2 Esdras 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1“Aconteceu, porém, que, quando meu filho entrou em seu quarto nupcial, caiu e morreu.
1ΚΑΙ ὡς προσηύξατο Ἔσδρας καὶ ὡς ἐξηγόρευσε κλαίων καὶ προσευχόμενος ἐνώπιον οἴκου τοῦ Θεοῦ, συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Ἰσραὴλ ἐκκλησία πολλὴ σφόδρα, ἄνδρες καὶ γυναῖκες καὶ νεανίσκοι, ὅτι ἔκλαυσαν ὁ λαὸς καὶ ὕψωσε κλαίων.
2Então todos apagamos as lâmpadas, e todos os meus vizinhos se levantaram para me consolar. Permaneci quieta até a noite do segundo dia.
2καὶ ἀπεκρίθη Σεχενίας υἱὸς Ἰεὴλ ἀπὸ υἱῶν Ἠλάμ, καὶ εἶπε τῷ Ἔσδρᾳ· ἡμεῖς ἠσυνθετήσαμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν καὶ ἐκαθίσαμεν γυναῖκας ἀλλοτρίας ἀπὸ τῶν λαῶν τῆς γῆς· καὶ νῦν ἐστιν ὑπομονὴ τῷ Ἰσραὴλ ἐπὶ τούτῳ.
3Quando todos terminaram de me consolar e de me encorajar a ficar calma, levantei-me durante a noite, fugi e vim até este campo, como você vê.
3καὶ νῦν διαθώμεθα διαθήκην τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐκβαλεῖν πάσας τὰς γυναῖκας καὶ τὰ γενόμενα ἐξ αὐτῶν, ὡς ἂν βούλη· ἀνάστηθι, καὶ φοβέρισον αὐτοὺς ἐν ἐντολαῖς Θεοῦ ἡμῶν, καὶ ὡς ὁ νόμος γενηθήτω.
4Agora não pretendo voltar para a cidade, mas permanecer aqui, sem comer nem beber, lamentando e jejuando continuamente até morrer.”
4ἀνάστα, ὅτι ἐπὶ σὲ τὸ ρῆμα, καὶ ἡμεῖς μετὰ σοῦ· κραταιοῦ καὶ ποίησον.
5Então deixei de lado as reflexões em que estava envolvido e lhe respondi com ira:
5καὶ ἀνέστη Ἔσδρας καὶ ὥρκισε τοὺς ἄρχοντας, τοὺς ἱερεῖς καὶ Λευίτας καὶ πάντα Ἰσραὴλ τοῦ ποιῆσαι κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο· καὶ ὤμοσαν.
6“Mulher extremamente insensata, você não vê nosso luto e o que aconteceu conosco?
6καὶ ἀνέστη Ἔσδρας ἀπὸ προσώπου οἴκου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς γαζοφυλάκιον Ἰωανὰν υἱοῦ Ἐλισοὺβ καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖ· ἄρτον οὐκ ἔφαγεν καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιεν, ὅτι ἐπένθει ἐπὶ τῇ ἀσυνθεσίᾳ τῆς ἀποικίας.
7Pois Sião, mãe de todos nós, está cheia de tristeza e profundamente humilhada.
7καὶ παρήνεγκαν φωνὴν ἐν Ἰούδᾳ καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ πᾶσι τοῖς υἱοῖς τῆς ἀποικίας τοῦ συναθροισθῆναι εἰς Ἱερουαλήμ,
8Agora é justo lamentar profundamente, visto que todos lamentamos, e ficar triste, visto que todos estamos em tristeza; mas você lamenta por um único filho.
8πᾶς, ὃς ἂν μὴ ἔλθῃ εἰς τρεῖς ἡμέρας, ὡς ἡ βουλὴ τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀναθεματισθήσεται πᾶσα ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς διασταλήσεται ἀπὸ ἐκκλησίας τῆς ἀποικίας.
9Pergunte à terra, e ela lhe dirá que é ela quem deveria lamentar por tantos que crescem sobre ela.
9Καὶ συνήχθησαν πάντες ἄνδρες Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν εἰς Ἱερουσαλὴμ εἰς τὰς τρεῖς ἡμέρας, οὗτος ὁ μὴν ὁ ἔνατος· ἐν εἰκάδι τοῦ μηνὸς ἐκάθισε πᾶς ὁ λαὸς ἐν πλατείᾳ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἀπὸ θορύβου αὐτῶν περὶ τοῦ ρήματος καὶ ἀπὸ τοῦ χειμῶνος.
10Pois dela todos tiveram seu princípio, e outros ainda virão; e eis que quase todos caminham para a destruição, e a multidão deles está completamente condenada.
10καὶ ἀνέστη Ἔσδρας ὁ ἱερεὺς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ὑμεῖς ἠσυνθετήκατε καὶ ἐκαθίσατε γυναῖκας ἀλλοτρίας τοῦ προσθεῖναι ἐπὶ πλημμέλειαν Ἰσραήλ·
11Quem, então, deveria lamentar mais: ela, que perdeu uma multidão tão grande, ou você, que está triste por apenas um?
11καὶ νῦν δότε αἴνεσιν Κυρίῳ Θεῷ τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ ποιήσατε τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ διαστάλητε ἀπὸ λαῶν τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῶν γυναικῶν τῶν ἀλλοτρίων.
12Mas, se me disser: ‘Meu lamento não é como o da terra, pois perdi o fruto de meu ventre, que dei à luz com dores e gerei com sofrimento’,
12καὶ ἀπεκρίθησαν πᾶσα ἡ ἐκκλησία καὶ εἶπαν· μέγα τοῦτο τὸ ρῆμά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς ποιῆσαι·
13digo que com a terra acontece segundo a natureza da terra. A multidão que nela está presente partiu assim como veio.
13ἀλλὰ ὁ λαὸς πολύς, καὶ ὁ καιρὸς χειμερινός, καὶ οὐκ ἔστι δύναμις στῆναι ἔξω· καὶ τὸ ἔργον οὐκ εἰς ἡμέραν μίαν καὶ οὐκ εἰς δύο, ὅτι ἐπληθύναμεν τοῦ ἀδικῆσαι ἐν τῷ ρήματι τούτῳ.
14Portanto, digo a você: ‘Assim como você deu à luz com tristeza, também a terra, desde o princípio, produziu seu fruto — isto é, as pessoas — para aquele que a criou.’
14στήτωσαν δὴ ἄρχοντες ἡμῶν πάσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ πάντες οἱ ἐν πόλεσιν ἡμῶν, ὃς ἐκάθισε γυναῖκας ἀλλοτρίας, ἐλθέτωσαν εἰς καιροὺς ἀπὸ συνταγῶν καὶ μετ᾿ αὐτῶν πρεσβύτεροι πόλεως καὶ πόλεως καὶ κριταὶ τοῦ ἀποστρέψαι ὀργὴν θυμοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξ ἡμῶν περὶ τοῦ ρήματος τούτου.
15Agora, portanto, contenha sua tristeza e suporte com coragem as adversidades que lhe aconteceram.
15πλὴν Ἰωνάθαν υἱὸς Ἀσαὴλ καὶ Ἰαζίας υἱὸς Θεκωὲ μετ᾿ ἐμοῦ περὶ τούτου, καὶ Μεσολλὰμ καὶ Σαββαθαΐ ὁ Λευίτης βοηθῶν αὐτοῖς.
16Pois, se reconhecer como justo o decreto de Deus, receberá novamente seu filho no devido tempo e será louvada entre as mulheres.
16καὶ ἐποίησαν οὕτως υἱοὶ τῆς ἀποικίας. καὶ διεστάλησαν Ἔσδρας ὁ ἱερεὺς καὶ ἄνδρες ἄρχοντες πατριῶν τῷ οἴκῳ καὶ πάντες ἐν ὀνόμασιν, ὅτι ἐπέστρεψαν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ δεκάτου ἐκζητῆσαι τὸ ρῆμα.
17Vá, portanto, para a cidade, para junto de seu marido.”
17καὶ ἐτέλεσαν ἐν πᾶσιν ἀνδράσιν, οἳ ἐκάθισαν γυναῖκας ἀλλοτρίας, ἕως ἡμέρας μιᾶς τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου.
18Ela me disse: “Não farei isso. Não irei para a cidade, mas morrerei aqui.”
18Καὶ εὑρέθησαν ἀπὸ υἱῶν τῶν ἱερέων, οἳ ἐκάθισαν γυναῖκας ἀλλοτρίας· ἀπὸ υἱῶν Ἰησοῦ υἱοῦ Ἰωσεδὲκ καὶ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Μαασία καὶ Ἐλιέζερ καὶ Ἰαρὶβ καὶ Γαδαλία,
19Então continuei a falar com ela:
19καὶ ἔδωκαν χεῖρα αὐτῶν τοῦ ἐξενέγκαι γυναῖκας ἑαυτῶν καὶ πλημμελείας κριὸν ἐκ προβάτων περὶ πλημμελήσεως αὐτῶν·
20“Não faça isso. Deixe-se persuadir pelas adversidades de Sião e seja consolada por causa da tristeza de Jerusalém.
20καὶ ἀπὸ υἱῶν Ἐμμήρ, Ἀνανὶ καὶ Ζαβδία·
21Pois você vê que nosso santuário foi devastado, nosso altar derrubado e nosso templo destruído;
21καὶ ἀπὸ υἱῶν Ἠράμ, Μασαὴλ καὶ Ἐλία καὶ Σαμαΐα καὶ Ἰεὴλ καὶ Ὀζία·
22nossa lira foi humilhada, nosso cântico silenciado, nossa alegria chegou ao fim, a luz de nosso candelabro se apagou, a arca de nossa aliança foi saqueada, nossas coisas santas foram contaminadas, e o nome pelo qual somos chamados foi profanado. Nossos homens livres são tratados com desprezo, nossos sacerdotes foram queimados, nossos levitas foram levados para o cativeiro, nossas virgens foram desonradas e nossas esposas violentadas, nossos homens justos foram levados embora, nossos pequeninos foram traídos, nossos jovens foram levados à escravidão, e nossos homens fortes se tornaram fracos.
22καὶ ἀπὸ υἱῶν Φασούρ, Ἐλιωναΐ, Μαασία καὶ Ἰσμαὴλ καὶ Ναθαναὴλ καὶ Ἰωζαβὰδ καὶ Ἠλασά·
23E, acima de tudo, o selo de Sião perdeu agora o selo de sua honra e foi entregue nas mãos dos que nos odeiam.
23καὶ ἀπὸ τῶν Λευιτῶν, Ἰωζαβὰδ καὶ Σαμοὺ καὶ Κωλία (αὐτὸς Κωλίτας) καὶ Φεθεΐα καὶ Ἰόδομ καὶ Ἐλιέζερ·
24Portanto, afaste de si essa grande tristeza e remova a multidão de suas dores, para que o Poderoso tenha novamente misericórdia de você e o Altíssimo lhe dê descanso e alívio de suas aflições.”
24καὶ ἀπὸ τῶν ᾀδόντων, Ἐλισάβ· καὶ ἀπὸ τῶν πυλωρῶν, Σολμὴν καὶ Τελμὴν καὶ Ὠδούθ·
25Enquanto eu falava com ela, eis que de repente seu rosto começou a brilhar intensamente, e sua aparência resplandeceu como relâmpago, de modo que tive muito medo dela e fiquei admirado, sem saber o que isso significava.
25καὶ ἀπὸ Ἰσραήλ· ἀπὸ υἱῶν Φόρος, Ραμία καὶ Ἀζία καὶ Μελχία καὶ Μεαμὶν καὶ Ἐλεάζαρ καὶ Ἀσαβία καὶ Βαναία·
26Eis que de repente ela deu um grande e terrível grito, de modo que a terra tremeu com o som.
26καὶ ἀπὸ υἱῶν Ἠλάμ, Ματθανία καὶ Ζαχαρία καὶ Ἰαϊὴλ καὶ Ἀβδία και Ἰαριμὼθ καὶ Ἠλία·
27Olhei, e eis que a mulher já não apareceu diante de mim; havia, porém, uma cidade construída, e mostrou-se um lugar de grandes fundamentos. Então tive medo e clamei em alta voz:
27καὶ ἀπὸ υἱῶν Ζαθονά, Ἐλιωναΐ, Ἐλισούβ, Ματθαναΐ καὶ Ἀρμὼθ καὶ Ζαβὰδ καὶ Ὀζιζά·
28“Onde está o anjo Uriel, que veio a mim no princípio? Pois ele me fez cair neste grande êxtase, meu fim se transformou em corrupção, e minha oração em censura!”
28καὶ ἀπὸ υἱῶν Βαβεΐ, Ἰωανάν, Ἀνανία, καὶ Ζαβοὺ καὶ Θαλί·
29Enquanto eu dizia essas palavras, eis que o anjo que havia vindo a mim no princípio veio novamente e olhou para mim.
29καὶ ἀπὸ υἱῶν Βανουΐ, Μοσολλάμ, Μαλούχ, Ἀδαΐας, Ἰασοὺβ καὶ Σαλουΐα καὶ Ρημώθ·
30Eis que eu estava deitado como morto, e meu entendimento havia sido tirado de mim. Ele me tomou pela mão direita, consolou-me, colocou-me de pé e me disse:
30καὶ ἀπὸ υἱῶν Φαὰθ Μωάβ, Ἐδνὲ καὶ Χαλὴλ καὶ Βαναία Μαασία Ματθανία Βεσελεὴλ καὶ Βανουΐ καὶ Μανασσῆ·
31“O que aconteceu com você? Por que está tão perturbado? Por que seu entendimento e os pensamentos de seu coração estão perturbados?”
31καὶ ἀπὸ υἱῶν Ἠράμ, Ἐλιέζερ, Ἰεσία, Μελχία, Σαμαΐας, Συμεών,
32Eu disse: “Porque você me abandonou. Contudo, fiz conforme suas palavras e fui ao campo; e eis que vi, e ainda vejo, aquilo que não consigo explicar.”
32Βενιαμίν, Βαλούχ, Σαμαρία·
33Ele me disse: “Fique de pé como homem, e eu o instruirei.”
33καὶ ἀπὸ υἱῶν Ἀσήμ, Μετθανία, Ματθαθά, Ζαδάβ, Ἐλιφαλέτ, Ἱεραμί, Μανασσῆ, Σεμεΐ·
34Então eu disse: “Fale, meu senhor; apenas não me abandone, para que eu não morra antes do meu tempo.
34καὶ ἀπὸ υἱῶν Βανί, Μοοδία, Ἀμράμ, Οὐήλ,
35Pois vi aquilo que não conhecia e ouvi aquilo que não conheço.
35Βαναία, Βαδαία, Χελκία,
36Ou será que meu entendimento está enganado, ou minha alma está num sonho?
36Οὐουανία, Μαριμώθ, Ἐλιασίφ,
37Agora, portanto, peço que explique a teu servo o significado desta visão.”
37Ματθανία, Ματθαναΐ καὶ ἐποίησαν
38Ele me respondeu: “Ouça-me, e eu o instruirei e lhe explicarei as coisas que lhe causam medo, pois o Altíssimo revelou a você muitas coisas secretas.
38οἱ υἱοὶ Βανουὶ καὶ οἱ υἱοὶ Σεμεΐ
39Ele viu que seu caminho é justo, porque você continuamente se entristece por seu povo e faz grande lamentação por Sião.
39καὶ Σελεμία καὶ Νάθαν καὶ Ἀδαΐα,
40Este, portanto, é o significado da visão:
40Μαχαδναβού, Σεσεΐ, Σαριού,
41a mulher que apareceu a você pouco antes, a quem viu lamentando e começou a consolar,
41Ἐζριὴλ καὶ Σελεμία καὶ Σαμαρία
42mas cuja aparência de mulher agora você já não vê, enquanto diante de você apareceu uma cidade em construção,
42καὶ Σελλούμ, Ἀμαρεία, Ἰωσήφ·
43e que lhe falou da morte de seu filho, esta é a interpretação:
43ἀπὸ υἱῶν Ναβού, Ἰαήλ, Ματθανίας, Ζαβάδ, Ζεββενάς, Ἰαδαὶ καὶ Ἰωὴλ καὶ Βαναία.
44essa mulher que você viu é Sião, que agora você vê como uma cidade em construção.
44πάντες οὗτοι ἐλάβοσαν γυναῖκας ἀλλοτρίας καὶ ἐγέννησαν ἐξ αὐτῶν υἱούς.
45Ela lhe disse que havia sido estéril durante trinta anos porque houve três mil anos no mundo durante os quais nenhuma oferta havia ainda sido oferecida nela.
no verse 45 in this text
46Depois de três mil anos, Salomão construiu a cidade e ofereceu ofertas. Foi então que a estéril deu à luz um filho.
no verse 46 in this text
47Ela lhe disse que o criou com grande cuidado. Isso representa a habitação em Jerusalém.
no verse 47 in this text
48Quando ela lhe disse: ‘Meu filho morreu quando entrou em seu quarto nupcial, e essa calamidade lhe sobreveio’, isso representa a destruição que veio sobre Jerusalém.
no verse 48 in this text
49Eis que você viu sua imagem, como lamentava por seu filho, e começou a consolá-la por aquilo que lhe aconteceu. Estas eram as coisas que deveriam ser reveladas a você.
no verse 49 in this text
50Pois agora o Altíssimo, vendo que você está sinceramente entristecido e sofre de todo o coração por ela, mostrou-lhe o esplendor de sua glória e a beleza de sua formosura.
no verse 50 in this text
51Por isso lhe pedi que permanecesse no campo onde nenhuma casa havia sido construída,
no verse 51 in this text
52pois eu sabia que o Altíssimo lhe mostraria isso.
no verse 52 in this text
53Por isso ordenei que viesse ao campo onde não havia fundamento de construção alguma.
no verse 53 in this text
54Pois nenhuma construção humana poderia permanecer no lugar onde a cidade do Altíssimo seria mostrada.
no verse 54 in this text
55Portanto, não tenha medo nem deixe seu coração ficar aterrorizado; mas entre e veja a beleza e a grandeza da construção, tanto quanto seus olhos forem capazes de ver.
no verse 55 in this text
56Depois ouvirá tanto quanto seus ouvidos puderem compreender.
no verse 56 in this text
57Pois você é mais bem-aventurado do que muitos e foi chamado pelo nome para estar com o Altíssimo, como apenas poucos.
no verse 57 in this text
58Amanhã à noite, porém, permaneça aqui,
no verse 58 in this text
59e assim o Altíssimo lhe mostrará em sonhos as visões daquilo que fará aos habitantes da terra nos últimos dias.” Então dormi aquela noite e a seguinte, conforme ele me havia ordenado.
no verse 59 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.