Johannes 14
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Uw hart worde niet ontsteld. Gij gelooft in God; gelooft ook in Mij.
1Сэ ну ви се тулбуре инима. Авець крединцэ ын Думнезеу ши авець крединцэ ын Мине.
2In het huis van mijn Vader zijn vele woningen. Wanneer dit zo niet was, dan zou Ik het u hebben gezegd; want Ik ga er juist heen, om u een plaats te bereiden.
2Ын каса Татэлуй Меу сунт мулте локашурь. Дакэ н-ар фи аша, в-аш фи спус. ЕуМэ дук сэ вэ прегэтеск ун лок.
3En wanneer Ik zal zijn heengegaan en u een plaats zal hebben bereid, dan kom Ik terug, en zal u tot Mij nemen; opdat ook gij moogt zijn, waar Ikzelf ben.
3Ши дупэ че Мэ вой дуче ши вэ вой прегэти ун лок, Мэ вой ынтоарчеши вэ вой луа ку Мине, ка, аколо унде сунт Еу, сэ фиць ши вой.
4Gij kent de weg naar de plaats, waar Ik heenga. —
4Штиць унде Мэ дук ши штиць ши каля ынтр-аколо.”
5Tomas zei Hem: Heer, we weten niet eens, waar Gij heengaat; hoe zouden we dan de weg kennen?
5„Доамне”, Й-а зис Тома, „ну штим унде Те дучь. Кум путем сэ штим каля ынтр-аколо?”
6Jesus sprak tot hem: Ik ben de weg, de waarheid en het leven; niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
6Исус й-а зис: „Еу сунт Каля, Адевэрулши Вяца. Нименьну вине ла Татэл декыт прин Мине.
7Daar gij nu Mij hebt gekend, zult gij ook den Vader kennen; van dit ogenblik af kent gij Hem, en hebt gij Hem gezien. —
7ДакэМ-аць фи куноскут пе Мине, аць фи куноскут ши пе Татэл Меу. Ши де акум ынколо Ыл вець куноаште; ши Л-аць ши вэзут.”
8Filippus zei Hem: Heer, laat ons den Vader zien; dan zijn we tevreden.
8„Доамне”, й-а зис Филип, „аратэ-не пе Татэл ши не есте де ажунс!”
9Jesus sprak tot hem: Zo lange tijd ben Ik bij u, en kent ge Mij nog niet, Filippus? Wie Mij heeft gezien, heeft den Vader gezien; hoe zegt ge dan: Laat ons den Vader zien?
9Исус й-а зис: „Де атыта време сунт ку вой ши ну М-ай куноскут, Филипе? ЧинеМ-а вэзут пе Мине а вэзут пе Татэл. Кум зичь ту дар: ‘Аратэ-не пе Татэл’?
10Gelooft gij dan niet, dat Ik in den Vader ben, en de Vader in Mij? De woorden, die Ik u toespreek, zeg Ik niet uit Mijzelf; het is de Vader, die in Mij blijft, die zelf de werken verricht.
10Ну крезь кэ Еусунт ын Татэл ши Татэл есте ын Мине? Кувинтеле пе каре ви ле спун Еу, нуле спун де ла Мине, чи Татэл, каре локуеште ын Мине, Ел фаче ачесте лукрэрь але Луй.
11Gelooft het van Mij: Ik ben in den Vader, en de Vader is in Mij.
11Кредеци-Мэ кэ Еу сунт ын Татэл ши Татэл есте ын Мине; кредецьчел пуцин пентру лукрэриле ачестя.
12Zo niet; gelooft het dan op grond van de werken. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, ook hij zal de werken doen, die Ik zelf verricht; en zelfs grotere zal hij doen. Want Ik ga naar den Vader;
12Адевэрат, адевэрат вэ спун кэ чине креде ын Мине ва фаче ши ел лукрэриле пе каре ле фак Еу; ба ынкэ ва фаче алтеле ши май марь декыт ачестя, пентру кэ Еу мэ дук ла Татэл:
13en alles zal Ik doen, wat gij Hem zult vragen in mijn naam, opdat de Vader verheerlijkt wordt in den Zoon.
13шиорьче вець чере ын Нумеле Меу, вой фаче, пентру ка Татэл сэ фие прослэвит ын Фиул.
14Wanneer gij ook Mij in mijn naam iets zult vragen, dan zal Ik het doen. —
14Дакэ вець чере чева ын Нумеле Меу, вой фаче.
15Zo gij Mij liefhebt, onderhoudt dan mijn geboden.
15Дакэ Мэ юбиць, вець пэзи порунчиле Меле.
16Dan zal Ik den Vader bidden, en Hij zal u een anderen Helper geven, om bij u te blijven voor eeuwig.
16Ши Еу вой руга пе Татэл, ши Ел вэ ва да ун алтМынгыетор, каре сэ рэмынэ ку вой ын вяк;
17Het is de Geest der waarheid, dien de wereld niet kan ontvangen, omdat ze Hem ziet noch kent; gij echter kent Hem; want Hij blijft bij u, en is in u. —
17ши ануме Духуладевэрулуй, пекаре лумя ну-Л поате прими, пентру кэ ну-Л веде ши ну-Л куноаште, дар вой Ыл куноаштець, кэч рэмыне ку вой шива фи ын вой.
18Ik zal u niet als wezen achterlaten; Ik kom tot u terug.
18Нувэ вой лэса орфань, Мэ войынтоарче ла вой.
19Nog korte tijd en de wereld aanschouwt Mij niet meer; gij echter aanschouwt Mij. Want Ik leef, en ook gij zult leven.
19Песте пуцинэ време, лумя ну Мэ ва май ведя, дар войМэ вець ведя; пентру кэЕу трэеск, ши вой вець трэи.
20Op die dag zult gij erkennen, dat Ik in mijn Vader ben, en gij in Mij, en Ik in u. —
20Ын зиуа ачея, вець куноаште кэ Еусунт ын Татэл Меу, кэ вой сунтець ын Мине ши кэ Еу сунт ын вой.
21Wie mijn geboden heeft en ze onderhoudt, hij is het, die Mij liefheeft; maar wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader worden bemind, en ook Ikzelf zal hem beminnen en Mij aan hem openbaren.
21Чинеаре порунчиле Меле ши ле пэзеште, ачела Мэ юбеште ши чине Мэ юбеште ва фи юбит де Татэл Меу. Еу ыл вой юби ши Мэ вой арэта луй.”
22Judas, maar niet de Iskáriot, sprak tot Hem: Heer, hoe komt het, dat Gij U wel aan ons wilt openbaren, maar niet aan de wereld?
22Иуда, ну Искариотянул, Й-а зис: „Доамне, кум се фаче кэ Те вей арэта ноуэ, ши ну лумий?”
23Jesus antwoordde hem: Zo iemand Mij liefheeft, zal hij mijn woord onderhouden; dan zal mijn Vader ook hem beminnen, en Wij zullen tot hem komen, en ons verblijf bij hem nemen.
23Дрепт рэспунс, Исус й-а зис: „ДакэМэ юбеште чинева, ва пэзи Кувынтул Меу, ши Татэл Меу ыл ва юби. Ной вом вени ла ел шивом локуи ымпреунэ ку ел.
24Wie Mij niet liefheeft, onderhoudt mijn woorden niet; welnu het woord, dat gij hoort, is niet het mijne, maar dat van den Vader, die Mij heeft gezonden.
24Чине ну Мэ юбеште ну пэзеште кувинтеле Меле. Ши Кувынтулпе каре-л аузиць ну есте ал Меу, чи ал Татэлуй, каре М-а тримис.
25Dit alles heb Ik u gezegd, terwijl Ik nog bij u was.
25В-ам спус ачесте лукрурь кыт май сунт ку вой.
26Maar de Helper, de Heilige Geest, dien de Vader zal zenden in mijn naam, Hij zal u alles leren en alles u in herinnering brengen, wat Ik u heb gezegd.
26Дар Мынгыеторул, адикэ Духул Сфынт, пе каре-Л ва тримите Татэл ын Нумеле Меу, вэва ынвэца тоате лукруриле ши вэ ва адуче аминте де тот че в-ам спус Еу.
27Vrede laat Ik u na, mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik hem u. Uw hart zij ontsteld, noch bevreesd. —
27Вэ лас пачя, вэ дау пачя Мя. Ну в-о дау кум о дэ лумя. Сэну ви се тулбуре инима, нич сэ ну се ынспэймынте.
28Gij hebt gehoord, dat Ik u zeide: Ik ga heen, maar Ik kom tot u terug. Zo gij Mij liefhadt, zoudt gij u verheugen, dat Ik naar den Vader ga; want de Vader is groter dan Ik. —
28Аць аузит кэ в-амспус: ‘Мэ дукши Мэ вой ынтоарче ла вой.’ Дакэ М-аць юби, в-аць фи букурат кэ в-ам зис: ‘Мэ дук ла Татэл’, кэч Татэлесте май маре декыт Мине.
29En nu, eer het geschied is, heb Ik het u gezegd; opdat gij moogt geloven, wanneer het geschiedt.
29Ши в-ам спус ачесте лукрурь акум, ынаинте ка сэ се ынтымпле, пентру ка, атунч кынд се вор ынтымпла, сэ кредець.
30Ik zal niet veel meer met u spreken; want de vorst van de wereld is op komst. Zeker, hij vermag niets tegen Mij;
30Ну вой май ворби мулт ку вой, кэчвине стэпыниторул лумий ачестея. Ел н-аре нимик ын Мине,
31maar de wereld moet weten, dat Ik den Vader bemin, en dat Ik volbreng, wat de Vader Mij bevolen heeft. Staat op; laten we heengaan.
31дар вине пентру ка сэ куноаскэ лумя кэ Еу юбеск пе Татэл ши кэ фак аша кумМь-а порунчит Татэл. Скулаци-вэ, хайдем сэ плекэм де аич!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.