Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1No terceiro dia, depois de terminar sua oração, Ester tirou as roupas de serva e vestiu seus trajes esplêndidos. Magnificamente vestida e tendo invocado a Deus, que supervisiona e preserva todas as coisas, ela levou consigo duas criadas. Apoiava-se em uma delas, como uma mulher delicada, enquanto a outra a seguia carregando a cauda de seu vestido. Ester resplandecia no auge de sua beleza. Seu rosto estava alegre e encantador, mas seu coração estava cheio de medo. Depois de passar por todas as portas, ela ficou diante do rei. Ele estava sentado em seu trono real, vestido com todos os seus trajes esplêndidos, inteiramente coberto de ouro e pedras preciosas, e sua aparência era muito assustadora. Quando levantou o rosto, resplandecente de glória, olhou para ela com intensa ira. A rainha desmaiou, mudou de cor e inclinou a cabeça sobre a criada que ia à sua frente. Mas Deus mudou o espírito do rei, tornando-o brando. Tomado de intensa emoção, ele saltou do trono e a tomou nos braços até que ela se recuperasse. Consolou-a com palavras de paz e lhe disse: “O que há, Ester? Sou seu parente. Tenha coragem! Você não morrerá, pois nossa ordem se aplica publicamente a você: ‘Aproxime-se.’”
1ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὡς ἐπαύσατο προσευχομένη, ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς θεραπείας καὶ περιεβάλετο τὴν δόξαν αὐτῆς. 1α καὶ γενηθεῖσα ἐπιφανής, ἐπικαλεσαμένη τῶν πάντων ἐπόπτην Θεὸν καὶ σωτῆρα, παρέλαβε τὰς δύο ἅβρας· καὶ τῇ μὲν μιᾷ ἐπηρείδετο ὡς τρυφερευομένη, ἡ δὲ ἑτέρα ἐπηκολούθει κουφίζουσα τὴν ἔνδυσιν αὐτῆς, 1β καὶ αὐτὴ ἐρυθριῶσα ἀκμῇ κάλλους αὐτῆς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ἱλαρὸν ὡς προσφιλές, ἡ δὲ καρδία αὐτῆς ἀπεστενωμένη ἀπὸ τοῦ φόβου. 1γ καὶ εἰσελθοῦσα πάσας τὰς θύρας κατέστη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ πᾶσαν στολὴν τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ ἐνδεδύκει, ὅλος διὰ χρυσοῦ καὶ λίθων πολυτελῶν, καὶ ἦν φοβερὸς σφόδρα. 1δ καὶ ἄρας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πεπυρωμένον δόξῃ ἐν ἀκμῇ θυμοῦ ἔβλεψε, καὶ ἔπεσεν ἡ βασίλισσα καὶ μετέβαλε τὸ χρῶμα αὐτῆς ἐν ἐκλύσει καὶ κατεπέκυψεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς ἅβρας τῆς προπορευομένης. 1ε καὶ μετέβαλεν ὁ Θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως εἰς πραυ±τητα, καὶ ἀγωνιάσας ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἀνέλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, μέχρις οὗ κατέστη, καὶ παρεκάλει αὐτὴν λόγοις εἰρηνικοῖς καὶ εἶπεν αὐτῇ· 1ζ τί ἐστιν Ἐσθήρ; ἐγὼ ὁ ἀδελφός σου, θάρσει, οὐ μὴ ἀποθάνῃς ὅτι κοινὸν τὸ πρόσταγμα ἡμῶν ἐστι· πρόσελθε.
2Levantando o cetro de ouro, ele o colocou sobre o pescoço dela e a abraçou. Disse: “Fale comigo.” Ela lhe respondeu: “Eu vi você, meu senhor, como um anjo de Deus, e meu coração ficou perturbado pelo temor de sua glória. Pois você, meu senhor, é admirável, e seu rosto está cheio de graça.” Enquanto falava, ela desmaiou e caiu. Então o rei ficou perturbado, e todos os seus servos a consolavam.
2καὶ ἄρας τὴν χρυσῆν ράβδον ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῆς καὶ ἠσπάσατο αὐτὴν καὶ εἶπε· λάλησόν μοι. 2α καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, κύριε, ὡς ἄγγελον Θεοῦ, καὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου ἀπὸ φόβου τῆς δόξης σου, ὅτι θαυμαστὸς εἶ, κύριε, καὶ τὸ πρόσωπόν σου χαρίτων μεστόν. 2β ἐν δὲ τῷ διαλέγεσθαι αὐτὴν ἔπεσεν ἀπὸ ἐκλύσεως αὐτῆς καὶ ὁ βασιλεὺς ἐταράσσετο, καὶ πᾶσα ἡ θεραπεία αὐτοῦ παρεκάλει αὐτήν.
3O rei disse: “O que você deseja, Ester? Qual é o seu pedido? Peça até a metade do meu reino, e lhe será dado.”
3καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί θέλεις, Ἐσθήρ; καὶ τί σού ἐστι τὸ ἀξίωμα; ἕως τοῦ ἡμίσους τῆς βασιλείας μου, καὶ ἔσται σοι.
4Ester respondeu: “Hoje é um dia especial. Portanto, se parecer bem ao rei, que ele e Hamã venham ao banquete que prepararei hoje.”
4εἶπε δὲ Ἐσθήρ· ἡμέρα μου ἐπίσημος σήμερόν ἐστι· εἰ οὖν δοκεῖ τῷ βασιλεῖ, ἐλθάτω καὶ αὐτὸς καὶ Ἀμὰν εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω σήμερον.
5O rei disse: “Apressem-se e tragam Hamã aqui, para que façamos conforme Ester disse.” Assim, os dois foram ao banquete de que Ester havia falado.
5καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· κατασπεύσατε Ἀμάν, ὅπως ποιήσωμεν τὸν λόγον Ἐσθήρ· καὶ παραγίνονται ἀμφότεροι εἰς τὴν δοχήν, ἣν εἶπεν Ἐσθήρ.
6Durante o banquete, o rei disse a Ester: “Qual é o seu pedido, rainha Ester? Você receberá tudo o que pedir.”
6ἐν δὲ τῷ πότῳ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Ἐσθήρ· τί ἐστι βασίλισσα Ἐσθήρ; καὶ ἔσται ὅσα ἀξιοῖς.
7Ela respondeu: “Meu pedido e minha súplica são estes:
7καὶ εἶπε· τὸ αἴτημά μου καὶ τὸ ἀξίωμα·
8se encontrei favor aos olhos do rei, que o rei e Hamã venham amanhã novamente ao banquete que prepararei para eles. Amanhã farei como fiz hoje.”
8εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἐλθάτω ὁ βασιλεὺς καὶ Ἀμὰν ἔτι τὴν αὔριον εἰς τὴν δοχήν, ἣν ποιήσω αὐτοῖς, καὶ αὔριον ποιήσω τὰ αὐτά.
9Hamã saiu da presença do rei muito alegre e satisfeito. Mas, quando viu Mardoqueu, o judeu, no pátio, ficou extremamente irado.
9Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἀμὰν ἀπὸ τοῦ βασιλέως ὑπερχαρὴς εὐφραινόμενος· ἐν δὲ τῷ ἰδεῖν Ἀμὰν Μαρδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ ἐθυμώθη σφόδρα
10Ao chegar em casa, chamou seus amigos e sua esposa Zeres.
10καὶ εἰσελθὼν εἰς τὰ ἴδια ἐκάλεσε τοὺς φίλους καὶ Ζωσάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
11Mostrou-lhes suas riquezas e a glória com que o rei o havia revestido, e como o havia promovido para ser o principal governante do reino.
11καὶ ὑπέδειξεν αὐτοῖς τὸν πλοῦτον αὐτοῦ καὶ τὴν δόξαν, ἣν ὁ βασιλεὺς αὐτῷ περιέθηκε, καὶ ὡς ἐποίησεν αὐτὸν πρωτεύειν καὶ ἡγεῖσθαι τῆς βασιλείας.
12Hamã disse: “A rainha não chamou ninguém para o banquete com o rei, além de mim, e amanhã também estou convidado.
12καὶ εἶπεν Ἀμάν· οὐ κέκληκεν ἡ βασίλισσα μετὰ τοῦ βασιλέως οὐδένα εἰς τὴν δοχὴν ἀλλ᾿ ἢ ἐμέ, καὶ εἰς τὴν αὔριον κέκλημαι·
13Mas nada disso me satisfaz enquanto eu vir Mardoqueu, o judeu, no pátio.”
13καὶ ταῦτά μοι οὐκ ἀρέσκει, ὅταν ἴδω Μαρδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον ἐν τῇ αὐλῇ.
14Então Zeres, sua esposa, e seus amigos lhe disseram: “Mande preparar uma forca de cinquenta côvados de altura. Pela manhã, fale ao rei e peça que Mardoqueu seja enforcado nela. Depois vá alegremente ao banquete com o rei.” A sugestão agradou a Hamã, e a forca foi preparada.
14καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζωσάρα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ φίλοι· κοπήτω σοι ξύλον πηχῶν πεντήκοντα, ὄρθρου δὲ εἰπὸν τῷ βασιλεῖ καὶ κρεμασθήτω Μαρδοχαῖος ἐπὶ τοῦ ξύλου· σὺ δὲ εἴσελθε εἰς τὴ δοχὴν σὺν τῷ βασιλεῖ καὶ εὐφραίνου. καὶ ἤρεσε τὸ ρῆμα τῷ Ἀμάν, καὶ ἡτοιμάσθη τὸ ξύλον.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.