1 Reis 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Então Salomão reuniu os líderes de Israel com todos os chefes das tribos, os príncipes das famílias dos filhos de Israel, diante do rei Salomão em Jerusalém, para trazerem a arca da aliança do SENHOR da cidade de Davi, que é Sião.
1BOEIPA kah paipi thingkawng te Zion David khopuei lamloh Jerusalem kah manghai Solomon taengla khuen ham Solomon loh Israel a ham rhoek, koca rhoek kah a lu boeih, Israel ca rhoek kah a napa rhoek kah khoboei rhoek, koca kah a lu boeih te a tingtun sak.
2Todos os homens de Israel se reuniram diante do rei Salomão na festa, no mês de etanim, que é o sétimo mês.
2Te dongah Israel hlang boeih te manghai Solomon taengla Ethanim hla, a hla rhih dongkah khotue vaengah tingtun uh.
3Todos os líderes de Israel vieram, e os sacerdotes levantaram a arca.
3Israel kah a ham rhoek boeih a pawk uh neh khosoih rhoek loh thingkawng te a koh uh.
4Eles trouxeram a arca do SENHOR, a Tenda do Encontro e todos os utensílios sagrados que estavam na Tenda. Os sacerdotes e os levitas os trouxeram.
4BOEIPA kah thingkawng te a khuen uh tih tingtunnah dap neh dap kah hmuencim hnopai boeih te Levi khosoih rhoek loh a khuen uh.
5O rei Salomão e toda a congregação de Israel, que havia se reunido a ele, estavam com ele diante da arca, sacrificando ovelhas e bois que não podiam ser contados nem numerados, de tantos que eram.
5Manghai Solomon neh thingkawng hmai ah anih taengla amah neh aka tuentah uh Israel rhaengpuei boeih loh a khawk la boiva neh saelhung a nawn uh te daek uh lek pawt tih tae uh lek pawh.
6Os sacerdotes trouxeram a arca da aliança do SENHOR para o seu lugar, no santuário interior da casa, no lugar santíssimo, debaixo das asas dos querubins.
6Te vaengah khosoih rhoek loh BOEIPA kah paipi thingkawng te im khui kah cangimphu khuikah amah hmuen la a khuen uh. Te te cherubim phae hmui kah hmuencim kah hmuencim la a khueh.
7Pois os querubins estendiam as suas asas sobre o lugar da arca, e os querubins cobriam a arca e as suas varas por cima.
7Cherubim loh thingkawng hmuen te phae a phuel thil tih cherubim loh thingkawng so neh a so kah a cung soah a khuk.
8As varas eram tão longas que as pontas das varas podiam ser vistas do Lugar Santo, diante do santuário interior, mas não podiam ser vistas de fora. Elas estão lá até o dia de hoje.
8A cung te a hlawt van dongah a cung hmoi te cangimphu hmai kah hmuencim lamloh tueng. Tedae poeng lamloh tueng pawt cakhaw tahae khohnin duela om.
9Não havia nada na arca, exceto as duas tábuas de pedra que Moisés colocou lá em Horebe, quando o SENHOR fez uma aliança com os filhos de Israel, quando eles saíram da terra do Egito.
9Thingkawng khuiah Horeb ah Moses loh a khueh lungto cabael rhoi phoeiah a tloe om pawh. Egypt kho lamloh a coe uh phoeiah teah ni BOEIPA loh Israel ca rhoek taengah paipi a saii.
10Aconteceu que, quando os sacerdotes saíram do Lugar Santo, a nuvem encheu a casa do SENHOR,
10Hmuencim lamloh khosoih rhoek a khoe uh vaengah tah BOEIPA im te cingmai loh a khuk.
11de modo que os sacerdotes não podiam permanecer em pé para ministrar por causa da nuvem; pois a glória do SENHOR encheu a casa do SENHOR.
11BOEIPA im te BOEIPA kah thangpomnah a bae dongah khosoih rhoek khaw cingmai hmai ah thohtat ham pai uh thai pawh.
12Então Salomão disse: “O SENHOR disse que habitaria na densa escuridão.
12Te vaengah Solomon loh, “BOEIPA loh yinnah khuiah khosak ham a thui coeng.
13Certamente construí uma casa para tua habitação, um lugar para habitares para sempre.”
13Namah loh kumhal due kho na sak nah ham hmuen la na imhmuen kah im a sak khaw ka sak coeng,” a ti.
14O rei virou o rosto e abençoou toda a assembleia de Israel; e toda a assembleia de Israel permaneceu em pé.
14Te phoeiah manghai loh a maelhmai te a hooi tih Israel hlangping boeih te yoethen a paek vaengah Israel hlangping boeih khaw pai uh.
15Ele disse: “Bendito seja o SENHOR, o Deus de Israel, que falou com a sua boca a Davi, seu pai, e com a sua mão o cumpriu, dizendo:
15Te vaengah, “Israel Pathen BOEIPA tah a yoethen pai. A ka neh a pa David taengah a thui tih a kut neh a soep sak.
16‘Desde o dia em que tirei o meu povo Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para construir uma casa, para que o meu nome estivesse ali; mas escolhi Davi para estar sobre o meu povo Israel.’
16'Ka pilnam Israel te Egypt lamkah ka khuen khohnin lamloh ka ming om sak ham neh im thoh sak ham Israel koca boeih khuikah khopuei te ka coelh moenih. Tedae David te ka pilnam Israel soah om sak ham ka coelh,’ a ti.
17“Ora, estava no coração de Davi, meu pai, construir uma casa para o nome do SENHOR, o Deus de Israel.
17Israel Pathen BOEIPA ming la im sak ham hea pa David kah thinko ah om coeng.
18Mas o SENHOR disse a Davi, meu pai: ‘Como estava no seu coração construir uma casa para o meu nome, você fez bem em ter isso no coração.
18Tedae BOEIPA loh a pa David te, 'Kai ming la im sak ham na thinko ah a om bangla na thinko ah a om ham khaw then.
19Contudo, você não construirá a casa; mas o seu filho, que sairá do seu corpo, ele construirá a casa para o meu nome.’
19Tedae nang loh im na thoh pawt vetih na pumpu lamkah aka thoeng na capa lat long nikai ming ham im a thoh eh?,’ a ti nah.
20O SENHOR confirmou a sua palavra que falou; pois eu me levantei no lugar de Davi, meu pai, e me assento no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e construí a casa para o nome do SENHOR, o Deus de Israel.
20BOEIPA loh a thui ol te a cak sak dongah a pa David phoeiah a thoh. Te dongah ni BOEIPA kah a thui bangla Israel kah ngolkhoel dongah ka ngol tih Israel Pathen BOEIPA ming la im ka sak.
21Ali preparei um lugar para a arca, na qual está a aliança do SENHOR, que ele fez com os nossos pais quando os tirou da terra do Egito.”
21Te phoeiah Egypt kho lamloh amih a khuen vaengah a pa rhoek taengah a saii BOEIPA kah paipi thingkawng ham hmuen pahoi ka khueh,’ a ti.
22Salomão se colocou diante do altar do SENHOR, na presença de toda a assembleia de Israel, e estendeu as mãos para o céu;
22Te vaengah Solomon te Israel hlangping pum hmai kah BOEIPA hmueihtuk hmai ah pai tih a kut te vaan la a phuel.
23e disse: “Ó SENHOR, Deus de Israel, não há Deus como tu, nos céus em cima, nem na terra embaixo; que guardas a aliança e a misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti de todo o coração;
23Te phoeiah, “Israel Pathen BOEIPA aw, namah bang Pathen a so kah vaan ah khaw, a dang kah diklai ah khaw a om moenih. Na mikhmuh ah a lungbuei boeih neh aka pongpa na sal rhoek taengah paipi neh sitlohnah na ngaithuen coeng.
24que cumpriste para com o teu servo Davi, meu pai, aquilo que lhe prometeste. Sim, falaste com a tua boca, e com a tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.
24A pa David amah taengah na thui te na sal taengah na ngaithuen. Na ka neh na thui tih tahae khohnin kah bangla na kut neh na soep sak.
25Agora, pois, ó SENHOR, Deus de Israel, cumpre para com o teu servo Davi, meu pai, aquilo que lhe prometeste, dizendo: ‘Nunca te faltará um homem diante de mim para se assentar no trono de Israel, desde que os teus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante de mim como tu andaste diante de mim.’
25Te dongah Israel Pathen BOEIPA aw, a pa David amah taengah na thui te na sal ham khaw ngaithuen dae. 'Ka mikhmuh ah na pongpa bangla, ka mikhmuh ah pongpa ham na ca rhoek loh a longpuei te dawk a ngaithuen uh atah ka mikhmuh kah Israel ngolkhoel dongah aka ngol hamnang kah hlang pat mahpawh,’ na ti.
26“Agora, pois, ó Deus de Israel, por favor, que se confirme a tua palavra, que falaste ao teu servo Davi, meu pai.
26Te dongah Israel Pathen aw, na ol te na ol bangla, tangnah mai laeh. Te te namah kah sal, a pa David taengah na thui coeng.
27Mas será que Deus de fato habitará na terra? Eis que os céus e os céus dos céus não podem te conter; quanto menos esta casa que eu construí!
27Tedae Pathen he diklai ah ngol tang nim? Vaan neh vaan phoeikah vaan rhoek long pataengnang n'cangbam uh thai moenih. Te dongah he im ka sak long aisat he.
28Contudo, atenta para a oração do teu servo e para a sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo faz diante de ti hoje;
28Tedae na sal kah thangthuinah neh anih kah lungmacil taengla mael lah. Ka Pathen BOEIPA aw tamlung neh thangthuinah te han ya lah. Tihnin ah na sal hena mikhmuh ah thangthui coeng.
29para que os teus olhos estejam abertos noite e dia sobre esta casa, sobre o lugar do qual disseste: ‘O meu nome estará ali’; para ouvires a oração que o teu servo fizer voltado para este lugar.
29“He im soah khoyin khothaih na mik dai thil lah. Te hmuen ah,” Ka ming pahoi om saeh,” na ti. Te dongah na sal loh he hmuen la a thangthui vanbangla thangthuinah te hnatun pah.
30Ouve a súplica do teu servo e do teu povo Israel, quando orarem voltados para este lugar. Sim, ouve nos céus, o lugar da tua habitação; e, quando ouvires, perdoa.
30He hmuen la a thangthui uh vaengah, na sal neh na pilnam Israel kah lungmacil te hnatun pah. Namah loh na khosak nah hmuen ah hnatun pah. Vaan lamloh na yaak vaengah khaw khodawkngai pah.
31“Se um homem pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido um juramento para fazê-lo jurar, e ele vier e jurar diante do teu altar nesta casa,
31Hlang he a hui taengah tholh tih tap hamla a soah thaephoeinah a khuen tih ha pawk vaengahhe im kah na hmueihtuk hmai ah a tap atah,
32então ouve nos céus, age e julga os teus servos, condenando o ímpio, fazendo recair o seu caminho sobre a sua própria cabeça, e justificando o justo, para lhe retribuir segundo a sua justiça.
32Namah loh vaan lamkah hnatun lamtah rhoi pah. Halang boe sak ham na sal rhoek te laitloek pah. A khosing te amah lu ah khueh pah. Aka dueng tang sak ham te a duengnah bangla anih ham khueh pah.
33“Quando o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo por ter pecado contra ti, se eles se voltarem novamente para ti e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas a ti nesta casa,
33Na pilnam Israel khaw na taengah tholh uh tih thunkha mikhmuh ah a yawk vaengah, namah taengla mael uh tih na ming te a uem uh vaengah, he im ah namah taengah thangthui uh tih rhennah a bih vaengah,
34então ouve nos céus, perdoa o pecado do teu povo Israel e traze-os de volta à terra que deste aos seus pais.
34namah loh vaan lamkah hnatun lamtah na pilnam Israel kah tholhnah te khodawkngai pah. Te phoeiah amih te a napa rhoek taengah na paek khohmuen la mael puei.
35“Quando o céu se fechar e não houver chuva por terem pecado contra ti, se eles orarem voltados para este lugar e confessarem o teu nome, e se desviarem do seu pecado quando tu os afligires,
35Na taengah tholh tih vaan ke a khaih dongah khotlan a om pawt vaengah, he hmuen la thangthui uh tih na ming te a uem uh vaengah, amih te na phaep tih a tholhnah lamloh a mael uh vaengah,
36então ouve nos céus e perdoa o pecado dos teus servos e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que devem andar; e envia chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo por herança.
36namah loh vaan lamkah hnatun lamtah na sal rhoek neh na pilnam Israel kah tholhnah te khodawkngai pah. Longpuei then te amih thuinuet lamtah a khuiah pongpa uh saeh. Te vaengah na pilnam taengah rho la na paek na khohmuen ah khotlan pae.
37“Se houver fome na terra, se houver peste, se houver ferrugem, mofo, gafanhotos ou lagartas; se o inimigo os cercar na terra das suas cidades, qualquer que seja a praga, qualquer que seja a doença que houver,
37Khohmuen ah khokha pai tihduektahaw vaengah, mawn neh dung, kaisih neh phol a tlung vaengah, a khohmuen vongka ah a thunkha om tih anih te a daengdaeh vaengah, nganboh boeih neh tlohtat cungkuem vaengah,
38toda oração e súplica que for feita por qualquer homem, ou por todo o teu povo Israel, conhecendo cada um a praga do seu próprio coração, e estendendo as mãos para esta casa,
38Hlang boeih lamkah neh, na pilnam Israel boeih lamtah aka thoeng thangthuinah boeih neh lungmacil boeih, hlang loh a thinko tloh a ming uh tih he im la a kut a phuel uh vaengah,
39então ouve nos céus, o lugar da tua habitação, perdoa, age e dá a cada um segundo todos os seus caminhos, cujo coração tu conheces (pois tu, e somente tu, conheces os corações de todos os filhos dos homens);
39namah loh na om nah hmuen vaan lamkah hnatun lamtah khodawkngai pah. Na saii vaengah hlang te a thinko na ming dongah a cungkuem te amah khosing bangla khueh pah. Namah bueng loh hlang ca boeih kah thinko na ming.
40para que te temam todos os dias em que viverem na terra que deste aos nossos pais.
40A pa rhoek taengah na paek khohmuen maelhmai dongkah mulhing rhoek loh amah tue khuiah namah te n'rhih uh saeh.
41“Além disso, quanto ao estrangeiro, que não é do teu povo Israel, quando ele vier de uma terra distante por causa do teu nome
41Kholong ham bal khaw, anih te na pilnam lamkah pawt dae na ming kongah khohla khohmuen lamloh ha pawk atah,
42(pois ouvirão do teu grande nome, da tua mão poderosa e do teu braço estendido), quando ele vier e orar voltado para esta casa,
42Na ming tanglue te ya uh saeh. Na tlungluen kut neh na ban khaw thueng lamtah ha pawk saeh lamtah he im ah thangthui saeh.
43ouve nos céus, o lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro te pedir; para que todos os povos da terra conheçam o teu nome, para te temerem, assim como faz o teu povo Israel, e para que saibam que esta casa que construí é chamada pelo teu nome.
43Namah loh na om nah hmuen vaan lamloh hnatun pah. Kholong khaw namah taengah a bih bangla a cungkuem dongah rhoirhi pah. Te daengah ni diklai pilnam boeih loh na ming te a ming uh eh. Na pilnam Israel bangla nang rhih ham neh he im ah na ming khue ham ka sak te a ming eh.
44“Se o teu povo sair para a batalha contra o seu inimigo, pelo caminho que tu os enviares, e orarem ao SENHOR voltados para a cidade que escolheste, e para a casa que construí para o teu nome,
44Te te na coelh tih na ming ham im ka sak vanbangla amih te longpuei ah na tueih tihna pilnam loh a thunkha taengah caemtloek la a caeh vaengah khopuei long kah BOEIPA taengah a thangthui uh atah.
45então ouve nos céus a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
45Amih kah thangthuinah neh a lungmacil te vaan lamloh hnatun pah lamtah amih kah laitloeknah saii pah.
46Se pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles e os entregares ao inimigo, de modo que os levem cativos para a terra do inimigo, longe ou perto;
46Aka tholh pawt hlang he a om pawt oeh dongah nang taengah tholh uh tih amih taengah na thin a toek vaengah, amih te thunkha hmai ah na voeih. Te vaengah amih aka sol loh a yoei a hla kah thunkha khohmuen ah a sol uh.
47contudo, se eles se arrependerem na terra para onde foram levados cativos, e se converterem, e te fizerem súplicas na terra dos que os levaram cativos, dizendo: ‘Pecamos e agimos perversamente; cometemos iniquidade’,
47Tedae a sol nah khohmuen ah a lungbuei ah pahoi mael uh. Amih a sol nah khohmuen ah namah taengla mael uh tih rhennah a bih vaengah 'Ka tholh uh tih ka paihaeh uh dongah ka boe uh' a ti atah.
48se eles se voltarem para ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra dos seus inimigos que os levaram cativos, e orarem a ti voltados para a sua terra, que deste aos seus pais, para a cidade que escolheste e para a casa que construí para o teu nome,
48Amih aka sol a thunkha rhoek khohmuen ah a thinko boeih, a hinglu boeih neh nang taengla a mael uh atah, a napa rhoek taengah na paek a khohmuen longpuei nang taengla a thangthui atah, khopuei he na coelh tih im ka sak he namah ming ham ni ka sak.
49então ouve a sua oração e a sua súplica nos céus, o lugar da tua habitação, e defende a sua causa;
49Te dongah amih kah thangthuinah neh amih kah lungmacil te na khosak nah hmuen vaan lamloh hnatun lamtah amih laitloeknah te saii pah.
50e perdoa o teu povo que pecou contra ti, e todas as suas transgressões com que transgrediram contra ti; e concede-lhes misericórdia diante daqueles que os levaram cativos, para que tenham compaixão deles
50Namah taengah aka tholh na pilnam taeng neh amih kah boekoeknah cungkuem taengah khodawkngai pah. Nang taengah boe a koek akhaw amih aka sol kah mikhmuh ah amih te haidamnah dongah na paek daengah ni amih te ahaidam uh eh.
51(pois eles são o teu povo e a tua herança, que tiraste do Egito, do meio da fornalha de ferro);
51Amih te Egypt lamkah thi hmai-ulh khui lamloh na khuen na pilnam neh na rho ni.
52para que os teus olhos estejam abertos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo Israel, para os ouvires sempre que clamarem a ti.
52Na mikte na sal kah lungmacil taeng neh na pilnam Israel kah lungmacil taengah aka dai la om saeh, namah taengah a cungkuem la a pang uh vaengah, amih te aka hnatun la om lah.
53Pois tu os separaste dentre todos os povos da terra para serem a tua herança, como falaste por meio de Moisés, teu servo, quando tiraste os nossos pais do Egito, ó Senhor DEUS.”
53Ka Boeipa Yahovah aw, a pa rhoek te Egypt lamloh na sal Moses kut dongah na khuen vaengah na thui bangla namah loh amih te namah kah rho la diklai pilnam cungkuem lamloh na hoep coeng,” a ti.
54E aconteceu que, quando Salomão terminou de fazer toda esta oração e súplica ao SENHOR, ele se levantou de diante do altar do SENHOR, de onde estava ajoelhado com as mãos estendidas para o céu.
54BOEIPA taengah thangthui ham thangthuinah neh lungmacil boeih he Solomon loh a khah phoeiah BOEIPA hmueihtuk hmai kah a khuklu dongah aka cungkueng lamloh thoh tih a kut te vaan la a phuel.
55Ele se pôs em pé e abençoou toda a assembleia de Israel em alta voz, dizendo:
55Pai tih Israel hlangping cungkuem te yoethen a paek vaengah ol ue neh,
56“Bendito seja o SENHOR, que deu descanso ao seu povo Israel, segundo tudo o que prometeu. Não falhou nem uma só palavra de toda a sua boa promessa, que ele prometeu por meio de Moisés, seu servo.
56“A cungkuem ah a thui bangla a pilnam Israel taengah duemnah aka pae BOEIPA tah a yoethen pai. A sal Moses kut ah a thui a ol then boeih te ol pakhat khaw a hloo moenih.
57Que o SENHOR, nosso Deus, esteja conosco, assim como esteve com os nossos pais. Que ele não nos deixe nem nos abandone,
57Mamih kah Pathen BOEIPA he a pa rhoek taengah a om bangla mamih taengah khaw om saeh. Mamih he n'hnoo boel saeh lamtah mamih he m'phap boel saeh.
58para que incline os nossos corações a ele, para andarmos em todos os seus caminhos, e guardarmos os seus mandamentos, os seus estatutos e as suas ordenanças, que ele ordenou aos nossos pais.
58A pa rhoek a uen bangla mamih thinko he amah taengla buung ham, amah kah longpuei cungkuem ah pongpa ham, a olpaek, a oltlueh neh a laitloeknah khaw ngaithuen ham om.
59Que estas minhas palavras, com as quais fiz súplica diante do SENHOR, estejam perto do SENHOR, nosso Deus, de dia e de noite, para que ele defenda a causa do seu servo e a causa do seu povo Israel, conforme a necessidade de cada dia;
59BOEIPA mikhmuh ah rhennah ka bih vanbangla ka ol he khoyin khothaih aka yoei mamih kah BOEIPA Pathen taengah om saeh. Te daengah ni hnin at kah olka dongah aka om a sal kah laitloeknah neh a pilnam Israel kah laitloeknah he amah khohnin ah a saii thai eh.
60para que todos os povos da terra saibam que o SENHOR é Deus. Não há nenhum outro.
60Te daengah ni diklai pilnam boeih loh Yahweh amah phoeiah Pathen tloe om pawh tila a ming eh.
61“Que o coração de vocês, portanto, seja perfeito para com o SENHOR, nosso Deus, para andarem nos seus estatutos e guardarem os seus mandamentos, como se vê neste dia.”
61Tedae tahae khohnin kah bangla a oltlueh dongah pongpa ham neh a olpaek ngaithuen ham tah nangmih kah thinko te mamih kah Pathen BOEIPA taengah a rhuemtuet la om saeh,” a ti.
62O rei, e todo o Israel com ele, ofereceram sacrifícios diante do SENHOR.
62Te phoeiah manghai neh a taengkah Israel boeih loh BOEIPA mikhmuh ah hmueih a nawn uh.
63Salomão ofereceu como sacrifício de ofertas pacíficas, que ele ofereceu ao SENHOR, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel dedicaram a casa do SENHOR.
63Solomon loh rhoepnah hmueih a nawn tih BOEIPA taengah saelhung thawng kul thawng hnih neh boiva thawng yakhat thawng kul a nawn. Te tlam te manghai neh Israel ca boeih loh BOEIPA im te a uum uh.
64No mesmo dia, o rei consagrou o meio do pátio que estava diante da casa do SENHOR; pois ali ele ofereceu o holocausto, a oferta de cereais e a gordura das ofertas pacíficas, porque o altar de bronze que estava diante do SENHOR era muito pequeno para receber o holocausto, a oferta de cereais e a gordura das ofertas pacíficas.
64Teah te hmueihhlutnah neh khocang khaw, rhoepnah maehtha khaw a ngawn dongah Amah khohnin ah manghai loh BOEIPA im hmai kah vongup khui a ciim. Te vaengah BOEIPA mikhmuh kah rhohum hmueihtuk tah hmueihhlutnah neh khocang, rhoepnah maehtha a ael ham lakah a caek dongah ni.
65Assim, Salomão celebrou a festa naquele tempo, e todo o Israel com ele, uma grande assembleia, desde a entrada de Hamate até o ribeiro do Egito, diante do SENHOR, nosso Deus, por sete dias e mais sete dias, totalizando catorze dias.
65Te vaeng tue ah Solomon loh khotue a saii tih a taengkah Israel boeih he Lebokhamath lamloh Egypt soklong duela khawk hlangping uh. Mamih kah Pathen BOEIPA mikhmuh ah hnin rhih, hnin rhih, hnin hlai li a dun uh.
66No oitavo dia, ele despediu o povo; e eles abençoaram o rei, e foram para as suas tendas alegres e contentes de coração por toda a bondade que o SENHOR havia mostrado a Davi, seu servo, e a Israel, seu povo.
66A hnin rhet dongah pilnam te a tueih tih manghai te yoethen a paek uh. BOEIPA loh a sal David ham neh a pilnam Israel ham a saii hnothen cungkuem ham kohoe neh lungbuei then la a dap te a paan uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.