Deuteronômio 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Então nos viramos e seguimos nossa jornada para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o SENHOR me falou; e rodeamos o monte Seir por muitos dias.
1แล้วเราหันกลับ เดินทางเข้าสู่ถิ่นทุรกันดารตามทางไปทะเลแดง ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับผม และเราเดินวนรอบภูเขาเสอีร์อยู่หลายวัน
2O SENHOR me falou, dizendo:
2พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า
3“Vocês já rodearam esta montanha por tempo suficiente. Virem-se para o norte.
3“พวกคุณเดินวนรอบภูเขานี้มานานพอแล้ว จงหันไปทางเหนือ
4Ordene ao povo, dizendo: ‘Vocês estão para passar pela fronteira de seus irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vocês. Portanto, tenham muito cuidado.
4สั่งประชาชนว่า ‘พวกคุณกำลังจะผ่านเขตแดนของพี่น้องของพวกคุณ คือลูกหลานของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ พวกเขาจะกลัวพวกคุณ เพราะฉะนั้นจงระวังให้ดี
5Não entrem em conflito com eles; pois eu não lhes darei nada da terra deles, não, nem mesmo o espaço para a sola do pé pisar, porque eu dei o monte Seir a Esaú por possessão.
5อย่าปะทะกับพวกเขา เพราะเราจะไม่ยกแผ่นดินของพวกเขาให้พวกคุณแม้เพียงผืนดินเท่าฝ่าเท้า เนื่องจากเราได้มอบภูเขาเสอีร์ให้เอซาวครอบครองแล้ว
6Vocês comprarão comida deles por dinheiro, para que possam comer. Vocês também comprarão água deles por dinheiro, para que possam beber.’”
6จงใช้เงินซื้ออาหารจากพวกเขากิน และใช้เงินซื้อน้ำจากพวกเขาดื่ม’”
7Pois o SENHOR, o seu Deus, os abençoou em toda a obra das suas mãos. Ele conheceu a sua caminhada por este grande deserto. Nestes quarenta anos, o SENHOR, o seu Deus, esteve com vocês. Nada lhes faltou.
7เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงอวยพรทุกสิ่งที่พวกคุณลงมือทำ พระองค์ทรงรู้ตลอดการเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารอันกว้างใหญ่นี้ ตลอดสี่สิบปี พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงอยู่ด้วย และพวกคุณไม่ขาดสิ่งใดเลย
8Assim, passamos ao largo de nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, afastando-nos do caminho da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber. Nós nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
8เราจึงเดินผ่านไปจากพี่น้องของเรา คือลูกหลานของเอซาวที่อาศัยอยู่ในเสอีร์ โดยออกจากเส้นทางอาราบาห์ที่มาจากเอลัทและเอซีโอนเกเบอร์ แล้วหันไปตามทางถิ่นทุรกันดารของโมอับ
9O SENHOR me disse: “Não incomode Moabe, nem entre em conflito com eles em batalha; pois eu não lhe darei nada da terra dele por possessão, porque eu dei Ar aos filhos de Ló por possessão.”
9พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า “อย่ารบกวนโมอับและอย่าทำศึกกับเขา เพราะเราจะไม่ยกแผ่นดินของเขาให้เจ้าครอบครอง เราได้มอบเมืองอาร์ให้ลูกหลานของโลทครอบครองแล้ว”
10(Os emins habitavam lá antes, um povo grande e numeroso, e alto como os anaquins.
10(สมัยก่อนชาวเอมิมอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่ มีจำนวนมาก และรูปร่างสูงใหญ่เหมือนลูกหลานของอานาค
11Estes também são considerados refains, como os anaquins; mas os moabitas os chamam de emins.
11พวกเขาก็ถูกนับว่าเป็นชาวเรฟาอิมเหมือนลูกหลานของอานาค แต่ชาวโมอับเรียกพวกเขาว่าเอมิม
12Os horeus também habitavam em Seir no passado, mas os filhos de Esaú os desapossaram. Eles os destruíram de diante de si e habitaram em seu lugar, assim como Israel fez com a terra da sua possessão, que o SENHOR lhes deu.)
12ในอดีตชาวโฮไรต์ก็อาศัยอยู่ในเสอีร์ แต่ลูกหลานของเอซาวเข้าครอบครองแทน พวกเขาทำลายชาวโฮไรต์ออกไปแล้วเข้าอยู่แทนที่ เช่นเดียวกับที่อิสราเอลทำกับแผ่นดินที่พระยาห์เวห์ประทานให้อิสราเอลครอบครอง)
13“Agora levantem-se e atravessem o ribeiro de Zerede.” E nós atravessamos o ribeiro de Zerede.
13“บัดนี้จงลุกขึ้นข้ามลำธารเซเรด” แล้วเราก็ข้ามลำธารเซเรด
14Os dias em que caminhamos desde Cades-Barneia até atravessarmos o ribeiro de Zerede foram trinta e oito anos, até que toda a geração dos homens de guerra fosse consumida do meio do acampamento, como o SENHOR lhes havia jurado.
14นับจากวันที่เราออกจากคาเดชบารเนียจนข้ามลำธารเซเรด เป็นเวลาสามสิบแปดปี จนคนรุ่นนักรบทั้งหมดสิ้นไปจากค่าย ตามที่พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณไว้กับพวกเขา
15Além disso, a mão do SENHOR esteve contra eles, para destruí-los do meio do acampamento, até que fossem consumidos.
15มือของพระยาห์เวห์ก็ต่อต้านพวกเขา เพื่อทำลายพวกเขาออกจากค่ายจนหมดสิ้น
16Assim, quando todos os homens de guerra foram consumidos e morreram do meio do povo,
16เมื่อบรรดานักรบทั้งหลายสิ้นชีวิตหมดจากประชาชนแล้ว
17o SENHOR me falou, dizendo:
17พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า
18“Você passará hoje por Ar, a fronteira de Moabe.
18“วันนี้เจ้าจะผ่านเมืองอาร์ซึ่งเป็นเขตแดนของโมอับ
19Quando você se aproximar da fronteira dos filhos de Amom, não os incomode, nem entre em conflito com eles; pois eu não lhe darei nada da terra dos filhos de Amom por possessão, porque eu a dei aos filhos de Ló por possessão.”
19เมื่อเข้าใกล้เขตแดนของลูกหลานอัมโมน อย่ารบกวนหรือหาเรื่องสู้กับพวกเขา เพราะเราจะไม่ยกแผ่นดินของลูกหลานอัมโมนให้เจ้าครอบครอง เราได้มอบแผ่นดินนั้นให้ลูกหลานของโลทครอบครองแล้ว”
20(Essa também é considerada uma terra de refains. Os refains habitavam lá no passado, mas os amonitas os chamam de zanzumins,
20(แผ่นดินนั้นก็นับว่าเป็นแผ่นดินของชาวเรฟาอิมด้วย ชาวเรฟาอิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่นในอดีต แต่ชาวอัมโมนเรียกพวกเขาว่าซัมซุมมิม
21um povo grande, numeroso e alto, como os anaquins; mas o SENHOR os destruiu de diante de Israel, e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar,
21เป็นชนชาติใหญ่ มีจำนวนมาก และรูปร่างสูงใหญ่เหมือนลูกหลานของอานาค แต่พระยาห์เวห์ทรงกำจัดพวกเขาออกไปต่อหน้าอิสราเอล แล้วชาวอัมโมนก็เข้าครอบครองและอาศัยอยู่แทน
22assim como ele fez pelos filhos de Esaú que habitam em Seir, quando destruiu os horeus de diante deles; e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar até o dia de hoje.
22เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงทำเพื่อลูกหลานของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ เมื่อทรงทำลายชาวโฮไรต์ออกไปจากทางของพวกเขา แล้วพวกเขาก็เข้าครอบครองและอาศัยอยู่แทนจนถึงทุกวันนี้
23Quanto aos aveus, que habitavam em vilarejos até Gaza: os caftoreus, que saíram de Caftor, os destruíram e habitaram em seu lugar.)
23ส่วนชาวอัฟวิมที่อาศัยอยู่ตามหมู่บ้านไปจนถึงกาซา ถูกชาวคัฟโทริมซึ่งมาจากคัฟโทร์ทำลาย แล้วเข้าอาศัยอยู่แทน)
24“Levantem-se, sigam sua jornada e atravessem o vale do Arnom. Eis que entreguei em suas mãos Seom, o amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; comecem a tomar posse dela e entrem em conflito com ele em batalha.
24“จงลุกขึ้นออกเดินทางและข้ามหุบเขาอาร์โนน ดูเถิด เรามอบสิโหนชาวอาโมไรต์ กษัตริย์แห่งเฮชโบน พร้อมทั้งแผ่นดินของเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว จงเริ่มเข้าครอบครองและทำศึกกับเขา
25Hoje começarei a colocar o pavor e o medo de vocês sobre os povos que estão debaixo de todo o céu, os quais ouvirão a fama de vocês, e tremerão e se angustiarão por causa de vocês.”
25ตั้งแต่วันนี้ เราจะเริ่มทำให้ชนชาติทั้งหลายทั่วทุกหนแห่งใต้ฟ้าหวาดผวาและกลัวพวกคุณ เมื่อได้ยินข่าวของพวกคุณ พวกเขาจะสั่นเทาและหวาดหวั่นเพราะพวกคุณ”
26Enviei mensageiros do deserto de Quedemote a Seom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
26แล้วผมส่งทูตจากถิ่นทุรกันดารเคเดโมทไปหาสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน พร้อมถ้อยคำสันติว่า
27“Deixe-me passar pela sua terra. Seguirei somente pela estrada principal. Não me desviarei nem para a direita nem para a esquerda.
27“ขอให้ผมผ่านแผ่นดินของคุณ ผมจะเดินไปตามถนนใหญ่ จะไม่เลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้าย
28Você me venderá comida por dinheiro, para que eu coma; e me dará água por dinheiro, para que eu beba. Apenas deixe-me passar a pé,
28ขอให้ท่านขายอาหารให้ผมกินและขายน้ำให้ผมดื่ม ผมจะจ่ายเงินให้ ขอเพียงให้ผมเดินผ่านไปเท่านั้น
29assim como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar, até que eu atravesse o Jordão para a terra que o SENHOR, nosso Deus, nos dá.”
29เหมือนที่ลูกหลานของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ และชาวโมอับซึ่งอาศัยอยู่ในอาร์ ได้ทำกับผม จนกว่าผมจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราประทานแก่เรา”
30Mas Seom, rei de Hesbom, não nos deixou passar por ele, pois o SENHOR, o seu Deus, endureceu o espírito dele e tornou o seu coração obstinado, para que o entregasse em suas mãos, como se vê no dia de hoje.
30แต่สิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบนไม่ยอมให้เราผ่านดินแดนของเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำให้จิตใจของเขาแข็งกระด้างและใจดื้อดึง เพื่อจะมอบเขาไว้ในมือพวกคุณ ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้
31O SENHOR me disse: “Eis que comecei a entregar Seom e a sua terra diante de você. Comece a tomar posse, para que você herde a terra dele.”
31พระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า “ดูเถิด เราเริ่มมอบสิโหนและแผ่นดินของเขาให้เจ้าแล้ว จงเริ่มเข้าครอบครอง เพื่อเจ้าจะได้รับแผ่นดินของเขาเป็นมรดก”
32Então Seom saiu contra nós, ele e todo o seu povo, para a batalha em Jaza.
32แล้วสิโหนกับประชาชนทั้งหมดของเขาออกมาสู้กับเราที่เมืองยาฮาส
33O SENHOR, nosso Deus, o entregou diante de nós; e nós o ferimos, junto com seus filhos e todo o seu povo.
33พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงมอบเขาไว้ในมือเรา เราจึงตีเขา ลูกชายของเขา และประชาชนทั้งหมดของเขา
34Tomamos todas as suas cidades naquele tempo, e destruímos totalmente cada cidade habitada, com as mulheres e as crianças. Não deixamos nenhum sobrevivente.
34เวลานั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขา และทำลายทุกเมืองที่มีคนอาศัยอยู่จนหมด ทั้งผู้หญิงและเด็กเล็ก ไม่เหลือผู้ใดไว้เลย
35Somente os rebanhos tomamos como despojo para nós mesmos, com os despojos das cidades que havíamos tomado.
35เราเก็บไว้เพียงฝูงสัตว์เป็นของริบ พร้อมของที่ปล้นได้จากเมืองต่าง ๆ ที่เรายึดมา
36Desde Aroer, que está à beira do vale do Arnom, e a cidade que está no vale, até Gileade, não houve cidade alta demais para nós. O SENHOR, nosso Deus, entregou tudo diante de nós.
36ตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ตรงขอบหุบเขาอาร์โนน และเมืองที่อยู่ในหุบเขา ไปจนถึงกิเลอาด ไม่มีเมืองใดแข็งแกร่งเกินกว่าที่เราจะตีได้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงมอบทุกสิ่งให้เรา
37Somente da terra dos filhos de Amom você não se aproximou: de todas as margens do rio Jaboque, das cidades da região montanhosa, e de qualquer lugar que o SENHOR, nosso Deus, nos proibiu.
37มีเพียงแผ่นดินของลูกหลานอัมโมนที่พวกคุณไม่ได้เข้าใกล้ คือริมแม่น้ำยับบอกทั้งหมด เมืองต่าง ๆ ในเขตภูเขา และทุกแห่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงห้ามไว้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.