Фаптеле 5
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Дар ун ом, нумит Анания, а вындут о мошиоарэ, ку невастэ-са Сафира,
1Toch was er ook een zeker man, Ananias genaamd, die in overleg met Safira, zijn vrouw, een landgoed verkocht,
2ши а оприт о парте дин прец ку штиря невестей луй, апой а адус партя чялалтэ ши а пус-о ла пичоареле апостолилор.
2maar die met medeweten van zijn vrouw iets van de opbrengst achterhield, er enkel een gedeelte van meebracht, en het voor de voeten der apostelen legde.
3Петру й-а зис: „Анания, пентру че ць-а умплут Сатана инима ка сэ минць пе Духул Сфынт ши сэ аскунзь о парте дин прецул мошиоарей?
3Toen sprak Petrus: Ananias, waarom heeft satan beslag gelegd op heel uw hart, dat ge den Heiligen Geest bedriegt en van de opbrengst van het landgoed iets achterhoudt?
4Дакэ н-о виндяй, ну рэмыня еа а та? Ши, дупэ че ай вындут-о, ну путяй сэ фачь че врей ку прецул ей? Кум с-а путут наште ун астфел де гынд ын инима та? Н-ай минцит пе оамень, чи пе Думнезеу.”
4Was het niet uw eigendom, vóór het verkocht werd; en bleef ook de verkoopprijs niet te uwer beschikking? Hoe komt het, dat ge deze daad in uw hart hebt beraamd? Ge hebt geen mensen belogen, maar God.
5Анания, кынд а аузит кувинтеле ачестя, а кэзут жос ши шь-а дат суфлетул. О маре фрикэ а апукат пе тоць чей че аскултау ачесте лукрурь.
5Toen Ananias deze woorden vernam, zakte hij ineen, en gaf de geest. Grote vrees beving allen, die het vernamen.
6Флэкэий с-ау скулат, л-ау ынвелит, л-ау скос афарэ ши л-ау ынгропат.
6En de jongsten kwamen hem afleggen, droegen hem weg, en begroeven hem.
7Кам дупэ трей часурь, а интрат ши невастэ-са, фэрэ сэ штие че се ынтымпласе.
7Drie uur later ongeveer kwam ook zijn vrouw binnen, die van het gebeurde niets wist.
8Петру й-а зис: „Спуне-мь, ку атыт аць вындут мошиоара?” „Да”, а рэспунс еа, „ку атыта.”
8Petrus zeide tot haar: Zeg mij; hebt gij voor zo en zoveel het landgoed verkocht? Ze zei: Ja, voor zóveel.
9Атунч, Петру й-а зис: „Кум де в-аць ынцелес ынтре вой сэ испитиць пе Духул Домнулуй? Ятэ пичоареле челор че ау ынгропат пе бэрбатул тэу сунт ла ушэ ши те вор луа ши пе тине.”
9Toen sprak Petrus tot haar: Wat; hebt gij dan samengespannen, den Geest des Heren te tarten Zie, de voeten van hen, die uw man hebben begraven, staan aan de deur, om ook u uit te dragen.
10Еа а кэзут ындатэ ла пичоареле луй ши шь-а дат суфлетул. Кынд ау интрат флэкэий, ау гэсит-о моартэ; ау скос-о афарэ ши ау ынгропат-о лынгэ бэрбатул ей.
10Onmiddellijk zakte ze voor zijn voeten ineen, en gaf de geest. De jonge mannen vonden haar dood bij hun terugkomst; ze droegen haar weg en begroeven haar bij haar man.
11О маре фрикэ а купринс тоатэ адунаря ши пе тоць чей че ау аузит ачесте лукрурь.
11En grote vrees beving heel de gemeente en allen, die het vernamen.
12Прин мыниле апостолилор се фэчяу мулте семне ши минунь ын нород. Тоць стэтяу ымпреунэ ын придворул луй Соломон
12Intussen geschiedden er door de handen der apostelen veel tekenen en wonderen onder het volk. Allen bleven eendrachtig samenkomen in de zuilengang van Sálomon
13ши ничунул дин чейлалць ну кутеза сэ се липяскэ де ей, дар нородул ый лэуда ын гура маре.
13en niemand van de anderen durfde hen lastig vallen; integendeel, het volk sprak slechts met lof over hen.
14Нумэрул челор че кредяу ын Домнул, бэрбаць ши фемей, се мэря тот май мулт,
14Steeds meer sloten er zich bij hen aan, die in den Heer geloofden; hele groepen van mannen en vrouwen.
15пынэ аколо кэ скотяу пе болнавь кяр пе улице ши ый пуняу пе патурь ши пе аштернутурь, пентру ка, атунч кынд ва трече Петру, мэкар умбра луй сэ трякэ песте вреунул дин ей.
15Zo kwam het, dat men zelfs de zieken op straat droeg, en op rustbanken en bedden legde: opdat, als Petrus voorbijging, zijn schaduw tenminste op een van hen zou vallen.
16Мулцимя, де асеменя, алерга ла Иерусалим, дин четэциле вечине, ши адучя пе чей болнавь ши пе чей кинуиць де духурь некурате: ши тоць се виндекау.
16Zelfs uit de steden rondom Jerusalem stroomde het volk bijeen; ze brachten de zieken mee en hen, die door onreine geesten werden gekweld; en allen werden genezen.
17Ынсэ мареле преот ши тоць чей че ерау ымпреунэ ку ел, адикэ партида садукеилор, с-ау скулат плинь де пизмэ,
17Maar nu greep de hogepriester in met heel zijn aanhang, die de sekte der sadduceën vormde; ze waren jaloers, door en door.
18ау пус мыниле пе апостоль ши й-ау арункат ын темница де обште.
18Ze sloegen de hand aan de apostelen, en wierpen ze in de openbare gevangenis.
19Дар ун ынӂер ал Домнулуй а дескис ушиле темницей, ноаптя, й-а скос афарэ ши ле-а зис:
19Maar een engel des Heren opende ‘s nachts de deuren der gevangenis, bracht hen naar buiten, en sprak:
20„Дучеци-вэ, стаць ын Темплу ши вестиць нородулуй тоате кувинтеле веций ачестея.”
20Gaat heen, treedt op in de tempel, en verkondigt aan het volk al de woorden van deze levensleer.
21Кынд ау аузит ей ачесте ворбе, ау интрат дис-де-диминяцэ ын Темплу ши ау ынчепут сэ ынвеце пе нород. Мареле преот ши чей че ерау ку ел ау венит пе неаштептате, ау адунат соборул ши пе тоатэ бэтрынимя фиилор луй Исраел ши ау тримис ла темницэ сэ адукэ пе апостоль.
21Ze gehoorzaamden, en gingen tegen de morgen naar de tempel, en gaven er onderricht. Intussen had de hogepriester met zijn partijgenoten de Hoge Raad bijeen geroepen met heel de senaat der Israëlieten, en liet men ze uit de kerker halen.
22Апрозий, ла вениря лор, ну й-ау гэсит ын темницэ. С-ау ынторс ши ау спус астфел:
22Maar toen de dienaars daar kwamen, vonden ze hen niet in de kerker; ze keerden dus terug, om verslag uit te brengen,
23„Темница ам гэсит-о ынкуятэ ку тоатэ грижа, ши пе пэзиторь стынд ын пичоаре ла ушь, дар, кынд ам дескис, н-ам гэсит пе нимень ынэунтру.”
23en zeiden: We vonden de kerker met zorg gesloten, en de wachters voor de deur; maar na opening vonden we niemand daarbinnen.
24Кынд ау аузит ачесте ворбе, кэпитанул Темплулуй ши преоций чей май де сямэ ау рэмас ынмэрмуриць ши ну штияу че сэ крядэ деспре апостоль ши деспре урмэриле ачестей ынтымплэрь.
24Toen de hoofdman der tempelwacht en de opperpriesters dit hoorden, vroegen ze zich verlegen af, wat dat betekenen moest.
25Чинева а венит ши ле-а спус: „Ятэ кэ оамений пе каре й-аць бэгат ын темницэ стау ын Темплу ши ынвацэ пе нород.”
25Daar kwam iemand hun melden: Zie, de mannen, die gij in de gevangenis hebt geworpen, staan in de tempel, en onderrichten het volk.
26Атунч, кэпитанул Темплулуй а плекат ку апрозий ши й-ау адус, дар ну ку сила, кэч се темяу сэ ну фие учишь ку петре де нород.
26Nu ging de hoofdman met de dienaars hen halen, maar zonder geweld te gebruiken; want ze waren bang, dat ze door het volk zouden worden gestenigd.
27Дупэ че й-ау адус, й-ау пус ынаинтя соборулуй. Ши мареле преот й-а ынтребат астфел:
27Ze leidden hen weg, en brachten ze voor de Hoge Raad. De hogepriester ondervroeg hen,
28„Ну в-ам порунчит ной ку тот динадинсул сэ ну ынвэцаць пе нород ын Нумеле ачеста? Ши вой ятэ кэ аць умплут Иерусалимул ку ынвэцэтура воастрэ ши кэутаць сэ арункаць асупра ноастрэ сынӂеле ачелуй Ом.”
28en sprak: We hebben u ten strengste verboden, in die Naam te onderrichten; en zie, gij hebt heel Jerusalem vervuld met uw leer, en wilt ons het bloed van dien mens ten laste leggen.
29Петру ши апостолий чейлалць, дрепт рэспунс, й-ау зис: „Требуе сэ аскултэм май мулт де Думнезеу декыт де оамень!
29Maar Petrus en de apostelen gaven ten antwoord: Men moet meer gehoorzaam zijn aan God, dan aan mensen.
30Думнезеул пэринцилор ноштри а ынвият пе Исус, пе каре вой Л-аць оморыт, атырнынду-Л пе лемн.
30De God onzer vaderen heeft Jesus opgewekt, dien gij aan het kruis hebt geslagen, en gedood.
31Пе ачест Исус, Думнезеу Л-а ынэлцат ку путеря Луй ши Л-а фэкут Домн ши Мынтуитор, ка сэ дя луй Исраел покэинца ши ертаря пэкателор.
31Hem heeft God verheven aan zijn rechterhand als Leidsman en Verlosser, om aan Israël bekering te schenken en vergiffenis van zonden.
32Ной сунтем марторь ай ачестор лукрурь, ка ши Духул Сфынт, пе каре Л-а дат Думнезеу челор че аскултэ де Ел.”
32En van deze dingen zijn wij de getuigen, maar ook de Heilige Geest, dien God heeft gegeven aan allen, die Hem gehoorzamen.
33Кынд ау аузит ей ачесте ворбе, ый тэя ла инимэ ши с-ау сфэтуит сэ-й омоаре.
33Toen ze dit hoorden, werden ze woedend, en wilden hen doden.
34Дар ун фарисеу нумит Гамалиел, ун ынвэцэтор ал Леӂий прецуит де тот нородул, с-а скулат ын пичоаре ын собор ши а порунчит сэ скоатэ пуцин афарэ пе апостоль.
34Maar nu stond er in de vergadering een farizeër op, Gamáliël genaamd, een leraar der Wet, die door het hele volk werd vereerd; hij beval, de mannen even naar buiten te brengen.
35Апой ле-а зис: „Бэрбаць исраелиць, луаць сяма бине че авець де гынд сэ фачець оаменилор ачестора.
35Toen sprak hij tot hen: Mannen van Israël, bedenkt goed, wat gij met deze mensen gaat doen.
36Кэч ну демулт с-а ивит Теуда, каре зичя кэ ел есте чева ши ла каре с-ау алипит апроапе патру суте де бэрбаць. Ел а фост оморыт, ши тоць чей че ыл урмасерэ ау фост рисипиць ши нимичиць.
36Enige tijd geleden stond Teudas op, en gaf zich voor heel iets bijzonders uit; en ongeveer vierhonderd mannen sloten zich bij hem aan. Hij werd gedood, en al zijn aanhangers werden verstrooid en verdwenen.
37Дупэ ел с-а ивит Иуда Галилеянул, пе время ынскриерий, ши а трас мулт нород де партя луй: а перит ши ел, ши тоць чей че-л урмасерэ ау фост рисипиць.
37Na hem, in de dagen der volkstelling stond Judas de Galileër op, en sleepte een grote menigte mee; ook hij vond de dood, en al zijn aanhangers werden verstrooid.
38Ши акум, еу вэ спун: Ну май некэжиць пе оамений ачештя ши лэсаци-й ын паче! Дакэ ынчеркаря сау лукраря ачаста есте де ла оамень, се ва нимичи;
38En daarom zeg ik u thans: Bemoeit u niet met deze lieden, en laat hen begaan. Want als dit plan of dit werk van mensen stamt, zal het mislukken.
39дар, дакэ есте де ла Думнезеу, н-о вець путя нимичи. Сэ ну вэ помениць кэ луптаць ымпотрива луй Думнезеу.”
39Maar komt het van God, dan kunt gij het niet tegenhouden, of gij komt in verzet tegen God.
40Ей ау аскултат де ел. Ши, дупэ че ау кемат пе апостоль, ау пус сэ-й батэ ку нуеле, й-ау оприт сэ ворбяскэ ын Нумеле луй Исус ши ле-ау дат друмул.
40Men stemde hem toe. Ze riepen de apostelen binnen, lieten hen geselen, en verboden hun, in de naam van Jesus te spreken; toen liet men ze gaan.
41Ей ау плекат динаинтя соборулуй ши с-ау букурат кэ ау фост ынвредничиць сэ фие батжокориць пентру Нумеле Луй.
41Ze gingen heen uit de Hoge Raad, verheugd, dat ze waardig waren bevonden, versmading te lijden voor de Naam.
42Ши ын фиекаре зи, ын Темплу ши акасэ, ну ынчетау сэ ынвеце пе оамень ши сэ вестяскэ Евангелия луй Исус Христос.
42En ze hielden niet op, iedere dag opnieuw in de tempel en in de huizen te leren, en de blijde boodschap te preken, dat Jesus de Christus is.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.