Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Por isso o Senhor cumpriu a palavra que pronunciou contra nós, contra nossos juízes que julgavam Israel, contra nossos reis, contra nossos príncipes e contra os homens de Israel e de Judá,
1ΚΑΙ ἔστησε Κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐλάλησεν ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς δικαστὰς ἡμῶν τοὺς δικάσαντας τὸν Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν, καὶ ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας ἡμῶν καὶ ἐπὶ ἄνθρωπον Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα,
2trazendo sobre nós grandes calamidades como jamais haviam acontecido debaixo de todo o céu, conforme aconteceu em Jerusalém, segundo o que está escrito na Lei de Moisés:
2τοῦ ἀγαγεῖν ἐφ᾿ ἡμᾶς κακὰ μεγάλα, ἃ οὐκ ἐποίησεν ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ καθὰ ἐποιήθη ἐν Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ,
3cada um de nós comeria a carne de seu próprio filho e a carne de sua própria filha.
3τοῦ φαγεῖν ἡμᾶς ἄνθρωπον σάρκας υἱοῦ αὐτοῦ καὶ ἄνθρωπον σάρκας θυγατρὸς αὐτοῦ.
4Além disso, ele os entregou à sujeição de todos os reinos ao nosso redor, para serem motivo de vergonha e desolação entre todos os povos ao redor, por onde o Senhor os espalhou.
4καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ὑποχειρίους πάσαις ταῖς βασιλείαις ταῖς κύκλῳ ἡμῶν εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς ἄβατον ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τοῖς κύκλῳ, οὗ διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖ.
5Assim foram humilhados e não exaltados, porque pecamos contra o Senhor nosso Deus ao não darmos ouvidos à sua voz.
5καὶ ἐγενήθησαν ὑποκάτω καὶ οὐκ ἐπάνω, ὅτι ἡμάρτομεν Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν πρὸς τὸ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
6Ao Senhor nosso Deus pertence a justiça; a nós e aos nossos antepassados, porém, cabe a vergonha, como acontece hoje.
6τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη, ἡμῖν δὲ καὶ τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἡ αἰσχύνη τῶν προσώπων ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
7Todas essas calamidades vieram sobre nós, conforme o Senhor havia anunciado contra nós.
7ἃ ἐλάλησε Κύριος ἐφ᾿ ἡμᾶς, πάντα τὰ κακὰ ταῦτα ἦλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς.
8Contudo, não buscamos o favor do Senhor, cada um se afastando dos pensamentos de seu coração perverso.
8καὶ οὐκ ἐδεήθημεν τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ ἀποστρέψαι ἕκαστον ἀπὸ τῶν νοημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς.
9Por isso o Senhor permaneceu atento às calamidades e as trouxe sobre nós, pois o Senhor é justo em todas as obras que nos ordenou.
9καὶ ἐγρηγόρησε Κύριος ἐπὶ τοῖς κακοῖς, καὶ ἐπήγαγε Κύριος ἐφ᾿ ἡμᾶς, ὅτι δίκαιος ὁ Κύριος ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν.
10Ainda assim, não demos ouvidos à sua voz para andarmos nos mandamentos que o Senhor colocou diante de nós.
10καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς αὐτοῦ πορεύεσθαι τοῖς προστάγμασι Κυρίου, οἷς ἔδωκε κατὰ πρόσωπον ἡμῶν.
11Agora, ó Senhor, Deus de Israel, tu que tiraste teu povo da terra do Egito com mão poderosa, com sinais, prodígios, grande poder e braço erguido, e fizeste para ti um nome, como acontece hoje,
11Καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς Ἰσραήλ, ὃς ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασι καὶ ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη,
12ó Senhor nosso Deus, pecamos, fomos ímpios e agimos mal contra todos os teus estatutos.
12ἡμάρτομεν, ἠσεβήσαμεν, ἠδικήσαμεν, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαιώμασί σου.
13Afasta de nós tua ira, pois restamos apenas poucos entre as nações para onde nos espalhaste.
13ἀποστραφήτω ὁ θυμός σου ἀφ᾿ ἡμῶν, ὅτι κατελείφθημεν ὀλίγοι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ διέσπειρας ἡμᾶς ἐκεῖ.
14Ouve, ó Senhor, nossa oração e nossa súplica, e livra-nos por causa de ti mesmo. Concede-nos favor diante daqueles que nos levaram para o cativeiro,
14εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς προσευχῆς ἡμῶν καὶ τῆς δεήσεως ἡμῶν καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς ἕνεκέν σου καὶ δὸς ἡμῖν χάριν κατὰ πρόσωπον τῶν ἀποικισάντων ἡμᾶς,
15para que toda a terra saiba que tu és o Senhor nosso Deus, porque Israel e sua descendência são chamados pelo teu nome.
15ἵνα γνῷ πᾶσα ἡ γῆ, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπεκλήθη ἐπὶ Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ.
16Ó Senhor, olha de tua santa habitação e considera-nos. Inclina teu ouvido, ó Senhor, e ouve.
16Κύριε, κάτιδε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ ἐννόησον εἰς ἡμᾶς· καὶ κλίνον, Κύριε, τὸ οὖς σου καὶ ἄκουσον·
17Abre teus olhos e vê, pois os mortos que estão no Hades, cujo fôlego foi tirado de seus corpos, não darão ao Senhor nem glória nem justiça;
17ἄνοιξον, Κύριε, ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδέ, ὅτι οὐχ οἱ τεθνηκότες ἐν τῷ ᾅδῃ, ὧν ἐλήφθη τὸ πνεῦμα αὐτῶν ἀπὸ τῶν σπλάγχνων αὐτῶν, δώσουσι δόξαν καὶ δικαίωμα τῷ Κυρίῳ·
18mas a alma profundamente aflita, que anda encurvada e enfraquecida, os olhos que desfalecem e a alma faminta proclamarão tua glória e tua justiça, ó Senhor.
18ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ἡ λυπουμένη ἐπὶ τὸ μέγεθος, ὃ βαδίζει κύπτον καὶ ἀσθενοῦν καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ ἐκλείποντες καὶ ἡ ψυχὴ ἡ πεινῶσα δώσουσί σοι δόξαν καὶ δικαιοσύνην, Κύριε.
19Pois não apresentamos nossa súplica diante de ti, ó Senhor nosso Deus, por causa da justiça de nossos antepassados e de nossos reis.
19ὅτι οὐκ ἐπὶ τὰ δικαιώματα τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ τῶν βασιλέων ἡμῶν ἡμεῖς καταβάλλομεν τὸν ἔλεον ἡμῶν κατὰ πρόσωπόν σου, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν,
20Tu enviaste sobre nós tua ira e tua indignação, como falaste por meio de teus servos, os profetas, dizendo:
20ὅτι ἐνῆκας τὸν θυμόν σου καὶ τὴν ὀργήν σου ἐφ᾿ ἡμᾶς, καθάπερ ἐλάλησας ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν λέγων·
21“Assim diz o Senhor: ‘Inclinem os ombros para servir ao rei da Babilônia e permaneçam na terra que dei a seus antepassados.
21οὕτως εἶπε Κύριος· κλίνατε τὸν ὦμον ὑμῶν ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος καὶ καθίσατε ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν δέδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν·
22Mas, se vocês não ouvirem a voz do Senhor para servir ao rei da Babilônia,
22καὶ ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος,
23farei cessar nas cidades de Judá e na região ao redor de Jerusalém a voz de alegria, a voz de júbilo, a voz do noivo e a voz da noiva. Toda a terra ficará desolada, sem habitantes.’”
23ἐκλείψειν ποιήσω ἐκ πόλεων Ἰούδα καὶ ἔξωθεν Ἱερουσαλὴμ φωνὴν εὐφροσύνης καὶ φωνὴν χαρμοσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἄβατον ἀπὸ ἐνοικούντων.
24Mas nós não demos ouvidos à tua voz para servir ao rei da Babilônia. Por isso cumpriste as palavras que falaste por meio de teus servos, os profetas: os ossos de nossos reis e os ossos de nossos antepassados seriam retirados de seus lugares.
24καὶ οὐκ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς σου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ ἔστησας τοὺς λόγους σου, οὓς ἐλάλησας ἐν χερσὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν, τοῦ ἐξενεχθῆναι τὰ ὀστᾶ βασιλέων ἡμῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐκ τοῦ τόπου αὐτῶν,
25Eis que foram lançados ao calor do dia e à geada da noite. Eles morreram em grande sofrimento, pela fome, pela espada e pela peste.
25καὶ ἰδού ἐστιν ἐξερριμμένα τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ τῷ παγετῷ τῆς νυκτός, καὶ ἀπεθάνοσαν ἐν πόνοις πονηροῖς, ἐν λιμῷ καὶ ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν ἀποστολῇ.
26Fizeste da casa que é chamada pelo teu nome aquilo que ela é hoje, por causa da perversidade da casa de Israel e da casa de Judá.
26καὶ ἔθηκας τὸν οἶκον, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐπ᾿ αὐτῷ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, διὰ πονηρίαν οἴκου Ἰσραὴλ καὶ οἴκου Ἰούδα.
27Contudo, ó Senhor nosso Deus, trataste-nos segundo toda a tua bondade e segundo toda a tua grande misericórdia,
27Καὶ ἐποίησας εἰς ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, κατὰ πᾶσα ἐπιείκειάν σου καὶ κατὰ πάντα οἰκτιρμόν σου τὸν μέγαν,
28como falaste por meio de teu servo Moisés no dia em que lhe ordenaste escrever tua Lei diante dos filhos de Israel, dizendo:
28καθὰ ἐλάλησας ἐν χειρὶ παιδός σου Μωυσῆ, ἐν ἡμέρᾳ ἐντειλαμένου σου αὐτῷ γράψαι τὸν νόμον σου ἐναντίον υἱῶν Ἰσραὴλ λέγων·
29“Se vocês não ouvirem minha voz, esta enorme multidão certamente será reduzida a um pequeno número entre as nações para onde eu os espalharei.
29ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς μου, εἰ μὴν ἡ βόμβησις ἡ μεγάλη ἡ πολλὴ αὕτη ἀποστρέψει εἰς μικρὰν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ διασπερῶ αὐτοὺς ἐκεῖ·
30Pois sei que não me ouvirão, porque são um povo obstinado. Mas, na terra de seu cativeiro, levarão isso ao coração
30ὅτι ἔγνων ὅτι οὐ μὴ ἀκούσωσί μου, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι. καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν
31e saberão que eu sou o Senhor seu Deus. Eu lhes darei um coração e ouvidos para ouvir.
31καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν. καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν καὶ ὦτα ἀκούοντα,
32Então me louvarão na terra de seu cativeiro e se lembrarão de meu nome.
32καὶ αἰνέσουσί με ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν καὶ μνησθήσονται τοῦ ὀνόματός μου
33Voltarão de sua obstinação e de suas obras perversas, pois se lembrarão do caminho de seus antepassados que pecaram diante do Senhor.
33καὶ ἀποστρέψουσιν ἀπὸ τοῦ νώτου αὐτῶν τοῦ σκληροῦ καὶ ἀπὸ πονηρῶν πραγμάτων αὐτῶν, ὅτι μνησθήσονται τῆς ὁδοῦ πατέρων αὐτῶν τῶν ἁμαρτόντων ἔναντι Κυρίου.
34Eu os trarei novamente para a terra que prometi a seus antepassados, a Abraão, Isaque e Jacó, e eles a governarão. Eu os multiplicarei, e não serão diminuídos.
34καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, τῷ Ἁβραὰμ καὶ τῷ Ἰσαὰκ καὶ τῷ Ἰακώβ, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς· καὶ πληθυνῶ αὐτούς, καὶ οὐ μὴ σμικρυνθῶσι·
35Farei com eles uma aliança eterna: eu serei seu Deus, e eles serão meu povo. Nunca mais removerei meu povo Israel da terra que lhes dei.”
35καὶ στήσω αὐτοῖς διαθήκην αἰώνιον τοῦ εἶναί με αὐτοῖς εἰς Θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν· καὶ οὐ κινήσω ἔτι τὸν λαόν μου Ἰσραὴλ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.