынгэ друм ши С-а апропият де ел, дар н-а гэсит декыт фрунзе ши й-а зис: „Де акум ынколо, ын вяк сэ ну май дя род дин тине!” Ши ындатэ смокинул с-а ускат.
19E, vedendo un fico in su la strada, andò ad esso, ma non vi trovò nulla, se non delle foglie. Ed egli gli disse: Giammai più in eterno non nasca frutto alcuno da te. E subito il fico si seccò.
20Ученичий, кынд ау вэзут ачест лукру, с-ау мират ши ау зис: „Кум де с-а ускат смокинул ачеста ынтр-о клипэ?”
20E i discepoli, veduto ciò , si maravigliarono, dicendo: Come si è di subito seccato il fico?
21Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ, дакэвець авя крединцэ ши нувэ вець ындои, вець фаче ну нумай че с-а фэкут смокинулуй ачестуя, чи, кяр дакэ аць зиче мунтелуй ачестуя: ‘Ридикэ-те де аич ши арункэ-те ын маре’, се ва фаче.
21E Gesù, rispondendo, disse loro: Io vi dico in verità, che, se avete fede e non dubitate, non sol farete la cosa del fico, ma ancora se dite a questo monte: Togliti di là , e gettati nel mare, sarà fatto.
22Тотче вець чере ку крединцэ, прин ругэчуне, вець прими.”
22E tutte le cose, le quali con orazione richiederete, credendo, voi le riceverete.
23Исус С-а дус ын Темплу ши, пе кынд ынвэца нородул, ау венит ла Ел преоций чей май де сямэ ши бэтрыний нородулуй ши Й-ау зис: „Ку че путере фачь Ту лукруриле ачестя ши чине Ць-а дат путеря ачаста?”
23POI, quando egli fu venuto nel tempio, i principali sacerdoti, e gli anziani del popolo, si accostarono a lui mentre egli insegnava, dicendo: Di quale autorità fai tu queste cose? e chi ti ha data cotesta autorità?
24Дрепт рэспунс, Исус ле-а зис: „Вэ вой пуне ши Еу о ынтребаре ши, дакэ-Мь вець рэспунде ла еа, вэ вой спуне ши Еу ку че путере фак ачесте лукрурь.
24E Gesù, rispondendo, disse loro: Ancora io vi domanderò una cosa, la qual se voi mi dite io altresì vi dirò di quale autorità fo queste cose.
25Ботезул луй Иоан де унде веня? Дин чер сау де ла оамень?” Дар ей ворбяу ынтре ей ши зичяу: „Дакэ вом рэспунде: ‘Дин чер’, не ва спуне: ‘Атунч де че ну л-аць крезут?’
25Il battesimo di Giovanni onde era egli? dal cielo o dagli uomini? Ed essi ragionavan tra loro, dicendo: Se diciamo che era dal cielo, egli ci dirà: Perchè dunque non gli credeste?
26Ши дакэ вом рэспунде: ‘Де ла оамень’, не темем де нород, пентру кэ тоць сокотеск пе Иоан дрепт пророк.”
26Se altresì diciamo che era dagli uomini noi temiamo la moltitudine perciocchè tutti tengono Giovanni per profeta.
27Атунч ау рэспунс луй Исус: „Ну штим!” Ши Ел, ла рындул Луй, ле-а зис: „Нич Еу ну вэ вой спуне ку че путере фак ачесте лукрурь.
27E risposero a Gesù, e dissero: Noi non sappiamo. Egli altresì disse loro: Ed io ancora non vi dirò di quale autorità io fo queste cose.
28Че кредець? Ун ом авя дой фечорь. С-а дус ла чел динтый ши й-а зис: ‘Фиуле, ду-те астэзь де лукрязэ ын вия мя!’
28ORA, che vi par egli? Un uomo avea due figliuoli; e, venuto al primo, disse: Figliuolo, va', lavora oggi nella mia vigna.
29‘Ну вряу’, й-а рэспунс ел. Ын урмэ, й-а пэрут рэу ши с-а дус.
29Ma egli, rispondendo, disse: Non voglio, pur nondimeno, poi appresso, ravvedutosi, vi andò.
30С-а дус ши ла челэлалт ши й-а спус тот аша. Ши фиул ачеста а рэспунс: ‘Мэ дук, доамне!’ Ши ну с-а дус.
30Poi, venuto al secondo, gli disse il simigliante. Ed egli, rispondendo, disse: Sì, lo farò, signore, e pur non vi andò.
31Каре дин амындой а фэкут воя татэлуй сэу?” „Чел динтый”, ау рэспунс ей. Ши Исус ле-а зис: „Адевэратвэ спун кэ вамеший ши курвеле мерг ынаинтя воастрэ ын Ымпэрэция луй Думнезеу.
31Qual de' due fece il voler del padre? Essi gli dissero: Il primo. Gesù disse loro: Io vi dico in verità, che i pubblicani, e le meretrici vanno innanzi a voi nel regno de' cieli.
32Фииндкэ Иоана венит ла вой умблынд ын каля неприхэнирий ши ну л-аць крезут. Дарвамеший ши курвеле л-ау крезут. Ши, мэкар кэ аць вэзут лукрул ачеста, ну в-аць кэит ын урмэ ка сэ-л кредець.
32Perciocchè Giovanni è venuto a voi per la via della giustizia, e voi non gli avete creduto; ma i pubblicani e le meretrici gli hanno creduto; e pur voi, veduto ciò , non vi siete poi appresso ravveduti, per credergli.
33Аскултаць о алтэ пилдэ. Ера ун ом, ун господар, каре а сэдит о вие. А ымпрежмуит-о ку ун гард, а сэпат ун тяск ын еа ши а зидит ун турн. Апой а дат-о унор виерь ши а плекатын алтэ царэ.
33UDITE un'altra parabola: Vi era un padre di famiglia, il quale piantò una vigna e le fece una siepe attorno, e cavò in essa un luogo da calcar la vendemmia, e vi edificò una torre; poi allogò quella a certi lavoratori, e se ne andò in viaggio.
34Кынд а венит время роаделор, а тримис пе робий сэй ла виерь, касэ я партя луй де род.
34Ora, quando venne il tempo de' frutti, egli mandò i suoi servitori a' lavoratori, per ricevere i frutti di quella.
35Виерийау пус мына пе робий луй ши пе унул л-ау бэтут, пе алтул л-ау оморыт, яр пе алтул л-ау учис ку петре.
35Ma i lavoratori, presi que' servitori, ne batterono l'uno, e ne uccisero l'altro, e ne lapidarono l'altro.
36А май тримис алць робь, май мулць декыт чей динтый; ши виерий й-ау примит ла фел.
36Da capo egli mandò degli altri servitori, in maggior numero che i primi; e quelli fecero loro il simigliante.
37Ла урмэ, а тримис ла ей пе фиул сэу, зикынд: ‘Вор прими ку чинсте пе фиул меу!’
37Ultimamente, egli mandò loro il suo figliuolo, dicendo: Avran riverenza al mio figliuolo.
38Дар виерий, кынд ау вэзут пе фиул, ау зис ынтре ей: ‘Ятэмоштениторул; веницьсэ-л оморым ши сэ пунем стэпынире пе моштениря луй.’
38Ma i lavoratori, veduto il figliuolo, disser fra loro: Costui è l'erede; venite, uccidiamolo, ed occupiamo la sua eredità.
39Шиау пус мына пе ел, л-ау скос афарэ дин вие ши л-ау оморыт.
39E presolo, lo cacciarono fuor della vigna, e l'uccisero.
40Акум, кынд ва вени стэпынул вией, че ва фаче ел виерилор ачелора?”
40Quando adunque il padron della vigna sarà venuto, che farà egli a que' lavoratori?
41Ей Й-ау рэспунс: „Пе тикэлоший ачея, тикэлос ый ва перде, ши вия о ва да алтор виерь, каре-й вор да роаделе ла время лор.”
41Essi gli dissero: Egli li farà perir malamente, quegli scellerati, ed allogherà la vigna ad altri lavoratori, i quali gli renderanno i frutti a' suoi tempi.
42Исус ле-а зис: „Н-ацьчитит ничодатэ ын Скриптурь кэ: ‘Пятра пе каре ау лепэдат-о зидарий а ажунс сэ фие пусэ ын капул унгюлуй; Домнул а фэкут ачест лукру ши есте минунат ын окий ноштри’?
42Gesù disse loro: Non avete voi mai letto nelle Scritture: La pietra che gli edificatori hanno riprovata è divenuta il capo del cantone; ciò è stato fatto dal Signore, ed è cosa maravigliosa agli occhi nostri?
43Де ачея, вэ спун кэЫмпэрэция луй Думнезеу ва фи луатэ де ла вой ши ва фи датэ унуй ням каре ва адуче роаделе кувените.
43Perciò, io vi dico, che il regno di Dio vi sarà tolto, e sarà dato ad una gente che farà i frutti di esso.
44Чине вакэдя песте пятра ачаста вафи здробит де еа, яр пе ачела песте каре ва кэдя еа, ыл ва спулбера.”
44E chi caderà sopra questa pietra sarà tritato, ed ella fiaccherà colui sopra cui ella caderà.
45Дупэ че ау аузит пилделе Луй, преоций чей май де сямэ ши фарисеий ау ынцелес кэ Исус ворбеште деспре ей
45E i principali sacerdoti, e i Farisei, udite le sue parabole, si avvidero ch'egli diceva di loro.
46ши кэутау сэ-Л приндэ, дар се темяу де нороаде, пентру кэ еле Ыл сокотяу дрепт пророк.
46E cercavano di pigliarlo; ma temettero le turbe, perciocchè quelle lo tenevano per profeta.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.