Atos 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Havia em Cesareia um certo homem chamado Cornélio, centurião do chamado Regimento Italiano,
1ανηρ δε τισ ην εν καισαρεια ονοματι κορνηλιοσ εκατονταρχησ εκ σπειρησ τησ καλουμενησ ιταλικησ
2homem piedoso e que temia a Deus com toda a sua casa, que dava generosas ofertas aos necessitados do povo e orava a Deus continuamente.
2ευσεβησ και φοβουμενοσ τον θεον συν παντι τω οικω αυτου ποιων τε ελεημοσυνασ πολλασ τω λαω και δεομενοσ του θεου δια παντοσ
3Por volta da hora nona do dia, ele viu claramente em uma visão um anjo de Deus aproximando-se dele e dizendo-lhe: “Cornélio!”
3ειδεν εν οραματι φανερωσ ωσει ωραν ενατην τησ ημερασ αγγελον του θεου εισελθοντα προσ αυτον και ειποντα αυτω κορνηλιε
4Ele olhou fixamente para o anjo e, tomado de temor, disse: “O que é, Senhor?” O anjo lhe disse: “Suas orações e suas ofertas aos necessitados subiram como memorial diante de Deus.
4ο δε ατενισασ αυτω και εμφοβοσ γενομενοσ ειπεν τι εστιν κυριε ειπεν δε αυτω αι προσευχαι σου και αι ελεημοσυναι σου ανεβησαν εισ μνημοσυνον ενωπιον του θεου
5Agora envie homens a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado Pedro.
5και νυν πεμψον εισ ιοππην ανδρασ και μεταπεμψαι σιμωνα τον επικαλουμενον πετρον
6Ele está hospedado com um curtidor chamado Simão, cuja casa fica à beira-mar.
6ουτοσ ξενιζεται παρα τινι σιμωνι βυρσει ω εστιν οικια παρα θαλασσαν
7Quando o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos domésticos e um soldado piedoso dentre os que o serviam continuamente.
7ωσ δε απηλθεν ο αγγελοσ ο λαλων τω κορνηλιω φωνησασ δυο των οικετων αυτου και στρατιωτην ευσεβη των προσκαρτερουντων αυτω
8Depois de explicar-lhes tudo, enviou-os a Jope.
8και εξηγησαμενοσ αυτοισ απαντα απεστειλεν αυτουσ εισ την ιοππην
9No dia seguinte, enquanto eles estavam a caminho e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar, por volta do meio-dia.
9τη δε επαυριον οδοιπορουντων εκεινων και τη πολει εγγιζοντων ανεβη πετροσ επι το δωμα προσευξασθαι περι ωραν εκτην
10Ele teve fome e quis comer; mas, enquanto preparavam a comida, ele caiu em êxtase.
10εγενετο δε προσπεινοσ και ηθελεν γευσασθαι παρασκευαζοντων δε εκεινων επεπεσεν επ αυτον εκστασισ
11Ele viu o céu aberto e um certo recipiente descendo até ele, como um grande lençol baixado à terra pelas quatro pontas,
11και θεωρει τον ουρανον ανεωγμενον και καταβαινον επ αυτον σκευοσ τι ωσ οθονην μεγαλην τεσσαρσιν αρχαισ δεδεμενον και καθιεμενον επι τησ γησ
12no qual havia todos os tipos de animais quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
12εν ω υπηρχεν παντα τα τετραποδα τησ γησ και τα θηρια και τα ερπετα και τα πετεινα του ουρανου
13Uma voz veio a ele: “Levante-se, Pedro, mate e coma!”
13και εγενετο φωνη προσ αυτον αναστασ πετρε θυσον και φαγε
14Mas Pedro disse: “De modo nenhum, Senhor; pois nunca comi nada que seja comum ou impuro.”
14ο δε πετροσ ειπεν μηδαμωσ κυριε οτι ουδεποτε εφαγον παν κοινον η ακαθαρτον
15Uma voz veio a ele novamente pela segunda vez: “O que Deus purificou, você não deve chamar de impuro.”
15και φωνη παλιν εκ δευτερου προσ αυτον α ο θεοσ εκαθαρισεν συ μη κοινου
16Isso aconteceu três vezes, e imediatamente o objeto foi recolhido ao céu.
16τουτο δε εγενετο επι τρισ και παλιν ανεληφθη το σκευοσ εισ τον ουρανον
17Enquanto Pedro estava muito perplexo, tentando entender o que poderia significar a visão que tinha visto, eis que os homens enviados por Cornélio, depois de perguntarem pela casa de Simão, pararam diante do portão,
17ωσ δε εν εαυτω διηπορει ο πετροσ τι αν ειη το οραμα ο ειδεν και ιδου οι ανδρεσ οι απεσταλμενοι απο του κορνηλιου διερωτησαντεσ την οικιαν σιμωνοσ επεστησαν επι τον πυλωνα
18e chamaram e perguntaram se Simão, que também era chamado Pedro, estava hospedado ali.
18και φωνησαντεσ επυνθανοντο ει σιμων ο επικαλουμενοσ πετροσ ενθαδε ξενιζεται
19Enquanto Pedro refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens procuram por você.
19του δε πετρου διενθυμουμενου περι του οραματοσ ειπεν αυτω το πνευμα ιδου ανδρεσ ζητουσιν σε
20Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem duvidar de nada; pois eu os enviei.”
20αλλα αναστασ καταβηθι και πορευου συν αυτοισ μηδεν διακρινομενοσ διοτι εγω απεσταλκα αυτουσ
21Pedro desceu até os homens e disse: “Sou eu quem vocês procuram. Por que vocês vieram?”
21καταβασ δε πετροσ προσ τουσ ανδρασ ειπεν ιδου εγω ειμι ον ζητειτε τισ η αιτια δι ην παρεστε
22Eles disseram: “Cornélio, um centurião, homem justo e que teme a Deus, e de quem toda a nação dos judeus dá bom testemunho, foi instruído por um santo anjo a convidá-lo à casa dele e a ouvir o que você tem a dizer.”
22οι δε ειπον κορνηλιοσ εκατονταρχησ ανηρ δικαιοσ και φοβουμενοσ τον θεον μαρτυρουμενοσ τε υπο ολου του εθνουσ των ιουδαιων εχρηματισθη υπο αγγελου αγιου μεταπεμψασθαι σε εισ τον οικον αυτου και ακουσαι ρηματα παρα σου
23Então ele os convidou a entrar e lhes deu hospedagem. No dia seguinte, Pedro levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
23εισκαλεσαμενοσ ουν αυτουσ εξενισεν τη δε επαυριον ο πετροσ εξηλθεν συν αυτοισ και τινεσ των αδελφων των απο ιοππησ συνηλθον αυτω
24No outro dia, eles entraram em Cesareia. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
24και τη επαυριον εισηλθον εισ την καισαρειαν ο δε κορνηλιοσ ην προσδοκων αυτουσ συγκαλεσαμενοσ τουσ συγγενεισ αυτου και τουσ αναγκαιουσ φιλουσ
25Quando Pedro entrou, Cornélio foi ao seu encontro, prostrou-se a seus pés e o adorou.
25ωσ δε εγενετο του εισελθειν τον πετρον συναντησασ αυτω ο κορνηλιοσ πεσων επι τουσ ποδασ προσεκυνησεν
26Mas Pedro o levantou, dizendo: “Levante-se! Eu mesmo também sou homem.”
26ο δε πετροσ αυτον ηγειρεν λεγων αναστηθι καγω αυτοσ ανθρωποσ ειμι
27Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou muitas pessoas reunidas.
27και συνομιλων αυτω εισηλθεν και ευρισκει συνεληλυθοτασ πολλουσ
28Ele lhes disse: “Vocês mesmos sabem como é ilícito para um homem que é judeu juntar-se ou aproximar-se de alguém de outra nação, mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar nenhum homem de profano ou impuro.
28εφη τε προσ αυτουσ υμεισ επιστασθε ωσ αθεμιτον εστιν ανδρι ιουδαιω κολλασθαι η προσερχεσθαι αλλοφυλω και εμοι ο θεοσ εδειξεν μηδενα κοινον η ακαθαρτον λεγειν ανθρωπον
29Portanto, eu vim sem fazer objeção quando mandaram me chamar. Pergunto, pois: por que mandaram me chamar?”
29διο και αναντιρρητωσ ηλθον μεταπεμφθεισ πυνθανομαι ουν τινι λογω μετεπεμψασθε με
30Cornélio disse: “Quatro dias atrás, eu estava jejuando até esta hora; e à hora nona, eu orava em minha casa, e eis que um homem se apresentou diante de mim com roupas resplandecentes
30και ο κορνηλιοσ εφη απο τεταρτησ ημερασ μεχρι ταυτησ τησ ωρασ ημην νηστευων και την ενατην ωραν προσευχομενοσ εν τω οικω μου και ιδου ανηρ εστη ενωπιον μου εν εσθητι λαμπρα
31e disse: 'Cornélio, sua oração foi ouvida, e suas ofertas aos necessitados são lembradas diante de Deus.
31και φησιν κορνηλιε εισηκουσθη σου η προσευχη και αι ελεημοσυναι σου εμνησθησαν ενωπιον του θεου
32Envie, portanto, a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de um curtidor chamado Simão, à beira-mar. Quando ele vier, falará com você.'
32πεμψον ουν εισ ιοππην και μετακαλεσαι σιμωνα οσ επικαλειται πετροσ ουτοσ ξενιζεται εν οικια σιμωνοσ βυρσεωσ παρα θαλασσαν οσ παραγενομενοσ λαλησει σοι
33Portanto, mandei chamá-lo imediatamente, e você fez bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui presentes diante de Deus para ouvir todas as coisas que lhe foram ordenadas por Deus.”
33εξαυτησ ουν επεμψα προσ σε συ τε καλωσ εποιησασ παραγενομενοσ νυν ουν παντεσ ημεισ ενωπιον του θεου παρεσμεν ακουσαι παντα τα προστεταγμενα σοι υπο του θεου
34Pedro começou a falar: “Verdadeiramente percebo que Deus não faz acepção de pessoas;
34ανοιξασ δε πετροσ το στομα ειπεν επ αληθειασ καταλαμβανομαι οτι ουκ εστιν προσωποληπτησ ο θεοσ
35mas em todas as nações aquele que o teme e pratica a justiça é aceitável a ele.
35αλλ εν παντι εθνει ο φοβουμενοσ αυτον και εργαζομενοσ δικαιοσυνην δεκτοσ αυτω εστιν
36A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando o Evangelho de paz por meio de Jesus Cristo — ele é o Senhor de todos —
36τον λογον ον απεστειλεν τοισ υιοισ ισραηλ ευαγγελιζομενοσ ειρηνην δια ιησου χριστου ουτοσ εστιν παντων κυριοσ
37vocês mesmos sabem o que aconteceu, o que foi proclamado por toda a Judeia, começando pela Galileia, após o batismo que João pregou;
37υμεισ οιδατε το γενομενον ρημα καθ ολησ τησ ιουδαιασ αρξαμενον απο τησ γαλιλαιασ μετα το βαπτισμα ο εκηρυξεν ιωαννησ
38como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte fazendo o bem e curando a todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
38ιησουν τον απο ναζαρετ ωσ εχρισεν αυτον ο θεοσ πνευματι αγιω και δυναμει οσ διηλθεν ευεργετων και ιωμενοσ παντασ τουσ καταδυναστευομενουσ υπο του διαβολου οτι ο θεοσ ην μετ αυτου
39Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; a quem eles também mataram, pendurando-o num madeiro.
39και ημεισ εσμεν μαρτυρεσ παντων ων εποιησεν εν τε τη χωρα των ιουδαιων και εν ιερουσαλημ ον και ανειλον κρεμασαντεσ επι ξυλου
40Deus o ressuscitou ao terceiro dia e concedeu que ele se manifestasse,
40τουτον ο θεοσ ηγειρεν τη τριτη ημερα και εδωκεν αυτον εμφανη γενεσθαι
41não a todo o povo, mas a testemunhas que foram escolhidas de antemão por Deus, a nós, que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
41ου παντι τω λαω αλλα μαρτυσιν τοισ προκεχειροτονημενοισ υπο του θεου ημιν οιτινεσ συνεφαγομεν και συνεπιομεν αυτω μετα το αναστηναι αυτον εκ νεκρων
42Ele nos ordenou que pregássemos ao povo e testemunhássemos que é ele quem foi constituído por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
42και παρηγγειλεν ημιν κηρυξαι τω λαω και διαμαρτυρασθαι οτι αυτοσ εστιν ο ωρισμενοσ υπο του θεου κριτησ ζωντων και νεκρων
43Todos os profetas dão testemunho dele, de que por meio do seu nome todo aquele que nele crê receberá a remissão dos pecados.”
43τουτω παντεσ οι προφηται μαρτυρουσιν αφεσιν αμαρτιων λαβειν δια του ονοματοσ αυτου παντα τον πιστευοντα εισ αυτον
44Enquanto Pedro ainda falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a palavra.
44ετι λαλουντοσ του πετρου τα ρηματα ταυτα επεπεσεν το πνευμα το αγιον επι παντασ τουσ ακουοντασ τον λογον
45Os crentes da circuncisão que tinham vindo com Pedro ficaram maravilhados, porque o dom do Espírito Santo também foi derramado sobre os gentios.
45και εξεστησαν οι εκ περιτομησ πιστοι οσοι συνηλθον τω πετρω οτι και επι τα εθνη η δωρεα του αγιου πνευματοσ εκκεχυται
46Pois eles os ouviam falando em outras línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro respondeu:
46ηκουον γαρ αυτων λαλουντων γλωσσαισ και μεγαλυνοντων τον θεον τοτε απεκριθη ο πετροσ
47“Pode alguém impedir que estas pessoas sejam batizadas com água? Eles receberam o Espírito Santo assim como nós.”
47μητι το υδωρ κωλυσαι δυναται τισ του μη βαπτισθηναι τουτουσ οιτινεσ το πνευμα το αγιον ελαβον καθωσ και ημεισ
48Ele ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então eles lhe pediram que ficasse alguns dias.
48προσεταξεν τε αυτουσ βαπτισθηναι εν τω ονοματι του κυριου τοτε ηρωτησαν αυτον επιμειναι ημερασ τινασ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.