Apocalipse 21
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Vi um novo céu e uma nova terra, pois o primeiro céu e a primeira terra já passaram, e o mar já não existe.
1και ειδον ουρανον καινον και γην καινην ο γαρ πρωτοσ ουρανοσ και η πρωτη γη απηλθον και η θαλασσα ουκ εστιν ετι
2Vi a cidade santa, a Nova Jerusalém, que descia do céu da parte de Deus, preparada como uma noiva adornada para o seu marido.
2και την πολιν την αγιαν ιερουσαλημ καινην ειδον καταβαινουσαν εκ του ουρανου απο του θεου ητοιμασμενην ωσ νυμφην κεκοσμημενην τω ανδρι αυτησ
3Ouvi uma voz forte vinda do céu, dizendo: “Eis que a morada de Deus está com as pessoas; e ele habitará com eles, e eles serão o seu povo, e o próprio Deus estará com eles e será o seu Deus.
3και ηκουσα φωνησ μεγαλησ εκ του ουρανου λεγουσησ ιδου η σκηνη του θεου μετα των ανθρωπων και σκηνωσει μετ αυτων και αυτοι λαοσ αυτου εσονται και αυτοσ ο θεοσ εσται μετ αυτων
4Ele enxugará dos seus olhos toda lágrima. Não haverá mais morte; nem haverá mais pranto, nem lamento, nem dor. As primeiras coisas já passaram.”
4και εξαλειψει παν δακρυον απο των οφθαλμων αυτων και ο θανατοσ ουκ εσται ετι ουτε πενθοσ ουτε κραυγη ουτε πονοσ ουκ εσται ετι οτι τα πρωτα απηλθον
5Aquele que está assentado no trono disse: “Eis que faço novas todas as coisas.” E disse: “Escreva, pois estas palavras de Deus são fiéis e verdadeiras.”
5και ειπεν ο καθημενοσ επι τω θρονω ιδου παντα καινα ποιω και λεγει μοι γραψον οτι ουτοι οι λογοι αληθινοι και πιστοι εισιν
6Ele me disse: “Eu sou o Alfa e o Ômega, o Princípio e o Fim. A quem tiver sede, darei de beber gratuitamente da fonte da água da vida.
6και ειπεν μοι γεγονα το αλφα και το ω η αρχη και το τελοσ εγω τω διψωντι δωσω εκ τησ πηγησ του υδατοσ τησ ζωησ δωρεαν
7Àquele que vencer, eu lhe darei estas coisas. Eu serei o seu Deus, e ele será o meu filho.
7ο νικων κληρονομησει ταυτα και εσομαι αυτω θεοσ και αυτοσ εσται μοι υιοσ
8Mas quanto aos covardes, aos incrédulos, aos pecadores, aos abomináveis, aos assassinos, aos sexualmente imorais, aos feiticeiros, aos idólatras e a todos os mentirosos, a parte que lhes cabe será no lago que arde com fogo e enxofre, que é a segunda morte.”
8τοισ δε δειλοισ και απιστοισ και αμαρτωλοισ και εβδελυγμενοισ και φονευσιν και πορνοισ και φαρμακοισ και ειδωλολατραισ και πασιν τοισ ψευδεσιν το μεροσ αυτων εν τη λιμνη τη καιομενη πυρι και θειω ο εστιν ο θανατοσ ο δευτεροσ
9Um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das sete últimas pragas veio e falou comigo, dizendo: “Venha cá. Eu lhe mostrarei a noiva, a esposa do Cordeiro.”
9και ηλθεν εισ εκ των επτα αγγελων των εχοντων τασ επτα φιαλασ γεμουσασ των επτα πληγων των εσχατων και ελαλησεν μετ εμου λεγων δευρο δειξω σοι την γυναικα την νυμφην του αρνιου
10Ele me levou no Espírito a uma grande e alta montanha, e me mostrou a cidade santa, Jerusalém, que descia do céu, da parte de Deus,
10και απηνεγκεν με εν πνευματι επ οροσ μεγα και υψηλον και εδειξεν μοι την πολιν την μεγαλην την αγιαν ιερουσαλημ καταβαινουσαν εκ του ουρανου απο του θεου
11tendo a glória de Deus. O seu brilho era semelhante a uma pedra preciosíssima, como uma pedra de jaspe, clara como cristal;
11εχουσαν την δοξαν του θεου ο φωστηρ αυτησ ομοιοσ λιθω τιμιωτατω ωσ λιθω ιασπιδι κρυσταλλιζοντι
12tendo uma grande e alta muralha com doze portas, e nas portas doze anjos, e nomes escritos nelas, que são os nomes das doze tribos dos filhos de Israel.
12εχουσα τειχοσ μεγα και υψηλον εχουσα πυλωνασ δωδεκα και επι τοισ πυλωσιν αγγελουσ δωδεκα και ονοματα επιγεγραμμενα α εστιν ονοματα των δωδεκα φυλων των υιων ισραηλ
13Ao leste havia três portas, ao norte três portas, ao sul três portas e ao oeste três portas.
13απο ανατολων πυλωνεσ τρεισ και απο βορρα πυλωνεσ τρεισ και απο νοτου πυλωνεσ τρεισ και απο δυσμων πυλωνεσ τρεισ
14A muralha da cidade tinha doze fundamentos, e neles estavam os doze nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
14και το τειχοσ τησ πολεωσ εχον θεμελιουσ δωδεκα και επ αυτων δωδεκα ονοματα των δωδεκα αποστολων του αρνιου
15Aquele que falava comigo tinha uma cana de ouro para medir a cidade, as suas portas e a sua muralha.
15και ο λαλων μετ εμου ειχεν μετρον καλαμον χρυσουν ινα μετρηση την πολιν και τουσ πυλωνασ αυτησ και το τειχοσ αυτησ
16A cidade é quadrangular. O seu comprimento é igual à sua largura. Ele mediu a cidade com a cana: doze mil e doze estádios. O seu comprimento, largura e altura são iguais.
16και η πολισ τετραγωνοσ κειται και το μηκοσ αυτησ οσον το πλατοσ και εμετρησεν την πολιν τω καλαμω επι σταδιουσ δωδεκα χιλιαδων δωδεκα το μηκοσ και το πλατοσ και το υψοσ αυτησ ισα εστιν
17A sua muralha mede cento e quarenta e quatro côvados, segundo a medida humana, isto é, a do anjo.
17και εμετρησεν το τειχοσ αυτησ εκατον τεσσαρακοντα τεσσαρων πηχων μετρον ανθρωπου ο εστιν αγγελου
18O material da sua muralha era jaspe. A cidade era de ouro puro, semelhante a vidro puro.
18και ην η ενδομησισ του τειχουσ αυτησ ιασπισ και η πολισ χρυσιον καθαρον ομοιον υελω καθαρω
19Os fundamentos da muralha da cidade eram adornados com toda espécie de pedras preciosas. O primeiro fundamento era de jaspe, o segundo de safira, o terceiro de calcedônia, o quarto de esmeralda,
19οι θεμελιοι του τειχουσ τησ πολεωσ παντι λιθω τιμιω κεκοσμημενοι ο θεμελιοσ ο πρωτοσ ιασπισ ο δευτεροσ σαπφειροσ ο τριτοσ χαλκηδων ο τεταρτοσ σμαραγδοσ
20o quinto de sardônio, o sexto de sárdio, o sétimo de crisólito, o oitavo de berilo, o nono de topázio, o décimo de crisópraso, o décimo primeiro de jacinto, e o décimo segundo de ametista.
20ο πεμπτοσ σαρδονυξ ο εκτοσ σαρδιον ο εβδομοσ χρυσολιθοσ ο ογδοοσ βηρυλλοσ ο ενατοσ τοπαζιον ο δεκατοσ χρυσοπρασοσ ο ενδεκατοσ υακινθοσ ο δωδεκατοσ αμεθυσοσ
21As doze portas eram doze pérolas. Cada uma das portas era feita de uma única pérola. A rua da cidade era de ouro puro, como vidro transparente.
21και οι δωδεκα πυλωνεσ δωδεκα μαργαριται ανα εισ εκαστοσ των πυλωνων ην εξ ενοσ μαργαριτου και η πλατεια τησ πολεωσ χρυσιον καθαρον ωσ υελοσ διαυγησ
22Nela não vi templo, pois o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, e o Cordeiro são o seu templo.
22και ναον ουκ ειδον εν αυτη ο γαρ κυριοσ ο θεοσ ο παντοκρατωρ ναοσ αυτησ εστιν και το αρνιον
23A cidade não tem necessidade de que o sol ou a lua brilhem nela, pois a própria glória de Deus a iluminou, e a sua lâmpada é o Cordeiro.
23και η πολισ ου χρειαν εχει του ηλιου ουδε τησ σεληνησ ινα φαινωσιν αυτη η γαρ δοξα του θεου εφωτισεν αυτην και ο λυχνοσ αυτησ το αρνιον
24As nações andarão à sua luz. Os reis da terra trazem para ela a glória e a honra das nações.
24και περιπατησουσιν τα εθνη δια του φωτοσ αυτησ και οι βασιλεισ τησ γησ φερουσιν αυτω δοξαν και τιμην των εθνων εισ αυτην
25As suas portas de modo algum se fecharão de dia (pois ali não haverá noite),
25και οι πυλωνεσ αυτησ ου μη κλεισθωσιν ημερασ νυξ γαρ ουκ εσται εκει
26e trarão para ela a glória e a honra das nações, para que possam entrar.
26και οισουσιν την δοξαν και την τιμην των εθνων εισ αυτην
27Nela jamais entrará nada que seja profano, nem quem pratique abominação ou mentira, mas apenas aqueles cujos nomes estão escritos no livro da vida do Cordeiro.
27και ου μη εισελθη εισ αυτην παν κοινον και ποιουν βδελυγμα και ψευδοσ ει μη οι γεγραμμενοι εν τω βιβλιω τησ ζωησ του αρνιου
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.