Matteus 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1En Hij steeg in de boot, voer over, en kwam in zijn woonplaats aan.
1Ja Nau botani wirina wonti ja pararana wonti, ja ngurani nunkanani wokarana wonti.
2En zie, men bracht Hem een lamme, die op een bed was gelegd. Toen Jesus hun geloof zag, sprak Hij tot den lamme: Wees welgemoed, mijn zoon; uw zonden zijn u vergeven.
2Ja mai, tanali tjunduru kulno nunkangu wokaralkana wonti, nau turarani pirini paranani. Ja Jesujeli morlalu ngun‐drana tanani matja najina, Nulu tjundurani jatana wonti: „Murlali nganamai, ngatamurajai, madlentji jinkani matja worana warai!“
3En zie, enige schriftgeleerden zeiden bij zichzelf: Hij lastert God.
3Ja mai, jaura jinkinietja palpali warawarapana wonti: „Nulupini Goda ngirkibai.“
4Maar Jesus kende hun gedachten, en sprak: Waarom denkt gij kwaad in uw harten?
4Jesujeli ngundrana tanani matja ngujamana, Nau jatana wonti: „Minandru jura jenia madlentji ngundrai ngarali juranali?
5Wat is gemakkelijker te zeggen: De zonden zijn u vergeven; of: Sta op en wandel?
5Mina morla ngaua nganai jatala kara: «Madlentji jinkani matja worana;» jatala kara: «Terkakamai ja wirariau?»
6Welnu, opdat gij moogt weten, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde, om zonde te vergeven, (hier sprak Hij tot den lamme:) sta op, neem uw bed, en ga naar huis.
6Ja jura ngujamananto, Kanaia Ngatamurajeli ngurula ngamalkai, mitani madlentji worala,“ — Nau tjundurani jatana wonti: „Terkakamai, turarani piri jinkani patau, ja pungaia jinkanaia tikamai.“
7En hij stond op, en ging naar huis.
7Ja nau terkakana wonti ja pungaia nunkanaia tikana wonti.
8De menigte, die het zag, werd door vrees bevangen, en verheerlijkte God, die zulk een macht aan de mensen gaf.
8Kana wolarali jenia matja najina, tana ngaruparana wonti ja Goda jurakokana wonti, ngangau Nulia jenia ngurula kanani jinkina warai. (Ngantjani‐jaura Matthäus ditjini.)
9Toen Jesus vandaar verder ging, zag Hij een man, Matteüs genaamd, bij het tolhuis zitten. Hij zeide tot hem: Volg Mij. En hij stond op, en volgde Hem.
9Ja Jesus nakandru wapana wonti, ja Nulu kana kulno najina wonti mardatandrakampanietjaia pungani ngamanani, tala nunkani Matthäus; ja Nau nunkangu jatana wonti: „Ngakangu karipateriau!“ Ja nau terkakana wonti ja nunkangu karipaterina wonti.
10En zie, terwijl Jesus in het huis aan tafel aanlag, kwamen vele tollenaars en zondaars met Hem en zijn leerlingen aanliggen.
10Ja jendranguta Nau pungani bukani ngamana wonti; ja mai, mardatandrakampanietja ja madlentji ngankanietja marapu wokarana wonti ja Jesungu ja milini nunkanani jela bukaia ngamana ngarina wonti.
11Toen de farizeën dit zagen, zeiden ze tot zijn leerlingen: Waarom eet uw Meester met tollenaars en zondaars?
11Ja jenia Pharisaiali matja najina, tana milini nunkanani jatana wonti: „Minandru ngujangujara jinkinietjali juranali mardatandrakampanietjani ja madlentji ngankanietjani jelali tajiai?“
12Jesus hoorde het, en sprak: De gezonden hebben geen geneesheer nodig, wel de zieken.
12Jesujeli jenia matja ngarana, Nau tanangu jatana wonti: „Ngurungurujeli wata kunki ngundrai, a‐ai, windri muntjali.
13Gaat, en leert wat het zeggen wil: “Barmhartigheid wil Ik, en geen offerande.” Ik ben niet gekomen, om de rechtvaardigen, maar om de zondaars te roepen.
13Wapanau ja kiririanau, mina jenia wondrai: «Ngato kalumiltjamiltjarina ngantjai ja wata poto ngumu;» ngangau ngani wata wokarana warai kana talku karkala, a‐ai, windri kana madlentji.“
14Nu kwamen de leerlingen van Johannes naar Hem toe, en zeiden: Waarom vasten wij en de farizeën, en vasten uw leerlingen niet?
14Jendranguta Johannini mili nunkangu wokarana wonti ja jatana wonti: „Minandru ngaiani ja Pharisaia pota marapu milja ngamai, ja mili jinkani wata milja ngamai?“
15Jesus sprak tot hen: Kunnen de bruiloftsgasten treuren, zolang de bruidegom bij hen is? Maar de dagen zullen komen, dat de bruidegom van hen wordt weggenomen; dan zullen ze vasten.
15Ja Jesus tanangu jatana wonti: „Worderu noangantjanipirnaia kamaneli ngaurongauro ngamananto, noangantjanipirna tanangu jela ngananani? Ditji wokarala nganai, tanali noangantjanipirna tanangundru manila nganai; ngadani tanaia milja ngamala nganai.
16Niemand zet een lap nieuw laken op een oud kleed; want de opgezette lap trekt het kleed uiteen, en er ontstaat nog groter scheur.
16Wata kulnujeli katini womalani kati tjela ngumu karpai; ngangau kati tjela nakaldra katindru purateriai, ja wilpa morla pirna pantjiai.
17Ook doet men geen nieuwe wijn in oude zakken; anders bersten de zakken, de wijn loopt weg, en de zakken gaan verloren. Maar nieuwe wijn doet men in nieuwe zakken; dan blijven beide behouden.
17Ja tanali wata waina marra jungani womalani kurarai; junga purateriati, ja waina ngakaiati, ja junga tintateriati; a‐ai, tanali waina marra junga marrani kurarai ja pudlana jelalu kulkai.“ (Ngantjani‐jaura G. D. XXIV. Trinitatis.)
18Terwijl Hij zo tot hen sprak, zie, daar kwam een overste naar Hem toe, wierp zich voor Hem neer, en zeide: Heer, zo juist is mijn dochter gestorven; maar kom, leg haar de hand op, en ze zal leven.
18Nulu jenia tanangu kaukaubanani, mai, kapara kulno wokarana wonti ja nunkangu pantjaterkana ngarina wonti ja jatana wonti: „Ngatamura mankara ngakani karari matja palina, kaparau, jidni mara nankangu kurateriamai, ja nani tepirila nganai.“
19Jesus stond op, en volgde hem met zijn leerlingen.
19Ja Jesus terkakana wonti ja nunkangu karipaterina wonti, ja mili nunkani bakana.
20En zie, een vrouw, die twaalf jaar lang aan een bloedvloeiing leed, trad achter Hem aan, en raakte de zoom van zijn kleed aan.
20Ja mai, widla kulno, nani kilpawoldra marapratjana ja mandru kumaranto nganana wonti, nunkangu tokuni wokarana wonti ja kati jelpi nunkani karana wonti.
21Want ze zei bij zichzelf: Als ik alleen maar zijn kleed aanraak, ben ik genezen.
21Ngangau nani jataterina wonti: „Ngato windri kati nunkani karanani, ngani tepirinani.“
22Jesus keerde Zich om, zag haar, en sprak: Wees welgemoed, mijn dochter; uw geloof heeft u gered. Van dat ogenblik af was de vrouw genezen.
22Jesujeli najina karitjina wonti ja nana najina wonti ja jatana wonti: „Murlali nganamai, ngatamurajai! morlalu ngundranali jinkanali jidna tepi ngankana warai.“ Ja widla tepirina wonti nunkangupini ditjini.
23En toen Jesus in het huis van den overste kwam, en de fluitspelers zag en het luidruchtige volk, zeide Hij:
23Ja Jesus kaparaia pungani matja wokarana, Nulu wimakoko wilpinietja najina wonti, ja kanali miritja ngankanani, ja Nau tanangu jatana wonti:
24Gaat heen; want het meisje is niet dood, maar het slaapt. Men lachte Hem uit.
24„Piri pinianimai; ngangau mankara wata nari, a‐ai, windri mukaturarai.“ Ja tana kinkana wonti nunkangu.
25Nadat de menigte verwijderd was. trad Hij binnen, en vatte haar bij de hand. En het meisje stond op.
25Ja Nulu kana wolara matja narrana, Nau wirina wonti ja nana mankara mara patana wonti, ja mankara jiritjina wonti.
26De roep hierover verspreidde zich door heel die streek.
26Ja naupini pinti marurina wonti nunkangupini mitani paruparu.
27Toen Jesus vandaar verder ging, volgden Hem twee blinden, die riepen: Heb medelijden met ons, Zoon van David.
27Ja Jesus nakandru morla palkana wonti, ja nunkangu butju mandru karipaterina wonti, pudla maritjina wonti, ja jatana wonti: „Davidani ngatamurajai, ngalingu kalumiltjamiltjariau!“
28En toen Hij thuis was gekomen, kwamen de blinden naar Hem toe, en Jesus sprak tot hen: Gelooft gij, dat Ik het doen kan? Ze zeiden: Ja, Heer.
28Nau pungani wirinani, butju wulu nunkangu wokarana wonti, ja Jesus pudlangu jatana wonti: „Judla morlalu ngundrai, ngani ngurunguru nganai, jenia ngankala“? Pudla nunkangu jatana wonti: „Kau, Kaparajai!“
29Nu raakte Hij hun ogen aan, en sprak: U geschiede naar uw geloof.
29Ngadani Nulu pudlana milki karakarana wonti ja jatana wonti: „Worderu judla morlalu ngundrana warai, jeruja jud‐langu pantjiatimai.“
30En hun ogen werden geopend. Jesus gebood hun ten strengste: Let er op, dat niemand het te weten komt.
30Ja pudla milki piririna wonti. Ja Jesujeli pudlana daudauana wonti ja jatana wonti: „Ngamalkaterialumai, wata kanali jenia ngujamananto.“
31Maar zodra ze waren heengegaan, maakten ze Hem bekend in heel die streek.
31Pudla dunkana wonti ja nunkangundru kaukaubana wonti nunkangupini mitani paruparu.
32Terwijl ze weggingen, zie, daar bracht men Hem een stomme, die bezeten was.
32Pudla puntinani, mai, tanali nunkangu kana ngapu kutjinto wokaralkana wonti.
33En toen de duivel was uitgedreven, begon de stomme te spreken. De menigte stond verbaasd, en zeide: Zo iets is nog nooit in Israël gezien.
33Ja Nulu kutji matja dunkalkana warai, kana ngapula jatana wonti. Ja kana wolara ngaruparana wonti ja jatana wonti: „Wata pota kulno jenia Israelani pantjinala.“
34Maar de farizeën zeiden: Door den vorst der duivels drijft Hij de duivels uit.
34Pharisaia jatana wonti: „Nulia kutji dunkalkai kutjia kaparali.“
35Nu trok Jesus alle steden en dorpen rond, leerde in hun synagogen, preekte het Evangelie van het rijk, en genas alle ziekten en kwalen.
35Ja Jesus wirarina wonti ngura pirnani ja wakani pratjanani, ja ngujangujara jinkina wonti jaura pungani tananani, ja ngantjani jaura mililandru kaukaubana wonti, ja tepi ngankana wonti muntja pratjana ja waltowalto pratjana kana wolarandru.
36Bij het zien van de scharen had Hij medelijden met hen; want ze waren uitgeput, en lagen daar als schapen zonder herder.
36Nulu kana wolara najina, Nau tanangu kalumiltjamiltjarina wonti, ngangau tana wilpawilpa ja piltjaru nganana wonti, tjipi jeribaka, tana ngamalkanietja pani.
37Toen zei Hij tot zijn leerlingen: De oogst is groot, maar werklieden zijn er weinig.
37Jendranguta Nau milini nunkanani jatana wonti: „Kampananto marapu parai, ja ngankanietja windri ngalje.“
38Vraagt dus den Heer van de oogst, dat Hij werklieden zendt in zijn oogst.
38Jendrania Kampania Kaparani ngatjianimai, Nulia ngankanietja jinpananto nunkani kampanaia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.