Deuteronômio 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Então nos viramos e seguimos nossa jornada para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o SENHOR me falou; e rodeamos o monte Seir por muitos dias.
1A LAILA huli ae la kakou, a hele aku la i ka waonahele ma ke ala o ke Kaiula, e like me ka Iehova i kauoha mai ai ia'u; a hoopuni ae la kakou i ka mauna o Seira i na la he nui.
2O SENHOR me falou, dizendo:
2Olelo mai la o Iehova ia'u, i mai la,
3“Vocês já rodearam esta montanha por tempo suficiente. Virem-se para o norte.
3Ua loihi ko oukou hoopuni ana i keia mauna: e huli ae oukou ma ke kukuluakau.
4Ordene ao povo, dizendo: ‘Vocês estão para passar pela fronteira de seus irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vocês. Portanto, tenham muito cuidado.
4A e kauoha aku oe i na kanaka, penei, E hele ana oukou ma ka mokuna o ko oukou poe hoahanau, o na mamo a Esau e noho ana ma Seira; a e makau mai auanei lakou ia oukou: nolaila e malama nui oukou ia oukou iho:
5Não entrem em conflito com eles; pois eu não lhes darei nada da terra deles, não, nem mesmo o espaço para a sola do pé pisar, porque eu dei o monte Seir a Esaú por possessão.
5Mai hakaka oukou me lakou; no ka mea, aole au e haawi aku i kekahi o ko lakou aina no oukou, aole i kekahi kapuwai; no ka mea, ua haawi aku au i ka mauna o Seira i wahi e noho ai no Esau.
6Vocês comprarão comida deles por dinheiro, para que possam comer. Vocês também comprarão água deles por dinheiro, para que possam beber.’”
6E kuai oukou i ka lakou ai i ke kala, i ai ai oukou; a e kuai hoi oukou i ko lakou wai i ke kala, i inu ai oukou.
7Pois o SENHOR, o seu Deus, os abençoou em toda a obra das suas mãos. Ele conheceu a sua caminhada por este grande deserto. Nestes quarenta anos, o SENHOR, o seu Deus, esteve com vocês. Nada lhes faltou.
7No ka mea, ua hoopomaikai mai o Iehova kou Akua ia oe ma na hana a pau a kou lima; ua ike no ia i kou hele ana ma keia waonahele nui; me oe no o Iehova kou Akua i neia mau makahiki he kanaha; aole oe i nele i kekahi mea.
8Assim, passamos ao largo de nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, afastando-nos do caminho da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber. Nós nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
8A ia kakou i maalo ae mai ko kakou poe hoahanau aku, na mamo a Esau, e noho ana ma Seira, ma ke ala o ka papu mai Elata aku, a mai Ezionagabera, huli ae kakou a hele i ke ala ma ka waonahele o Moaba.
9O SENHOR me disse: “Não incomode Moabe, nem entre em conflito com eles em batalha; pois eu não lhe darei nada da terra dele por possessão, porque eu dei Ar aos filhos de Ló por possessão.”
9Olelo mai la o Iehova ia'u, Mai hana ino aku i ko Moaba, aole e ku e ia lakou i ke kaua ana; aole au e haawi i ko lakou aina i wahi e noho ai no oukou; no ka mea, ua haawi aku au ia Ara i wahi e noho ai no na mamo a Lota.
10(Os emins habitavam lá antes, um povo grande e numeroso, e alto como os anaquins.
10I ka manawa mamua i noho ai ka poe Emima malaila, he poe nunui a lehulehu, he poe loihi e like me ka poe Anakima;
11Estes também são considerados refains, como os anaquins; mas os moabitas os chamam de emins.
11Ua manaoia lakou, he poe kanaka nunui e like me ka poe Anakima; aka, ua kapaia lakou e ko Moaba, he poe Emima.
12Os horeus também habitavam em Seir no passado, mas os filhos de Esaú os desapossaram. Eles os destruíram de diante de si e habitaram em seu lugar, assim como Israel fez com a terra da sua possessão, que o SENHOR lhes deu.)
12I ka manawa mamua i noho ai ka poe Horima ma Seira: aka, na na mamo a Esau i hookuke aku lakou, a luku i ua poe la imua o lakou, a noho iho la ma ko lakou la wahi; e like me ka Iseraela i hana aku ai i ka aina o ko lakou wahi i noho ai a Iehova i haawi mai ai no lakou.
13“Agora levantem-se e atravessem o ribeiro de Zerede.” E nós atravessamos o ribeiro de Zerede.
13Ano hoi, e ku iluna, a e hele aku ma kela aoao o ke kahawai o Zareda: a hele aku kakou ma kela aoao o ke kahawai o Zareda.
14Os dias em que caminhamos desde Cades-Barneia até atravessarmos o ribeiro de Zerede foram trinta e oito anos, até que toda a geração dos homens de guerra fosse consumida do meio do acampamento, como o SENHOR lhes havia jurado.
14A o na makahiki o ko kakou hele ana mai Kadesabanea mai, a hiki kakou ma ke kahawai o Zareda, he kanakolu ia a me kumamawalu; a pau ka hanauna a pau o na kanaka koa i ka nalowale iwaena o ka poe kaua, e like me ka Iehova i hoohiki ai ia lakou.
15Além disso, a mão do SENHOR esteve contra eles, para destruí-los do meio do acampamento, até que fossem consumidos.
15No ka mea, ku e mai la ka lima o Iehova ia lakou e luku ia lakou mailoko aku o ka poe kaua, a pau lakou i ka make.
16Assim, quando todos os homens de guerra foram consumidos e morreram do meio do povo,
16A i ka manawa i pau ai na kanaka koa i ka lukuia, a i ka make iwaena o na kanaka,
17o SENHOR me falou, dizendo:
17Olelo mai la o Iehova ia'u, i mai la,
18“Você passará hoje por Ar, a fronteira de Moabe.
18E hele ana oe i ka mokuna o Moaba i Ara i keia la:
19Quando você se aproximar da fronteira dos filhos de Amom, não os incomode, nem entre em conflito com eles; pois eu não lhe darei nada da terra dos filhos de Amom por possessão, porque eu a dei aos filhos de Ló por possessão.”
19A hiki aku oe a kokoke i na mamo a Amona, mai hana ino aku ia lakou, aole hoi e hakaka aku me lakou: aole au e haawi i wahi e noho ai nou ma ka aina o na mamo a Amona; no ka mea, ua haawi aku au ia i wahi e noho ai no na mamo a Lota.
20(Essa também é considerada uma terra de refains. Os refains habitavam lá no passado, mas os amonitas os chamam de zanzumins,
20(Ua manaoia hoi ia he aina kanaka nunui: o na kanaka nunui i noho ai malaila i ka manawa kahiko, a ua kapaia lakou e ka Amona, he Zamezumima;
21um povo grande, numeroso e alto, como os anaquins; mas o SENHOR os destruiu de diante de Israel, e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar,
21He poe kanaka nunui, a lehulehu, a loihi, e like me na Anakima; aka, na Iehova lakou i luku aku imua o lakou, a hookuke aku lakou ia poe, a noho iho la ma ko lakou wahi:
22assim como ele fez pelos filhos de Esaú que habitam em Seir, quando destruiu os horeus de diante deles; e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar até o dia de hoje.
22E like me kana i hana aku ai no na mamo a Esau e noho ana ma Seira, ia ia i luku ai i ka poe Horima imua o lakou; hookuke aku la lakou ia poe, a noho iho la ma ko lakou wahi, a hiki i keia la:
23Quanto aos aveus, que habitavam em vilarejos até Gaza: os caftoreus, que saíram de Caftor, os destruíram e habitaram em seu lugar.)
23A o ko Ava e noho ana ma Hazerima a hiki i Aza, na ko Kapetora, mai Kapetora mai, i luku aku lakou, a noho iho la ma ko lakou la wahi.)
24“Levantem-se, sigam sua jornada e atravessem o vale do Arnom. Eis que entreguei em suas mãos Seom, o amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; comecem a tomar posse dela e entrem em conflito com ele em batalha.
24E ku oukou iluna, e hele aku, a hiki ma keia kapa o ke kahawai o Arenona: aia hoi, ua haawi aku au ia Sihona no ka Amora, ke alii o Hesebona, a me kona aina iloko o kou lima; e hoomaka oe e komo, a e ku e aku ia ia i ke kaua.
25Hoje começarei a colocar o pavor e o medo de vocês sobre os povos que estão debaixo de todo o céu, os quais ouvirão a fama de vocês, e tremerão e se angustiarão por causa de vocês.”
25I keia la e hoomaka ai au e kau i ka makau ia oe, a me ka weliweli ia oe, maluna o na lahuikanaka malalo ae o ka lani a pau, ka poe i lohe i kou kaulana ana, a e haalulu lakou, a e pilihua auanei nou.
26Enviei mensageiros do deserto de Quedemote a Seom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
26A hoouna aku la au i na elele mai ka waonahele o Kedemota aku io Sihona la, ke alii o Hesebona, me ka olelo aloha, i aku la,
27“Deixe-me passar pela sua terra. Seguirei somente pela estrada principal. Não me desviarei nem para a direita nem para a esquerda.
27E ae mai oe ia'u e hele au ma kou aina: e hele au ma ke ala loa, aole au e kapae ma ka akau, aole hoi ma ka hema.
28Você me venderá comida por dinheiro, para que eu coma; e me dará água por dinheiro, para que eu beba. Apenas deixe-me passar a pé,
28E kuai mai oe i ai na'u no ke kala, i ai iho ai au; a e haawi mai i wai no'u no ke kala, i inu ai hoi au; e hele wawae wale no au;
29assim como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar, até que eu atravesse o Jordão para a terra que o SENHOR, nosso Deus, nos dá.”
29(E like me na mamo a Esau, e noho ana ma Seira, a me ko Moaba e noho ana ma Ara i hana mai ai ia'u;) a hiki aku au ma keia kapa o Ioredane, ma ka aina a Iehova ko makou Akua i haawi mai ai ia makou.
30Mas Seom, rei de Hesbom, não nos deixou passar por ele, pois o SENHOR, o seu Deus, endureceu o espírito dele e tornou o seu coração obstinado, para que o entregasse em suas mãos, como se vê no dia de hoje.
30Aka, aole i ae mai o Sihona, ke alii o Hesebona, e hele kakou ma o na la; no ka mea, hoopaakiki mai la o Iehova kou Akua i kona naau, a hooku e oia i kona manao, i hoolilo ai oia ia ia iloko o kou lima, e like me ia i keia la.
31O SENHOR me disse: “Eis que comecei a entregar Seom e a sua terra diante de você. Comece a tomar posse, para que você herde a terra dele.”
31A olelo mai o Iehova ia'u, aia hoi, ua hoomaka iho nei au e hoolilo ia Sihona, a me kona aina ia oe: e komo oe, i lilo ai kona aina ia oe.
32Então Seom saiu contra nós, ele e todo o seu povo, para a batalha em Jaza.
32Alaila hele ku e mai la o Sihona ia kakou, oia a me kona poe kanaka a pau, i ke kana ma Iahaza.
33O SENHOR, nosso Deus, o entregou diante de nós; e nós o ferimos, junto com seus filhos e todo o seu povo.
33A hoolilo mai o Iehova ko kakou Akua ia ia imua o kakou, a luku aku la kakou ia ia, a me kana mau keiki, a me kona poe kanaka a pau.
34Tomamos todas as suas cidades naquele tempo, e destruímos totalmente cada cidade habitada, com as mulheres e as crianças. Não deixamos nenhum sobrevivente.
34A hoopio aku la kakou i kona mau kulauakauhale a pau, a luku aku i na kanaka o na kulanakauhale a pau, a me na wahine a me na kamalii, aole kakou i hookoe i kekahi.
35Somente os rebanhos tomamos como despojo para nós mesmos, com os despojos das cidades que havíamos tomado.
35O na holoholona wale no ka kakou i la we pio ai na kakou, a me ka waiwai o na kulanakauhale, oia ka kakou i lawe.
36Desde Aroer, que está à beira do vale do Arnom, e a cidade que está no vale, até Gileade, não houve cidade alta demais para nós. O SENHOR, nosso Deus, entregou tudo diante de nós.
36Mai Aroera ma kapa o ke kahawai o Arenona, a me ke kulanakauhale ma ke kahawai a hiki i Gileada, aole kekahi kulanakauhale i lanakila maluna o kakou; na Iehova ko kakou Akua i hoolilo mai na mea a pau ia kakou.
37Somente da terra dos filhos de Amom você não se aproximou: de todas as margens do rio Jaboque, das cidades da região montanhosa, e de qualquer lugar que o SENHOR, nosso Deus, nos proibiu.
37Aole nae oe i hele ma ka aina o na mamo a Amona, aole hoi ma na wahi o ke kahawai o Iaboka, aole hoi ma na kulanakauhale o na mauna, aole hoi ma kekahi wahi a Iehova ko kakou Akua i papa mai ai ia kakou.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.