ΙΟΥΔΙΘ
Chapter 15
Septuagint (Brenton Gree…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΙΟΥΔΙΘ 15

Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Καὶ ὡς ἤκουσαν οἱ ἐν τοῖς σκηνώμασιν ὄντες, ἐξέστησαν ἐπὶ τὸ γεγονός·
1Quando os que estavam nas tendas ouviram a notícia, ficaram atônitos com o que havia acontecido.
2καὶ ἐπέπεσεν ἐπʼ αὐτοὺς φόβος καὶ τρόμος, καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος μένων κατὰ πρόσωπον τοῦ πλησίον ἔτι, ἀλλʼ ἐκχυθέντες ὁμοθυμαδὸν ἔφευγον ἐπὶ πᾶσαν ὁδὸν τοῦ πεδίου καὶ τῆς ὀρεινῆς.
2Tremor e medo caíram sobre eles. Ninguém ousou permanecer ao lado de seu companheiro; todos, em comum acordo, saíram correndo e fugiram por todos os caminhos da planície e da região montanhosa.
3Καὶ οἱ παρεμβεβληκότες ἐν τῇ ὀρεινῇ κύκλῳ Βετυλούα καὶ ἐτράπησαν εἰς φυγήν· καὶ τότε οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ πᾶς ἀνὴρ πολεμιστὴς ἐξ αὐτῶν ἐξεχύθησαν ἐπʼ αὐτούς.
3Os que haviam acampado na região montanhosa ao redor de Betúlia também fugiram. Então os filhos de Israel, todos os guerreiros que havia entre eles, avançaram contra os inimigos.
4Καὶ ἀπέστειλεν Ὀζίας εἰς Βαιτομασθαῒμ, καὶ Χωβαῒ, καὶ Χωλὰ, καὶ εἰς πᾶν ὅριον Ἰσραὴλ, τοὺς ἀπαγγέλλοντας ὑπὲρ τῶν συντετελεσμένων, καὶ ἵνα πάντες ἐπεκχυθῶσι τοῖς πολεμίοις εἰς τὴν ἀναίρεσιν αὐτῶν.
4Ozias enviou mensageiros a Betomestaim, Bebai, Cobai, Cola e a todas as regiões de Israel para anunciar o que havia acontecido e convocar todos a avançarem contra seus inimigos para destruí-los.
5Ὡς δὲ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ, πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐπέπεσον ἐπʼ αὐτοὺς, καὶ ἔκοπτον αὐτοὺς ἕως Χωβά. ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἐξ Ἱερουσαλὴμ παρεγενήθησαν καὶ ἐκ πάσης τῆς ὀρεινῆς· ἀνήγγειλαν γὰρ αὐτοῖς τὰ γεγονότα τῇ παρεμβολῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ οἱ ἐν Γαλαὰδ καὶ οἱ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπερεκέρασαν αὐτοὺς πληγῇ μεγάλῃ, ἕως οὗ παρῆλθον Δαμασκὸν, καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς.
5Quando os filhos de Israel ouviram isso, todos os atacaram em conjunto e os feriram até Cobai. Do mesmo modo, vieram homens de Jerusalém e de toda a região montanhosa, pois haviam sido informados do que acontecera no acampamento dos inimigos. Os habitantes de Gileade e da Galileia atacaram o flanco deles com grande matança, até que passaram por Damasco e suas fronteiras.
6Οἱ δὲ λοιποὶ οἱ κατοικοῦντες Βετυλούα, ἐπέπεσαν τῇ παρεμβολῇ Ἀσσοὺρ, καὶ ἐπρονόμευσαν αὐτοὺς, καὶ ἐπλούτησαν σφόδρα.
6Os demais habitantes de Betúlia atacaram o acampamento de Assur, saquearam-no e enriqueceram enormemente.
7Οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀναστρέψαντες ἀπὸ τῆς κοπῆς, ἐκυρίευσαν τῶν λοιπῶν, καὶ αἱ κῶμαι καὶ ἐπαύλεις ἐν τῇ ὀρείνῃ καὶ πεδινῇ ἐκράτησαν πολλῶν λαφύρων· ἦν γὰρ πλῆθος πολὺ σφόδρα.
7Os filhos de Israel voltaram da matança e tomaram posse do que restava. As aldeias e cidades da região montanhosa e da planície recolheram muitos despojos, pois havia uma quantidade imensa.
8Καὶ Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας καὶ ἡ γερουσία τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλὴμ ἦλθον τοῦ θεάσασθαι τὰ ἀγαθὰ ἃ ἐποίησε Κύριος τῷ Ἰσραήλ, καὶ τοῦ ἰδεῖν τὴν Ἰουδὶθ, καὶ λαλῆσαι μετʼ αὐτῆς εἰρήνην.
8Joaquim, o sumo sacerdote, e os anciãos dos filhos de Israel que habitavam em Jerusalém vieram ver as coisas boas que o Senhor havia feito por Israel, ver Judite e saudá-la.
9Ὡς δὲ εἰσῆλθον πρὸς αὐτὴν, εὐλόγησαν αὐτὴν πάντες ὁμοθυμαδὸν, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὴν, σὺ ὕψωμα Ἰσραὴλ, σὺ γαυρίαμα μέγα τοῦ Ἰσραὴλ, σὺ καύχημα μέγα τοῦ γένους ἡμῶν.
9Quando chegaram até ela, todos a bendisseram em uníssono e lhe disseram: “Você é a exaltação de Jerusalém! Você é a grande glória de Israel! Você é a grande alegria de nosso povo!
10Ἐποίησας πάντα ταῦτα ἐν χειρί σου, ἐποίησας τὰ ἀγαθὰ μετὰ Ἰσραήλ· καὶ εὐδοκήσαι ἐπʼ αὐτοῖς ὁ Θεός· εὐλογημένη γίνου παρὰ τῷ παντοκράτορι Κυρίῳ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαὸς, γένοιτο.
10Você realizou todas essas coisas com sua própria mão. Fez o bem a Israel, e Deus se agradou disso. Que o Senhor Todo-Poderoso a abençoe para sempre!” E todo o povo disse: “Amém!”
11Καὶ ἐλαφύρευσε πᾶς ὁ λαὸς τὴν παρεμβολὴν ἐφʼ ἡμέρας τριάκοντα, καὶ ἔδωκαν τῇ Ἰουδὶθ τὴν σκηνὴν Ὀλοφέρνου, καὶ πάντα τὰ ἀργυρώματα, καὶ τὰς κλίνας καὶ τὰ ὅλκια· καὶ πάντα τὰ σκευάσματα αὐτοῦ· καὶ λαβοῦσα αὕτη ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν ἡμίονον αὐτῆς, καὶ ἔζευξε τὰς ἁμάξας αὐτῆς, καὶ ἐσώρευσεν αὐτὰ ἐπʼ αὐτῶν.
11O povo saqueou o acampamento durante trinta dias. Deram a Judite a tenda de Holofernes, todos os seus copos de prata, suas camas, suas tigelas e todos os seus móveis. Ela os tomou, colocou-os sobre sua mula, preparou suas carroças e carregou tudo nelas.
12Καὶ συνέδραμε πᾶσα γυνὴ Ἰσραὴλ τοῦ ἰδεῖν αὐτὴν, καὶ εὐλόγησαν αὐτήν· καὶ ἐποίησαν αὐτῇ χορὸν ἐξ αὐτῶν· καὶ ἔλαβε θύρσους ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς, καὶ ἔδωκε ταῖς γυναιξὶ ταῖς μετʼ αὐτῆς,
12Todas as mulheres de Israel correram para vê-la, bendisseram-na e organizaram uma dança em sua honra. Judite pegou ramos nas mãos e os distribuiu às mulheres que estavam com ela.
13καὶ ἐστεφανώσαντο τὴν ἐλαίαν αὕτη καὶ αἱ μετʼ αὐτῆς· καὶ προῆλθε παντὸς τοῦ λαοῦ ἐν χορείᾳ ἡγουμένη πασῶν τῶν γυναικῶν, καὶ ἠκολούθει πᾶς ἀνὴρ Ἰσραὴλ ἐνωπλισμένοι μετὰ στεφάνων καὶ ὕμνων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
13Então ela e as mulheres que estavam com ela fizeram coroas de ramos de oliveira. Judite ia à frente de todo o povo na dança, liderando todas as mulheres. Todos os homens de Israel as seguiam com suas armaduras, usando coroas e cantando.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.