اول قرنتیان
Chapter 7

اول قرنتیان

Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اول قرنتیان 7

Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1اما درباره آنچه به من نوشته بودید: مرد رانیکو آن است که زن را لمس نکند.
1ส่วน​เรื่อง​ที่​พวก​คุณ​เขียน​มา​ถาม​ข้าพเจ้า เป็น​การ​ดี​ที่​ผู้ชาย​จะ​ไม่​ร่วม​หลับนอน​กับ​ผู้หญิง
2لکن بسبب زنا، هر مرد زوجه خود را بدارد و هر زن شوهر خود را بدارد.
2แต่​เพราะ​มี​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ผู้ชาย​แต่ละคน​จง​มี​ภรรยา​ของ​ตน​เอง และ​ผู้หญิง​แต่ละคน​จง​มี​สามี​ของ​ตน​เอง
3و شوهر حق زن را ادانماید و همچنین زن حق شوهر را.
3สามี​จง​ให้​ความรักใคร่​แก่​ภรรยา​ตาม​ที่​ควร​ให้ และ​ภรรยา​ก็​จง​ทำ​เช่นเดียวกัน​แก่​สามี
4زن بر بدن خود مختار نیست بلکه شوهرش، و همچنین مرد نیز اختیار بدن خود ندارد بلکه زنش،
4ภรรยา​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​ร่างกาย​ของ​ตน​เอง แต่​สามี​มี เช่นเดียวกัน สามี​ก็​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​ร่างกาย​ของ​ตน​เอง แต่​ภรรยา​มี
5از یکدیگرجدایی مگزینید مگر مدتی به رضای طرفین تابرای روزه و عبادت فارغ باشید؛ و باز با هم پیوندید مبادا شیطان شما را به‌سبب ناپرهیزی شما در تجربه اندازد،
5อย่า​งด​มี​ความสัมพันธ์​กัน เว้นแต่​พวก​คุณ​ตกลง​กัน​ชั่ว​ระยะหนึ่ง เพื่อ​อุทิศ​ตัว​ให้กับ​การ​อดอาหาร​และ​การ​อธิษฐาน แล้ว​จึง​กลับ​มา​อยู่​ร่วมกัน​อีก เพื่อ​ซาตาน​จะ​ไม่​ทดลอง​พวก​คุณ​เพราะ​พวก​คุณ​ขาด​การ​ควบคุม​ตน​เอง
6لکن این را می‌گویم به طریق اجازه نه به طریق حکم.
6แต่​ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เป็น​การ​ผ่อนปรน ไม่ใช่​เป็น​คำสั่ง
7اما می‌خواهم که همه مردم مثل خودم باشند. لکن هرکس نعمتی خاص از خدا دارد، یکی چنین و دیگری چنان.
7ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​ทุกคน​เป็น​เหมือน​ข้าพเจ้า ถึง​อย่างนั้น แต่ละคน​ก็​มี​ของประทาน​ของ​ตน​จาก​พระเจ้า คนหนึ่ง​อย่างหนึ่ง อีก​คน​อย่างหนึ่ง
8لکن به مجردین و بیوه‌زنان می‌گویم که ایشان را نیکو است که مثل من بمانند.
8ส่วน​คน​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​และ​แม่ม่าย ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า ถ้า​พวกเขา​อยู่​อย่าง​ข้าพเจ้า​ต่อ​ไป​ก็​เป็น​การ​ดี
9لکن اگر پرهیزندارند، نکاح بکنند زیرا که نکاح از آتش هوس بهتر است.
9แต่​ถ้า​พวกเขา​ควบคุม​ตน​เอง​ไม่ได้ ก็​ให้​แต่งงาน เพราะ​แต่งงาน​ยัง​ดีกว่า​ถูก​ความปรารถนา​เผา​ร้อน
10اما منکوحان را حکم می‌کنم و نه من بلکه خداوند که زن از شوهر خود جدا نشود؛
10ส่วน​คน​ที่​แต่งงาน​แล้ว ข้าพเจ้า​สั่ง—ไม่ใช่​ข้าพเจ้า แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​สั่ง—ว่า ภรรยา​อย่า​แยก​จาก​สามี
11و اگر جدا شود، مجرد بماند یا با شوهر خودصلح کند؛ و مرد نیز زن خود را جدا نسازد.
11(แต่​ถ้า​เธอ​แยก​ไป ก็​ให้​อยู่​เป็น​โสด หรือ​ไม่​ก็​คืนดี​กับ​สามี) และ​สามี​อย่า​แยก​จาก​ภรรยา
12و دیگران را من می‌گویم نه خداوند که اگرکسی از برادران زنی بی‌ایمان داشته باشد و آن زن راضی باشد که با وی بماند، او را جدا نسازد.
12ส่วน​คนอื่น ๆ ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​พูด ไม่ใช่​องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พี่น้อง​ชาย​คน​ใด​มี​ภรรยา​ที่​ไม่​เชื่อ และ​เธอ​พอใจ​จะ​อยู่​กับ​เขา เขา​อย่า​แยก​จาก​เธอ
13وزنی که شوهر بی‌ایمان داشته باشد و او راضی باشد که با وی بماند، از شوهر خود جدا نشود.
13และ​หญิง​คน​ใด​มี​สามี​ที่​ไม่​เชื่อ และ​เขา​พอใจ​จะ​อยู่​กับ​เธอ เธอ​อย่า​แยก​จาก​สามี
14زیرا که شوهر بی‌ایمان از زن خود مقدس می‌شود و زن بی‌ایمان از برادر مقدس می‌گردد واگرنه اولاد شما ناپاک می‌بودند، لکن الحال مقدسند.
14เพราะ​สามี​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​เนื่องด้วย​ภรรยา และ​ภรรยา​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​เนื่องด้วย​สามี มิฉะนั้น ลูก​ของ​พวก​คุณ​ก็​จะ​เป็น​มลทิน แต่​ตอนนี้​พวกเขา​บริสุทธิ์
15اما اگر بی‌ایمان جدایی نماید، بگذارش که بشود زیرا برادر یا خواهر در این صورت مقید نیست و خدا ما را به سلامتی خوانده است.
15แต่​ถ้า​ฝ่าย​ที่​ไม่​เชื่อ​จะแยก​ไป ก็​ให้​แยก​ไป ใน​กรณี​เช่นนี้ พี่น้อง​ชาย​หรือ​พี่น้อง​หญิง​ไม่​ถูก​ผูกมัด พระเจ้า​ทรง​เรียก​เรา​ให้​อยู่​ใน​สันติสุข
16زیرا که تو چه دانی‌ای زن که شوهرت را نجات خواهی داد؟ یا چه دانی‌ای مرد که زن خود را نجات خواهی داد؟
16ภรรยา​เอ๋ย ท่าน​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ท่าน​จะ​ช่วย​สามี​ให้​รอด​หรือ​ไม่? หรือ​สามี​เอ๋ย ท่าน​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ท่าน​จะ​ช่วย​ภรรยา​ให้​รอด​หรือ​ไม่?
17مگر اینکه به هرطور که خداوند به هرکس قسمت فرموده و به همان حالت که خدا هرکس راخوانده باشد، بدینطور رفتار بکند؛ و همچنین درهمه کلیساها امر می‌کنم.
17อย่างไรก็ตาม แต่ละคน​จง​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ส่วน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​จัด​ให้ และ​ตาม​สภาพ​ที่​พระเจ้า​ทรง​เรียก​เขา ข้าพเจ้า​วาง​กฎ​นี้​ไว้​ใน​ทุก​ประชาคม
18اگر کسی در مختونی خوانده شود، نامختون نگردد و اگر کسی درنامختونی خوانده شود، مختون نشود.
18มี​ใคร​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​ที่​เข้าสุหนัต​แล้ว​หรือ? ก็​อย่า​พยายาม​ลบ​ร่องรอย​การ​เข้าสุหนัต มี​ใคร​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​ที่​ยัง​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​หรือ? ก็​อย่า​ไป​เข้าสุหนัต
19ختنه چیزی نیست و نامختونی هیچ، بلکه نگاه داشتن امرهای خدا.
19การ​เข้าสุหนัต​ไม่ใช่​สิ่ง​สำคัญ และ​การ​ไม่​เข้าสุหนัต​ก็​ไม่ใช่​สิ่ง​สำคัญ สิ่ง​สำคัญ​คือ​การ​รักษา​พระบัญญัติ​ของ​พระเจ้า
20هرکس در هر حالتی که خوانده شده باشد، در همان بماند.
20แต่ละคน​จง​อยู่​ต่อ​ใน​สภาพ​ที่​ตน​อยู่​เมื่อ​ได้รับ​การ​เรียก
21اگر در غلامی خوانده شدی تو را باکی نباشد، بلکه اگر هم می‌توانی آزاد شوی، آن را اولی تر استعمال کن.
21ท่าน​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​เป็น​ทาส​หรือ? อย่า​กังวล​เรื่อง​นั้น แต่​ถ้า​ท่าน​มี​โอกาส​เป็น​อิสระ ก็​จง​ใช้​โอกาส​นั้น
22زیرا غلامی که در خداوند خوانده شده باشد، آزاد خداوند است؛ و همچنین شخصی آزاد که خوانده شد، غلام مسیح است.
22เพราะ​คน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เรียก​ขณะ​เป็น​ทาส ก็​เป็น​คน​อิสระ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เช่นเดียวกัน คน​ที่​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​เป็น​อิสระ ก็​เป็น​ทาส​ของ​พระคริสต์
23به قیمتی خریده شدید، غلام انسان نشوید.
23พวก​คุณ​ถูก​ซื้อ​ไว้​ด้วย​ราคา อย่า​เป็น​ทาส​ของ​มนุษย์
24‌ای برادران هرکس در هرحالتی که خوانده شده باشد، در آن نزد خدا بماند.
24พี่น้อง​ทั้งหลาย แต่ละคน​อยู่​ใน​สภาพ​ใด​เมื่อ​ได้รับ​การ​เรียก ก็​จง​อยู่​ใน​สภาพ​นั้น​กับ​พระเจ้า​ต่อ​ไป
25اما درباره باکره‌ها حکمی از خداوند ندارم. لکن چون از خداوند رحمت یافتم که امین باشم، رای می‌دهم.
25ส่วน​เรื่อง​หญิง​พรหมจารี ข้าพเจ้า​ไม่มี​คำสั่ง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ให้​ความเห็น ใน​ฐานะ​คน​ที่​ได้รับ​ความเมตตา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​เป็น​ผู้​ที่​ไว้ใจ​ได้
26پس گمان می‌کنم که بجهت تنگی این زمان، انسان را نیکو آن است که همچنان بماند.
26เพราะ​ความ​ยากลำบาก​ที่​กำลัง​เกิด​ขึ้น ข้าพเจ้า​จึง​คิด​ว่า​เป็น​การ​ดี​ที่​แต่ละคน​จะ​คง​อยู่​ตาม​สภาพ​ที่​เป็น​อยู่
27اگر با زن بسته شدی، جدایی مجوی واگر از زن جدا هستی دیگر زن مخواه.
27ท่าน​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​อยู่​หรือ? อย่า​หา​ทาง​หลุด​จาก​ความผูกพัน ท่าน​ไม่ได้​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​หรือ? อย่า​หา​ภรรยา
28لکن هرگاه نکاح کردی، گناه نورزیدی و هرگاه باکره منکوحه گردید، گناه نکرد. ولی چنین در جسم زحمت خواهند کشید، لیکن من بر شما شفقت دارم.
28แต่​ถ้า​ท่าน​แต่งงาน ท่าน​ก็​ไม่ได้​ทำ​บาป และ​ถ้า​หญิง​พรหมจารี​แต่งงาน เธอ​ก็​ไม่ได้​ทำ​บาป แต่​คน​ที่​แต่งงาน​จะ​พบ​ความ​ทุกข์ยาก​ใน​ชีวิต​นี้ และ​ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​พ้น​จาก​เรื่อง​นั้น
29اما‌ای برادران، این را می‌گویم وقت تنگ است تا بعد از این آنانی که زن دارند مثل بی‌زن باشند
29พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​หมายความว่า เวลา​เหลือ​น้อย ตั้งแต่นี้​ไป คน​ที่​มี​ภรรยา​จง​เป็น​เหมือน​ไม่มี
30و گریانان چون ناگریانان و خوشحالان مثل ناخوشحالان و خریدارن چون غیرمالکان باشند،
30คน​ที่​ร้องไห้​จง​เป็น​เหมือน​ไม่​ร้องไห้ คน​ที่​ยินดี​จง​เป็น​เหมือน​ไม่​ยินดี คน​ที่​ซื้อ​จง​เป็น​เหมือน​ไม่ได้​ครอบครอง
31و استعمال کنندگان این جهان مثل استعمال کنندگان نباشند، زیرا که صورت این جهان درگذر است.
31และ​คน​ที่​ใช้​สิ่ง​ต่าง ๆ ใน​โลก​นี้ จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​ไม่ได้​ใช้​มัน​อย่าง​เต็มที่ เพราะ​รูปแบบ​ของ​โลก​นี้​กำลัง​ผ่าน​ไป
32اما خواهش این دارم که شما بی‌اندیشه باشید. شخص مجرد در امور خداوند می‌اندیشدکه چگونه رضامندی خداوند را بجوید؛
32ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​พ้น​จาก​ความกังวล คน​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พอใจ
33وصاحب زن در امور دنیا می‌اندیشد که چگونه زن خود را خوش بسازد.
33แต่​คน​ที่​แต่งงาน​แล้ว​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​โลก ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​ภรรยา​พอใจ
34در میان زن منکوحه وباکره نیز تفاوتی است، زیرا باکره در امور خداوندمی اندیشد تا هم در تن و هم در روح مقدس باشد؛ اما منکوحه در امور دنیا می‌اندیشد تا شوهر خودرا خوش سازد.
34ภรรยา​กับ​หญิง​พรหมจารี​ก็​มี​ความ​แตกต่าง​กัน หญิง​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อ​เธอ​จะ​บริสุทธิ์​ทั้ง​ร่างกาย​และ​จิตวิญญาณ แต่​หญิง​ที่​แต่งงาน​แล้ว​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​โลก ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​สามี​พอใจ
35اما این را برای نفع شمامی گویم نه آنکه دامی بر شما بنهم بلکه نظر به شایستگی و ملازمت خداوند، بی‌تشویش.
35ข้าพเจ้า​พูด​เรื่อง​นี้​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวก​คุณ​เอง ไม่ใช่​เพื่อ​วาง​บ่วง​ผูกมัด​พวก​คุณ แต่​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​ทำ​สิ่ง​ที่​เหมาะสม และ​เอาใจใส่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​โดย​ไม่​มี​สิ่งใด​แบ่ง​ใจ
36لکن هرگاه کسی گمان برد که با باکره خودناشایستگی می‌کند، اگر به حد بلوغ رسید و ناچاراست از چنین شدن، آنچه خواهد بکند؛ گناهی نیست؛ بگذار که نکاح کنند.
36แต่​ถ้า​ชาย​คน​ใด​คิด​ว่า​ตน​ปฏิบัติ​ต่อ​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​อย่าง​ไม่​เหมาะสม ถ้า​เธอ​พ้น​วัย​สาว​แล้ว และ​จำเป็น​ต้อง​เป็น​เช่นนั้น ก็​ให้​เขา​ทำ​ตาม​ที่​ต้องการ เขา​ไม่ได้​ทำ​บาป ให้​พวกเขา​แต่งงาน​กัน
37اما کسی‌که در دل خود پایدار است و احتیاج ندارد بلکه در اراده خود مختار است و در دل خود جازم است که باکره خود را نگاه دارد، نیکو می‌کند.
37แต่​คน​ที่​มั่นคง​ใน​ใจ ไม่มี​ความ​จำเป็น​บีบบังคับ และ​มี​อำนาจ​เหนือ​ความประสงค์​ของ​ตน​เอง ถ้า​เขา​ตัดสินใจ​ใน​ใจ​ว่า​จะ​รักษา​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​ไว้ เขา​ก็​ทำ​ดี
38پس هم کسی‌که به نکاح دهد، نیکو می‌کند و کسی‌که به نکاح ندهد، نیکوتر می‌نماید.
38ดังนั้น คน​ที่​ให้​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​แต่งงาน​ก็​ทำ​ดี และ​คน​ที่​ไม่​ให้​แต่งงาน​ก็​ทำ​ดี​กว่า
39زن مادامی که شوهرش زنده است، بسته است. اما هرگاه شوهرش مرد آزاد گردید تا به هرکه بخواهد منکوحه شود، لیکن در خداوندفقط.
39ภรรยา​ถูก​ผูกพัน​ตาม​กฎหมาย​ตราบ​เท่า​ที่​สามี​ยัง​มี​ชีวิต แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​มี​อิสระ​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​ใคร​ก็ได้​ตาม​ที่​ต้องการ เพียงแต่​คน​นั้น​ต้อง​อยู่​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า
40اما بحسب رای من خوشحال تر است، اگر چنین بماند و من نیز گمان می‌برم که روح خدارا دارم.
40แต่​ตาม​ความเห็น​ของ​ข้าพเจ้า ถ้า​เธอ​คง​อยู่​อย่าง​เดิม​ก็​จะ​มี​ความสุข​กว่า และ​ข้าพเจ้า​คิด​ว่า​ข้าพเจ้า​ก็​มี​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.