Números 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, com Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, tomaram consigo alguns homens.
1Коре, фиул луй Ицехар, фиул луй Кехат, фиул луй Леви, с-а рэскулат ымпреунэ ку Датан ши Абирам, фиий луй Елиаб ши Он, фиул луй Пелет, кытешьтрей фиий луй Рубен.
2Eles se levantaram perante Moisés, com alguns dos filhos de Israel, duzentos e cinquenta líderes da congregação, chamados à assembleia, homens de renome.
2С-ау рэскулат ымпотрива луй Мойсе, ымпреунэ ку доуэ суте чинчзечь де оамень дин копиий луй Исраел, дин фрунташий адунэрий, дин чей че ерау кемаць ла сфат ши каре ерау оамень ку нуме.
3Eles se reuniram contra Moisés e contra Arão, e lhes disseram: “Vocês estão tomando muito para si, visto que toda a congregação é santa, cada um deles, e o SENHOR está no meio deles! Por que vocês se exaltam acima da assembleia do SENHOR?”
3Ей с-ау адунат ымпотрива луй Мойсе ши Аарон ши ле-ау зис: „Дестул! Кэч тоатэ адунаря, тоць сунт сфинць ши Домнул есте ын мижлокул лор. Пентру че вэ ридикаць вой май пресус де адунаря Домнулуй?”
4Quando Moisés ouviu isso, ele prostrou-se com o rosto em terra.
4Кынд а аузит Мойсе лукрул ачеста, а кэзут ку фаца ла пэмынт.
5Ele disse a Corá e a todo o seu grupo: “Pela manhã, o SENHOR mostrará quem é dele, e quem é santo, e fará com que se aproxime dele. Até mesmo aquele a quem ele escolher, ele fará chegar perto de si.
5А ворбит луй Коре ши ла тоатэ чата луй ши а зис: „Мыне, Домнул ва арэта чине есте ал Луй ши чине есте сфынт ши-л ва лэса сэ се апропие де Ел; ва лэса сэ се апропие де Ел пе ачела пе каре-л ва алеӂе.
6Façam o seguinte: peguem incensários, Corá e todo o seu grupo,
6Ятэ че сэ фачець. Луаць кэделнице, Коре ши тоатэ чата луй.
7coloquem fogo neles, e ponham incenso sobre eles perante o SENHOR amanhã. Aquele a quem o SENHOR escolher, esse será santo. Vocês foram longe demais, filhos de Levi!”
7Мыне, пунець фок ын еле ши пунець тэмые пе ел ынаинтя Домнулуй. Ачела пе каре-л ва алеӂе Домнул ва фи сфынт. Дестул, копиий луй Леви!”
8Moisés disse a Corá: “Ouçam agora, filhos de Levi!
8Мойсе а зис луй Коре: „Аскултаць дар, копиий луй Леви!
9É pouca coisa para vocês que o Deus de Israel os tenha separado da congregação de Israel, para trazê-los para perto de si, para fazerem o serviço do tabernáculo do SENHOR, e para estarem perante a congregação para ministrar a eles;
9Пря пуцин лукру есте оаре пентру вой кэ Думнезеул луй Исраел в-а алес дин адунаря луй Исраел, лэсынду-вэ сэ вэ апропияць де Ел, ка сэ фиць ынтребуинцаць ла служба кортулуй Домнулуй ши сэ вэ ынфэцишаць ынаинтя адунэрий ка сэ-й служиць?
10e que ele tenha trazido você para perto, e todos os seus irmãos, os filhos de Levi, com você? Vocês buscam também o sacerdócio?
10В-а лэсат сэ вэ апропияць де Ел, пе тине ши пе тоць фраций тэй, пе копиий луй Леви, ши акум май воиць ши преоция!
11Portanto, você e todo o seu grupo se reuniram contra o SENHOR! Quem é Arão para que vocês murmurem contra ele?”
11Де ачея те адунь ту ши чата та ымпотрива Домнулуй! Кэч чине есте Аарон, ка сэ кыртиць ымпотрива луй?”
12Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe; mas eles disseram: “Nós não subiremos!
12Мойсе а тримис сэ кеме пе Датан ши пе Абирам, фиий луй Елиаб. Дар ей ау зис: „Ну не суим.
13É pouca coisa que você nos tenha tirado de uma terra que mana leite e mel, para nos matar no deserto, e ainda quer se fazer príncipe sobre nós?
13Н-ажунӂе кэ не-ай скос динтр-о царэ унде курӂе лапте ши мьере ка сэ не фачь сэ мурим ын пустиу, де врей сэ май ши стэпынешть песте ной?
14Além disso, você não nos trouxe a uma terra que mana leite e mel, nem nos deu herança de campos e vinhas. Você quer arrancar os olhos destes homens? Nós não subiremos.”
14Че бине не-ай май дус ынтр-о царэ унде курӂе лапте ши мьере ши че бине не-ай май дат ын стэпынире огоаре ши вий! Крезь кэ поць сэ ей окий оаменилор? Ну не суим!”
15Moisés ficou muito irado, e disse ao SENHOR: “Não atentes para a oferta deles. Eu não tomei deles um só jumento, nem fiz mal a nenhum deles.”
15Мойсе с-а мыният фоарте таре ши а зис Домнулуй: „Ну кэута ла дарул лор. Ну ле-ам луат нич мэкар ун мэгар ши н-ам фэкут рэу ничунуя дин ей.”
16Moisés disse a Corá: “Você e todo o seu grupo apresentem-se perante o SENHOR, você, eles e Arão, amanhã.
16Мойсе а зис луй Коре: „Ту ши тоатэ чата та мыне сэ фиць ынаинтя Домнулуй, ту ши ей, ымпреунэ ку Аарон.
17Cada homem pegue o seu incensário e coloque incenso nele, e cada homem traga perante o SENHOR o seu incensário, duzentos e cinquenta incensários; você também, e Arão, cada um com o seu incensário.”
17Луаци-вэ фиекаре кэделница, пунець тэмые ын еа ши адучець фиекаре ынаинтя Домнулуй кэделница луй: доуэ суте чинчзечь де кэделнице, ту ши Аарон; сэ вэ луаць ши вой фиекаре кэделница луй.”
18Cada um deles pegou o seu incensário, colocou fogo nele, pôs incenso sobre ele, e ficaram à porta da Tenda do Encontro com Moisés e Arão.
18Шь-ау луат, фиекаре, кэделница, ау пус фок ын еа, ау пус тэмые ын фок ши ау стат ла уша кортулуй ынтылнирий, ымпреунэ ку Мойсе ши Аарон.
19Corá reuniu toda a congregação contra eles à porta da Tenda do Encontro. A glória do SENHOR apareceu a toda a congregação.
19Ши Коре а кемат тоатэ адунаря ымпотрива луй Мойсе ши Аарон, ла уша кортулуй ынтылнирий. Атунч, слава Домнулуй с-а арэтат ынтреӂий адунэрь.
20O SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:
20Ши Домнул а ворбит луй Мойсе ши луй Аарон ши а зис:
21“Separem-se do meio desta congregação, para que eu possa consumi-los em um momento!”
21„Деспэрцици-вэ дин мижлокул ачестей адунэрь ши-й вой топи ынтр-о клипэ.”
22Eles se prostraram com o rosto em terra, e disseram: “Ó Deus, o Deus dos espíritos de toda a carne, se um só homem pecar, o Senhor ficará irado com toda a congregação?”
22Ей ау кэзут ку фецеле ла пэмынт ши ау зис: „Думнезеуле, Думнезеул духурилор орькэруй труп! Ун сингур ом а пэкэтуит, ши сэ Те мыний ымпотрива ынтреӂий адунэрь?”
23O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
23Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
24“Fale à congregação, dizendo: ‘Afastem-se do redor da tenda de Corá, Datã e Abirão!’”
24„Ворбеште адунэрий ши спуне-й: ‘Даци-вэ ла о парте дин пряжма локуинцей луй Коре, Датан ши Абирам!’”
25Moisés se levantou e foi até Datã e Abirão; e os anciãos de Israel o seguiram.
25Мойсе с-а скулат ши с-а дус ла Датан ши Абирам; ши бэтрыний луй Исраел ау мерс дупэ ел.
26Ele falou à congregação, dizendo: “Afastem-se, por favor, das tendas destes homens ímpios, e não toquem em nada que seja deles, para que vocês não sejam consumidos em todos os pecados deles!”
26А ворбит адунэрий ши а зис: „Депэртаци-вэ де кортуриле ачестор оамень рэй ши ну вэ атинӂець де нимик дин че есте ал лор, ка сэ ну периць одатэ ку педепсиря лор пентру тоате пэкателе лор.”
27Então eles se afastaram das tendas de Corá, Datã e Abirão, de todos os lados. Datã e Abirão saíram, e ficaram à porta de suas tendas com suas esposas, seus filhos e suas crianças.
27Ей с-ау депэртат дин пряжма локуинцей луй Коре, Датан ши Абирам. Датан ши Абирам ау ешит афарэ ши ау стат ла уша кортурилор лор, ку невестеле, копиий ши прунчий лор.
28Moisés disse: “Nisto vocês saberão que o SENHOR me enviou para fazer todas estas obras; pois elas não vêm da minha própria mente.
28Мойсе а зис: „Ятэ кум вець куноаште кэ Домнул м-а тримис сэ фак тоате ачесте лукрурь ши кэ ну лукрез дин капул меу.
29Se estes homens morrerem a morte comum de todos os homens, ou se eles experimentarem o que todos os homens experimentam, então o SENHOR não me enviou.
29Дакэ оамений ачештя вор мури кум мор тоць оамений ши дакэ вор авя ачеяшь соартэ ка тоць оамений, ну м-а тримис Домнул,
30Mas se o SENHOR fizer uma coisa nova, e a terra abrir a sua boca, e os engolir com tudo o que lhes pertence, e eles descerem vivos ao Seol, então vocês entenderão que estes homens desprezaram o SENHOR.”
30дар дакэ Домнул ва фаче ун лукру немайаузит, дакэ пэмынтул ышь ва дескиде гура ка сэ-й ынгитэ ку тот че ау, аша ынкыт се вор коборы де вий ын Локуинца морцилор, атунч вець шти кэ оамений ачештя ау хулит пе Домнул.”
31Assim que ele terminou de falar todas estas palavras, o chão que estava debaixo deles se fendeu.
31Пе кынд испрэвя ел де спус тоате ачесте ворбе, пэмынтул де суб ей с-а деспикат ын доуэ.
32A terra abriu a sua boca e os engoliu com suas famílias, todos os homens de Corá, e todos os seus bens.
32Пэмынтул шь-а дескис гура ши й-а ынгицит, пе ей ши каселе лор, ымпреунэ ку тоць оамений луй Коре ши тоате авериле лор.
33Assim eles, e tudo o que lhes pertencia, desceram vivos ao Seol. A terra se fechou sobre eles, e eles pereceram do meio da assembleia.
33Ши с-ау коборыт астфел де вий ын Локуинца морцилор, ей ши тот че авяу; пэмынтул й-а акоперит де тот ши ау перит дин мижлокул адунэрий.
34Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu ao seu grito; pois diziam: “Para que a terra não nos engula também!”
34Тот Исраелул каре ера ын журул лор, кынд ау ципат ей, а фуӂит, кэч зичяу: „Сэ фуӂим ка сэ ну не ынгитэ пэмынтул!”
35Fogo saiu da parte do SENHOR, e devorou os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
35Ун фок а ешит де ла Домнул ши а мистуит пе чей доуэ суте чинчзечь де оамень каре адучяу тэмыя.
36O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
36Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
37“Fale a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que ele tire os incensários do meio do incêndio, e espalhe o fogo para longe do acampamento; pois eles são santos,
37„Спуне луй Елеазар, фиул преотулуй Аарон, сэ скоатэ кэделницеле дин фок ши сэ лепеде фокул дин еле, кэч сунт сфинците.
38até mesmo os incensários daqueles que pecaram contra as suas próprias vidas. Que eles sejam batidos em lâminas para cobertura do altar, pois eles os ofereceram perante o SENHOR. Portanto, eles são santos. Eles serão um sinal para os filhos de Israel.”
38Ку кэделницеле ачестор оамень каре ау пэкэтуит ши ау испэшит пэкатул ку вяца лор сэ се факэ ниште плэчь ынтинсе, ку каре сэ се акопере алтарул. Фииндкэ ау фост адусе ынаинтя Домнулуй ши сунт сфинците, сэ служяскэ де адучере аминте копиилор луй Исраел.”
39O sacerdote Eleazar pegou os incensários de bronze que aqueles que foram queimados haviam oferecido; e eles os bateram para servir de cobertura do altar,
39Преотул Елеазар а луат кэделницеле де арамэ пе каре ле адусесерэ чей аршь ши а фэкут дин еле ниште плэчь пентру акопериря алтарулуй.
40para ser um memorial aos filhos de Israel, a fim de que nenhum estranho que não seja da descendência de Arão, se aproxime para queimar incenso perante o SENHOR, para que não seja como Corá e como o seu grupo; conforme o SENHOR lhe falou por meio de Moisés.
40Ачеста есте ун семн де адучере аминте пентру копиий луй Исраел, пентру ка ничун стрэин каре ну есте дин нямул луй Аарон сэ ну се апропие сэ адукэ тэмые ынаинтя Домнулуй ши сэ ну и се ынтымпле ка луй Коре ши четей луй, дупэ кум спусесе Домнул прин Мойсе.
41Mas no dia seguinte toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: “Vocês mataram o povo do SENHOR!”
41А доуа зи, тоатэ адунаря копиилор луй Исраел а кыртит ымпотрива луй Мойсе ши ымпотрива луй Аарон, зикынд: „Вой аць оморыт пе попорул Домнулуй!”
42Quando a congregação se reuniu contra Moisés e contra Arão, eles olharam para a Tenda do Encontro. Eis que a nuvem a cobriu, e a glória do SENHOR apareceu.
42Пе кынд се стрынӂя адунаря ымпотрива луй Мойсе ши ымпотрива луй Аарон ши пе кынд ышь ындрептау привириле спре кортул ынтылнирий, ятэ кэ л-а акоперит норул ши с-а арэтат слава Домнулуй.
43Moisés e Arão vieram para a frente da Tenda do Encontro.
43Атунч, Мойсе ши Аарон ау венит ынаинтя кортулуй ынтылнирий.
44O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
44Ши Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
45“Afastem-se do meio desta congregação, para que eu possa consumi-los em um momento!” Eles se prostraram com o rosto em terra.
45„Даци-вэ ла о парте дин мижлокул ачестей адунэрь ши-й вой топи ынтр-о клипэ!” Ей ау кэзут ку фецеле ла пэмынт;
46Moisés disse a Arão: “Pegue o seu incensário, coloque nele fogo do altar, ponha incenso sobre ele, leve-o rapidamente à congregação, e faça expiação por eles; pois a ira saiu da parte do SENHOR! A praga já começou.”
46ши Мойсе а зис луй Аарон: „Я кэделница, пуне фок ын еа де пе алтар, пуне тэмые ын еа, ду-те репеде ла адунаре ши фэ испэшире пентру ей, кэч а избукнит мыния Домнулуй ши а ынчепут урӂия.”
47Arão fez como Moisés disse, e correu para o meio da assembleia. A praga já havia começado entre o povo. Ele colocou o incenso, e fez expiação pelo povo.
47Аарон а луат кэделница, кум зисесе Мойсе, ши а алергат ын мижлокул адунэрий ши ятэ кэ ынчепусе урӂия принтре попор. Ел а тэмыят ши а фэкут испэшире пентру нород.
48Ele ficou em pé entre os mortos e os vivos; e a praga cessou.
48С-а ашезат ынтре чей морць ши ынтре чей вий, ши урӂия а ынчетат.
49Ora, os que morreram pela praga foram catorze mil e setecentos, além daqueles que morreram por causa do caso de Corá.
49Пайспрезече мий шапте суте де иншь ау мурит де урӂия ачаста, афарэ де чей че мурисерэ дин причина луй Коре.
50Arão retornou a Moisés, à porta da Tenda do Encontro, e a praga foi detida.
50Аарон с-а ынторс ла Мойсе, ла уша кортулуй ынтылнирий. Урӂия ынчетасе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.