اول قرنتیان 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1اما درباره آنچه به من نوشته بودید: مرد رانیکو آن است که زن را لمس نکند.
1Vaihi loe caa nang tarik o ih baktih toengah kang thuih o han: nongpa mah nongpata sui ai nahaeloe hoih.
2لکن بسبب زنا، هر مرد زوجه خود را بدارد و هر زن شوهر خود را بدارد.
2Toe nongpa pongpata zaehaih ayae thai hanah, nongpa boih mah zu tawn nasoe loe, nongpata boih mah sava tawn nasoe.
3و شوهر حق زن را ادانماید و همچنین زن حق شوهر را.
3Nongpa mah a zu han paek koi hmuen to kakoep ah paek nasoe: to baktih toengah nongpata mah doeh sava han paek toeng nasoe.
4زن بر بدن خود مختار نیست بلکه شوهرش، و همچنین مرد نیز اختیار بدن خود ندارد بلکه زنش،
4Nongpata loe angmah ih takpum nuiah akaa tawn ai, a sava mah ni tawnh: to baktih toengah sava mah doeh a takpum nuiah akaa tawn ai, a zu mah ni tawnh.
5از یکدیگرجدایی مگزینید مگر مدتی به رضای طرفین تابرای روزه و عبادت فارغ باشید؛ و باز با هم پیوندید مبادا شیطان شما را به‌سبب ناپرهیزی شما در تجربه اندازد،
5Buhzah hoi lawkthuihaih atue patoh thai hanah, atue setta thung nongpa nongpata angkomhaih ayae rae si, tiah palungduehaih om ai ah loe, nongpa nongpata angkomhaih to ayae o hmah: nang sum o thai ai pongah, Setan mah pacuek thai han ai ah, nongpa nongpata angkomhaih to sah o let ah.
6لکن این را می‌گویم به طریق اجازه نه به طریق حکم.
6Toe hae loe kaalok na ai ni, to tiah sak han oh, tiah sak thaihaih ni ka thuih.
7اما می‌خواهم که همه مردم مثل خودم باشند. لکن هرکس نعمتی خاص از خدا دارد، یکی چنین و دیگری چنان.
7Kami boih kaimah baktih toengah ohsak han ka koeh. Toe kami boih mah Sithaw khae hoi hnuk ih tangqum to tawnh o, maeto mah tawnh ih hmuen to lah moe, kalah maeto mah tawnh ih hmuen doeh lah.
8لکن به مجردین و بیوه‌زنان می‌گویم که ایشان را نیکو است که مثل من بمانند.
8To pongah imthong krah ai kami hoi lamhmainawk khaeah loe hae tiah ka thuih, kai baktiah om o nahaeloe nihcae han hoi tih.
9لکن اگر پرهیزندارند، نکاح بکنند زیرا که نکاح از آتش هوس بهتر است.
9Toe angsum o thai ai nahaeloe, imthong krah o nasoe: taksa koehhaih hmai baktiah bet pongah loe imthong krak to hoih kue.
10اما منکوحان را حکم می‌کنم و نه من بلکه خداوند که زن از شوهر خود جدا نشود؛
10Imthong krah tangcae kaminawk khaeah lok ka paek, Ka paek ih lok na ai, Angraeng mah paek ih lok ni; zu mah sava to caehtaak hmah nasoe:
11و اگر جدا شود، مجرد بماند یا با شوهر خودصلح کند؛ و مرد نیز زن خود را جدا نسازد.
11toe caehtaak nahaeloe, sava sah ai ah om nasoe, to tih ai boeh loe sava hoi araemhaih sah let nasoe: sava mah doeh a zu to pakhrah hmah nasoe.
12و دیگران را من می‌گویم نه خداوند که اگرکسی از برادران زنی بی‌ایمان داشته باشد و آن زن راضی باشد که با وی بماند، او را جدا نسازد.
12Kalah kaminawk khaeah loe Angraeng mah thui ai, kai mah hae tiah ka thuih: mi kawbaktih nawkamya mah doeh Sithaw tang ai kami to zu ah lak naah, nongpata mah anih hoi nawnto oh han koeh nahaeloe, nongpata to pakhrah hmah nasoe.
13وزنی که شوهر بی‌ایمان داشته باشد و او راضی باشد که با وی بماند، از شوهر خود جدا نشود.
13To baktih toengah nongpata mah doeh Sithaw tang ai kami khaeah sava sak naah, sava mah anih hoi nawnto oh han koeh nahaeloe, sava to pakhrah hmah nasoe.
14زیرا که شوهر بی‌ایمان از زن خود مقدس می‌شود و زن بی‌ایمان از برادر مقدس می‌گردد واگرنه اولاد شما ناپاک می‌بودند، لکن الحال مقدسند.
14Sithaw tang ai sava loe a zu rang hoiah ciim boeh, katang ai a zu doeh sava rang hoiah ciim boeh: to tiah na om o ai nahaeloe, na caanawk loe ciim o mak ai; toe nihcae loe vaihi ciimcai o boeh.
15اما اگر بی‌ایمان جدایی نماید، بگذارش که بشود زیرا برادر یا خواهر در این صورت مقید نیست و خدا ما را به سلامتی خوانده است.
15Toe Sithaw tang ai kami mah caehtaak han koeh nahaeloe, anih mah caehtaak nasoe. To tiah hmuen to om nahaeloe nawkamya nongpa maw, nongpata maw loe misong thungah om ai boeh: toe kamongah khosak han ih ni Sithaw mah aicae hae kawk.
16زیرا که تو چه دانی‌ای زن که شوهرت را نجات خواهی داد؟ یا چه دانی‌ای مرد که زن خود را نجات خواهی داد؟
16Aw zu nang, na sava to na pahlong thai tih maw, pahlong thai mak ai? To tih ai boeh loe Aw sava nang, na zu to na pahlong thai tih maw, pahlong thai mak ai, tito kawbangmaw na panoek?
17مگر اینکه به هرطور که خداوند به هرکس قسمت فرموده و به همان حالت که خدا هرکس راخوانده باشد، بدینطور رفتار بکند؛ و همچنین درهمه کلیساها امر می‌کنم.
17Sithaw mah kami boih han paek moe, Angraeng mah kami boih kawk baktih toengah anih mah khosak han oh. Kricaabunawk boih mah to tiah khosak hanah ka thuih.
18اگر کسی در مختونی خوانده شود، نامختون نگردد و اگر کسی درنامختونی خوانده شود، مختون نشود.
18Tangzat hin aat kami ah anih to kawk maw? To tiah anih to kawk nahaeloe tangzat hin aat ai ah om hmah nasoe. Tangzat hin aat ai kami ah anih to kawk maw? To tiah kawk nahaeloe tangzat hin aat hmah nasoe.
19ختنه چیزی نیست و نامختونی هیچ، بلکه نگاه داشتن امرهای خدا.
19Tangzat hin aah doeh atho om ai, tangzat hin aat ai doeh atho om ai, toe Sithaw ih kaalok pazuihaih to ni lokpui ah oh.
20هرکس در هر حالتی که خوانده شده باشد، در همان بماند.
20Kami boih Sithaw mah kawk nathuem ih baktih toengah khosah han oh.
21اگر در غلامی خوانده شدی تو را باکی نباشد، بلکه اگر هم می‌توانی آزاد شوی، آن را اولی تر استعمال کن.
21Misong ah na oh naah maw ang kawk? Mawn khing hmah: toe na loih thaihaih atue om nahaeloe, loih thaihaih atue to patoh ah.
22زیرا غلامی که در خداوند خوانده شده باشد، آزاد خداوند است؛ و همچنین شخصی آزاد که خوانده شد، غلام مسیح است.
22Misong ah oh naah Angraeng mah kawk ih kami loe, kaloih Angraeng ih kami ah ni oh: to baktih toengah kaloih kami ah oh natheum ah kawk ih kami doeh Kri ih tamna ah ni oh.
23به قیمتی خریده شدید، غلام انسان نشوید.
23Nangcae loe atho hoi qan ih kami ah ni na oh o boeh; to pongah kaminawk ih misong ah om o hma lai ah.
24ای برادران هرکس در هرحالتی که خوانده شده باشد، در آن نزد خدا بماند.
24Nawkamyanawk, ang kawk o nathuem ih baktih toengah, Sithaw hoi nawnto om o poe ah.
25اما درباره باکره‌ها حکمی از خداوند ندارم. لکن چون از خداوند رحمت یافتم که امین باشم، رای می‌دهم.
25Tangla cuemnawk hanah Angraeng khae hoi lokpaekhaih ka hnu ai: toe oep kaom ah oh hanah Angraeng khae hoi tahmenhaih hnu kami maeto ah ka oh baktih toengah, ka lok khaehhaih to ni ka thuih.
26پس گمان می‌کنم که بجهت تنگی این زمان، انسان را نیکو آن است که همچنان بماند.
26Vaihi thuem ih atue karai hae poek naah, nongpa loe a oh ih baktih toengah oh poe han hoih, tiah ka poek.
27اگر با زن بسته شدی، جدایی مجوی واگر از زن جدا هستی دیگر زن مخواه.
27Zu tawn kami ah maw na oh? Ampraek han poek hmah. Zu tawn ai kami ah maw na oh? Zu lak han pakrong hmah.
28لکن هرگاه نکاح کردی، گناه نورزیدی و هرگاه باکره منکوحه گردید، گناه نکرد. ولی چنین در جسم زحمت خواهند کشید، لیکن من بر شما شفقت دارم.
28Toe zu na lak cadoeh, zaehaih na tawn ai; tangla cuem mah sava sah cadoeh, anih loe zaehaih tawn ai. Toe to tiah om kaminawk loe taksa ah raihaih tong o tih: toe kai mah loe to baktih raihaih thung hoi loisak hanah kang koeh haih.
29اما‌ای برادران، این را می‌گویم وقت تنگ است تا بعد از این آنانی که زن دارند مثل بی‌زن باشند
29Toe nawkamyanawk, hae tiah ka thuih: atue duemtet pongah, vaihi hoi kamtong zu tawn kaminawk loe zu tawn ai kami baktiah ni om o tih;
30و گریانان چون ناگریانان و خوشحالان مثل ناخوشحالان و خریدارن چون غیرمالکان باشند،
30qah kaminawk loe qah ai baktih, anghoe kaminawk loe anghoe ai baktih, kaqan kaminawk loe katawn ai kami baktiah om o tih;
31و استعمال کنندگان این جهان مثل استعمال کنندگان نباشند، زیرا که صورت این جهان درگذر است.
31hae long nuiah kamtueng hmuennawk hae anghmat boih tom boeh pongah, hae long patoh kaminawk loe patoh ai baktiah om o tih:
32اما خواهش این دارم که شما بی‌اندیشه باشید. شخص مجرد در امور خداوند می‌اندیشدکه چگونه رضامندی خداوند را بجوید؛
32toe mawnhaih na tawnh o han ai ah kang koeh o haih. Zu tawn ai kami loe Angraeng ih palung tong hanah, Angraeng ih toknawk to panki hoiah sak.
33وصاحب زن در امور دنیا می‌اندیشد که چگونه زن خود را خوش بسازد.
33Toe zu tawn kami loe a zu koehhaih sak hanah, long nui ih hmuennawk to a poek.
34در میان زن منکوحه وباکره نیز تفاوتی است، زیرا باکره در امور خداوندمی اندیشد تا هم در تن و هم در روح مقدس باشد؛ اما منکوحه در امور دنیا می‌اندیشد تا شوهر خودرا خوش سازد.
34Sava tawn nongpata hoi tangla cuem loe anghmong ai. Sava tawn ai nongpata loe taksa hoi pakhra ciimcai hmaek thai hanah, Angraeng ih toknawk to panki hoiah sak: toe sava tawn nongpata loe, a sava koehhaih sak pae thai hanah, long nui ih hmuennawk nuiah a poekhaih palungthin to suek.
35اما این را برای نفع شمامی گویم نه آنکه دامی بر شما بنهم بلکه نظر به شایستگی و ملازمت خداوند، بی‌تشویش.
35Nangcae raihaih paek han ih na ai ah, nangcae atho oh thai han ih ni hae lok hae ka thuih; khet kamcuk ah kho na sak o moe, poek amkhraeng ai ah Angraeng ih tok na sak o thai han ih ni kang thuih o.
36لکن هرگاه کسی گمان برد که با باکره خودناشایستگی می‌کند، اگر به حد بلوغ رسید و ناچاراست از چنین شدن، آنچه خواهد بکند؛ گناهی نیست؛ بگذار که نکاح کنند.
36Toe mi kawbaktih doeh sava sak han saning kakoep, kacuem ah kaom tangla to koeh moe, a nuiah khet kamcuk ai ah ka oh moeng boeh pongah, anih to zu ah ka lak han boeh, tiah poek nahaeloe, a koeh baktiah sah nasoe, zaehaih om ai: imthong krah hoi nasoe.
37اما کسی‌که در دل خود پایدار است و احتیاج ندارد بلکه در اراده خود مختار است و در دل خود جازم است که باکره خود را نگاه دارد، نیکو می‌کند.
37Toe poekhaih kacak, poek angsum thaih, zu lak han angaih ai, zu la ai ah kacuem ah ka oh han, tiah poekhaih tawn kami loe kahoih hmuen ni a sak.
38پس هم کسی‌که به نکاح دهد، نیکو می‌کند و کسی‌که به نکاح ندهد، نیکوتر می‌نماید.
38To pongah zu la kami loe kahoih hmuen ni a sak; toe zu la ai kami mah kahoih kue hmuen to sak.
39زن مادامی که شوهرش زنده است، بسته است. اما هرگاه شوهرش مرد آزاد گردید تا به هرکه بخواهد منکوحه شود، لیکن در خداوندفقط.
39Zu loe sava hing nathung loihhaih om ai; toe sava duek pacoengah loe, a koeh ih kami khaeah sava a sak thaih, anih loe sava khae hoi loih boeh; toe Angraeng ah kahing kami khae khue ah sava sak han oh.
40اما بحسب رای من خوشحال تر است، اگر چنین بماند و من نیز گمان می‌برم که روح خدارا دارم.
40Toe nongpata loe a oh baktih toengah om poe nahaeloe, hoih kue tih, tiah poekhaih ka tawnh: kai doeh Sithaw ih Muithla ka tawnh toeng, tiah ka poek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.