ယေရမိ 27
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ယုဒ ရှင်ဘုရင် ယောရှိ သား ဇေဒကိ မင်းနန်း ထိုင် စ က ၊ ထာဝရဘုရား ၏ နှုတ်ကပတ် တော်သည် ယေရမိ သို့ ရောက် လာ၍၊
1ในช่วงต้นรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ คำนี้จากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2ထာဝရဘုရား သည် ငါ့ အား မိန့် တော်မူသည် ကား ၊ ကြိုး နှင့် ထမ်းဘိုး များကိုလုပ် ၍ ၊ သင် ၏လည်ပင်း ၌ တပ် လော့။
2พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงทำสายรัดและคานแอก แล้วสวมไว้ที่คอของเจ้า
3ယုဒ ရှင်ဘုရင် ဇေဒကိ ထံ ၊ ယေရုရှလင် မြို့သို့ ရောက် လာသောသံတမန် တို့တွင်၊ ထို ကြိုးနှင့် ထမ်းဘိုးတို့ကို ဧဒုံ မင်း ၊ မောဘ မင်း ၊ အမ္မုန် မင်း ၊ တုရု မင်း ၊ ဇိဒုန် မင်း သို့ ပေး လိုက်လော့။
3จากนั้นส่งไปให้กษัตริย์เอโดม กษัตริย์โมอับ กษัตริย์ชาวอัมโมน กษัตริย์ไทระ และกษัตริย์ไซดอน โดยฝากไปกับผู้ส่งสารที่มาเยรูซาเล็มเพื่อเข้าเฝ้าเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์
4ထိုသံတမန်တို့အားလည်း၊ သင်တို့သည် သင် တို့အရှင် များတို့အား ဆင့်ဆို ရမည်မှာ၊ ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊
4ให้คำสั่งแก่พวกเขาเพื่อนำไปบอกนายของตนว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงบอกนายของพวกเจ้าว่า
5ငါသည် မဟာ တန်ခိုး နှင့် လက်ရုံး ကို ဆန့် လျက် မြေကြီး ကို၎င်း၊ မြေကြီး ပေါ် မှာ ရှိသော လူ နှင့် တိရစ္ဆာန် တို့ကို၎င်းဖန်ဆင်း သည်ဖြစ်၍၊ ငါသည် ပေးလို သောသူ တို့အား ပေး ၏။
5‘เราเป็นผู้สร้างแผ่นดิน มนุษย์ และสัตว์ที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน ด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออกของเรา เรามอบแผ่นดินให้ผู้ที่เราเห็นว่าสมควร
6ယခု မှာ ဤ ပြည် ရှိသမျှ တို့ကို ငါ့ ကျွန် ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၊ နေဗုခဒ်နေဇာ လက် သို့ ငါ အပ်ပေး ပြီ။ သူ စေစား ဘို့ရာ တော တိရစ္ဆာန် များကိုလည်း ငါပေး ပြီ။
6บัดนี้เรามอบดินแดนทั้งหมดนี้ไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และมอบสัตว์ในทุ่งให้รับใช้เขาด้วย
7သူ ၏နိုင်ငံ ဆုံးချိန် မ ရောက် မှီတိုင်အောင်၊ ဤ ပြည် သားအပေါင်း တို့သည် သူ၏အမှုနှင့် သူ ၏သား မြေး အမှုကို ဆောင်ရွက် ရကြမည်။ ထိုအချိန်ရောက်မှ၊ များစွာ သော လူမျိုး တို့နှင့် ကြီး သောရှင် ဘုရင်တို့သည် သူ့ ကို စေစား ကြလိမ့်မည်။
7ทุกชนชาติจะรับใช้เขา ลูกชายของเขา และหลานชายของเขา จนแผ่นดินของเขาเองถึงคราว แล้วหลายชนชาติและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่จะจับเขาเป็นทาส
8ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊ ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ ၏ အစေ ကိုမ ခံ၊ သူ၏ထမ်းဘိုး ကို မ ထမ်း လိုသော တိုင်း နိုင်ငံရှိသမျှကို၊ သူ ၏လက် ၌ ဆုံးရှုံး စေခြင်းငှါ၊ ထား ဘေး၊ မွတ်သိပ် ခြင်းဘေး၊ ကာလနာ ဘေးဖြင့် ငါအပြစ် ပေးမည်။
8“‘“‘ชนชาติหรืออาณาจักรใดไม่ยอมรับใช้เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลนผู้นี้ และไม่ยอมเอาคอตนไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลน เราจะลงโทษชนชาตินั้นด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘จนเราทำลายพวกเขาผ่านมือของเขาจนหมดสิ้น
9သို့ ဖြစ်၍၊ သင် တို့သည် ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ အစေ ကို မ ခံရဟု၊ သင် တို့အား ပြော တတ်သော ပရောဖက် ၊ အနာဂတ် ဆရာ၊ အိပ်မက် မြင်သောဆရာ၊ နတ် ဝိဇ္ဇာ ဆရာ၊ ပြုစား တတ်သော ဆရာတို့၏ စကားကို နား မ ထောင်ကြနှင့်။
9ส่วนพวกเจ้า อย่าฟังผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า ผู้ทำนายของพวกเจ้า ความฝันของพวกเจ้า หมอดูของพวกเจ้า หรือหมอผีของพวกเจ้า ที่บอกว่า “พวกเจ้าจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน”
10ထိုသူတို့သည် သင်တို့ကို သင် တို့ပြည် မှ အဝေးသို့ ရွှေ့ သွားစေခြင်းငှါ ၊ သင် တို့ကို ငါနှင်ထုတ် ၍ ဆုံးရှုံး စေခြင်းငှါ၎င်း မုသာ စကားကို ဟော ပြောတတ်ကြ၏။
10เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้า เป็นเหตุให้พวกเจ้าต้องไปไกลจากดินแดนของตน ให้เราขับไล่พวกเจ้าออกไป และพวกเจ้าจะพินาศ
11ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ ထမ်းဘိုး ထမ်း ၍ ၊ သူ ၏ အစေ ကိုခံသော လူမျိုးတို့အား၊ မိမိ တို့ပြည် ၌ နေ ရသော အခွင့်ကို ငါပေးသဖြင့် ၊ သူတို့သည် မိမိတို့မြေ၌ လုပ် ၍ နေ ရကြလိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူ၏။
11แต่ชนชาติที่ยอมเอาคอตนไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลนและรับใช้เขา เราจะให้ชนชาตินั้นอยู่ในดินแดนของตนต่อไป’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘พวกเขาจะเพาะปลูกและอาศัยอยู่ที่นั่น’”’”
12ထို စကား တော်ရှိသမျှ ကို ငါပြန်၍ ယုဒ ရှင်ဘုရင် ဇေဒကိ အား လျှောက် ဆိုသည်ကား၊ ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ ထမ်းဘိုး ကိုထမ်း ၍ ၊ သူ နှင့် သူ ၏လူ များ အစေ ကို ခံလျက်၊ အသက် ချမ်းသာပါလော့။
12ข้าพเจ้ากล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้กับเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า “จงเอาคอของพวกท่านไว้ใต้แอกของกษัตริย์บาบิโลน รับใช้เขาและประชาชนของเขา แล้วจะมีชีวิตอยู่
13ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ အစေ ကိုမ ခံသော လူမျိုး ကို ထာဝရဘုရား ရည်မှတ်၍ မိန့် တော်မူသည်အတိုင်း ၊ ကိုယ်တော် နှင့် ကိုယ်တော် ၏ လူ တို့သည် ထား ဘေး၊ မွတ်သိပ် ခြင်းဘေး၊ ကာလနာ ဘေးဖြင့် အဘယ်ကြောင့် သေ ရပါမည်နည်း။
13ทำไมท่านและประชาชนของท่านจะต้องตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด อย่างที่พระยาห์เวห์กล่าวไว้เกี่ยวกับชนชาติที่ไม่ยอมรับใช้กษัตริย์บาบิโลน?
14သင်တို့သည် ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ အစေ ကို မ ခံရဟု၊ သင် တို့အား ဟောပြော သောပရောဖက် တို့၏ စကား ကို နား မ ထောင်ကြနှင့်။ သူ တို့သည် မုသာ စကားကို ဟော ပြောတတ်ကြ၏။
14อย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะที่บอกพวกท่านว่า ‘พวกท่านจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน’ เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกท่าน
15ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့နှင့် သင် တို့အား ဟော ပြောသော ပရောဖက် တို့ကို ငါ နှင်ထုတ် ၍ ဆုံးရှုံး စေခြင်းငှါ၊ ငါမ စေလွှတ် ဘဲ သူ တို့သည် ငါ့ နာမ ကို အမှီပြု ၍ မုသာ စကားကို ဟော ပြောတတ်ကြ ၏။
15พระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘เราไม่ได้ส่งพวกเขามา แต่พวกเขาเผยพระวจนะเท็จในนามเรา เป็นเหตุให้เราขับไล่พวกเจ้าออกไป และพวกเจ้าจะพินาศ ทั้งพวกเจ้าและผู้เผยพระวจนะที่เผยพระวจนะแก่พวกเจ้า’”
16ယဇ်ပုရောဟိတ် တို့နှင့် လူ အပေါင်း တို့အား လည်း ၊ ထာဝရဘုရား ၏ အမိန့် တော်ကို ငါပြန်ပြော သည် ကား ၊ ကာလ မ ကြာမမြင့်မှီ၊ ဗိမာန် တော် တန်ဆာ တို့ကို ဗာဗုလုန် မြို့မှ တဖန် ဆောင် ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သင် တို့အား ဟောပြော သော ပရောဖက် တို့၏ စကား ကို နား မ ထောင်ကြနှင့်။ သူ တို့သည် မုသာ စကားကို ဟော ပြောတတ် ကြ၏။
16ข้าพเจ้ากล่าวกับปุโรหิตและประชาชนทั้งหมดนี้ด้วยว่า พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “อย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า ที่เผยพระวจนะแก่พวกเจ้าว่า ‘จงฟัง อีกไม่นานภาชนะเครื่องใช้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์จะถูกนำกลับจากบาบิโลน’ เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้า
17သူ တို့၏စကားကို နား မ ထောင်ကြနှင့်။ ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် ၏ အစေ ကိုခံ၍ ၊ အသက် ချမ်းသာကြလော့။ ဤ မြို့ သည် အဘယ်ကြောင့် ပျက်စီး ခြင်းသို့ရောက် ရ မည်နည်း။
17อย่าฟังพวกเขา จงรับใช้กษัตริย์บาบิโลน แล้วจะมีชีวิตอยู่ ทำไมเมืองนี้จะต้องกลายเป็นที่รกร้าง?
18သူ တို့သည် ထာဝရဘုရား ၏ ဗျာဒိတ် တော်ကိုခံ ၍၊ ပရောဖက် မှန် လျှင် ၊ ဗိမာန် တော်၌ ၎င်း ၊ နန်းတော် ၌ ၎င်း ၊ ယေရုရှလင် မြို့၌ ၎င်း ကျန် ကြွင်းသေးသော တန်ဆာ တို့ကို ဗာဗုလုန် မြို့သို့ ယူ၍မ သွား ရမည်အကြောင်း၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အရှင် ထာဝရ ဘုရားအား တောင်းပန် ကြလော့။
18แต่หากพวกเขาเป็นผู้เผยพระวจนะ และมีคำจากพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเขา ก็ให้พวกเขาวิงวอนต่อพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ เพื่อภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในวังของกษัตริย์ยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม จะไม่ต้องไปบาบิโลน
19ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ သည် ယုဒ ရှင်ဘုရင် ယောယကိမ် သား ယေခေါနိ အစရှိသော ယုဒ ပြည် ယေရုရှလင် မြို့ မှူး တော်မတ်တော်အပေါင်း တို့ကို၊
19เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวถึงเสาทั้งหลาย อ่างทะเล ฐานทั้งหลาย และภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในเมืองนี้
20ယေရုရှလင် မြို့မှ ဗာဗုလုန် မြို့သို့ သိမ်း သွားသောအခါ ၊ ထိုရှင်ဘုရင်သည် မ သိမ်း မယူ၊
20ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ไม่ได้นำไปเมื่อเขากวาดต้อนเยโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ จากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในบาบิโลน พร้อมกับขุนนางทั้งหมดของยูดาห์และเยรูซาเล็ม
21ဗိမာန် တော်၌၎င်း ၊ နန်းတော် ၌၎င်း ၊ ယေရုရှလင်မြို့ ၌ ၎င်း ကျန် ကြွင်းသေး သောတိုင် ၊ ရေကန် ၊ ရေကန်အခြေအမြစ် များ၊ ကျန်ကြွင်း သေးသောတန်ဆာ များတို့ကို ရည်မှတ် ၍၊ ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့် တော်မူသည်ကား ၊
21จริงทีเดียว พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงภาชนะเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในวังของกษัตริย์ยูดาห์ และในเยรูซาเล็มดังนี้
22ထိုတန်ဆာ တို့ကို ဗာဗုလုန် မြို့သို့ ယူသွား ရ လိမ့်မည်။ ငါ အကြည့်အရှု မ ကြွလာမှီတိုင်အောင်၊ ထို မြို့၌ ရှိ နေရကြလိမ့်မည်။ ငါကြွလာသောအခါ ၊ ထိုတန်ဆာတို့ကို ငါဆောင် ခဲ့၍ ၊ ဤ အရပ် ၌ ပြန်ထား မည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
22‘สิ่งเหล่านี้จะถูกนำไปบาบิโลน และจะอยู่ที่นั่นจนถึงวันที่เรามาเอาใจใส่สิ่งเหล่านี้’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘แล้วเราจะนำกลับขึ้นมาและคืนไว้ที่นี่’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.