Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Ele me disse: “No princípio, quando a terra foi feita, antes que fossem fixados os portais do mundo e antes que soprassem as reuniões dos ventos,
1ΤΟΤΕ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἔθηκε γνώμην καὶ ἐπεσκέψατο ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις, ὅπου ἡ γάζα κεῖται ἐν Βαβυλῶνι.
2antes que soassem as vozes do trovão e brilhassem os relâmpagos, antes que fossem lançados os fundamentos do paraíso,
2καὶ εὑρέθη ἐν πόλει ἐν τῇ βάρει κεφαλὶς μία, καὶ τοῦτο ἦν γεγραμμένον ἐν αὐτῇ ὑπόμνημα·
3antes que fossem vistas as belas flores, antes que fossem estabelecidas as forças do terremoto, antes que se reunisse o incontável exército dos anjos,
3‘ Ἐν ἔτει πρώτῳ Κύρου βασιλέως Κῦρος ὁ βασιλεὺς ἔθηκε γνώμην περὶ οἴκου Θεοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ· οἶκος οἰκοδομηθήτω καὶ τόπος, οὗ θυσιάζουσι τὰ θυσιάσματα· καὶ ἔθηκεν ἔπαρμα ὕψος πήχεις ἑξήκοντα, πλάτος αὐτοῦ πήχεων ἑξήκοντα,
4antes que fossem elevadas as alturas do ar, antes que fossem nomeadas as medidas do firmamento, antes que o escabelo de Sião fosse estabelecido,
4καὶ δόμοι λίθινοι κραταιοὶ τρεῖς, καὶ δόμος ξύλινος εἷς, καὶ ἡ δαπάνη ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως δοθήσεται·
5antes que fossem contados os anos presentes, antes que se desviassem os pensamentos dos que agora pecam e antes que fossem selados os que ajuntaram fé como tesouro —
5καὶ τὰ σκεύη οἴκου τοῦ Θεοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ Ναβουχοδονόσορ ἐξήνεγκεν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐκόμισεν εἰς Βαβυλῶνα, καὶ δοθήτω καὶ ἀπελθέτω εἰς τὸν ναὸν τὸν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ τόπου, οὗ ἐτέθη ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ.
6então pensei nessas coisas, e todas foram feitas por mim somente, e não por outro; assim também por mim chegarão ao fim, e não por outro.”
6νῦν δώσετε, ἔπαρχοι πέραν τοῦ ποταμοῦ Σαθαρβουζαναΐ καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν Ἀφαρσαχαῖοι οἱ ἐν τῷ πέραν τοῦ ποταμοῦ, μακρὰν ὄντες ἐκεῖθεν
7Então respondi: “Qual será a divisão dos tempos? Quando será o fim da primeira era e o começo da era que se segue?”
7νῦν ἄφετε τὸ ἔργον οἴκου τοῦ Θεοῦ· οἱ ἀφηγούμενοι τῶν Ἰουδαίων καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐκεῖνον οἰκοδομείτωσαν ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
8Ele me disse: “De Abraão até Isaque, porque dele nasceram Jacó e Esaú, e desde o princípio a mão de Jacó segurava o calcanhar de Esaú.
8καὶ ἀπ᾿ ἐμοῦ γνώμη ἐτέθη, μὴ ποτέ τι ποιήσητε μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τῶν Ἰουδαίων τοῦ οἰκοδομηθῆναι οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐκεῖνον· καὶ ἀπὸ ὑπαρχόντων βασιλέως τῶν φόρων πέραν τοῦ ποταμοῦ ἐπιμελῶς δαπάνη ἔστω διδομένη τοῖς ἀνδράσιν ἐκείνοις τὸ μὴ καταργηθῆναι·
9Pois Esaú é o fim desta era, e Jacó é o começo da que se segue.
9καὶ ὃ ἂν ὑστέρημα, καὶ υἱοὺς βοῶν καὶ κριῶν καὶ ἀμνοὺς εἰς ὁλοκαυτώσεις τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, πυρούς, ἅλας, οἶνον, ἔλαιον, κατὰ τὸ ρῆμα ἱερέων τῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἔστω διδόμενον αὐτοῖς ἡμέραν ἐν ἡμέρᾳ, ὃ ἐὰν αἰτήσωσιν,
10O começo do homem é sua mão, e o fim do homem é seu calcanhar. Não procure mais nada entre o calcanhar e a mão, Esdras!”
10ἵνα ὦσιν εὐωδίας προσφέροντες τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ προσεύχωνται εἰς ζωὴν τοῦ βασιλέως καὶ υἱῶν αὐτοῦ.
11Então respondi: “Ó Soberano Senhor, se encontrei favor diante de ti,
11καὶ ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐτέθη γνώμη ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἀλλάξει τὸ ρῆμα τοῦτο, καθαιρεθήσεται ξύλον ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ ὠρθωμένος παγήσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ τὸ κατ᾿ ἐμὲ ποιηθήσεται.
12peço-te que mostres a teu servo o fim dos sinais dos quais me mostraste uma parte numa noite anterior.”
12καὶ ὁ Θεός, οὗ κατασκηνοῖ τὸ ὄνομα ἐκεῖ, καταστρέψει πάντα βασιλέα καὶ λαόν, ὃς ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀλλάξαι ἢ ἀφανίσαι τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ. ἐγὼ Δαρεῖος ἔθηκα γνώμην· ἐπιμελῶς ἔσται’.
13Ele me respondeu: “Levante-se e fique de pé, e ouvirá uma voz poderosa.
13Τότε Θανθαναΐ ὁ ἔπαρχος πέραν τοῦ ποταμοῦ, Σαθαρβουζαναΐ καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ, πρὸς ὃ ἀπέστειλε Δαρεῖος ὁ βασιλεύς, οὕτως ἐποίησαν ἐπιμελῶς.
14Se o lugar onde você está for grandemente abalado
14καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων ᾠκοδομοῦσαν καὶ οἱ Λευῖται ἐν προφητείᾳ Ἀγγαίου τοῦ προφήτου καὶ Ζαχαρίου υἱοῦ Ἀδδὼ καὶ ἀνῳκοδόμησαν καὶ κατηρτίσαντο ἀπὸ γνώμης Θεοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ γνώμης Κύρου καὶ Δαρείου καὶ Ἀρθασασθὰ βασιλέων Περσῶν.
15enquanto ela falar, não tenha medo, pois a palavra diz respeito ao fim, e os fundamentos da terra compreenderão
15καὶ ἐτέλεσαν τὸν οἶκον τοῦτον ἕως ἡμέρας τρίτης μηνὸς Ἀδάρ, ὅ ἐστιν ἔτος ἕκτον τῆς βασιλείας Δαρείου τοῦ βασιλέως.
16que a palavra é a respeito deles. Eles tremerão e serão abalados, pois sabem que seu fim precisa ser transformado.”
16καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ κατάλοιποι υἱῶν ἀποικεσίας, ἐγκαίνια τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἐν εὐφροσύνῃ.
17Aconteceu que, depois de ouvir isso, fiquei de pé e escutei. Eis que uma voz falou, e seu som era como o som de muitas águas.
17καὶ προσήνεγκαν εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ μόσχους ἑκατόν, κριοὺς διακοσίους, ἀμνοὺς τετρακοσίους, χιμάρους αἰγῶν ὑπὲρ ἁμαρτίας ὑπὲρ παντὸς Ἰσραὴλ δώδεκα εἰς ἀριθμὸν φυλῶν Ἰσραήλ.
18Ela disse: “Eis que vêm dias em que me aproximarei para visitar os habitantes da terra,
18καὶ ἔστησαν τοὺς ἱερεῖς ἐν διαιρέσεσιν αὐτῶν καὶ τοὺς Λευίτας ἐν μερισμοῖς αὐτῶν ἐπὶ δουλείᾳ Θεοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὴν γραφὴν βίβλου Μωυσῆ.
19investigar os que injustamente causaram dano por sua injustiça e completar a aflição de Sião.
19Καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ τῆς ἀποικεσίας τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου.
20Quando for colocado o selo sobre a era que está para passar, mostrarei estes sinais: os livros serão abertos diante do firmamento, e todos verão ao mesmo tempo.
20ὅτι ἐκαθαρίσθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ Λευῖται, ἕως εἷς πάντες καθαροί, καὶ ἔσφαξαν τὸ πάσχα τοῖς πᾶσιν υἱοῖς τῆς ἀποικεσίας καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν τοῖς ἱερεῦσι καὶ ἑαυτοῖς.
21Crianças de um ano falarão com a própria voz. Mulheres grávidas darão à luz prematuramente aos três ou quatro meses, e as crianças viverão e dançarão.
21καὶ ἔφαγον υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ πάσχα, οἱ ἀπὸ τῆς ἀποικεσίας καὶ πᾶς ὁ χωριζόμενος τῆς ἀκαθαρσίας ἐθνῶν τῆς γῆς πρὸς αὐτοὺς τοῦ ἐκζητῆσαι Κύριον Θεὸν Ἰσραήλ.
22De repente, os campos semeados parecerão não semeados. Os celeiros cheios serão de repente encontrados vazios.
22καὶ ἐποίησαν τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας ἐν εὐφροσύνῃ, ὅτι εὔφρανεν αὐτοὺς Κύριος καὶ ἐπέστρεψε καρδίαν βασιλέως Ἀσσοὺρ ἐπ᾿ αὐτοὺς κραταιῶσαι τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐν ἔργοις οἴκου τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ.
23A trombeta dará um som que, ao ser ouvido por todos, fará com que todos tenham medo repentinamente.
no verse 23 in this text
24Naquele tempo, amigos guerrearão uns contra os outros como inimigos. A terra ficará aterrorizada com seus habitantes. As fontes deixarão de correr, de modo que durante três horas não haverá fluxo.
no verse 24 in this text
25“Acontecerá que todo aquele que permanecer depois de todas essas coisas que lhe anunciei será salvo e verá minha salvação e o fim de meu mundo.
no verse 25 in this text
26Verão os homens que foram arrebatados, que desde seu nascimento não provaram a morte. O coração dos habitantes será transformado e convertido em outro espírito.
no verse 26 in this text
27Pois o mal será apagado e o engano será extinto.
no verse 27 in this text
28A fé florescerá. A corrupção será vencida, e a verdade, que por tanto tempo ficou sem fruto, será proclamada.”
no verse 28 in this text
29Enquanto ele falava comigo, eis que pouco a pouco o lugar onde eu estava começou a balançar de um lado para outro.
no verse 29 in this text
30Ele me disse: “Vim mostrar-lhe estas coisas esta noite.
no verse 30 in this text
31Portanto, se orar novamente e jejuar mais sete dias, eu lhe contarei novamente coisas ainda maiores do que estas.
no verse 31 in this text
32Pois sua voz certamente foi ouvida diante do Altíssimo. O Poderoso viu sua justiça. Também viu a pureza que você manteve desde a juventude.
no verse 32 in this text
33Por isso me enviou para mostrar-lhe todas estas coisas e dizer: ‘Creia e não tenha medo!
no verse 33 in this text
34Não se apresse em pensar coisas vãs sobre os tempos passados, para que não se precipite nos tempos futuros.’”
no verse 34 in this text
35Depois disso, voltei a chorar e jejuei da mesma maneira durante sete dias, para completar as três semanas que ele me havia ordenado.
no verse 35 in this text
36Na oitava noite, meu coração tornou-se novamente perturbado dentro de mim, e comecei a falar na presença do Altíssimo.
no verse 36 in this text
37Pois meu espírito estava profundamente agitado, e minha alma angustiada.
no verse 37 in this text
38Eu disse: “Ó Senhor, verdadeiramente falaste no princípio da criação, no primeiro dia, e disseste: ‘Sejam feitos o céu e a terra’, e tua palavra completou a obra.
no verse 38 in this text
39Então o Espírito pairava, e havia escuridão e silêncio por toda parte. O som da voz humana ainda não existia.
no verse 39 in this text
40Então ordenaste que dos teus tesouros saísse um raio de luz, para que tuas obras pudessem aparecer.
no verse 40 in this text
41“No segundo dia, fizeste novamente o espírito do firmamento e ordenaste que ele dividisse e separasse as águas, para que uma parte subisse e a outra permanecesse embaixo.
no verse 41 in this text
42“No terceiro dia, ordenaste que as águas fossem reunidas na sétima parte da terra. Secaste seis partes e as preservaste, para que algumas delas, plantadas e cultivadas, servissem diante de ti.
no verse 42 in this text
43Pois, assim que tua palavra saiu, a obra foi realizada.
no verse 43 in this text
44Imediatamente cresceram grandes e incontáveis frutos, com muitos sabores agradáveis, flores de cores incomparáveis e perfumes de fragrância extremamente delicada. Isso foi feito no terceiro dia.
no verse 44 in this text
45“No quarto dia, ordenaste que o sol brilhasse, que a lua desse sua luz e que as estrelas permanecessem em sua ordem,
no verse 45 in this text
46e deste-lhes uma ordem para servirem à humanidade, que ainda seria criada.
no verse 46 in this text
47“No quinto dia, disseste à sétima parte, onde as águas haviam sido reunidas, que produzisse seres vivos, aves e peixes; e assim aconteceu,
no verse 47 in this text
48para que a água muda e sem vida produzisse seres vivos conforme lhe fora ordenado, a fim de que as nações louvassem tuas maravilhosas obras.
no verse 48 in this text
49“Então preservaste dois seres vivos. A um chamaste Beemote e ao outro, Leviatã.
no verse 49 in this text
50Separaste um do outro, pois a sétima parte, isto é, o lugar onde as águas estavam reunidas, não podia conter os dois.
no verse 50 in this text
51A Beemote deste uma das partes que haviam sido secas no terceiro dia, para que habitasse nela, onde há mil montanhas;
no verse 51 in this text
52mas a Leviatã deste a sétima parte, isto é, a parte aquática. Tu os preservaste para serem devorados por quem quiseres, quando quiseres.
no verse 52 in this text
53“No sexto dia, ordenaste à terra que produzisse diante de ti animais domésticos, animais selvagens e seres que rastejam.
no verse 53 in this text
54Sobre todos eles estabeleceste Adão como governante de todas as obras que fizeste. Dele viemos todos nós, o povo que escolheste.
no verse 54 in this text
55“Falei todas estas coisas diante de ti, ó Senhor, porque disseste que por nossa causa fizeste este mundo.
no verse 55 in this text
56Quanto às outras nações, que também descendem de Adão, disseste que nada são e que são semelhantes a saliva. Comparaste sua abundância a uma gota que cai de um balde.
no verse 56 in this text
57Agora, ó Senhor, olha para estas nações, consideradas como nada, que dominam sobre nós e nos devoram.
no verse 57 in this text
58Mas nós, teu povo, a quem chamaste teu primogênito, teus filhos únicos e objeto de teu amor ardente, fomos entregues nas mãos deles.
no verse 58 in this text
59Se o mundo foi feito por nossa causa, por que não possuímos nosso mundo como herança? Até quando isso continuará?”
no verse 59 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.