Atos 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes começou a maltratar alguns membros da igreja.
1A MA ia wa, o aku la na lima o Herode o ke alii e hoomaino aku i kekaki poe o ka ekalesia.
2Ele matou Tiago, irmão de João, à espada.
2Pepehi aku la oia ia Iakobo ke kaikuaana o Ioane i ka pahikaua.
3Vendo que isso agradava aos judeus, mandou prender também Pedro. Isso foi durante os dias dos pães asmos.
3A ike aku la ia, ua maikai keia i na Iudaio, hana hou aku la no ia, a hopu iho la ia Petero. (Oia na la o ka barena hu ole.)
4Depois de prendê-lo, colocou-o na prisão e o entregou a quatro grupos de quatro soldados cada para guardá-lo, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
4A paa, alaila hahao aku la oia ia ia iloko o ka halepaahao, a haawi aku la ia ia i kekahi poe koa, eha kauna, na lakou e malama. Manao iho la ia, a pau ka moliaola, alaila e lawe mai ia ia imua o na kanaka.
5Pedro, pois, era guardado na prisão, mas a igreja orava continuamente a Deus por ele.
5Kiaiia iho la o Petero maloko o ka halepaahao; aka, pule ikaika aku la ka ekalesia i ke Akua nona.
6Naquela mesma noite, quando Herodes estava para apresentá-lo, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias. Guardas em frente à porta vigiavam a prisão.
6A i ka wa a Herode i manao ai e lawe mai ia ia iwaho, ia po, e moe ana no o Petero mawaena o na koa elua, ua nakinakiia i na kaulahao elua; a o na kiai mamua o ka puka, e malama ana no i ka halepaahao.
7E eis que um anjo do Senhor apareceu ao lado dele, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou, dizendo: “Levante-se depressa!” E as cadeias caíram de suas mãos.
7Aia hoi, he anela o ka Haku i ku mai la, a anapu mai la ka malamalama maloko o ka halepaahao; paipai mai la oia ma ko Petero aoao, hoala mai ia ia, i mai la, E ala koke oe. A haule iho la na kaulahao mai kona lima iho.
8O anjo lhe disse: “Vista-se e calce as suas sandálias.” Ele assim o fez. Disse-lhe mais: “Ponha a sua capa e siga-me.”
8I mai la ka anela ia ia, E liki oe ia oe iho, a e hawele i kou kamaa. Hana iho la no ia pela. I mai la kela ia ia, E aahu oe i kou kapa, a e hahai mai ia'u.
9Ele saiu e o seguiu. Não sabia que o que o anjo fazia era real, mas pensava que via uma visão.
9Hele aku Ia hoi ia iwaho, a hahai aku la ia ia. Aole ia i ike, he oiaio ka mea i hanaia mai ai e ka anela; manao iho la ia, he hihio kana i ike ai.
10Quando passaram pelo primeiro e pelo segundo posto de guarda, chegaram ao portão de ferro que dá para a cidade, o qual se abriu por si mesmo para eles. Saíram e desceram por uma rua, e imediatamente o anjo o deixou.
10A hala kekahi papa kiai, a me ka lua o ka papa, a hiki aku laua i ka pani hao e hiki aku ai i ke kulanakanhale; wehe wale mai ka puka no laua, a puka aku la lana mawaho, a hele aku la, a hala kekahi alanui; haalele koke iho la ka anela ia ia.
11Quando Pedro caiu em si, disse: “Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava.”
11A loaa ia Petero ka manao maopopo, i iho li ia, Ua ike maopopo an, he oiaio no; ua hoouna mai ka Haku i kona anela, a ua hoopakele mai nei ia'u mai ka lima o Herode, a me ka manao a pau o na Iudaio.
12Pensando nisso, ele foi à casa de Maria, mãe de João, chamado Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
12I kona hoomaopopo ana ae, hele mai la ia i ka hale o Maria, ka makuwahine o Ioane, i kapaia o Mareko; he poe nui hoi ka i akoakoa mai malaila, e pule ana.
13Quando Pedro bateu à porta do portão, uma serva chamada Rode veio atender.
13I kona kikeke ana ma ka puka o ka hale, hele mai la kekahi kaikamahine e hoolohe, o Rode kona inoa.
14Quando ela reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu o portão, mas correu para dentro e anunciou que Pedro estava em pé em frente ao portão.
14A ike iho la ia i ko Petero leo, aole ia i wehe i ka puka no ka olioli, holo aku la oia iloko, a hai aku la i ke ku ana mai o Petero ma ke alo o ka puka.
15Eles lhe disseram: “Você está louca!” Mas ela insistia que era assim. Eles disseram: “É o seu anjo.”
15I mai la lakou ia ia. Ua hehena oe. Hoopaa loa aku la kela, he oiaio no. I mai la lakou, O kona anela.
16Mas Pedro continuava batendo. Quando abriram, eles o viram e ficaram espantados.
16Hoomau aku la o Petero e kikeke ana, a wehe ae la lakou a ike aku la ia ia, kahaba iho la ko lakou naau.
17Mas ele, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, declarou-lhes como o Senhor o havia tirado da prisão. E disse: “Contem estas coisas a Tiago e aos irmãos.” Então ele saiu e foi para outro lugar.
17Peahi mai la me ka lima ia lakou, e noho malie, a hai mai la oia ia lakou i ka lawe ana mai o ka Haku ia ia mailoko mai o ka halepaahao. I mai la ia, E hai aku i keia mau mea ia Iakobo, a me na hoahanau. Haalele aku la oia ia wahi, a hele aku la i kahi e.
18Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
18I ke ao ana ae, nui loa iho la ka pioloke o ka poe koa, i ka mea i lilo aku ai o Petero.
19Quando Herodes o procurou e não o encontrou, interrogou os guardas e ordenou que fossem executados. Ele desceu da Judeia para Cesareia e ali permaneceu.
19Imi iho la o Herode ia ia, aole nae i loaa, alaila hookolokolo aku la ia i na kiai, kena ae la, e make lakou. A hele aku la ia mai Iudea aku a Kaisareia, a noho iho la ilaila.
20Ora, Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e de Sidom. Eles foram juntos falar com Herodes e, depois de conseguirem o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei, pediram paz, porque o seu país dependia do país do rei para obter alimento.
20Huhu loa iho la o Herode i ko Turo, a mo ko Sidona. Hele lokahi mai la lakou io na la, hoomalimali mai la ia Belaseto, i ka mea nana i malama kahi moe o ko alii, nonoi mai la lakou i kuikahi; no ka mea, ua hanaiia ko lakou aina e ko ke alii.
21Em um dia designado, Herodes vestiu-se com trajes reais, assentou-se no trono e lhes fez um discurso.
21A i ka la i hai mua ia'i, aahu iho la o Herode i ke kapa alii, a noho iho la ma ka nohoalii, e olelo aku ia lakou.
22O povo gritava: “É a voz de um deus, e não de um homem!”
22Uwa mai la na kanaka, E, he leo ka, no ke Akua, aole no ke kanaka.
23Imediatamente um anjo do Senhor o feriu, porque ele não deu glória a Deus. Então ele foi comido por vermes e morreu.
23Uhau koke mai la ka anela o ka Haku ia ia, no kona hoonani ole ana i ke Akua. Aiia iho la ia e na ilo, a kaili aku la ke aho.
24Mas a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
24Ulu ae la ka olelo a ke Akua a mahuahua aku la.
25Barnabé e Saulo voltaram para Jerusalém quando cumpriram o seu serviço, levando também com eles João, que era chamado Marcos.
25A pau ka hana a Barenaba, laua me Saulo, hoi aku laua mai Ierusalema aku, a lawe pu aku la ia Ioane i kapaia o Mareko.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.