1 Reis 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Roboão foi a Siquém, pois todo o Israel tinha ido a Siquém para fazê-lo rei.
1Rehoboam te manghai sak hamla Israel pum loh Shekhem la a pawk dongah anih khaw Shekhem la cet.
2Quando Jeroboão, filho de Nebate, ouviu isso (pois ele ainda estava no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão, e Jeroboão morava no Egito;
2Te tla a om neh Nebat capa Jeroboam loh a yaak dae amah te Egypt ah om pueng. Manghai Solomon mikhmuh lamloh a yong phoeiah Jeroboam he Egypt ah kho a sak.
3e eles mandaram chamá-lo), Jeroboão e toda a assembleia de Israel vieram e falaram a Roboão, dizendo:
3Te vaengah a tah uh vanbangla a taengla a khue uh. Te dongah Jeroboam neh Israel hlangping boeih te cet tih a pha uh vaengah Rehoboam te a voek uh.
4“Seu pai tornou o nosso jugo pesado. Agora, portanto, alivie a dura servidão de seu pai e o seu jugo pesado que ele colocou sobre nós, e nós o serviremos.”
4“Na pa loh kaimih kah hnamkun he a siing coeng. Tedae namah loh na pa kah thohtatnah mangkhak lamloh, kaimih soah a hnamkun khak a khueh lamloh yanghoep sak laeh. Te daengah ni nang taengah ka thohtat uh eh,” a ti uh.
5Ele lhes disse: “Retirem-se por três dias, depois voltem a mim.” Então o povo se foi.
5Tedae amih te, “Cet uh lamtah a thum hnin phoeiah ka taengla ha mael uh,” a ti nah tih pilnam khaw cet.
6O rei Roboão aconselhou-se com os anciãos que haviam servido diante de Salomão, seu pai, enquanto ele ainda vivia, dizendo: “Que conselho vocês me dão para responder a este povo?”
6Te dongah manghai Rehoboam loh a ham rhoek te a dawt. Te rhoek te a napa Solomon amah a hingnah a om vaengkah a mikhmuh ah aka pai la om uh. Amih te, “Nangmih ta, he ol pilnam taengah metla metla mael ham khaw thui uh lah,” a ti nah.
7Eles responderam: “Se você for um servo para este povo hoje, e os servir, e lhes responder com boas palavras, então eles serão seus servos para sempre.”
7A thui uh phoeiah amah te a voek uh tih, “Tahe khohnin ah pilnam taengah he sal la om mai lamtah amih taengah thotat mai. Amih te na doo vaengah a taengah ol then thui lamtah hnin takuem nang taengah sal la om bitni,” a ti na uh.
8Mas ele abandonou o conselho que os anciãos lhe tinham dado, e aconselhou-se com os jovens que haviam crescido com ele, que estavam diante dele.
8Tedae a ham rhoek kah cilsuep a paek te a voeih. Amah neh aka pantai hang tih a mikhmuh ah aka pai camoe rhoek te a dawt.
9Ele lhes disse: “Que conselho vocês dão, para que possamos responder a este povo que me falou, dizendo: ‘Alivie o jugo que seu pai colocou sobre nós’?”
9Te vaengah amih te, “Kai taengah, 'Na pa loh kaimih soah a tloeng hnamkun lamloh n'yanghoep sak ,’ a ti tih aka thui pilnam he ol mael ham metlam na thui eh?,” a ti nah.
10Os jovens que haviam crescido com ele lhe disseram: “Diga a este povo que falou com você, dizendo: ‘Seu pai tornou o nosso jugo pesado, mas alivie-o para nós’ — diga-lhes: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
10Te dongah anih te amah neh aka pantai hmaih camoe rhoek loh a doo uh tih, “Nang taengah cal uh tih, 'Na pa loh kaimih kah hnamkun a siing coeng dae nang loh kaimih dong lamkah hang hawl sak,’ aka ti pilnam taengah he he thui pah. Amih te, 'Ka kutca he a pa kah cinghen lakah putsut.
11Agora, meu pai os sobrecarregou com um jugo pesado, mas eu acrescentarei ao seu jugo. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.’”
11A pa loh nangmih soah hnamkun a rhih a tloeng coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei pueng ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni, 'ti tah,” a ti uh.
12Então Jeroboão e todo o povo vieram a Roboão no terceiro dia, conforme o rei havia pedido, dizendo: “Voltem a mim no terceiro dia.”
12A caeh vaengah tah manghai loh a uen tih, “A thum hnin ah kai taengla ha mael uh,” a ti nah van bangla Jeroboam neh pilnam boeih te a thum hnin ah Rehoboam taengla pawk.
13O rei respondeu ao povo duramente, e abandonou o conselho que os anciãos lhe tinham dado,
13Te vaengah manghai loh pilnam te mat a voek tih a ham rhoek kah cilsuep a paek te khaw a voeih.
14e falou-lhes de acordo com o conselho dos jovens, dizendo: “Meu pai tornou o seu jugo pesado, mas eu acrescentarei ao seu jugo. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.”
14Te dongah camoe kah cilsuep bangla amih te a voek tih, “A pa loh nangmih kah hnamkun te a siing coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni,” a ti nah.
15Assim, o rei não deu ouvidos ao povo; pois isso foi um desígnio do SENHOR, para que ele confirmasse a sua palavra, que o SENHOR falou por meio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
15BOEIPA loh Nebat capa Jeroboam ham Shiloh Ahijah kut lamloh a thui bangla, a ol te thoeng sak ham BOEIPA taeng lamloh sainah a om dongah ni, manghai loh pilnam taengkah a hnatun pawh.
16Quando todo o Israel viu que o rei não lhes dava ouvidos, o povo respondeu ao rei, dizendo: “Que porção temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé. Às suas tendas, ó Israel! Agora cuide da sua própria casa, Davi.” Então Israel partiu para as suas tendas.
16Manghai loh amih taengkah hnatun pawt te Israel pum loh a hmuh. Te dongah pilnam loh manghai te ol a mael tih, “David khuiah kaimih kah khoyo te menim? Israel nang kah dap te Jesse koca khuikah rho moenih. David, na im hmu laeh he,” a ti uh. Te phoeiah Israel rhoek te a dap la cet uh.
17Mas, quanto aos filhos de Israel que moravam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
17Te dongah Israel ca rhoek tah Judah khopuei rhoek ah kho a sak uh tih amih soah Rehoboam te manghai.
18Então o rei Roboão enviou Adorão, que estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; e todo o Israel o apedrejou até a morte. O rei Roboão apressou-se em subir no seu carro, para fugir para Jerusalém.
18Te vaengah manghai Rehoboam loh saldong aka pai thil Adoram te a tueih hatah Israel pum loh anih te lungto neh a dae tih duek. Tedae manghai Rehoboam tah leng dongah luei ham huel uh tih Jerusalem la rhaelrham.
19Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até o dia de hoje.
19Te dong tahae khohnin duela Israel loh David imkhui boe a koek thil.
20Quando todo o Israel ouviu que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel. Não houve ninguém que seguisse a casa de Davi, exceto somente a tribo de Judá.
20Jeroboam a mael te Israel pum loh a yaak vaengah tah anih te a tah uh tih rhaengpuei taengla a khue uh. Te phoeiah anih te Israel boeih soah a manghai sak uh. Tedae Judah koca bueng phoeiah tah David imkhui hnukah a om moenih.
21Quando Roboão chegou a Jerusalém, ele reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens escolhidos que eram guerreiros, para lutar contra a casa de Israel, a fim de devolver o reino a Roboão, filho de Salomão.
21Rehoboam te cet tih Jerusalem a pha neh Judah imkhui pum te a coi. Israel imkhui vathoh thil ham neh ram te Solomon capa Rehoboam taengla mael sak ham caemtloek la aka tlun thai te a coelh. Te vaengah Benjamin koca he thawng yakhat neh thawng sawmrhet lo.
22Mas a palavra de Deus veio a Semaías, o homem de Deus, dizendo:
22Tedae Pathen kah ol tah Pathen kah hlang Shemaiah taengla pawk tih,
23“Fale a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá e de Benjamim, e ao restante do povo, dizendo:
23“Judah manghai Solomon capa Rehoboam taeng neh Judah imkhui pum taengah thui pah lamtah, Benjamin neh pilnam hlangrhuel taengah khaw thui pah.
24‘Assim diz o SENHOR: “Vocês não subirão nem lutarão contra os seus irmãos, os filhos de Israel. Que cada um volte para a sua casa; pois isso vem de mim.”’” Então eles deram ouvidos à palavra do SENHOR, e voltaram e seguiram o seu caminho, de acordo com a palavra do SENHOR.
24BOEIPA loh he ni a thui. Cet uh boeh, na manuca Israel ca rhoek te vathoh uh thil boeh. He ol he kamah taeng lamloh a om dongah hlang he amah im la mael saeh,” a ti nah. BOEIPA ol te a yaak vaengah tah BOEIPA ol bangla caeh ham mael uh.
25Então Jeroboão edificou Siquém na região montanhosa de Efraim, e morou nela; e ele saiu dali e edificou Penuel.
25Jeroboam loh Ephraim tlang ah Shekhem te a thoh tih a khuiah kho a sak. Te lamloh puen uh tih Penuel te a thoh.
26Jeroboão disse em seu coração: “Agora o reino voltará para a casa de Davi.
26Te vaengah Jeroboam loh a lungbuei neh, “Ram he David imkhui la mael laeh mako.
27Se este povo subir para oferecer sacrifícios na casa do SENHOR em Jerusalém, então o coração deste povo se voltará novamente para o seu senhor, para Roboão, rei de Judá; e eles me matarão, e voltarão para Roboão, rei de Judá.”
27Pilnam he Jerusalem kah BOEIPA im ah hmueih nawn ham cet tih pilnam kah lungbuei he a boei Judah manghai Rehoboam taengla mael khaming. Te vaengah kai n'ngawn uh vetih Judah manghai Rehoboam taengla mael uh ni,” a ti.
28Então o rei tomou conselho, e fez dois bezerros de ouro; e ele lhes disse: “É trabalho demais para vocês subirem a Jerusalém. Eis aqui os seus deuses, ó Israel, que os tiraram da terra do Egito!”
28Te dongah manghai loh a poek tih sui vaitoca rhoi te a saii. Te phoeiah amih te, “Jerusalem la caeh ham khaw nangmih ham rhaisang aih. Egypt khohmuen lamloh nang aka khuen Israel nang kah pathen rhoi he,” a ti nah.
29Ele colocou um em Betel, e o outro ele pôs em Dã.
29Te phoeiah pakhat te Bethel ah a khueh tih pakhat te Dan ah a khueh.
30Isso se tornou um pecado, pois o povo ia até Dã para adorar diante daquele que lá estava.
30Pilnam he Dan hil a mikhmuh ah huek a caeh uh dongah hekah hno he tholhnah la om coeng.
31Ele fez santuários nos lugares altos, e constituiu sacerdotes dentre todo o povo, que não eram dos filhos de Levi.
31Hmuensang kah im te a saii tih Levi koca lamkah aka om mueh khobawt pilnam lamkah te khosoih la a saii.
32Jeroboão instituiu uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, semelhante à festa que há em Judá, e ele subiu ao altar. Ele fez assim em Betel, sacrificando aos bezerros que havia feito, e estabeleceu em Betel os sacerdotes dos lugares altos que ele havia feito.
32Jeroboam loh a hla rhet dongkah hlasae hnin hlai nga vaengah te Judah kah khotue bangla khotue a phueng. Vaitoca taengah nawn ham a saii vanbangla Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a khuen. Bethel ah khosoih rhoek te a pai sak tih hmuensang khaw a saii.
33Ele subiu ao altar que havia feito em Betel no décimo quinto dia do oitavo mês, no mês que ele havia inventado em seu próprio coração; e ele instituiu uma festa para os filhos de Israel, e subiu ao altar para queimar incenso.
33Amah lungbuei lamkah bueng neh a thainawn hla dongkah, hla rhet hnin hlai nga vaengah Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a nawn. Israel ca rhoek ham khotue a saii pah vaengah hmueih phum ham hmueihtuk te a paan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.