Prediker 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Wie is er aan den wijze gelijk; Wie kent de verklaring der dingen? ‘s Mensen wijsheid doet zijn aangezicht stralen, En verandert de stuursheid van zijn gelaat.
1Чине есте ка чел ынцелепт ши чине причепе ростул лукрурилор? Ынцелепчуня омулуй ый луминязэ фаца, ши аспримя фецей и се скимбэ.
2Neem het bevel van den koning in acht, Om de aan God gezworen eed;
2Еу ыць спун: Пэзеште порунчиле ымпэратулуй дин причина журэмынтулуй фэкут ынаинтя луй Думнезеу.
3Val niet roekeloos van hem af, En laat u niet in met gevaarlijke zaken. Want de koning doet, wat hij wil; Zijn woord is oppermachtig;
3Ну те грэби сэ плечь динаинтя луй ши ну стэруи ынтр-ун лукру рэу, кэч ел поате фаче тот че вря,
4Wie kan hem zeggen: wat doet gij?
4пентру кэ ворба ымпэратулуй аре путере. Чине поате зиче: „Че фачь?”
5Wie de wet onderhoudt, zal geen kwaad ondervinden. Een verstandig mens denkt aan de tijd van het oordeel;
5Пе чине пэзеште порунка, ну-л ва атинӂе ничо ненорочире, дар инима ынцелептулуй куноаште ши время, ши жудеката.
6Want de tijd van het oordeel breekt voor iedereen aan. Maar de boosheid legt een benauwende druk op den mens;
6Кэч пентру орьче лукру есте о време ши о жудекатэ ши ненорочиря паште пе ом.
7Want hij weet niet, wat hem nog wacht, En niemand kan hem zeggen, wanneer het zal komen.
7Дар ел ну штие че ши кум се ва ынтымпла, кэч н-аре нич чине-й спуне.
8Geen mens is meester van zijn leven, Niemand heeft de levensgeest in zijn macht; Hij is geen heer over de dag van zijn dood. Niemand wordt vrijgesteld van die strijd, En zeker wordt niemand gered door zijn slechtheid.
8Омул ну есте стэпын пе суфларя луй, ка с-о поатэ опри, ши н-аре ничо путере песте зиуа морций; ын лупта ачаста ну есте избэвире, ши рэутатя ну поате скэпа пе чей рэй.
9Dit alles heb ik gezien, Toen ik aandacht schonk aan alles, Wat er onder de zon gebeurt. Soms gebruikt de mens zijn macht tot nadeel van anderen.
9Тоате ачестя ле-ам вэзут ши мь-ам ындрептат инима спре тот че се фаче суб соаре. Есте о време кынд ун ом стэпынеште песте алт ом, ка сэ-л факэ ненорочит.
10Zo zag ik, dat goddelozen een begrafenis kregen, Terwijl zij, die goed hadden gehandeld, Ver van de heilige plaats moesten wegtrekken, En in de stad werden vergeten. Ook dat is ijdelheid!
10Атунч ам вэзут пе чей рэй ынгропаць ши дукынду-се ла одихна лор, яр пе чей че лукрасерэ ку неприхэнире депэртынду-се де локул сфынт ши уйтаць ын четате. Ши ачаста есте о дешертэчуне!
11Omdat de straf niet onmiddellijk op de zonde volgt, Daarom zint het hart van den mens op kwaad.
11Пентру кэ ну се адуче репеде ла ындеплинире хотэрыря датэ ымпотрива фаптелор реле, де ачея есте плинэ инима фиилор оаменилор де доринца сэ факэ рэу.
12Maar al blijft soms de zondaar lange tijd leven, Ofschoon hij honderdmaal kwaad doet: Toch weet ik zeker, dat het hùn goed gaat, Die Gods aanschijn vrezen.
12Тотушь, мэкар кэ пэкэтосул фаче де о сутэ де орь рэул ши стэруеште мултэ време ын ел, еу штиу кэ феричиря есте пентру чей че се тем де Думнезеу ши ау фрикэ де Ел.
13Maar den zondaar gaat het niet goed; Zijn dagen worden vluchtig als een schaduw, Omdat hij Gods aanschijn niet vreest.
13Дар чел рэу ну есте феричит ши ну-шь ва лунӂи зилеле, ынтокмай ка умбра, пентру кэ н-аре фрикэ де Думнезеу.
14Toch doet zich op aarde deze ijdelheid voor: Soms gaat het de braven naar de werken der bozen, En de zondaars soms naar de werken der braven. En ik dacht: ook dat is ijdelheid.
14Есте о дешертэчуне каре се петрече пе пэмынт: ши ануме сунт оамень неприхэниць кэрора ле мерӂе ка ши челор рэй, каре фак фапте реле, ши сунт рэй кэрора ле мерӂе ка ши челор неприхэниць, каре фак фапте буне. Еу зик кэ ши ачаста есте о дешертэчуне.
15Daarom prees ik de vreugde; Want er is voor den mens geen ander geluk onder de zon, Dan te eten en te drinken en zich te verheugen. Moge dit bij zijn zwoegen hem steeds vergezellen Alle levensdagen, die God hem geeft onder de zon.
15Ам лэудат дар петречеря, пентру кэ ну есте алтэ феричире пентру ом суб соаре декыт сэ мэнынче ши сэ бя ши сэ се веселяскэ; ятэ че требуе сэ-л ынсоцяскэ ын мижлокул мунчий луй, ын зилеле веций пе каре и ле дэ Думнезеу суб соаре.
16Toen ik mij beijverde, wijsheid te verwerven, En de moeite bezag, die de mens zich op aarde getroost, En hoe dag en nacht zijn ogen geen slaap zien:
16Кынд мь-ам пус инима сэ куноск ынцелепчуня ши сэ мэ уйт ку бэгаре де сямэ ла труда пе каре шь-о дэ омул пе пэмынт – кэч омул ну веде сомн ку окий, нич зи, нич ноапте –,
17Toen begreep ik, dat het enkel Gods werk is, En dat de mens geen verklaring kan vinden Van wat er plaats grijpt onder de zon. Daarom tobt de mens zich af met zoeken, Maar hij zal het niet vinden; En al meent de wijze het ook te verstaan, Hij kan het niet vatten.
17ам вэзут атунч тоатэ лукраря луй Думнезеу, ам вэзут кэ омул ну поате сэ пэтрундэ че се фаче суб соаре; орькыт с-ар труди ел сэ черчетезе, тот ну ва путя афла ши, кяр дакэ ынцелептул ар зиче кэ а ажунс сэ ынцелягэ, тот ну поате сэ гэсяскэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.