Tiago 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Meus irmãos, não sejam muitos de vocês mestres, sabendo que receberemos um julgamento mais severo.
1μη πολλοι διδασκαλοι γινεσθε αδελφοι μου ειδοτεσ οτι μειζον κριμα ληψομεθα
2Pois todos nós tropeçamos em muitas coisas. Quem não tropeça no falar é uma pessoa perfeita, capaz de refrear também todo o corpo.
2πολλα γαρ πταιομεν απαντεσ ει τισ εν λογω ου πταιει ουτοσ τελειοσ ανηρ δυνατοσ χαλιναγωγησαι και ολον το σωμα
3De fato, colocamos freios nas bocas dos cavalos para que nos obedeçam, e assim guiamos todo o corpo deles.
3ιδε των ιππων τουσ χαλινουσ εισ τα στοματα βαλλομεν προσ το πειθεσθαι αυτουσ ημιν και ολον το σωμα αυτων μεταγομεν
4Vejam, também os navios, embora sejam tão grandes e impelidos por ventos fortes, são guiados por um leme muito pequeno, para onde quer que o piloto deseje.
4ιδου και τα πλοια τηλικαυτα οντα και υπο σκληρων ανεμων ελαυνομενα μεταγεται υπο ελαχιστου πηδαλιου οπου αν η ορμη του ευθυνοντοσ βουληται
5Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vejam como um pequeno fogo pode se espalhar por uma grande floresta!
5ουτωσ και η γλωσσα μικρον μελοσ εστιν και μεγαλαυχει ιδου ολιγον πυρ ηλικην υλην αναπτει
6A língua também é um fogo, um mundo de iniquidade entre os nossos membros. Ela contamina todo o corpo, incendeia o curso da natureza e é incendiada pela Geena.
6και η γλωσσα πυρ ο κοσμοσ τησ αδικιασ ουτωσ η γλωσσα καθισταται εν τοισ μελεσιν ημων η σπιλουσα ολον το σωμα και φλογιζουσα τον τροχον τησ γενεσεωσ και φλογιζομενη υπο τησ γεεννησ
7Pois toda espécie de animal, ave, réptil e criatura marinha pode ser domada e tem sido domada pela humanidade;
7πασα γαρ φυσισ θηριων τε και πετεινων ερπετων τε και εναλιων δαμαζεται και δεδαμασται τη φυσει τη ανθρωπινη
8mas ninguém consegue domar a língua. É um mal irrequieto, cheio de veneno mortal.
8την δε γλωσσαν ουδεισ δυναται ανθρωπων δαμασαι ακατασχετον κακον μεστη ιου θανατηφορου
9Com ela abençoamos nosso Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, que são feitos à imagem de Deus.
9εν αυτη ευλογουμεν τον θεον και πατερα και εν αυτη καταρωμεθα τουσ ανθρωπουσ τουσ καθ ομοιωσιν θεου γεγονοτασ
10Da mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, essas coisas não devem ser assim.
10εκ του αυτου στοματοσ εξερχεται ευλογια και καταρα ου χρη αδελφοι μου ταυτα ουτωσ γινεσθαι
11Acaso uma fonte jorra da mesma abertura água doce e água amarga?
11μητι η πηγη εκ τησ αυτησ οπησ βρυει το γλυκυ και το πικρον
12Pode uma figueira, meus irmãos, produzir azeitonas, ou uma videira, figos? Assim, nenhuma fonte produz água salgada e água doce.
12μη δυναται αδελφοι μου συκη ελαιασ ποιησαι η αμπελοσ συκα ουτωσ ουδεμια πηγη αλυκον και γλυκυ ποιησαι υδωρ
13Quem é sábio e compreensivo entre vocês? Que mostre, por sua boa conduta, suas obras praticadas com a mansidão que vem da sabedoria.
13τισ σοφοσ και επιστημων εν υμιν δειξατω εκ τησ καλησ αναστροφησ τα εργα αυτου εν πραυτητι σοφιασ
14Mas, se vocês têm inveja amarga e ambição egoísta em seu coração, não se gloriem e não mintam contra a verdade.
14ει δε ζηλον πικρον εχετε και εριθειαν εν τη καρδια υμων μη κατακαυχασθε και ψευδεσθε κατα τησ αληθειασ
15Essa sabedoria não é a que desce do alto, mas é terrena, natural e demoníaca.
15ουκ εστιν αυτη η σοφια ανωθεν κατερχομενη αλλ επιγειοσ ψυχικη δαιμονιωδησ
16Pois onde há inveja e ambição egoísta, aí há confusão e toda espécie de obras más.
16οπου γαρ ζηλοσ και εριθεια εκει ακαταστασια και παν φαυλον πραγμα
17Mas a sabedoria que vem do alto é primeiramente pura, depois pacífica, amável, razoável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
17η δε ανωθεν σοφια πρωτον μεν αγνη εστιν επειτα ειρηνικη επιεικησ ευπειθησ μεστη ελεουσ και καρπων αγαθων αδιακριτοσ και ανυποκριτοσ
18Ora, o fruto da justiça é semeado em paz por aqueles que promovem a paz.
18καρποσ δε τησ δικαιοσυνησ εν ειρηνη σπειρεται τοισ ποιουσιν ειρηνην
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.