Иеремия 38
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Шефатия, фиул луй Матан, Гедалия, фиул луй Пашхур, Иукал, фиул луй Шелемия, ши Пашхур, фиул луй Малкия, ау аузит кувинтеле пе каре ле спуня Иеремия ынтрегулуй попор, зикынд:
1MA Sefatia, figliuolo di Mattan, e Ghedalia, figliuolo di Pashur, e Iucal, figliuolo di Selemia, e Pashur, figliuolo di Malchia, udirono le parole che Geremia pronunziava a tutto il popolo, dicendo:
2„Аша ворбеште Домнул: ‘Чине ва рэмыне ын четатя ачаста ва мури учис де сабие, де фоамете сау де чумэ, дар чине ва еши ши се ва дуче ла халдеень ва скэпа ку вяцэ, ва авя ка прадэ вяца луй ши ва трэи.’
2Così ha detto il Signore: Quelli che dimoreranno in questa città morranno di spada, di fame, e di pestilenza; ma chi se ne uscirà a' Caldei viverà; e l'anima sua gli sarà per ispoglia, ed egli viverà.
3Аша ворбеште Домнул: ‘Четатя ачаста ва фи датэ ын мына оштирий ымпэратулуй Бабилонулуй, ши о ва луа!’”
3Così ha detto il Signore: Questa città sarà per certo data in man dell'esercito del re di Babilonia, ed esso la prenderà.
4Атунч, кэпетенииле ау зис ымпэратулуй: „Омул ачеста ар требуи оморыт! Кэч ынмоае инима оаменилор де рэзбой каре ау май рэмас ын четатя ачаста ши а ынтрегулуй попор, цинынду-ле асеменя кувынтэрь; омул ачеста ну урмэреште бинеле попорулуй ачестуя ши ну-й вря декыт ненорочиря.”
4E i principi dissero al re: Deh! facciasi morir quest'uomo; perciocchè egli rende rimesse le mani della gente di guerra, che è restata in questa città, e le mani di tutto il popolo; tenendo loro cotali ragionamenti; conciossiachè quest'uomo non procacci punto la prosperità di questo popolo, anzi il male.
5Ымпэратул Зедекия а рэспунс: „Ятэ-л кэ есте ын мыниле воастре, кэч ымпэратул ну поате нимик ымпотрива воастрэ!”
5E il re Sedechia disse: Eccolo in mano vostra; perciocchè il re non può nulla contro a voi.
6Атунч, ей ау луат пе Иеремия ши л-ау арункат ын гроапа луй Малкия, фиул ымпэратулуй, каре се афла ын куртя темницей, ши ау коборыт ын еа пе Иеремия ку фуний. Ын гроапэ ну ера апэ, дар ера норой, ши Иеремия с-а афундат ын норой.
6Essi adunque presero Geremia, e lo gettarono nella fossa di Malchia, figliuolo di Hammelec, ch' era nella corte della prigione; e ve lo calarono con delle funi. Or nella fossa non vi era acqua, ma del pantano; e Geremia affondò nel pantano.
7Ебед-Мелек, Етиопиянул, фамен дрегэтор ла куртя ымпэратулуй, а аузит кэ Иеремия фусесе арункат ын гроапэ. Ымпэратул стэтя ла поарта луй Бениамин.
7Ma Ebed-melec Etiopo, eunuco, il quale era nella casa del re, avendo udito che avevano messo Geremia nella fossa (ora, il re sedeva allora nella porta di Beniamino),
8Ебед-Мелек а ешит дин каса ымпэратулуй ши а ворбит ымпэратулуй астфел:
8se ne uscì della casa del re, e parlò al re, dicendo:
9„Ымпэрате, домнул меу, оамений ачештя ау фэкут рэу кэ с-ау пуртат аша ку пророкул Иеремия арункынду-л ын гроапэ; аре сэ моарэ де фоаме аколо унде есте, кэч ын четате ну есте пыне!”
9O re, mio signore, male hanno fatto quegli uomini in tutto ciò che hanno fatto al profeta Geremia, avendolo gettato nella fossa; or assai sarebbe egli morto di fame là dove era; conciossiachè non vi sia più pane alcuno nella città.
10Ымпэратул а дат урмэтоаря порункэ луй Ебед-Мелек, Етиопиянул: „Я де аич трейзечь де оамень ку тине ши скоате дин гроапэ пе пророкул Иеремия пынэ ну моаре!”
10E il re comandò ad Ebed-melec Etiopo, dicendo: Prendi teco di qui trent'uomini, e tira il profeta Geremia fuor della fossa, avanti ch'egli muoia.
11Ебед-Мелек а луат ку ел пе оамений ачея ши с-а дус ла каса ымпэратулуй, ынтр-ун лок дедесубтул вистиерией; а луат де аколо ниште петиче де хайне пуртате ши ниште здренце де хайне векь ши ле-а коборыт луй Иеремия ын гроапэ, ку ниште фуний.
11Ed Ebed-melec prese quegli uomini seco, ed entrò nella casa del re, di sotto alla tesoreria, e ne tolse de' vecchi stracci, e de' vecchi panni logori, e li calò a Geremia con delle funi nella fossa.
12Ебед-Мелек, Етиопиянул, а зис луй Иеремия: „Пуне ачесте петиче пуртате ши ачесте здренце суб субсуорь, суб фуний.” Ши Иеремия а фэкут аша.
12Ed Ebed-melec Etiopo disse a Geremia: Deh! mettiti questi vecchi stracci, e panni logori, sotto le ascelle di sotto alle funi. E Geremia fece così.
13Ау трас астфел пе Иеремия ку фунииле ши л-ау скос афарэ дин гроапэ. Иеремия а рэмас ын куртя темницей.
13Ed essi trassero Geremia con quelle funi, e lo fecero salir fuor della fossa. E Geremia dimorò nella corte della prigione.
14Ымпэратул Зедекия а тримис дупэ пророкул Иеремия ши л-а адус ла ел, ла интраря а трея а Касей Домнулуй. Ши ымпэратул а зис луй Иеремия: „Ам сэ те ынтреб чева, сэ ну-мь аскунзь нимик!”
14Poi il re Sedechia mando a far venire a sè il profeta Geremia all'entrata principale della Casa del Signore. E il re disse a Geremia: Io ti domando una cosa, non celarmi nulla.
15Иеремия а рэспунс луй Зедекия: „Дакэ ыць вой спуне, мэ вей оморы; яр дакэ-ць вой да ун сфат, ну мэ вей аскулта.”
15E Geremia disse a Sedechia: Quando io te l'avrò dichiarata, non mi farai tu pur morire? se altresì io ti do alcun consiglio, tu non mi ascolterai.
16Ымпэратул Зедекия а журат ын тайнэ луй Иеремия ши а зис: „Виу есте Домнул, каре не-а дат вяца, кэ ну те вой оморы ши ну те вой лэса ын мыниле оаменилор ачестора, каре вор сэ-ць я вяца!”
16E il re Sedechia giurò in segreto a Geremia, dicendo: Come il Signore, che ci ha fatta quest'anima, vive, io non ti farò morire, e non ti darò in man di questi uomini, che cercano l'anima tua.
17Иеремия а зис атунч луй Зедекия: „Аша ворбеште Домнул Думнезеул оштирилор, Думнезеул луй Исраел: ‘Дакэ те вей супуне кэпетениилор ымпэратулуй Бабилонулуй, вей скэпа ку вяцэ ши нич четатя ачаста ну ва фи арсэ ку фок, яр ту вей трэи ымпреунэ ку каса та.
17Allora Geremia disse a Sedechia: Così ha detto il Signore, l'Iddio degli eserciti, l'Iddio d'Israele: Se pur tu esci fuori a' capitani del re di Babilonia, l'anima tua viverà, e questa città non sarà arsa col fuoco; e viverai, tu, e la casa tua.
18Дар, дакэ ну те вей супуне кэпетениилор ымпэратулуй Бабилонулуй, четатя ачаста ва фи датэ ын мыниле халдеенилор, каре о вор арде ку фок, яр ту ну вей скэпа дин мыниле лор!’”
18Ma, se tu non esci a' capitani del re di Babilonia, questa città sarà data in man de' Caldei, che l'arderanno col fuoco, e tu non iscamperai dalle lor mani.
19Ымпэратул Зедекия а зис луй Иеремия: „Мэ тем де иудеий каре ау трекут ла халдеень; мэ тем сэ ну мэ дя ын мыниле лор ши сэ мэ батжокоряскэ.”
19E il re Sedechia disse a Geremia: Io sono in gran perplessità per que' Giudei, che si son rivolti a parte de' Caldei, che io non sia dato in man loro, e che non mi scherniscano.
20Иеремия а рэспунс: „Ну те вор да. Аскултэ гласул Домнулуй ын че-ць спун, кэч о вей дуче бине ши вей скэпа ку вяцэ.
20E Geremia disse: Tu non vi sarai dato. Deh! ascolta la voce del Signore, in ciò che io ti dico; ed egli ti sarà bene, e l'anima tua viverà.
21Дар, дакэ ну врей сэ ешь, ятэ че мь-а дескоперит Домнул:
21Ma, se tu ricusi d'uscire, quest' è quello, che il Signore mi ha fatto vedere:
22‘Тоате невестеле каре ау май рэмас ын каса ымпэратулуй луй Иуда вор фи луате де кэпетенииле ымпэратулуй Бабилонулуй ши вор зиче желинд: «Приетений тэй чей бунь те-ау ыншелат ши те-ау ындуплекат, дар, кынд ци с-ау афундат пичоареле ын норой, ей ау фуӂит!»
22Ecco, tutte le donne ch'eran rimaste nella casa del re di Giuda, erano tratte fuori a' capitani del re di Babilonia; ed esse dicevano: I tuoi confidenti ti han persuaso e vinto; i tuoi piedi sono stati fitti nel fango, ed essi si son tratti addietro.
23Тоате невестеле тале ши копиий тэй вор фи луаць де халдеень ши ну вей скэпа де мыниле лор, чи вей фи принс де мына ымпэратулуй Бабилонулуй ши четатя ачаста ва фи арсэ ку фок.’”
23Così saranno menate tutte le tue mogli, e i tuoi figliuoli, a' Caldei; e tu stesso non iscamperai dalle lor mani; anzi sarai preso, e dato in mano del re di Babilonia; e farai, che questa casa sarà arsa col fuoco.
24Зедекия а зис луй Иеремия: „Сэ ну штие нимень нимик дин кувинтеле ачестя, ши ну вей мури!
24E Sedechia disse a Geremia: Niuno sappia di queste parole, e tu non morrai.
25Дар, дакэ вор аузи кэпетенииле кэ ць-ам ворбит ши дакэ вор вени ши-ць вор зиче: ‘Спуне-не че ай спус ымпэратулуй ши че ць-а спус ымпэратул; ну не аскунде нимик, ши ну те вом оморы’,
25E se pure i principi, avendo udito che io ho parlato teco, vengono a te, e ti dicono: Deh! dichiaraci quel che tu hai detto al re, non celarcelo, e noi non ti faremo morire; e che ti ha detto il re?
26сэ ле рэспунзь: ‘Ам ругат пе ымпэрат сэ ну мэ тримитэ ярэшь ын каса луй Ионатан, ка ну кумва сэ мор аколо!’”
26Di' loro: Io ho supplicato umilmente al re, che non mi facesse ritornar nella casa di Gionatan, per morir quivi.
27Тоате кэпетенииле ау венит ла Иеремия ши л-ау ынтребат. Ел ле-а рэспунс ынтокмай кум порунчисе ымпэратул. Ей ау тэкут атунч ши ау плекат, кэч нимень н-аузисе нимик.
27Tutti i principi adunque vennero a Geremia, e lo domandarono; ed egli rispose loro secondo tutte le parole che il re gli aveva comandate. Ed essi lo lasciarono in pace; perciocchè la cosa non fu divolgata.
28Иеремия ынсэ а рэмас ын куртя темницей пынэ ын зиуа луэрий Иерусалимулуй.
28E Geremia dimorò nella corte della prigione, infino al giorno che Gerusalemme fu presa; ed egli vi era allora che Gerusalemme fu presa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.