2 Macabeus 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Por volta desse tempo, Antíoco realizou sua segunda invasão do Egito.
1Προκαθίσας γέ τοι μετὰ τῶν συνέδρων ὁ τύραννος Ἀντίοχος ἐπί τινος ὑψηλοῦ τόπου καὶ τῶν στρατευμάτων αὐτῷ ἐνόπλων κυκλόθεν παρεστηκότων, παρεκέλευε τοῖς δορυφόροις
2Aconteceu que, por quase quarenta dias, apareceram por toda a cidade cavaleiros movendo-se rapidamente pelo céu, vestidos com roupas tecidas de ouro e carregando lanças, dispostos como tropas para a batalha —
2ἕνα ἕκαστον τῶν Ἑβραίων ἐπισπᾶσθαι, καὶ κρεῶν ὑείων καὶ εἰδωλοθύτων ἀναγκάζειν ἀπογεύεσθαι·
3espadas desembainhadas, esquadrões de cavalaria em formação, choques e perseguições entre os dois exércitos, escudos sendo agitados, multidões de lanças, projéteis lançados, ornamentos de ouro reluzentes e todo tipo de armadura sendo vestida.
3εἰ δέ τινες μὴ θελήσειαν μιαροφαγῆσαι, τούτους τροχισθέντας ἀναιρεθῆναι.
4Por isso todos oravam para que aquela manifestação tivesse sido dada para o bem.
4πολλῶν δὲ συναρπασθέντων εἷς πρῶτος ἐκ τῆς ἀγέλης Ἑβραῖος ὀνόματι Ἐλεάζαρος, τὸ γένος ἱερεύς, τὴν ἐπιστήμην νομικός, καὶ τὴν ἡλικίαν προήκων καὶ πολλοῖς τῶν περὶ τὸν τύραννον διὰ τὴν ἡλικίαν γνώριμος, παρήχθη πλησίον αὐτοῦ.
5Quando surgiu o falso rumor de que Antíoco havia morrido, Jasão tomou pelo menos mil homens e atacou repentinamente a cidade. Quando os homens sobre o muro foram postos em fuga e a cidade estava quase tomada, Menelau refugiou-se na cidadela.
5Καὶ αὐτὸν ἰδὼν ὁ Ἀντίοχος ἔφη·
6Jasão, porém, massacrou sem misericórdia seus próprios concidadãos, sem compreender que obter sucesso contra os próprios parentes é a maior das desgraças. Imaginava estar erguendo troféus sobre inimigos, e não sobre compatriotas.
6ἐγὼ πρὶν ἄρξασθαι τῶν κατὰ σοῦ βασάνων, ὦ πρεσβῦτα, συμβουλεύσαιμ' ἄν σοι ταῦτα, ὅπως ἀπογευσάμενος τῶν ὑείων σώζοιο· αἰδοῦμαι γάρ σου τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν πολιάν, ἣν μετὰ τοσοῦτον ἔχων χρόνον οὐ μοι δοκεῖς φιλοσοφεῖν τῇ Ἰουδαίων χρώμενος θρησκείᾳ.
7Não conseguiu tomar o controle do governo. No fim recebeu vergonha como resultado de sua conspiração e fugiu novamente como fugitivo para a terra dos amonitas.
7διατί γὰρ τῆς φύσεως κεχαρισμένης καλλίστην τὴν τοῦδε τοῦ ζώου σαρκοφαγίαν βδελύττῃ;
8Finalmente teve um fim miserável. Depois de ser preso na corte de Aretas, príncipe dos árabes, fugiu de cidade em cidade, perseguido por todos, odiado como rebelde contra as leis e detestado como carrasco de seu país e de seus concidadãos, até ser lançado no Egito.
8καὶ γὰρ ἀνόητον τοῦτο δοκεῖ, τὸ μὴ ἀπολαύειν τῶν χωρὶς ὀνείδους ἡδέων, καὶ ἄδικον ἀποστρέφεσθαι τὰς τῆς φύσεως χάριτας.
9Aquele que havia expulsado muitos de seu próprio país para o exílio morreu no exílio, depois de atravessar o mar até os lacedemônios, esperando encontrar proteção ali por causa do parentesco.
9σὺ δέ μοι καὶ ἀνοητότερον ποιήσειν δοκεῖς, εἰ κενοδοξῶν περὶ τὸ ἀληθὲς ἔτι κἀμοῦ καταφρονήσεις ἐπὶ τῇ ἰδίᾳ τιμωρίᾳ.
10Aquele que havia lançado muitos cadáveres sem sepultura não teve quem o pranteasse. Não teve funeral algum nem lugar no túmulo de seus antepassados.
10οὐκ ἐξυπνώσεις ἀπὸ τῆς φλυάρου φιλοσοφίας ὑμῶν
11Quando chegou ao rei a notícia do que havia acontecido, ele pensou que a Judeia estivesse em revolta. Então partiu do Egito enfurecido e tomou a cidade pela força das armas.
11καὶ ἀποσκεδάσεις τῶν λογισμῶν σου τὸν λῆρον καὶ ἄξιον τῆς ἡλικίας ἀναλαβὼν νοῦν φιλοσοφήσεις τὴν τοῦ συμφέροντος ἀλήθειαν
12Ordenou a seus soldados que matassem sem misericórdia todos os que encontrassem pelo caminho e assassinassem os que entrassem em suas casas.
12καὶ προσκυνήσας μου τὴν φιλάνθρωπον παρηγορίαν οἰκτειρήσεις τὸ σεαυτοῦ γῆρας;
13Houve então matança de jovens e idosos, destruição de meninos, mulheres e crianças e assassinato de virgens e bebês.
13καὶ γὰρ ἐνθυμήθητι, ὡς εἰ καί τίς ἐστι τῆσδε τῆς ὑμῶν θρησκείας ἐποπτικὴ δύναμις, συγγνωμονήσει ἄν σοι ἐπὶ πάσῃ τῇ δι' ἀνάγκην γινομένῃ παρανομίᾳ.
14No total, em três dias, oitenta mil pessoas foram destruídas: quarenta mil foram mortas em combate direto, e não menos pessoas foram vendidas como escravas do que mortas.
14Τοῦτον τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν ἔκθεσμον σαρκοφαγίαν ἐποτρύνοντος τοῦ τυράννου, λόγον ᾔτησεν ὁ Ἐλεάζαρος
15Não satisfeito com isso, Antíoco ousou entrar no templo mais santo de toda a terra, tendo como guia Menelau, que se havia mostrado traidor tanto das leis como de sua pátria.
15καὶ λαβὼν τοῦ λέγειν ἐξουσίαν ἤρξατο δημηγορεῖν οὕτως·
16Com suas mãos contaminadas, tomou os utensílios sagrados e, com mãos profanas, arrastou as ofertas dedicadas por outros reis para aumentar a glória e a honra do lugar.
16ἡμεῖς, Ἀντίοχε, θείῳ πεπεισμένοι νόμῳ πολιτεύεσθαι οὐδεμίαν ἀνάγκην βιαιοτέραν εἶναι νομίζομεν τῆς πρὸς τὸν νόμον ἡμῶν εὐπειθείας·
17Antíoco se encheu de orgulho, sem perceber que, por causa dos pecados dos habitantes da cidade, o Soberano Senhor havia ficado irado por algum tempo e, por isso, desviara os olhos daquele lugar.
17διὸ δὴ κατ' οὐδένα τρόπον παρανομεῖν ἀξιοῦμεν.
18Se não fosse pelo fato de eles já estarem presos a muitos pecados, esse homem, assim como Heliodoro, enviado pelo rei Seleuco para examinar o tesouro, teria sido açoitado assim que avançasse e obrigado a recuar de sua ousadia.
18καίτοι εἰ κατὰ ἀλήθειαν μὴ ἦν ὁ νόμος ἡμῶν, ὡς σὺ ὑπολαμβάνεις, θεῖος, (ἄλλως δὲ νομίζομεν αὐτὸν εἶναι θεῖον) οὐδὲ οὕτως ἐξὸν ἡμῖν ἦν τὴν ἐπὶ τῇ εὐσεβείᾳ δόξαν ἀκυρῶσαι.
19Contudo, o Senhor não escolheu a nação por causa do lugar, mas o lugar por causa da nação.
19μὴ μικρὰν οὖν εἶναι νομίσῃς ταύτην, εἰ μιαροφαγήσαιμεν, ἁμαρτίαν·
20Por isso o próprio lugar, depois de participar das calamidades que vieram sobre a nação, participou também de seus benefícios; e o lugar que havia sido abandonado durante a ira do Todo-Poderoso foi restaurado em toda a sua glória quando o grande Soberano se reconciliou com o povo.
20τὸ γὰρ ἐν μικροῖς καὶ ἐν μεγάλοις παρανομεῖν ἰσοδύναμόν ἐστιν,
21Antíoco levou do templo mil e oitocentos talentos e partiu apressadamente para Antioquia, imaginando em sua arrogância que poderia navegar em terra e caminhar sobre o mar, tamanho era o orgulho de seu coração.
21δι' ἑκατέρου γὰρ ὡς ὁμοίως ὁ νόμος ὑπερηφανεῖται.
22Deixou governadores para afligir o povo: em Jerusalém, Filipe, frígio de nascimento e de caráter mais bárbaro do que aquele que o havia colocado ali;
22χλευάζεις δὲ ἡμῶν τὴν φιλοσοφίαν, ὥσπερ οὐ μετὰ εὐλογιστίας ἐν αὐτῇ βιούντων·
23em Gerizim, Andrônico; e, além destes, Menelau, que pior do que todos os outros se exaltava contra seus próprios concidadãos. Tendo uma disposição maliciosa para com os judeus, a quem havia feito seus concidadãos,
23σωφροσύνην τε γὰρ ἡμᾶς ἐκδιδάσκει ὥστε πασῶν τῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν κρατεῖν καὶ ἀνδρείαν ἐξασκεῖν, ὥστε πάντα πόνον ἑκουσίως ὑπομένειν
24Antíoco enviou aquele senhor das contaminações, Apolônio, com um exército de vinte e dois mil homens, ordenando-lhe que matasse todos os que estivessem na idade adulta e vendesse as mulheres e os meninos como escravos.
24καὶ δικαιοσύνην παιδεύει ὥστε διὰ πάντων τῶν ἠθῶν ἰσονομεῖν καὶ εὐσέβειαν ἐκδιδάσκει, ὥστε μόνον τὸν ὄντα Θεὸν σέβειν μεγαλοπρεπῶς.
25Ele chegou a Jerusalém e, fingindo ser homem de paz, esperou até o santo dia de sábado. Quando encontrou os judeus descansando do trabalho, ordenou a seus homens que desfilassem completamente armados.
25διὸ οὐ μιαροφαγοῦμεν· πιστεύοντες γὰρ Θεοῦ καθεστάναι τὸν νόμον οἴδαμεν ὅτι κατὰ φύσιν ἡμῖν συμπαθεῖ νομοθετῶν ὁ τοῦ κόσμου κτίστης·
26Mandou passar ao fio da espada todos os que saíram para assistir ao espetáculo. Depois correu para dentro da cidade com os homens armados e matou grandes multidões.
26καὶ τὰ μὲν οἰκειωθησόμενα ἡμῶν ταῖς ψυχαῖς ἐπέτρεψεν ἐσθίειν. τὰ δὲ ἐναντιωθησόμενα ἐκώλυσε σαρκοφαγεῖν.
27Judas, também chamado Macabeu, retirou-se com cerca de nove homens e manteve-se vivo nas montanhas com seus companheiros como animais selvagens. Alimentavam-se do que crescia naturalmente, para não participarem da contaminação.
27τυραννικὸν δὲ οὐ μόνον ἀναγκάζειν ἡμᾶς παρανομεῖν, ἀλλὰ καὶ ἐσθίειν, ὅπως τῇ ἐχθίστῃ ἡμῶν μιαροφαγίᾳ ταύτῃ ἔτι ἐγγελάσῃς.
no verse 28 in this text
28ἀλλ' οὐ γελάσεις κατ' ἐμοῦ τοῦτον τὸν γέλωτα, οὔτε τοὺς ἱεροὺς τῶν προγόνων περὶ τοῦ φυλάξαι τὸν νόμον ὅρκους οὐ παρήσω,
no verse 29 in this text
29οὐδ' ἂν ἐκκόψειάς μου τὰ ὄμματα καὶ τὰ σπλάγχνα μου τήξειας.
no verse 30 in this text
30οὐχ οὕτως εἰμὶ γέρων ἐγὼ καὶ ἄνανδρος ὥστε μοι διὰ τὴν εὐσέβειαν μὴ νεάζειν τὸν λογισμόν.
no verse 31 in this text
31πρὸς ταῦτα τροχοὺς εὐτρέπιζε καὶ τὸ πῦρ ἐκφύσα σφοδρότερον.
no verse 32 in this text
32οὐχ οὕτως οἰκτείρομαι τὸ ἐμαυτοῦ γῆρας ὥστε με δι' ἐμαυτοῦ τὸν πάτριον καταλῦσαι νόμον.
no verse 33 in this text
33οὐ ψεύσομαί σε, παιδευτὰ νόμε, οὐδὲ φεύξομαί σε οὐδ' ἐξομοῦμαί σε, φίλη ἐγκράτεια,
no verse 34 in this text
34οὐδὲ καταισχυνῶ σε, φιλόσοφε λόγε, οὐδὲ ἐξαρνήσομαί σε, ἱερωσύνη τιμία καὶ νομοθεσίας ἐπιστήμη·
no verse 35 in this text
35οὐδὲ μιανεῖς μου τὸ σεμνὸν γήρως στόμα οὐδὲ νομίμου βίου ἡλικίαν.
no verse 36 in this text
36ἁγνὸν δέ με οἱ πατέρες προσδέξονται μὴ φοβηθέντα σου τὰς μέχρι θανάτου ἀνάγκας.
no verse 37 in this text
37ἀσεβῶν μὲν γὰρ τυραννήσεις, τῶν δὲ ἐμῶν περὶ τῆς εὐσεβείας λογισμῶν οὔτε διὰ λόγων δεσπόσεις οὔτε δι' ἔργων.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.