Екзодул
Chapter 10
Cornilescu Bible (1924),…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Екзодул 10

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Домнул а зис луй Мойсе: „Ду-те ла Фараон, кэч й-ам ымпетрит инима луй ши а служиторилор луй, ка сэ фак семнеле Меле ын мижлокул лор
1Toen sprak Jahweh tot Moses: Ga naar Farao. Waarachtig, Ik heb zijn hart en dat van zijn dienaars verhard, opdat ik mijn tekenen onder hen zou kunnen verrichten,
2ши ка сэ историсешть фиулуй тэу ши фиулуй фиулуй тэу кум М-ам пуртат ку еӂиптений ши че семне ам фэкут ын мижлокул лор. Ши вець куноаште кэ Еу сунт Домнул.”
2opdat gij uw zonen en kleinzonen zoudt kunnen verhalen, hoe Ik tegen de Egyptenaren ben opgetreden, en welke wonderen Ik onder hen heb gewrocht, en opdat gij zoudt weten, dat Ik Jahweh ben.
3Мойсе ши Аарон с-ау дус ла Фараон ши й-ау зис: „Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: ‘Пынэ кынд ай де гынд сэ ну врей сэ те смерешть ынаинтя Мя? Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
3Moses en Aäron gingen dus naar Farao en zeiden tot hem: Zo spreekt Jahweh, de God der Hebreën! Hoelang weigert gij nog, u aan Mij te onderwerpen? Laat mijn volk vertrekken, om Mij te vereren.
4Дакэ ну врей сэ лашь пе попорул Меу сэ плече, ятэ, вой тримите мыне ниште лэкусте пе тоатэ ынтиндеря цэрий тале.
4Want zo ge weigert, mijn volk te laten vertrekken, zal Ik morgen met sprinkhanen uw gebied overstromen.
5Еле вор акопери фаца пэмынтулуй, де ну се ва май путя ведя пэмынтул; вор мынка че а май рэмас невэтэмат, вор мынка че в-а лэсат пятра, вор мынка тоць копачий каре креск пе кымпииле воастре,
5Zij zullen de bodem van het land bedekken, zodat men geen grond meer kan zien; zij zullen het overschot, dat u door de hagel gespaard bleef, tot het laatste toe verslinden, en alle bomen, die op uw velden groeien, kaal vreten.
6ыць вор умпле каселе тале, каселе тутурор служиторилор тэй ши каселе тутурор еӂиптенилор. Пэринций тэй ши пэринций пэринцилор тэй н-ау вэзут аша чева де кынд сунт ей пе пэмынт пынэ ын зиуа де азь.’” Мойсе а плекат ши а ешит де ла Фараон.
6Uw huizen en de huizen uwer hovelingen en van alle Egyptenaren zullen er zo vol van zijn, als uw vaders en voorvaders nooit hebben beleefd al de tijd, dat zij in dit land wonen tot de dag van vandaag. Toen keerde hij Farao de rug toe, en ging van hem heen.
7Служиторий луй Фараон й-ау зис: „Пынэ кынд аре сэ фие омул ачеста о пакосте пентру ной? Ласэ пе оамений ачештя сэ плече ши сэ служяскэ Домнулуй Думнезеулуй лор. Тот ну везь кэ пере Еӂиптул?”
7Maar de hovelingen van Farao zeiden tot hem: Hoelang zal die man ons nog schade moeten berokkenen? Laat die mensen toch vertrekken, om Jahweh, hun God, te vereren. Beseft ge nu nog niet, dat Egypte zo te gronde gaat?
8Ау ынторс ла Фараон пе Мойсе ши Аарон. „Дучеци-вэ”, ле-а зис ел, „ши служиць Домнулуй Думнезеулуй востру. Каре ши чине сунт чей че вор мерӂе?”
8Nu werden Moses en Aäron opnieuw bij Farao ontboden, en hij zeide tot hen: Ge kunt vertrekken, om Jahweh, uw God, te vereren. Maar wie moeten er allemaal mee?
9Мойсе а рэспунс: „Вом мерӂе ку копиий ши ку бэтрыний ноштри, ку фиий ши фийчеле ноастре, ку оиле ши боий ноштри, кэч авем сэ цинем о сэрбэтоаре ын чинстя Домнулуй.”
9Moses antwoordde: Jong en oud moet mee; we willen gaan met onze zonen en dochters, met onze schapen en runderen; want we willen feest vieren ter ere van Jahweh.
10Фараон ле-а зис: „Аша сэ фие Домнул ку вой, кум вэ вой лэса еу сэ плекаць, пе вой ши пе копиий воштри! Луаць сяма, кэч есте рэу че авець де гынд сэ фачець!
10Hij zeide tot hen: Even zeker mag Jahweh u bijstaan, als ik u met uw kinderen laat vertrekken. Het is duidelijk, dat gij kwaad in uw schild voert.
11Ну, ну, чи дучеци-вэ вой, бэрбаций, ши служиць Домнулуй, кэч аша аць черут.” Ши й-ау изгонит динаинтя луй Фараон.
11Maar het zal niet gebeuren! De mannen kunnen gaan, om Jahweh te vereren; want dat hebt gij gevraagd. Zo joeg men hen van Farao weg.
12Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына песте цара Еӂиптулуй, ка сэ винэ лэкустеле песте цара Еӂиптулуй ши сэ мэнынче тоатэ ярба пэмынтулуй, тот че а лэсат пятра.”
12Toen sprak Jahweh tot Moses: Strek uw hand uit over Egypte, om de sprinkhanen te laten komen. Zij zullen neerstrijken op het land van Egypte, en al het veldgewas wegvreten, dat de hagel gespaard heeft.
13Мойсе шь-а ынтинс тоягул песте цара Еӂиптулуй, ши Домнул а фэкут сэ суфле ун вынт динспре рэсэрит песте царэ тоатэ зиуа ши тоатэ ноаптя ачея. Диминяца, вынтул динспре рэсэрит адусесе лэкустеле.
13En Moses strekte zijn staf uit over Egypte. De hele dag en de hele nacht liet Jahweh een oostenwind waaien over het land van Egypte, en in de morgen bracht de oostenwind de sprinkhanen mee.
14Лэкустеле ау венит песте цара Еӂиптулуй ши с-ау ашезат пе тоатэ ынтиндеря Еӂиптулуй; ерау ын нумэр атыт де маре кум ну май фусесе ши ну ва май фи ун астфел де рой де лэкусте.
14De sprinkhanen verspreidden zich over heel Egypte en streken neer op heel het grondgebied van Egypte, in zulke geweldige zwermen, als er tevoren nooit waren geweest, en ook later nooit meer zullen zijn.
15Ау акоперит тоатэ фаца пэмынтулуй, де ну се май ведя пэмынтул; ау мынкат тоатэ ярба де пе пэмынт ши тот родул помилор, тот че лэсасе пятра, ши н-а рэмас нимик верде ын копачь, нич ын ярба де пе кымп, ын тоатэ цара Еӂиптулуй.
15Heel de oppervlakte van het land was er mee bedekt, en de grond zag er zwart van. Zij verslonden al het veldgewas en vraten alle vruchtbomen kaal, die door de hagel waren gespaard, zodat er in heel Egypte geen groen aan de bomen bleef en geen gewas op het veld.
16Фараон а кемат ындатэ пе Мойсе ши пе Аарон ши а зис: „Ам пэкэтуит ымпотрива Домнулуй Думнезеулуй востру ши ымпотрива воастрэ.
16Nu liet Farao in allerijl Moses en Aäron ontbieden en zeide: Ik heb gezondigd tegen Jahweh, uw God, en tegen u.
17Дар яртэ-мь пэкатул нумай де дата ачаста ши ругаць пе Домнул Думнезеул востру сэ депэртезе де ла мине ши урӂия ачаста де моарте!”
17Vergeef mij deze keer nog mijn zonden, en bidt tot Jahweh, uw God, dat Hij ten minste deze dodelijke ramp van mij wegneemt.
18Мойсе а ешит де ла Фараон ши с-а ругат Домнулуй.
18En Moses ging van Farao heen, en bad tot Jahweh.
19Домнул а фэкут сэ суфле ун вынт фоарте путерник динспре апус, каре а луат лэкустеле ши ле-а арункат ын Маря Рошие; н-а рэмас о лэкустэ пе тоатэ ынтиндеря Еӂиптулуй.
19En Jahweh keerde de wind, en liet een krachtige westenwind waaien, die de sprinkhanen meevoerde en in de Rode Zee dreef: op het hele grondgebied van Egypte bleef geen enkele sprinkhaan meer over.
20Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а лэсат пе копиий луй Исраел сэ плече.
20Maar Jahweh verhardde het hart van Farao, zodat hij de Israëlieten niet liet vertrekken.
21Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына спре чер, ши ва фи ынтунерик песте цара Еӂиптулуй, аша де ынтунерик де сэ се поатэ пипэй.”
21Toen sprak Jahweh tot Moses: Strek uw hand uit naar de hemel, en er zal een duisternis over Egypte vallen zo dicht, dat men ze tasten kan.
22Мойсе шь-а ынтинс мына спре чер ши а фост ынтунерик безнэ ын тоатэ цара Еӂиптулуй тимп де трей зиле.
22En Moses strekte zijn hand naar de hemel uit, en er viel een dikke duisternis over heel Egypte, drie dagen lang,
23Нич ну се ведяу уний пе алций ши нимень ну с-а скулат дин локул луй тимп де трей зиле. Дар ын локуриле унде локуяу тоць копиий луй Исраел ера луминэ.
23zodat men elkaar niet kon zien, en drie dagen lang niemand van zijn plaats kon; maar voor de Israëlieten bleef het licht overal, waar zij woonden.
24Фараон а кемат пе Мойсе ши а зис: „Дучеци-вэ ши служиць Домнулуй! Сэ ну рэмынэ ын царэ декыт оиле ши боий воштри; копиий воштри вор путя мерӂе ши ей ымпреунэ ку вой.”
24Nu liet Farao Moses en Aäron ontbieden, en zeide: Gaat heen, om Jahweh te vereren. Uw kinderen kunnen met u meegaan, maar uw schapen en runderen blijven hier.
25Мойсе а рэспунс: „Кяр сэ не дай ту ынсуць жертфеле ши ардериле-де-тот пе каре ле вом адуче Домнулуй Думнезеулуй ностру,
25Moses antwoordde: Onmogelijk; ge moet ons toch slacht(-) en brandoffers mee laten nemen, die wij aan Jahweh, onzen God, zullen brengen.
26ши турмеле ноастре тот требуе сэ мяргэ ку ной ши сэ ну рэмынэ о унгие дин еле, кэч дин еле вом луа ка сэ служим Домнулуй Думнезеулуй ностру, яр пынэ вом ажунӂе аколо, ну штим че вом алеӂе ка сэ адучем Домнулуй.”
26Daarom moet ook onze kudde met ons mee: geen hoef zal achterblijven. Want daaruit hebben we een keuze te doen, om Jahweh, onzen God, te vereren; anders zouden we niet weten, wat we Jahweh, onzen God, moesten offeren, als we ter plaatse zijn aangekomen.
27Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а врут сэ-й ласе сэ плече.
27Maar Jahweh verhardde het hart van Farao, zodat hij weigerde, hen te laten vertrekken.
28Фараон а зис луй Мойсе: „Ешь де ла мине! Сэ ну кумва сэ те май арэць ынаинтя мя, кэч ын зиуа ын каре те вей арэта ынаинтя мя, вей мури.”
28Farao zeide hem: Pak u weg, en waag het niet, mij nog onder de ogen te komen: want wanneer ge me nog eens onder de ogen komt, zult ge sterven.
29„Да!” а рэспунс Мойсе, „ну мэ вой май арэта ынаинтя та.”
29Moses antwoordde: Zoals ge zegt; ik zal u niet meer onder de ogen komen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.