ΣΕΙΡΑΧ 21
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Clementine Vulgate, 1598
1Τέκνον, ἥμαρτες; μὴ προσθῇς μηκέτι, καὶ περὶ τῶν προτέρων σου δεήθητι.
1[Fili, peccasti, non adjicias iterum: sed et de pristinis deprecare, ut tibi dimittantur.
2Ὡς ἀπὸ προσώπου ὄφεως, φεῦγε ἀπὸ ἁμαρτίας, ἐὰν γὰρ προσέλθῃς, δήξεταί σε· ὀδόντες λέοντος οἱ ὀδόντες αὐτῆς, ἀναιροῦντες ψυχὰς ἀνθρώπεν.
2Quasi a facie colubri fuge peccata: et si accesseris ad illa, suscipient te.
3Ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶσα ἀνομία, τῇ πληγῇ αὐτῆς οὐκ ἔστιν ἴασις.
3Dentes leonis dentes ejus, interficientes animas hominum.
4Καταπληγμὸς καὶ ὕβρις ἐρημώσουσι πλοῦτον, οὕτως οἶκος ὑπερηφάνου ἐρημωθήσεται.
4Quasi rhomphæa bis acuta omnis iniquitas: plagæ illius non est sanitas.
5Δέησις πτωχοῦ ἐκ στόματος ἕως ὠτίων αὐτοῦ, καὶ τὸ κρίμα αὐτοῦ κατὰ σπουδὴν ἔρχεται.
5Objurgatio et injuriæ annullabunt substantiam, et domus quæ nimis locuples est annullabitur superbia: sic substantia superbi eradicabitur.
6Μισῶν ἐλεγμὸν, ἐν ἴχνει ἁμαρτωλοῦ, καὶ ὁ φοβούμενος Κύριον ἐπιστρέψει ἐν καρδίᾳ.
6Deprecatio pauperis ex ore usque ad aures ejus perveniet, et judicium festinato adveniet illi.
7Γνωστὸς μακρόθεν ὁ δυνατὸς ἐν γλώσσῃ, ὁ δὲ νοήμων οἶδεν ἐν τῷ ὀλισθαίνειν αὐτόν.
7Qui odit correptionem vestigium est peccatoris, et qui timet Deum convertetur ad cor suum.
8Ὁ οἰκοδομῶν τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐν χρήμασιν ἀλλοτρίοις, ὡς ὁ συνάγων αὐτοῦ τοὺς λίθους εἰς χειμῶνα.
8Notus a longe potens lingua audaci, et sensatus scit labi se ab ipso.
9Στυππεῖον συνηγμένον συναγωγὴ ἀνόμων, καὶ ἡ συντέλεια αὐτῶν φλὸξ πυρός.
9Qui ædificat domum suam impendiis alienis, quasi qui colligat lapides suos in hieme.
10Ὁδὸς ἁμαρτωλῶν ὡμαλισμένη ἐκ λίθων, καὶ ἐπʼ ἐσχάτῳ αὐτῆς βόθρος ᾅδου.
10Stupa collecta synagoga peccantium, et consummatio illorum flamma ignis.
11Ὁ φύλασσων νόμον κατακρατεῖ τοῦ ἐννοήματος αὐτοῦ, καὶ συντέλεια τοῦ φόβου Κυρίου σοφία.
11Via peccatorum complanata lapidibus: et in fine illorum inferi, et tenebræ, et pœnæ.]
12Οὐ παιδευθήσεται ὃς οὐκ ἔστι πανοῦργος· ἔστι πανουργία πληθύνουσα πικρίαν.
12[Qui custodit justitiam, continebit sensum ejus.
13Γνῶσις σοφοῦ ὡς κατακλυσμὸς πληθυνθήσεται, καὶ ἡ βουλὴ αὐτοῦ ὡς πηγὴ ζωῆς.
13Consummatio timoris Dei, sapientia et sensus.
14Ἔγκατα μωροῦ ὡς ἀγγεῖον συντετριμμένον, καὶ πᾶσαν γνῶσιν οὐ κρατήσει.
14Non erudietur qui non est sapiens in bono.
15Λόγον σοφὸν ἐὰν ἀκούσῃ ἐπιστήμων, αἰνέσει αὐτὸν, καὶ ἐπʼ αὐτὸν προσθήσει· ἤκουσεν ὁ σπαταλῶν καὶ ἀπήρεσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέστρεψεν αὐτὸν ὀπίσω τοῦ νώτου αὐτοῦ.
15Est autem sapientia quæ abundat in malo, et non est sensus ubi est amaritudo.
16Ἐξήγησις μωροῦ ὡς ἐν ὁδῷ φορτίον, ἐπὶ δὲ χείλους συνετοῦ εὑρεθήσεται χάρις.
16Scientia sapientis tamquam inundatio abundabit, et consilium illius sicut fons vitæ permanet.
17Στόμα φρονίμου ζητηθήσεται ἐν ἐκκλησίᾳ, καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ διανοηθήσεται ἐν καρδίᾳ.
17Cor fatui quasi vas confractum, et omnem sapientiam non tenebit.
18Ὡς οἶκος ἠφανισμένος οὕτως μωρῷ σοφία· καὶ γνῶσις ἀσυνέτου, ἀδιεξέταστοι λόγοι.
18Verbum sapiens quodcumque audierit scius, laudabit, et ad se adjiciet: audivit luxuriosus, et displicebit illi, et projiciet illud post dorsum suum.
19Πέδαι ἐν ποσὶν ἀνόητοις παιδεία, καὶ ὡς χειροπέδαι ἐπὶ χειρὸς δεξιᾶς.
19Narratio fatui quasi sarcina in via: nam in labiis sensati invenietur gratia.
20Μωρὸς ἐν γέλωτι ἀνυψοῖ φωνὴν αὐτοῦ, ἀνὴρ δὲ πανοῦργος μόλις ἡσυχῇ μειδιάσει.
20Os prudentis quæritur in ecclesia, et verba illius cogitabunt in cordibus suis.
21Ὡς κόσμος χρυσοῦ φρονίμῳ παιδεία, καὶ ὡς χλιδὼν ἐπὶ βραχίονι δεξιῷ.
21Tamquam domus exterminata, sic fatuo sapientia: et scientia insensati inenarrabilia verba.
22Ποὺς μωροῦ ταχὺς εἰς οἰκίαν, ἄνθρωπος δὲ πολύπειρος αἰσχυνθήσεται ἀπὸ προσώπου.
22Compedes in pedibus, stulto doctrina: et quasi vincula manuum super manum dextram.
23Ἄφρων ἀπὸ θύρας παρακύπτει εἰς οἰκίαν, ἀνὴρ δὲ πεπαιδευμένος ἔξω στήσεται.
23Fatuus in risu exaltat vocem suam: vir autem sapiens vix tacite ridebit.
24Ἀπαιδευσία ἀνθρώπου ἀκροᾶσθαι παρὰ θύραν, ὁ δὲ φρόνιμος βαρυνθήσεται ἀτιμίᾳ.
24Ornamentum aureum prudenti doctrina, et quasi brachiale in brachio dextro.
25Χείλη ἀλλοτρίων ἐν τούτοις βαρυνθήσεται, λόγοι δὲ φρονίμων ἐν ζυγῷ σταθήσονται.
25Pes fatui facilis in domum proximi: et homo peritus confundetur a persona potentis.
26Ἐν στόματι μωρῶν ἡ καρδία αὐτῶν, καρδία δὲ σοφῶν στόμα αὐτῶν.
26Stultus a fenestra respiciet in domum: vir autem eruditus foris stabit.
27Ἐν τῷ καταρᾶσθαι ἀσεβῆ τὸν Σατανᾶν, αὐτὸς καταρᾶται τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν.
27Stultitia hominis auscultare per ostium: et prudens gravabitur contumelia.
28Μολύνει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ ψιθυρίζων, καὶ ἐν παροικήσει μισηθήσεται.
28Labia imprudentium stulta narrabunt; verba autem prudentium statera ponderabuntur.
no verse 29 in this text
29In ore fatuorum cor illorum, et in corde sapientium os illorum.
no verse 30 in this text
30Dum maledicit impius diabolum, maledicit ipse animam suam.
no verse 31 in this text
31Susurro coinquinabit animam suam, et in omnibus odietur, et qui cum eo manserit odiosus erit: tacitus et sensatus honorabitur.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.