Ester 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Quando Mardoqueu soube de tudo o que havia sido feito, rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco com cinzas, e saiu pelo meio da cidade, lamentando em alta voz e com amargura.
1To ih hmuen kawng to Mordekai mah panoek naah, angmah ih khukbuen to asih, kazii to angzaeng moe, vaipoep hoiah angphuih, vangpui thungah a caeh moe, thaa hoiah a hangh.
2Ele foi até a porta do rei, pois a ninguém era permitido entrar pela porta do rei vestido de pano de saco.
2Toe kazii angzaeng kami loe siangpahrang ih khongkha thungah akun o sak ai pongah, siangpahrang ih khongkha taeng khoek to khue ni a phak.
3Em cada província, aonde quer que chegasse a ordem do rei e o seu decreto, havia grande luto entre os judeus, com jejum, choro e lamento; e muitos se deitavam em pano de saco e cinzas.
3Siangpahrang lok takroekhaih hoi lokpaekhaih ca phakhaih prae kruek ih, Judahnawk loe buhzah o moe, qahhaih hoiah hangh o; paroeai kaminawk loe kazii angzaeng o moe, vaipoep nuiah angsong o.
4As servas de Ester e os seus eunucos vieram e lhe contaram isso, e a rainha ficou profundamente angustiada. Ela enviou roupas para Mardoqueu, para substituir o seu pano de saco, mas ele não as aceitou.
4Esther khenzawnkung tanglanawk hoi anih han toksah kalah tamnanawk mah, Mordekai kawng to siangpahrang zu khaeah thuih pae o. To naah siangpahrang zu loe paroeai palungset; Mordekai mah kazii angkraih hanah, Mordekai hanah khukbuen to a paeksak, toe anih mah la pae ai.
5Então Ester chamou Hatá, um dos eunucos do rei, que ele havia designado para servi-la, e ordenou-lhe que fosse a Mardoqueu para descobrir o que era aquilo e por que estava acontecendo.
5To naah Esther mah anih khenzawnkung ah siangpahrang mah suek ih angraeng Hathak to kawk moe, tih raihaih maw a tongh, tipongah maw Mordekai loe to tiah oh, tiah lok a duengsak.
6Então Hatá saiu para encontrar Mardoqueu na praça da cidade, que ficava em frente à porta do rei.
6To pongah Hathak loe Mordekai hnuk hanah, siangpahrang khongkha taeng, vangpui loklam ah caeh.
7Mardoqueu lhe contou tudo o que lhe havia acontecido, e a quantia exata de dinheiro que Hamã havia prometido pagar aos tesouros do rei pela destruição dos judeus.
7To naah Mordekai mah, a tongh ih hmuen kawng to a thuih pae boih, Judah kaminawk hum hanah, siangpahrang ih tangka nuiah, Haman mah tangka thap let hanah thuih ih loknawk boih to a thuih pae.
8Ele também lhe deu a cópia do texto do decreto que foi publicado em Susã para destruí-los, para mostrá-lo a Ester e explicá-lo a ela, e para exortá-la a ir ao rei para suplicar-lhe e fazer um pedido diante dele em favor do seu povo.
8Judahnawk tamit boih hanah siangpahrang ohhaih ahmuen Susan vangpui ah takroek ih lokpaekhaih tarik pakong ih kawpi ca to Esther khaeah patuek hanah a paek. Esther mah siangpahrang khaeah caeh nasoe loe, angmah ih acaengnawk hanah tahmenhaih hni pae nasoe, tiah lok a pat pae.
9Hatá voltou e relatou a Ester as palavras de Mardoqueu.
9Hathak loe caeh moe, Mordekai mah thuih ih loknawk to Esther khaeah thuih pae.
10Então Ester falou a Hatá e lhe deu uma mensagem para Mardoqueu:
10To pongah Esther mah Mordekai khaeah lokthuih hanah Hathak to patoeh let.
11“Todos os servos do rei e o povo das províncias do rei sabem que para qualquer pessoa, seja homem ou mulher, que se aproximar do rei no pátio interno sem ser chamado, existe uma única lei: que seja morto, exceto aqueles a quem o rei estender o cetro de ouro, para que vivam. E eu não fui chamada para ir ao rei nestes trinta dias.”
11Siangpahrang ih tamnanawk boih, anih mah ukhaih prae thung ih kaminawk boih, nongpa hoi nongpata, mi kawbaktih mah doeh, siangpahrang mah kawkhaih om ai ah siangpahrang ih imthung longhmaa ah akun kami loe, paduek han oh, tiah maeto khue kaom ukhaih daan to panoek o; siangpahrang mah angmah ih sui cunghet tadong kalah bangah paqoi ving ih kami ni hing tih: toe kai loe hae ni quithumto thung siangpahrang khaeah caeh hanah na kawk ai, tiah a naa.
12Relataram as palavras de Ester a Mardoqueu.
12Esther mah thuih ih loknawk to Mordekai khaeah thuih pae o.
13Então Mardoqueu pediu que dessem esta resposta a Ester: “Não pense consigo mesma que, por estar na casa do rei, você escapará mais do que todos os outros judeus.
13Mordekai mah Esther khaeah, siangpahrang im ah na oh pongah Judahnawk thung hoiah ka loih tih, tiah poek hmah.
14Pois, se você ficar calada agora, alívio e livramento virão para os judeus de outro lugar, mas você e a casa de seu pai perecerão. E quem sabe se não foi para um momento como este que você chegou ao reino?”
14Hae baktih atue thuemah nang hngai duem nahaeloe, Judahnawk loihaih loe ahmuen kalah bang hoiah angzo tih; toe nang hoi nam pa imthung takoh loe anghmaa angtaa o tih; hae baktih raihaih tong nathuem han ih na ai maw siangpahrang im ah na phak? tiah thui paeh, tiah a naa.
15Então Ester pediu que respondessem a Mardoqueu:
15To pacoengah Esther mah Mordekai khaeah,
16“Vá, reúna todos os judeus que estão presentes em Susã, e jejuem por mim; não comam nem bebam por três dias, nem de noite nem de dia. Eu e as minhas servas também jejuaremos da mesma forma. Depois, irei ao rei, o que é contra a lei; e se eu perecer, pereci.”
16caeh ah loe Susan vangpui thungah kaom Judahnawk boih nawnto amkhuengsak ah, ni thumto thung, aqum athun, buhcaa ai, tui doeh nae ai ah, kai hanah buhzaa oh! Kaimah hoi kai khenzawnkung tanglanawk doeh buh ka zah o toeng han; to pacoengah daan baktih na ai ah, siangpahrang khaeah ka caeh han; ka duek nahaloe, duek ah ka om tih, tiah a thuih pae.
17Então Mardoqueu seguiu o seu caminho e fez de acordo com tudo o que Ester lhe havia ordenado.
17To naah Mordekai loe caeh moe, Esther mah anih han thuih pae ih lok baktih toengah a sak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.