Joel
Chapter 2

Joel

Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Toquem a trombeta em Sião, e deem o alarme no meu santo monte! Tremam todos os habitantes da terra, pois o dia do SENHOR vem, pois está próximo:
1Zion ah mongkah to ueng oh, kai ih kaciim mae ah acoehaih atuen to paek oh: prae thung kaom kaminawk boih tasoeh o nasoe; Angraeng ih ni loe angzoh boeh, zoi daek boeh.
2Um dia de trevas e escuridão, um dia de nuvens e densas trevas. Como a alva que se espalha sobre os montes, vem um povo grande e forte; nunca houve outro semelhante, nem haverá jamais depois deles, mesmo pelos anos de muitas gerações.
2Akhawnbang ah kanghaeh phang mae nui ih tamai baktiah, khovinghaih hoi kho tahmuephaih ni, kathah tamai hoi khovinghaih niah oh: canghnii ah kaom vai ai, angzo han koi hmabang atue ah doeh kaom vai ai, kapop moe, thacak kaminawk doeh angzoh o.
3Um fogo devora diante deles, e atrás deles, uma chama arde. A terra é como o jardim do Éden diante deles, e atrás deles, um deserto desolado. Sim, e ninguém escapou deles.
3Nihcae ih hmabang loe hmai mah kangh moe, nihcae hnukbang doeh hmaipalai mah kangh; nihcae mah tuh ai nathuem ah prae loe Eden takha baktiah oh, nihcae mah tuk pacoengah prae loe kapong sut praezaek baktiah oh; ue, nihcae loe mi doeh loih o mak ai.
4A aparência deles é como a aparência de cavalos, e eles correm como cavaleiros.
4Nihcae ih krang loe hrang baktih, hrang angthueng kami baktiah oh pongah, nihcae loe cawn o tih.
5Como o estrondo de carros no topo dos montes, eles saltam, como o ruído de uma chama de fogo que devora o restolho, como um povo forte em ordem de batalha.
5Nihcae loe caphaeh hmai mah kang ih atuen baktih, thacak misatuh kaminawk misatuk han caeh o nathuem ih atuen baktih, hrang lakok tuen baktiah nihcae loe maesom nuiah angphet o tih.
6Diante deles os povos estão em angústia. Todos os rostos empalidecem.
6Pop parai kaminawk loe nihcae hma ah nganbawh kana zok o; kaminawk loe mikhmai amnum o boih tih.
7Eles correm como valentes. Eles escalam a muralha como guerreiros. Cada um marcha na sua linha, e não se desviam do seu curso.
7Nihcae loe thacak kaminawk baktiah cawn o tih; nichae loe misatuh kaminawk baktiah tapang pongah daw o tih; kaminawk loe angmacae ih loklam ah caeh o boih tih, nihcae loe angmacae ohhaih ahmuen hoiah amkhraeng o mak ai:
8Um não empurra o outro. Cada um marcha no seu próprio caminho. Eles rompem as defesas e não quebram as fileiras.
8maeto hoi maeto anget o mak ai, angmacae ih loklam ah caeh o boih tih: sumsen salakah caeh o cadoeh, ahma caa o mak ai.
9Eles se lançam sobre a cidade. Eles correm sobre a muralha. Eles sobem nas casas. Eles entram pelas janelas como ladrões.
9Nihcae loe vangpui thungah ahnuk ahma cawn o tih, nihcae loe tapang nuiah cawn o tih; nihcae loe im nuiah daw o tahang ueloe, kamqu baktiah thokbuem hoiah akun o tih.
10A terra treme diante deles. Os céus se abalam. O sol e a lua escurecem, e as estrelas retiram o seu brilho.
10Nihcae hma ah long anghuen tih, vannawk doeh tasoeh o tih; ni hoi khrah doeh ving rup ueloe, cakaehnawk mah doeh aanghaih to paek o mak ai boeh.
11O SENHOR troveja a sua voz diante do seu exército, pois as suas forças são muito grandes; pois forte é aquele que obedece ao seu comando; pois o dia do SENHOR é grande e muito terrível, e quem poderá suportá-lo?
11Angraeng mah angmah ih misatuh kaminawk hma ah lok to thui tih; thuih ih lok baktiah sah kami ih misatuh kaminawk loe pop o parai; Angraeng ih ni loe len parai moe, zit kaom ani ah oh: mi mah maw khaang thai tih?
12“Ainda assim, mesmo agora”, diz o SENHOR, “voltem-se para mim de todo o seu coração, com jejum, com choro e com lamento.”
12To pongah vaihi doeh, Palungthin boih, buhzahhaih, qahhaih, palungsethaih hoiah kai khaeah amlaem oh, tiah Angraeng mah thuih.
13Rasguem o coração e não as suas vestes, e voltem-se para o SENHOR, o seu Deus; pois ele é gracioso e misericordioso, lento para se irar e abundante em benignidade, e se arrepende de enviar a calamidade.
13Khukbuen na ai, na palungthin to paek ah loe, na Angraeng Sithaw khaeah amlaem ah: Anih loe mi tahmen thaih, palungnathaih tawn, palungphui han karai, pop parai tahmenhaih tawn, kahoih ai hmuen sakhaih thung hoi tahmen thaih Sithaw ah oh.
14Quem sabe? Talvez ele se volte e se arrependa, e deixe uma bênção após si, até mesmo uma oferta de cereais e uma oferta de bebida para o SENHOR, o seu Deus.
14Angraeng na Sithaw khaeah cang, naek koi tui hoi angbawnhaih sak hanah, Anih loe poek amkhraih ueloe, tahamhoihaih caehtaak pacoengah, tahmenhaih tawn khoe doeh om tih, tiah mi mah maw panoek thai tih?
15Toquem a trombeta em Sião! Santifiquem um jejum. Convoquem uma assembleia solene.
15Zion ah mongkah to ueng ah loe, kaciim buhzahhaih to sak pacoengah, kaciim amkhuenghaih to sah oh;
16Reúnam o povo. Santifiquem a assembleia. Ajuntem os anciãos. Reúnam as crianças e os que mamam no peito. Que o noivo saia do seu quarto, e a noiva dos seus aposentos.
16kaminawk to pakhueng ah, amkhueng kaminawk to ciimcaisak ah; kacoehtanawk to kawkcu ah loe, nawksainawk hoi tahnu nae li nawktanawk to nawnto pakhueng ah; zu la kami loe angmah ih imthung hoi tacawt nasoe loe, sava sah tangla doeh angmah ih imthung hoiah tacawt nasoe.
17Que os sacerdotes, os ministros do SENHOR, chorem entre o pórtico e o altar, e digam: “Poupa o teu povo, SENHOR, e não entregues a tua herança à vergonha, para que as nações não dominem sobre eles. Por que diriam entre os povos: 'Onde está o Deus deles?'”
17Angraeng khae toksah qaimanawk loe, tempul thung ih tung hoi hmaicam salakah, qah o nasoe; Aw Angraeng, nangmah ih kaminawk to paquem ah, Sithaw panoek ai kaminawk mah patahhaih lok ah patoh o han ai ah, na qawk to kasae thui kaminawk khaeah paek hmah; nihcae ih Sithaw loe naa ah maw oh? tiah kaminawk salakah thuisak hmah, tiah lawkthui o nasoe.
18Então o SENHOR teve zelo pela sua terra, e teve compaixão do seu povo.
18To tih nahaeloe Angraeng mah a prae to poek ueloe, angmah ih kaminawk to tahmen tih boeh.
19O SENHOR respondeu ao seu povo: “Eis que eu lhes enviarei cereal, vinho novo e azeite, e vocês se fartarão deles; e nunca mais farei de vocês uma vergonha entre as nações.
19Ue, Angraeng mah lok pathim ueloe, angmah ih kaminawk khaeah, Khenah, nangcae hanah cang, misurtui hoi situi to kang pat han, to naah ni palung khuek na tih o vop tih; Sithaw panoek ai kaminawk salakah nangcae kasae thuihaih to ka sah mak ai boeh.
20Mas removerei o exército do norte para longe de vocês, e o levarei para uma terra árida e desolada, a sua frente para o mar oriental, e a sua retaguarda para o mar ocidental; e o seu mau cheiro subirá, e a sua podridão se levantará.” Certamente ele fez grandes coisas.
20Aluek bang ih misatuh kaminawk to kangthla ah ka patoeh moe, praezaek hoi kapong sut ahmuen ah ka patoeh han boeh, anih ih ahma to ni angyae bang ih tuipui ah, anih ih ahnuk to niduem bang ih tuipui ah ka vah han: Anih mah kalen parai hmuen to sak boeh pongah, kaqong ahmui sae anih khae hoiah tacawt tih boeh.
21Terra, não tenha medo. Alegre-se e regozije-se, pois o SENHOR fez grandes coisas.
21Aw prae, zii hmah; Angraeng mah dawnrai hmuen to sak boeh pongah, anghoe ah loe oep ah!
22Não tenham medo, animais do campo; pois os pastos do deserto estão brotando, pois a árvore dá o seu fruto. A figueira e a videira dão a sua força.
22Taw ih moisannawk, zii o hmah; taw ih saphoinawk tacawt o boeh moe, thingnawk mah doeh athaih athai o let boeh; thaiduetkung hoi misurkung loe thacak o let boeh.
23“Alegrem-se, pois, filhos de Sião, e regozijem-se no SENHOR, o seu Deus; pois ele lhes dá a chuva temporã na justa medida, e faz descer a chuva para vocês, a chuva temporã e a chuva serôdia, como antes.
23Nangcae Zion caanawk, anghoe oh, Angraeng na Sithaw ah anghoe oh; anih mah khotui tangsuek to nangcae hanah ang paek, nangcae khaeah khotui tangsuek to angzohsak, khrah tangsuek naah hnukkhuem khotui to angzohsak.
24As eiras se encherão de trigo, e os lagares transbordarão de vinho novo e azeite.
24Cang atithaih ahmuen loe cang hoi koi tih, laom pui thungah misurtui kangtha hoi situi to koi tih.
25Eu lhes restituirei os anos que o gafanhoto migratório comeu, o grande gafanhoto, o gafanhoto saltador e a lagarta, o meu grande exército, que enviei contra vocês.
25Kalen pakhuh mah caak ih cangnawk, langkawk mah caak ih cangnawk, kalah pakhunawk hoi pakhunawk mah caak ih cangnawk, nangcae khaeah ka patoeh ih thacak kai ih misatuh kaminawk mah caak o ih, saningnawk to kang paek let han.
26Vocês terão muito o que comer e se fartarão, e louvarão o nome do SENHOR, o seu Deus, que tem lidado maravilhosamente com vocês; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
26Nangcae mah kapop ah na caa o ueloe, zok nam hah o tih, to naah nangcae han dawnrai hmuen kasah, Angraeng na Sithaw ih ahmin to na pakoeh o tih; Kai ih kaminawk loe natuek naah doeh azathaih tong o mak ai boeh.
27Vocês saberão que eu estou no meio de Israel, e que eu sou o SENHOR, o seu Deus, e não há outro; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
27To naah nangcae mah kai loe Israel kaminawk salakah ka oh, kai loe nangcae ih Angraeng Sithaw ni, kalah mi doeh om ai, tiah na panoek o tih. Kai ih kaminawk loe natuek naah doeh azathaih tong o mak ai boeh.
28“Acontecerá depois disso, que derramarei o meu Espírito sobre toda a carne; e os seus filhos e as suas filhas profetizarão. Os seus velhos sonharão sonhos. Os seus jovens terão visões.
28To pacoengah, taksa boih nuiah ka Muithla ka paek han; na capanawk hoi na canunawk mah lok to taphong o tih, na mitongnawk mah amang sah o ueloe, na thendoengnawk mah hnuksakhaih to hnu o tih.
29E também sobre os servos e sobre as servas naqueles dias, derramarei o meu Espírito.
29To na niah loe ka tamna nongpanawk hoi ka tamna nongpatanawk nuiah doeh ka Muithla to ka paek han.
30Mostrarei maravilhas nos céus e na terra: sangue, fogo e colunas de fumaça.
30Van hoi long ah dawnrai hmuennawk kam tuengsak han: athii longhaih, kangthawk hmai hoi hmaikhue to ka hnuksak han.
31O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e terrível dia do SENHOR.
31Zit kaom Angraeng ih ni kalen angzo ai naah, ni loe ving ueloe, khrah doeh athii ah angcoeng tih.
32Acontecerá que todo aquele que invocar o nome do SENHOR será salvo; pois no monte Sião e em Jerusalém haverá os que escapem, como o SENHOR disse, e entre os sobreviventes, aqueles a quem o SENHOR chamar.
32Mi kawbaktih doeh Angraeng ih ahmin kawk kaminawk loe, pahlong ah om boih tih. Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Zion mae hoi Jerusalem vangpui thungah, Angraeng mah kawk ih anghmat kaminawk loisakhaih to om tih.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.