Hooglied 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ach waart ge mijn broeder, Gezoogd aan de borst van mijn moeder: Vond ik u buiten, dan kon ik u kussen, En men zou er mij niet om verachten.
1О, де ай фи фрателе меу, каре а супт ла цыцеле мамей меле! Кынд те-аш ынтылни ын улицэ, те-аш сэрута ши нимень ну м-ар цине де рэу.
2Dan leidde ik u naar het huis van mijn moeder, Naar de kamer van haar, die mij baarde; Dan laafde ik u met geurige wijn, Met de most van granaten.
2Те-аш луа ши те-аш адуче ла каса мамей меле; еа м-ар ынвэца сэ-ць дау сэ бей вин мироситор, муст дин родииле меле.
3Maar zijn linker moet rusten onder mijn hoofd Zijn rechter houde mij omstrengeld!
3Мына луй стынгэ сэ фие суб капул меу ши дряпта луй сэ мэ ымбрэцишезе! –
4“Ik bezweer u, Jerusalems dochters, Bij de gazellen en de hinden in het veld: Hoe hebt gij de liefde durven wekken en lokken, Voordat het haar lust?”
4Вэ рог фербинте, фийче але Иерусалимулуй, ну стырниць, ну трезиць драгостя пынэ ну вине еа. –
5Wie stijgt daar op uit de steppe Op haar beminde geleund? Onder de appelboom heb ik uw liefde gewekt: Daar, waar uw moeder u ontving, U baarde met smarten.
5Чине есте ачея каре се суе дин пустиу резематэ де юбитул ей ши зикынд: „Те-ам трезит суб мэр; аколо те-а нэскут мамэ-та, аколо те-а нэскут ши те-а фэкут еа”? –
6Leg mij op uw hart als een zegel, Om uw arm als een band: Want sterk als de dood is de liefde! Onverbiddelijk als het graf is haar gloed, Zij laait op als het flitsende vuur, Haar vlammen zijn vlammen van Jahweh!
6Пуне-мэ ка о печете пе инима та, ка о печете пе брацул тэу; кэч драгостя есте таре ка моартя, ши ӂелозия есте неындуплекатэ ка Локуинца морцилор; жарул ей есте жар де фок, о флакэрэ а Домнулуй.
7Watergolven missen de kracht, Om de liefde te blussen, En stromen verzwelgen haar niet. Al bood iemand ook al zijn schatten, Zelfs zijn paleis voor de liefde, Smadelijk wees men hem af!
7Апеле челе марь ну пот сэ стингэ драгостя, ши рыуриле н-ар путя с-о ынече; де ар да омул тоате авериле дин каса луй пентру драгосте, тот н-ар авя декыт диспрец. –
8Wij hadden een jeugdige zuster, Nog zonder borsten: Wat moesten we met onze zuster doen Wanneer men haar vroeg?
8Авем о сорэ микуцэ, каре н-аре ынкэ цыце. Че вом фаче ку сора ноастрэ ын зиуа кынд ый вор вени пециторий?
9Was zij een muur Dan konden we er een zilveren borstweer op bouwen; Was zij een poort, We sloten haar af met een cederbalk.
9Дакэ есте зид, вом зиди ниште зимць де арӂинт пе еа; дар дакэ есте ушэ, о вом ынкиде ку о скындурэ де чедру. –
10Ja, ik wàs een muur, En torens waren mijn borsten: Juist daarom werd ik in zijn ogen Een toegang van vrede!
10Еу сунт ун зид ши цыцеле меле сунт ка ниште турнурь; ын окий луй ам фост ка уна каре а гэсит паче.
11Salomon heeft een wijngaard in Báal-Hamon, Hij heeft hem onder de hoede van wachters gesteld; Elk moet voor zijn vruchten Duizend zilveren sikkels betalen.
11Соломон авя о вие ла Баал-Хамон; а ынкирият-о унор пэзиторь ши фиекаре требуя сэ адукэ пентру родул ей о мие де сикли де арӂинт.
12Mijn wijngaard is van mij alleen, En zijn vrucht is voor mij! Die duizend, Salomon, gun ik u, En de wachters tweehonderd.
12Вия мя, каре есте а мя, о пэстрез еу. Цине-ць, Соломоане, чей о мие де сикли, ши доуэ суте фие але челор че пэзеск родул! –
13O gij, die in de lusthof toeft: De vrienden luisteren; Laat mij horen uw stem, Uw wensen vernemen.
13Ту, каре локуешть ын грэдинь, ниште приетень ышь плякэ урекя ла гласул тэу: биневоеште ши фэ-мэ сэ-л ауд! –
14Snel, mijn beminde, En doe zoals de gazel, Of het jong van het hert Op de balsembergen!
14Вино репеде, юбитуле, ка о кэприоарэ сау ка пуюл де черб пе мунций плинь де мирозне!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.