Matteus 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Toen Hij van de berg was afgedaald, volgden Hem talrijke scharen.
1Nau mardawonpandru ngarina tikanani, jendranguta kana wolara marapu nunkangu karipaterina wonti.
2En zie, een melaatse trad op Hem toe, wierp zich voor Hem neer, en zeide: Heer, zo Gij wilt, kunt Gij me reinigen.
2Ja mai, kana kulno gambanto wokarana wonti ja nunkangu pantjaterkana ngarina wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, jidni jertapaterinani, jidni ngurunguru nganai ngana kulikiri ngankala.“
3Jesus strekte de hand uit, raakte hem aan, en sprak: Ik wil; word gereinigd. En aanstonds was hij van zijn melaatsheid gereinigd.
3Ja Jesus mara warpina wonti, ja Nulu nina karakarana wonti ja jatana wonti: „Ngani jertapateriai, kulikiri nganamai.“ Ja nurujeli nau kulikiri pantjina wonti nunkani gambandru.
4Jesus zeide tot hem: Let er op, dat ge dit aan niemand vertelt; maar ga heen, vertoon u aan den priester, en offer de gave, die Moses als een bewijs voor hen heeft voorgeschreven.
4Ja Jesus jatana wonti nunkangu: „Mai, wata jundru jenia kanani kaukaubamai, a‐ai, wapau, Priestani wondrateriamai, ja nina poto jinkiau, nina Mosili jirijiribana wonti, tanangu malka nganananto.“
5Toen Hij nu binnen Kafárnaum kwam, trad een honderdman op Hem toe met de bede:
5Ja Jesus Kapernaum ngurani matja wirina, juljaia kapara kulno nunkangu wokarana wonti ja nunkangu ngatjina wonti,
6Heer, mijn knecht ligt thuis verlamd, en lijdt hevige pijnen.
6Ja jatana wonti: „Kaparajai, mili ngakani pungani parai tjunduru, ja pirna ketjaketjai.“
7Jesus zeide hem: Ik zal komen, en hem genezen.
7Ja Jesus nunkangu jatana wonti: „Ngani wokarala nganai, nina tepi ngankala.“
8Maar de honderdman antwoordde: Heer, ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak komt: maar spreek slechts één woord, en mijn knecht zal genezen.
8Ja juljaia kaparali kalabana wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, ngani wata talku nganai, jidni punga ngalpani ngakanani wirinanto; windri jaura kulno jatamai, ja mili ngakani tepirila nganai.
9Want ook ik ben een man, die zelf onder gezag ben gesteld, en die soldaten onder mij heb. En tot den een zeg ik: “Ga”, en hij gaat; en tot den ander: “Kom”, en hij komt; en tot mijn knecht: “Doe dit”, en hij doet het.
9Ngangau ngani kana nganai ja kaparani wodatarana ngamai; ja ngato mili wolara ngamalkai; ja ngani nunkangupini jatanani: «Jerra wapau!» ja nau wapai; ja kulnuni: «Kaparau!» ja nau wokarai; ja milini ngakanani: «Ninapini ngankau!» ja nulu jenia ngankai.“
10Toen Jesus dit hoorde, was Hij verwonderd, en sprak tot hen, die Hem volgden: Voorwaar, Ik zeg u: Zo’n groot geloof heb Ik zelfs in Israël niet gevonden.
10Jesujeli jenia matja ngarana, Nau ngaruparana wonti ja jatana wonti tanangu nunkangu karipaterinani: „Morlalu ngani jurangu jatai: Jenipara morlalu ngundrana ngato Israelani wata mankamankana warai.“
11Ik zeg u, dat velen zullen komen van het oosten en het westen, en zullen aanzitten in het rijk der hemelen, met Abraham, Isaäk en Jakob;
11Ja ngani jurangu jatai: „Marapu wokarala nganai tiriwandru ja jendakarandru ja Abrahamangu ja Isaakangu ja Jakobangu jela pariwipaia mililani ngamala nganai.
12maar dat de kinderen van het rijk zullen worden uitgeworpen naar buiten, de duisternis in; daar zal geween zijn en gekners der tanden.
12Ja Nulu mililaia kupa teribala nganai ngalpuru pirnaia, naka tana pirna ngirikidala nganai ja mana katakatangala nganai.“
13En tot den honderdman sprak Jesus: Ga, en zoals ge geloofd hebt, zo geschiede het u. En op hetzelfde uur genas de knecht.
13Ja Jesus jatana wonti juljaia kaparani: „Tikamai; worderu jundru morlalu ngundrana warai, jeruja jinkangu nganaiatimai.“ Ja mili nunkani tepirina wonti nunkangupini ditjini.
14En toen Jesus in het huis van Petrus was gekomen, zag Hij, dat zijn schoonmoeder bedlegerig was en lijdend aan koorts.
14Ja Jesus Petruni pungani wirina wonti, ja Nulu paiara nunkani najina wonti, nani paranani muntja turuturu.
15Hij nam haar bij de hand, en de koorts verliet haar; en ze stond op, en bediende Hem.
15Ja Nulu nana mara patana wonti, ja muntja turuturujeli nana worarana wonti; ja nani jiritjina wonti ja tanangu mili nganana wonti.
16Bij het vallen van de avond bracht men vele bezetenen naar Hem toe; en met één woord dreef Hij de geesten uit, en genas Hij alle zieken;
16Matja kalkaurarina, tanali nunkangu kana kutjinto marapu wokaralkana wonti, ja Nulu jaurali kutji worana dunkalkana wonti, ja Nulu muntja pratjana tepi ngankana wonti.
17opdat vervuld zou worden, wat door den profeet Isaias was gezegd: “Hij draagt onze kwalen en torst onze smarten”.
17Ngangau morlalu pantjinanto, mina Jesaiasali Prophetali kaukaubana wonti, nau jatana wonti: „Muntali Nulu waltowalto ngaianani manina wonti, ja muntja ngaianani waltana wonti.“
18Toen Jesus eens een grote menigte rondom Zich zag, beval Hij, het meer over te steken.
18Ja Jesujeli matja najina, kana wolarali nina kapikapinani, Nulu jirijiribana wonti jerankaria pararala.
19Een schriftgeleerde kwam naar Hem toe, en zeide: Meester, ik zal U volgen, waarheen Gij ook gaat.
19Ja jaura jinkinietja kulno nunkangu wokarana wonti ja jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, ngani jinkangu karipaterila nganai, wodajeri jidni wapanani.“
20Doch Jesus sprak tot hem: De vossen hebben holen, en de vogels in de lucht hebben nesten; maar de Mensenzoon heeft niets, om er zijn hoofd op te leggen.
20Ja Jesus nunkangu jatana wonti: „Kintala jampali minka ngamalkai, ja paiali ngaranani kunjila ngamalkai, ja Kanaia Ngatamurajeli piri pani ngamalkai, wodajeri kukadi terkala.“
21Een ander van zijn leerlingen zeide Hem: Heer, sta me toe, eerst mijn vader te gaan begraven.
21Nunkani milindru kulno nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, ngakangu manuni kurau, ngani ngopera wapananto, ngaperi ngakani todila.“
22Maar Jesus zei hem: Volg Mij, en laat de doden hun doden begraven.
22Jesus nunkangu jatana wonti: „Ngakangu karipateriau, ja narieli muntali nari tanani todinanto.“ (Ngantjani‐jaura G. D. IV. Epiphanias.)
23Toen Hij nu de boot in ging, volgden Hem zijn leerlingen.
23Ja Nau botani wirina wonti, ja mili nunkani nunkangu karipaterina wonti.
24En zie, een hevige storm brak los op het meer, zodat de golven over de boot heensloegen; Hij echter sliep.
24Ja mai, watara pirna wilparina wonti pantuni, jeruja mandikilali bota walpana wonti; ja Nau mukaturarana wonti.
25Zijn leerlingen liepen naar Hem toe, wekten Hem, en zeiden: Heer, red ons, wij vergaan.
25Ja mili nunkangu wokarana wonti, ja tanali nina jiritjibana wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, ngaianina kul‐kau, ngaiani palipaliati!“
26Jesus sprak tot hen: Wat zijt gij bevreesd, kleingelovigen? Toen stond Hij op, gebood de winden en het meer, en er ontstond een grote kalmte.
26Ja Nau tanangu jatana wonti: „Minandru jura japali nganai, juru wuldrungundranietja?“ Ngadani Nau terkakana wonti ja watarani ja pantuni dikidikibana wonti, ja dalpura pirna pantjina wonti.
27De mensen waren verbaasd en zeiden: Wie is Hij toch, dat zelfs de winden en het meer Hem gehoorzamen?
27Ja kana ngaruparana wonti ja jatana wonti: „Mina kana Nauja nganai; ngangau watara ja panto nunkangu pankiji?“
28Toen Hij aan de overzijde van het meer was gekomen, in het land der Gerasenen, liepen twee bezetenen uit de grafspelonken Hem tegemoet, die zo woest waren, dat niemand langs die weg kon gaan.
28Ja Nau jerankari matja pararana Gergesena mitani, nunkangu kana mandru kutjinto dankamalina wonti; pudla narikutundru matja dunkana, tiri pirna, jeruja kana ngandandarina wonti nunkangupini paltuni palkingala.
29En zie, ze schreeuwden: Wat hebt Gij met ons te maken, Jesus, zoon van God? Zijt Gij hier gekomen, om ons te kwellen vóór de tijd?
29Ja mai, pudla maritjina wonti ja jatana wonti: „Mina ngaianingu ja jinkangu, Jesujai, Godaia Ngatamurajai? Jidni ninkida wokarana warai, ngaianingu jupala ditji talkuja woljaia?“
30Heel in de verte was een grote troep zwijnen aan het grazen.
30Tanangu worita piki ngami pirna marakana wonti.
31De duivels vroegen Hem: Als Gij ons hier uitwerpt, zend ons dan in de troep zwijnen.
31Kutji wora nunkangu ngatjina wonti ja jatana wonti: „Jundru ngaianina dunkalkanani, ngaianingu manuni kurau piki ngamini wirinanto.“
32Hij zeide hun: Gaat. Ze gingen, en wierpen zich op de zwijnen; en zie, de hele troep plofte van de steilte in het meer, en kwam om in de golven.
32Ja Nau tanangu jatana wonti: „Wapanau!“ tana matja dunkana, tana pikini wirina wonti; ja mai, piki ngami mardawonpa kalikalini kalikalibakana wonti pantuni, ja ngapani palipalina wonti.
33Toen vluchtten de drijvers heen, en in de stad gekomen, verhaalden ze alles, ook van hen, die bezeten waren geweest.
33Ja ngamalkanietja japa mindrina wonti ja wapana wonti nguraia, ja pratjana kaukaubana wonti, bakana jenia kutjilandru.
34En zie, de hele stad liep uit, Jesus tegemoet; maar zodra ze Hem zagen, verzochten ze Hem, heen te gaan uit hun gebied.
34Ja mai, ngura warupotula dunkana wonti Jesungu mandurila; ja tanali nina matja najina, tana nunkangu ngatjina wonti, Nau tanani wondirandru puntinanto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.