2 Samuel 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Na virada do ano, no tempo em que os reis saem à guerra, Davi enviou Joabe, e com ele os seus servos e todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
1Saning boeng moe, siangpahrangnawk misatukhaih tue phak naah, David mah Joab to siangpahrang ih tamnanawk, Israel kaminawk boih hoi nawnto misatuk naah patoeh, nihcae mah Ammon kaminawk to hum o moe, Rabbah vangpui to ven o. Toe David loe Jerusalem vangpui ah oh.
2Ao entardecer, Davi se levantou da sua cama e andava pelo terraço da casa do rei. Do terraço, ele viu uma mulher tomando banho, e a mulher era muito bonita de se ver.
2Khawnbang duem ah David loe a iihhaih ahmuen hoiah angthawk moe, a ohhaih siangpahrang imphu ah amkaeh; to naah tui kamthluh nongpata maeto a hnuk. To nongpata loe paroeai kranghoih.
3Davi mandou perguntar sobre a mulher. Alguém disse: “Não é esta Bate-Seba, filha de Eliã, esposa de Urias, o heteu?”
3David mah to nongpata loe mi maw, tiah panoek hanah, kami patoeh moe, duengsak; to naah to kami mah, Anih loe Hit kami Uriah ih zu, Eliam canu Bethsheba na ai maw? tiah a naa.
4Davi enviou mensageiros e a mandou trazer; e ela veio a ele, e ele se deitou com ela (pois ela estava purificada da sua impureza); e ela voltou para a sua casa.
4To naah David mah laicaehnawk to patoeh moe, laksak; nongpata to anih khaeah angzoh naah, anih to a iih haih; nongpata loe kaciim ai hmuen pasaeh pacoengah, angmah im ah amlaem let.
5A mulher concebeu; e ela mandou avisar a Davi, e disse: “Estou grávida.”
5Nongpata loe zokpomh; zokpomh boeh, tiah David khaeah thuih pae o.
6Davi mandou dizer a Joabe: “Envie-me Urias, o heteu.” E Joabe enviou Urias a Davi.
6To pongah David mah Joab khaeah, Hit kami Uriah to na patoeh ah, tiah a naa. To pongah anih mah Uriah to patoeh.
7Quando Urias chegou até ele, Davi lhe perguntou como Joabe estava, como o povo passava e como a guerra estava indo.
7Uriah anih khaeah phak naah, siangpahrang mah Joab ih akawng, misatuh kaminawk ih akawng hoi misatukhaih kawng to dueng.
8Davi disse a Urias: “Desça para a sua casa e lave os seus pés.” Urias saiu da casa do rei, e um presente do rei foi enviado logo atrás dele.
8David mah Uriah khaeah, Na im ah caeh tathuk loe, na khok to amsae ah, tiah a naa. Uriah loe siangpahrang im hoiah tacawt, anih caeh pacoengah siangpahrang mah caaknaeknawk pat pae.
9Mas Urias dormiu à porta da casa do rei com todos os servos do seu senhor, e não desceu para a sua casa.
9Toe Uriah loe angmah angraeng ih tamnanawk hoi nawnto siangpahrang thok taengah iih; angmah im ah caeh tathuk ai.
10Quando informaram Davi, dizendo: “Urias não desceu para a sua casa”, Davi perguntou a Urias: “Você não acabou de chegar de uma viagem? Por que você não desceu para a sua casa?”
10Uriah loe angmah im ah caeh tathuk ai, tiah David khaeah thuih pae o naah, anih mah Uriah khaeah, Kholong caehhaih ahmuen hoiah nang zoh na ai maw? Tipongah nangmah im ah na caeh ai loe? tiah a naa.
11Urias respondeu a Davi: “A arca, Israel e Judá estão habitando em tendas; e o meu senhor Joabe e os servos do meu senhor estão acampados em campo aberto. Deveria eu, então, ir para a minha casa para comer e beber, e para me deitar com a minha esposa? Tão certo como você vive, e como a sua alma vive, eu não farei tal coisa!”
11Uriah mah David khaeah, Sithaw thingkhong, Israel kaminawk hoi Judah kaminawk loe kahni imthung ah oh o; ka angraeng Joab hoi ka angraeng ih tamnanawk doeh taw ah ni atai o; kawbangmaw ka naekcaak moe, ka zu khaeah iih hanah im ah kam laem thai tih? Nang na hing moe, na pakhra hing baktih toengah, hae baktih hmuen hae ka sah mak ai, tiah a naa.
12Davi disse a Urias: “Fique aqui também hoje, e amanhã eu o deixarei partir.” Assim, Urias ficou em Jerusalém naquele dia e no dia seguinte.
12To naah David mah Uriah khaeah, Vaihni loe cam raeh, khawnbangah kang patoeh let han, tiah a naa. To pongah Uriah loe, to na ni hoi akhawnbang khoek to Jerusalem vangpui ah oh.
13Quando Davi o chamou, ele comeu e bebeu na sua presença; e Davi o embriagou. Ao entardecer, ele saiu para se deitar na sua cama com os servos do seu senhor, mas não desceu para a sua casa.
13David mah anih to kawk pongah, anih loe David hmaa ah buhcaak; David mah anih to mu paqui khoek to naeksak; toe duembangah loe angmah angraeng ih tamnanawk hoi nawnto iih hanah a caeh; angmah im ah caeh ai.
14Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a enviou pelas mãos de Urias.
14Khawnbangah loe David mah Joab khaeah ca tarik moe, Uriah hnukah pat pae.
15Ele escreveu na carta, dizendo: “Coloque Urias na linha de frente da batalha mais intensa e, em seguida, recue, para que ele seja ferido e morra.”
15To ih ca pongah, Misa pop koekhaih ahmuen ah Uriah to patoeh ah, misa mah anih to hum moe, paduek hanah, anih to hnukbang amlaem taak ah, tiah a naa.
16Enquanto Joabe vigiava a cidade, ele designou Urias para o lugar onde sabia que havia homens valentes.
16To pongah Joab mah vangpui to tuk naah, misa pop koek, tiah a poek ih ahmuen ah Uriah to patoeh.
17Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns do povo caíram, inclusive dos servos de Davi; e Urias, o heteu, também morreu.
17Vangpui ih kaminawk angzoh o moe, Joab to tuk o naah, thoemto David ih kaminawk to duek o; Hit kami Uriah doeh to ah duek toeng.
18Então Joabe mandou informar Davi de todas as coisas a respeito da guerra;
18To pacoengah Joab mah David khaeah, misatukhaih kawng kakoep ah thuih pae hanah, kami to patoeh.
19e ele deu ordens ao mensageiro, dizendo: “Quando você terminar de contar ao rei todas as coisas a respeito da guerra,
19Joab mah laicaeh ah patoeh ih kami khaeah, Misatukhaih kawng boih siangpahrang khaeah na thuih pae naah,
20se acontecer que a ira do rei se acenda, e ele lhe perguntar: 'Por que vocês chegaram tão perto da cidade para lutar? Vocês não sabiam que eles atirariam da muralha?
20siangpahrang palungphui moe, Tipongah vangpui kanghnai ah na caeh o loe? Sipae nui hoiah na kaat o tih, tiah na panoek o ai maw?
21Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Acaso uma mulher não jogou uma pedra superior de moinho sobre ele da muralha, de modo que ele morreu em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?' então você deverá dizer: 'O seu servo Urias, o heteu, também está morto.'”
21Jerubbeseth capa Abimelek loe mi mah maw hum? Anih to Thebez vangpui ah nongpata maeto mah tapang nui hoiah caangkaehhaih thlung palet thuih moe, a duek na ai maw? Tipongah sipae hoi kanghnai ah na caeh o loe, tiah lokdueng nahaeloe, anih khaeah, Hit kami na tamna Uriah loe duek boeh, tiah thui paeh, tiah a naa.
22Assim, o mensageiro partiu, chegou e relatou a Davi tudo o que Joabe o havia mandado dizer.
22Joab mah thuih pae ih baktih toengah, to laicaeh mah siangpahrang khaeah thuih pae.
23O mensageiro disse a Davi: “Os homens prevaleceram contra nós, e saíram contra nós no campo; mas nós os repelimos até a entrada da porta da cidade.
23Laicaeh mah David khaeah, Kaminawk mah kaicae ang pazawk o, kaicae tuk hanah taw khoek to angzoh o; toe nihcae to vangpui sipae khoek to ka patom o.
24Os atiradores atiraram contra os seus servos do alto da muralha; e alguns dos servos do rei estão mortos, e o seu servo Urias, o heteu, também está morto.”
24To naah nihcae mah sipae nui hoiah na tamnanawk to palaa hoiah kah o pongah, thoemto siangpahrang ih tamnanawk loe duek o boeh; na tamna Hit kami Uriah doeh to ah duek toeng, tiah a naa.
25Então Davi disse ao mensageiro: “Diga a Joabe: 'Não deixe que isso o desagrade, pois a espada devora tanto a um como a outro. Fortaleça o seu ataque contra a cidade e destrua-a.' Encoraje-o.”
25David mah to ih laicaeh khaeah, Joab khaeah hae tiah thuih pae hanah lokpat; hae hmuen pongah poeknawm ai ah om hmah; sumsen mah kami maeto hum baktih toengah, kalah maeto doeh a hum. Misatuk thacaksak loe, vangpui to phrae paeh, tiah a naa. Hae tiah Joab thapaekhaih lok to thui pae ah, tiah a naa.
26Quando a esposa de Urias ouviu que Urias, seu marido, estava morto, ela lamentou pelo seu marido.
26Uriah zu mah a sava duek ving boeh, tiah thaih naah palungset.
27Quando passou o tempo de luto, Davi mandou trazê-la para a sua casa, e ela se tornou sua esposa e lhe deu um filho. Mas a coisa que Davi havia feito desagradou ao SENHOR.
27Palungset dip pacoengah, David mah nongpata to angmah im ah kawk hanah kami to patoeh; to tiah nongpata loe anih ih zu ah oh moe, anih han capa maeto sak pae. Toe David mah sak ih hmuen nuiah Angraeng anghoe ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.