Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ἐν γὰρ τῷ δωδεκάτῳ μηνὶ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ὅς ἐστιν Ἀδάρ, παρῆν τὰ γράμματα τὰ γραφέντα ὑπὸ τοῦ βασιλέως.
1No décimo segundo mês, no décimo terceiro dia do mês, que é adar, chegaram as cartas escritas pelo rei.
2Ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἀπώλοντο οἱ ἀντικείμενοι τοῖς Ἰουδαίοις· οὐδεὶς γὰρ ἀντέστη, φοβούμενος αὐτούς.
2Naquele dia, os adversários dos judeus pereceram, pois ninguém lhes resistiu, por medo deles.
3Οἱ γὰρ ἄρχοντες τῶν σατραπῶν, καὶ οἱ τύραννοι, καὶ οἱ βασιλικοὶ γραμματεῖς ἐτίμων τοὺς Ἰουδαίους· ὁ γὰρ φόβος Μαρδοχαίου ἐνέκειτο αὐτοῖς.
3Os chefes dos governadores locais, os príncipes e os escribas reais honravam os judeus, porque o temor de Mardoqueu havia caído sobre eles.
4Προσέπεσε γὰρ τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως ὀνομασθῆναι ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ.
4Pois a ordem do rei estava em vigor para que Mardoqueu fosse honrado em todo o reino.
6Καὶ ἐν Σούσοις τῇ πόλει ἀπέκτειναν οἱ Ἰουδαῖοι ἄνδρας πεντακοσίους,
6Na cidade de Susã, os judeus mataram quinhentos homens,
7τόν τε Φαρσαννὲς, καὶ Δελτφὼν, καὶ Φασγὰ, καὶ Φαραδαθὰ,
7incluindo Farsanes, Delfom, Fasga,
8καὶ Βαρεὰ, καὶ Σαρβακὰ,
8Faradata, Barea, Sarbaca,
9καὶ Μαρμασιμὰ, καὶ Ῥουφαῖον, καὶ Ἀρσαῖον, καὶ Ζαβουθαῖον,
9Marmasima, Rufeus, Arseus e Zabutheus,
10τοὺς δέκα υἱοὺς Ἀμὰν Ἀμαδάθοῦ Βουγαίου τοῦ ἐχθροῦ τῶν Ἰουδαίων, καὶ διήρπασαν
10os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o bugueu, inimigo dos judeus. Naquele mesmo dia, porém, não saquearam seus bens.
11ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ· ἐπεδόθη τε ὁ ἀριθμὸς τῷ βασιλεῖ τῶν ἀπολωλότων ἐν Σούσοις.
11O número dos que morreram em Susã foi informado ao rei.
12Εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς πρὸς Ἐσθὴρ, ἀπώλεσαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ πόλει ἄνδρας πεντακοσίους, ἐν δὲ τῇ περιχώρῳ πῶς οἴει ἐχρήσαντο; τί οὖν ἀξιοῖς ἔτι, καὶ ἔσται σοι;
12Então o rei disse a Ester: “Os judeus mataram quinhentos homens na cidade de Susã. O que você acha que fizeram no restante do país? O que mais você pede, para que seja feito por você?”
13Καὶ εἶπεν Ἐσθὴρ τῷ βασιλεῖ, δοθήτω τοῖς Ἰουδαίοις χρῆσθαι ὡσαύτως τὴν αὔριον, ὥστε τοὺς δέκα υἱοὺς Ἀμὰν κρεμάσαι.
13Ester disse ao rei: “Que seja permitido aos judeus fazer amanhã a mesma coisa contra eles. E pendure também os corpos dos dez filhos de Hamã.”
14Καὶ ἐπέτρεψεν οὕτως γενέσθαι, καὶ ἐξέθηκε τοῖς Ἰουδαίοις τῆς πόλεως τὰ σώματα τῶν υἱῶν Ἀμὰν κρεμάσαι·
14O rei permitiu que assim fosse feito e entregou aos judeus da cidade os corpos dos filhos de Hamã para serem pendurados.
15Καὶ συνήχθησαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ Ἀδὰρ, καὶ ἀπέκτειναν ἄνδρας τριακοσίους, καὶ οὐδὲν διήρπασαν.
15Os judeus se reuniram em Susã no décimo quarto dia de adar e mataram trezentos homens, mas não saquearam os bens.
16Οἱ δὲ λοιποὶ τῶν Ἰουδαίων οἱ ἐν τῇ βασιλείᾳ συνήχθησαν, καὶ ἑαυτοῖς ἐβοήθουν, καὶ ἀνεπαύσαντο ἀπὸ τῶν πολεμίων· ἀπώλεσαν γὰρ αὐτῶν μυρίους πεντακισχιλίους τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ Ἀδὰρ, καὶ οὐδὲν διήρπασαν.
16Os demais judeus que estavam no reino se reuniram, ajudaram uns aos outros e obtiveram descanso de seus inimigos, pois destruíram quinze mil deles no décimo terceiro dia de adar, mas não tomaram despojos.
17Καὶ ἀνεπαύσαντο τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνός, καὶ ἦγον αὐτὴν ἡμέραν ἀναπαύσεως μετὰ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.
17Descansaram no décimo quarto dia do mesmo mês e o celebraram como dia de descanso, com alegria e júbilo.
18Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐν Σούσοις τῇ πόλει συνήχθησαν καὶ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ, καὶ ἀνεπαύσαντο· ἦγον δὲ καὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην μετὰ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.
18Os judeus da cidade de Susã também se reuniram no décimo quarto dia e depois descansaram. Também celebraram o décimo quinto dia com alegria e júbilo.
19Διὰ τοῦτο οὖν οἱ Ἰουδαῖοι οἱ διεσπαρμένοι ἐν πάσῃ χώρᾳ τῇ ἔξω, ἄγουσι τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τοῦ Ἀδὰρ ἡμέραν ἀγαθὴν μετʼ εὐφροσύνης, ἀποστέλλοντες μερίδας ἕκαστος τῷ πλησίον.
19Por isso, os judeus dispersos em todas as terras estrangeiras celebram o décimo quarto dia de adar como um dia santo de alegria, enviando cada um presentes de comida ao seu próximo.
20Ἔγραψεν δὲ Μαρδοχαῖος τοὺς λόγους τούτους εἰς βιβλίον, καὶ ἐξαπέστειλε τοῖς Ἰουδαίοις, ὅσοι ἦσαν ἐν τῇ Ἀρταξέρξου βασιλείᾳ τοῖς ἐγγὺς καὶ τοῖς μακράν,
20Mardoqueu escreveu essas coisas num livro e enviou-as aos judeus que estavam no reino de Assuero, tanto aos que estavam perto como aos que estavam longe,
21στῆσαι τὰς ἡμέρας ταύτας ἀγαθάς, ἄγειν τε τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην καὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην τοῦ Ἀδάρ.
21estabelecendo esses dias como dias de alegria e ordenando que celebrassem o décimo quarto e o décimo quinto dias de adar,
22Ἐν γὰρ ταύταις ταῖς ἡμέραις ἀνεπαύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ τὸν μῆνα ἐν ᾧ ἐστράφη αὐτοῖς, ὃς ἦν Ἀδὰρ, ἀπὸ πένθους εἰς χαρὰν, καὶ ἀπὸ ὀδύνης εἰς ἀγαθὴν ἡμέραν, ἄγειν ὅλον ἀγαθὰς ἡμέρας γάμων καὶ εὐφροσύνης, ἐξαποστέλλοντας μερίδας τοῖς φίλοις, καὶ τοῖς πτωχοῖς.
22pois nesses dias os judeus obtiveram descanso de seus inimigos. Naquele mês, adar, houve para eles mudança do luto para a alegria e da tristeza para um dia festivo; deveriam passá-lo em dias alegres de banquetes e júbilo, enviando porções aos amigos e aos pobres.
23Καὶ προσεδέξαντο οἱ Ἰουδαῖοι, καθὼς ἔγραψεν αὐτοῖς ὁ Μαρδοχαῖος·
23Os judeus concordaram em fazer conforme Mardoqueu lhes havia escrito,
24Πῶς Ἀμὰν Ἀμαδαθοῦ ὁ Μακεδὼν ἐπολέμει αὐτοὺς, καθὼς ἔθετο ψήφισμα καὶ κλῆρον ἀφανίσαι αὐτοὺς,
24mostrando como Hamã, filho de Hamedata, o macedônio, havia lutado contra eles, feito um decreto e lançado sortes para destruí-los completamente;
25καὶ ὡς εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, κρεμάσαι τὸν Μαρδοχαῖον· ὅσα δὲ ἐπεχείρησεν ἐπάξαι ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους κακὰ, ἐπʼ αὐτὸν ἐγένοντο, καὶ ἐκρεμάσθη αὐτὸς, καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ.
25e como ele havia entrado na presença do rei pedindo que Mardoqueu fosse enforcado. Mas todas as calamidades que tentou trazer sobre os judeus recaíram sobre ele próprio, e ele foi enforcado juntamente com seus filhos.
26Διὰ τοῦτο ἐπεκλήθησαν αἱ ἡμέραι αὗται Φρουραὶ διὰ τοὺς κλήρους, ὅτι τῇ διαλέκτῳ αὐτῶν καλοῦνται Φρουραί· διὰ τοὺς λόγους τῆς ἐπιστολῆς ταύτης, καὶ ὅσα πεπόνθασι διὰ ταῦτα, καὶ ὅσα αὐτοῖς ἐγένετο,
26Por isso esses dias foram chamados Purim, por causa das sortes — pois na língua deles são chamadas Purim —, por causa das palavras desta carta, de tudo o que sofreram por essa causa e de tudo o que lhes aconteceu.
27καὶ ἔστησε· καὶ προσεδέχοντο οἱ Ἰουδαῖοι ἐφʼ ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοῖς προστεθειμένοις ἐπʼ αὐτῶν, οὐδὲ μὴν ἄλλως χρήσονται. αἱ δὲ ἡμέραι αὗται μνημόσυνον ἐπιτελούμενον κατὰ γενεὰν καὶ γενεὰν, καὶ πόλιν, καὶ πατριὰν, καὶ χώραν.
27Mardoqueu estabeleceu essa celebração, e os judeus assumiram para si, para seus descendentes e para todos os que se unissem a eles o compromisso de observá-la, sem jamais agir de outra maneira. Esses dias deveriam ser guardados como memorial em cada geração, cidade, família e província.
28Αἱ δὲ ἡμέραι αὗται τῶν Φρουραὶ ἀχθήσονται εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον, καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τῶν γενεῶν.
28Esses dias de Purim serão celebrados para sempre, e sua memória jamais desaparecerá de geração alguma.
29Καὶ ἔγραψεν Ἐσθὴρ ἡ βασίλισσα θυγάτηρ Ἀμιναδὰβ, καὶ Μαρδοχαῖος ὁ Ἰουδαῖος, ὅσα ἐποίησαν, τό, τε στερέωμα τῆς ἐπιστολῆς τῶν Φρουραί.
29A rainha Ester, filha de Aminadabe, e Mardoqueu, o judeu, escreveram tudo o que haviam feito e confirmaram a carta a respeito de Purim.
31Καὶ Μαρδοχαῖος καὶ Ἐσθὴρ ἡ βασίλισσα ἔστησαν ἑαυτοῖς καθʼ ἑαυτῶν, καὶ τότε στήσαντες κατὰ τῆς ὑγιείας ἑαυτῶν, καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν.
31Mardoqueu e a rainha Ester estabeleceram essa decisão por sua própria autoridade, comprometendo seu próprio bem-estar com esse plano.
32Καὶ Ἐσθὴρ λόγῳ ἔστησεν εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ἐγράφη εἰς μνημόσυνον.
32Ester confirmou isso por meio de uma ordem perpétua, e foi escrito como memorial.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.