列王記第一 12
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1レハブアムはシケムへ行った。全イスラエルが彼を王とするためにシケムに来ていたからである。
1Rehoboam te manghai sak hamla Israel pum loh Shekhem la a pawk dongah anih khaw Shekhem la cet.
2ネバテの息子ヤロブアムがこれを聞いたとき(彼はソロモン王の前から逃げてまだエジプトにおり、エジプトに住んでいたが、
2Te tla a om neh Nebat capa Jeroboam loh a yaak dae amah te Egypt ah om pueng. Manghai Solomon mikhmuh lamloh a yong phoeiah Jeroboam he Egypt ah kho a sak.
3人々は人を遣わして彼を呼んだ)、ヤロブアムとイスラエルの全会衆はレハブアムのもとに来て、彼に言った。
3Te vaengah a tah uh vanbangla a taengla a khue uh. Te dongah Jeroboam neh Israel hlangping boeih te cet tih a pha uh vaengah Rehoboam te a voek uh.
4「あなたの父はわれわれのくびきを重くしました。ですから今、あなたの父の過酷な奉仕と、彼がわれわれに負わせた重いくびきを軽くしてください。そうすれば、われわれはあなたに仕えます。」
4“Na pa loh kaimih kah hnamkun he a siing coeng. Tedae namah loh na pa kah thohtatnah mangkhak lamloh, kaimih soah a hnamkun khak a khueh lamloh yanghoep sak laeh. Te daengah ni nang taengah ka thohtat uh eh,” a ti uh.
5彼は彼らに言った。「いったん去り、三日後にわたしのところへ戻って来なさい。」そこで民は去った。
5Tedae amih te, “Cet uh lamtah a thum hnin phoeiah ka taengla ha mael uh,” a ti nah tih pilnam khaw cet.
6レハブアム王は、父ソロモンが生きている間に彼の前に立っていた長老たちと協議して、「この民にどう答えるべきか、あなたがたはどのように助言するのか」と言った。
6Te dongah manghai Rehoboam loh a ham rhoek te a dawt. Te rhoek te a napa Solomon amah a hingnah a om vaengkah a mikhmuh ah aka pai la om uh. Amih te, “Nangmih ta, he ol pilnam taengah metla metla mael ham khaw thui uh lah,” a ti nah.
7彼らは答えた。「もし今日、あなたがこの民に仕える者となって彼らに仕え、親切なことばで答えるなら、彼らはいつまでもあなたのしもべとなるでしょう。」
7A thui uh phoeiah amah te a voek uh tih, “Tahe khohnin ah pilnam taengah he sal la om mai lamtah amih taengah thotat mai. Amih te na doo vaengah a taengah ol then thui lamtah hnin takuem nang taengah sal la om bitni,” a ti na uh.
8しかし、彼は長老たちが与えた助言を退け、彼とともに育ち、彼の前に立っている若者たちと協議した。
8Tedae a ham rhoek kah cilsuep a paek te a voeih. Amah neh aka pantai hang tih a mikhmuh ah aka pai camoe rhoek te a dawt.
9彼は彼らに言った。「『あなたの父がわれわれに負わせたくびきを軽くしてくれ』とわたしに語ったこの民に答えるために、あなたがたはどのような助言を与えるのか。」
9Te vaengah amih te, “Kai taengah, 'Na pa loh kaimih soah a tloeng hnamkun lamloh n'yanghoep sak ,’ a ti tih aka thui pilnam he ol mael ham metlam na thui eh?,” a ti nah.
10彼とともに育った若者たちは答えた。「『あなたの父はわれわれのくびきを重くした。あなたはそれを軽くしてほしい』と言った民には、こう答えなさい。『わたしの小指は父の腰よりも太い。
10Te dongah anih te amah neh aka pantai hmaih camoe rhoek loh a doo uh tih, “Nang taengah cal uh tih, 'Na pa loh kaimih kah hnamkun a siing coeng dae nang loh kaimih dong lamkah hang hawl sak,’ aka ti pilnam taengah he he thui pah. Amih te, 'Ka kutca he a pa kah cinghen lakah putsut.
11今、わたしの父はあなたがたに重いくびきを負わせたが、わたしはあなたがたのくびきをさらに重くする。わたしの父は鞭であなたがたを懲らしめたが、わたしはさそりであなたがたを懲らしめる。』」
11A pa loh nangmih soah hnamkun a rhih a tloeng coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei pueng ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni, 'ti tah,” a ti uh.
12王が「三日目にわたしのところに戻って来なさい」と命じたとおりに、ヤロブアムとすべての民は三日目にレハブアムのところに来た。
12A caeh vaengah tah manghai loh a uen tih, “A thum hnin ah kai taengla ha mael uh,” a ti nah van bangla Jeroboam neh pilnam boeih te a thum hnin ah Rehoboam taengla pawk.
13王は長老たちが与えた助言を退け、民に荒々しく答えた。
13Te vaengah manghai loh pilnam te mat a voek tih a ham rhoek kah cilsuep a paek te khaw a voeih.
14若者たちの助言にしたがって言った。「父はあなたがたに重いくびきを負わせたが、わたしはさらに重くする。父は鞭であなたがたを懲らしめたが、わたしはさそりで懲らしめる。」
14Te dongah camoe kah cilsuep bangla amih te a voek tih, “A pa loh nangmih kah hnamkun te a siing coeng. Tedae kai loh nangmih kah hnamkun te ka koei ni. A pa loh nangmih te rhuihet neh n'toel dae kai loh nangmih te saelkhui ta-ai neh kan toel ni,” a ti nah.
15王は民の訴えを聞き入れなかった。これは主から出たことであり、主がシロ人アヒヤを通してネバテの息子ヤロブアムに語られたことばを成就するためであった。
15BOEIPA loh Nebat capa Jeroboam ham Shiloh Ahijah kut lamloh a thui bangla, a ol te thoeng sak ham BOEIPA taeng lamloh sainah a om dongah ni, manghai loh pilnam taengkah a hnatun pawh.
16全イスラエルは、王が自分たちの訴えを聞き入れないのを見て、王に答えた。「ダビデにわれわれの何の分け前があるか。エッサイの子にわれわれの相続はない。イスラエルよ、自分の天幕へ帰れ! ダビデよ、今、自分の家を顧みよ。」こうしてイスラエルは自分たちの天幕へ帰った。
16Manghai loh amih taengkah hnatun pawt te Israel pum loh a hmuh. Te dongah pilnam loh manghai te ol a mael tih, “David khuiah kaimih kah khoyo te menim? Israel nang kah dap te Jesse koca khuikah rho moenih. David, na im hmu laeh he,” a ti uh. Te phoeiah Israel rhoek te a dap la cet uh.
17しかし、ユダの町々に住んでいたイスラエルの子らについて言えば、レハブアムが彼らを治めた。
17Te dongah Israel ca rhoek tah Judah khopuei rhoek ah kho a sak uh tih amih soah Rehoboam te manghai.
18レハブアム王は強制労働を監督するアドラムを遣わしたが、全イスラエルは彼を石で打ち殺した。レハブアム王は急いで戦車に乗り、エルサレムへ逃げた。
18Te vaengah manghai Rehoboam loh saldong aka pai thil Adoram te a tueih hatah Israel pum loh anih te lungto neh a dae tih duek. Tedae manghai Rehoboam tah leng dongah luei ham huel uh tih Jerusalem la rhaelrham.
19こうしてイスラエルはダビデの家に背き、今日に至っている。
19Te dong tahae khohnin duela Israel loh David imkhui boe a koek thil.
20全イスラエルはヤロブアムが帰って来たことを聞き、人を遣わして彼を会衆に呼び寄せ、彼を全イスラエルの王とした。ユダの部族のほかには、ダビデの家に従う者はなかった。
20Jeroboam a mael te Israel pum loh a yaak vaengah tah anih te a tah uh tih rhaengpuei taengla a khue uh. Te phoeiah anih te Israel boeih soah a manghai sak uh. Tedae Judah koca bueng phoeiah tah David imkhui hnukah a om moenih.
21レハブアムはエルサレムに着くと、ユダの全家とベニヤミン族から、選り抜きの戦士十八万人を集めた。イスラエルの家と戦い、ソロモンの息子レハブアムに王国を取り戻すためであった。
21Rehoboam te cet tih Jerusalem a pha neh Judah imkhui pum te a coi. Israel imkhui vathoh thil ham neh ram te Solomon capa Rehoboam taengla mael sak ham caemtloek la aka tlun thai te a coelh. Te vaengah Benjamin koca he thawng yakhat neh thawng sawmrhet lo.
22しかし、神のことばが神の人シェマヤに臨んで言った。
22Tedae Pathen kah ol tah Pathen kah hlang Shemaiah taengla pawk tih,
23「ユダの王、ソロモンの息子レハブアム、およびユダとベニヤミンの全家、また残りの民に語って言え。
23“Judah manghai Solomon capa Rehoboam taeng neh Judah imkhui pum taengah thui pah lamtah, Benjamin neh pilnam hlangrhuel taengah khaw thui pah.
24『主はこう言われる。「上って行ってはならない。あなたがたの兄弟であるイスラエルの子らと戦ってはならない。それぞれ自分の家へ帰れ。このことはわたしによるものだからである。」』」そこで彼らは主のことばに聞き従い、主のことばにしたがって帰って行った。
24BOEIPA loh he ni a thui. Cet uh boeh, na manuca Israel ca rhoek te vathoh uh thil boeh. He ol he kamah taeng lamloh a om dongah hlang he amah im la mael saeh,” a ti nah. BOEIPA ol te a yaak vaengah tah BOEIPA ol bangla caeh ham mael uh.
25それからヤロブアムはエフライムの山地にシケムを建ててそこに住んだ。彼はそこから出て行き、ペヌエルを建てた。
25Jeroboam loh Ephraim tlang ah Shekhem te a thoh tih a khuiah kho a sak. Te lamloh puen uh tih Penuel te a thoh.
26ヤロブアムは心の中で言った。「今、王国はダビデの家に帰るかもしれない。
26Te vaengah Jeroboam loh a lungbuei neh, “Ram he David imkhui la mael laeh mako.
27もしこの民がエルサレムにある主の家でいけにえをささげるために上って行くなら、この民の心は彼らの主君、ユダの王レハブアムに再び向くであろう。彼らはわたしを殺し、ユダの王レハブアムのところに帰るであろう。」
27Pilnam he Jerusalem kah BOEIPA im ah hmueih nawn ham cet tih pilnam kah lungbuei he a boei Judah manghai Rehoboam taengla mael khaming. Te vaengah kai n'ngawn uh vetih Judah manghai Rehoboam taengla mael uh ni,” a ti.
28王は相談のうえ、金の子牛を二頭造り、民に言った。「もうエルサレムに上る必要はない。イスラエルよ、見よ、あなたをエジプトの地から導き上った、あなたの神々だ。」
28Te dongah manghai loh a poek tih sui vaitoca rhoi te a saii. Te phoeiah amih te, “Jerusalem la caeh ham khaw nangmih ham rhaisang aih. Egypt khohmuen lamloh nang aka khuen Israel nang kah pathen rhoi he,” a ti nah.
29彼は一頭をベテルに置き、もう一頭をダンに置いた。
29Te phoeiah pakhat te Bethel ah a khueh tih pakhat te Dan ah a khueh.
30このことは罪となった。民がその一頭を礼拝するために、遠くダンまで行ったからである。
30Pilnam he Dan hil a mikhmuh ah huek a caeh uh dongah hekah hno he tholhnah la om coeng.
31彼は高き所のための神殿を造り、レビの子孫ではない一般の民の中から祭司を任命した。
31Hmuensang kah im te a saii tih Levi koca lamkah aka om mueh khobawt pilnam lamkah te khosoih la a saii.
32ヤロブアムは、第八の月の十五日に、ユダでの祭りのような祭りを定め、祭壇に上った。彼はベテルでそのように行い、自分が造った子牛にいけにえをささげ、自分が造った高き所の祭司たちをベテルに置いた。
32Jeroboam loh a hla rhet dongkah hlasae hnin hlai nga vaengah te Judah kah khotue bangla khotue a phueng. Vaitoca taengah nawn ham a saii vanbangla Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a khuen. Bethel ah khosoih rhoek te a pai sak tih hmuensang khaw a saii.
33彼は第八の月の十五日、自分の心で定めた月日に、ベテルに造った祭壇に上った。イスラエルの子らのために祭りを定め、香をたくため祭壇に上ったのである。
33Amah lungbuei lamkah bueng neh a thainawn hla dongkah, hla rhet hnin hlai nga vaengah Bethel kah a saii hmueihtuk dongah a nawn. Israel ca rhoek ham khotue a saii pah vaengah hmueih phum ham hmueihtuk te a paan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.